YOENI EN UNITA OP VAKANTIE MET DE CAMPER

SEPTEMBER 2006

Na alle voorbereidingen die waren gedaan en ik met argusogen had gade geslagen om maar te voorkomen dat ik vergeten zou worden, was het eindelijk zover dat ik mijn zus aan zag komen, mijn baasje en vrouwtje waren weg gegaan zonder mij en ik begreep er al niets van, maar toen mijn zus binnen kwam huppelen met haar baasjes er achteraan had ik het vermoeden dat het allemaal wel goed zou komen.

Unita stelde mij in ieder geval gerust door te zeggen, komt wel goed schatje, ze zijn alleen maar de camper halen.

De afspraak was nu eenmaal dat we met zijn zessen op vakantie zouden gaan dus ging ik er van uit dat het ook zo zou gaan gebeuren.

Ondertussen ging Unita’s vrouwtje een bak koffie zetten en wij maar zuchten en zenuwachtig door het huis lopen, Laika liep gezellig met ons mee, niet wetende dat hij niet mee zou gaan en dat hij bij buurvrouw Els mocht blijven.

Maar eindelijk kwam de grote wagen het pad op rijden en wij zongen in koor, de paden op de lanen in. Er moest natuurlijk even geknuffeld worden en het bewuste bakkie gedronken en wij maar draaien van schiet nou op we willen in de camper, maar dat zou toch nog wel even duren, alles wat zo netjes klaar was gelegd moest er eerst allemaal in, wat een gedoe zeg, doe net als wij en ga gewoon in je witte jurk of broek, wat eten en drinken en klaar is Kees, o. ja die ging natuurlijk ook mee en Karel en Maya en Bunny, die bleken later echt goed van pas te komen en hebben goed werk verricht tijdens de reis.

Er werd zoveel in gesjouwd, ook wat er nog allemaal uit de auto van mijn zus mee moest dat wij elkaar aankeken en dachten daar gaat onze ruimte, wij kunnen het wel schudden en passen daar nooit meer bij.

Maar uiteindelijk was het dan zover en hebben we allemaal Laika eens goed geknuffeld en verteld dat we hem niet zullen vergeten.

We zaten voor het raampje en zwaaide nog naar buurvrouw Els en riepen dat ze goed voor Laika moest zorgen, maar daar waren wij wel van overtuigd dat ze dat zou doen.

Eenmaal op weg wilde wij wel eens weten wat er allemaal te doen was in die grote auto, maar wij moesten op onze plaatsen blijven en er werd duidelijk afgesproken dat er onder het rijden niet werd gelopen of gedonderjaagd met zijn tweeën, het bleek ook dat het niet zo eenvoudig was want je moest wel echte zeebenen hebben om daar van de ene kant naar de andere kant te gaan.

Er werd een kussen op tafel gelegd en ik daarbovenop, zo dat was me een uitzicht, pal voor het raam en lag daar werkelijk eerste klas, ik heb af en toe wel gewisseld met Unita, die wilde ook wel eens voor het raampje zitten en dat werd keurig op zijn tijd geruild.

Wij waren inmiddels in Duitsland en het was tijd voor een hapje, wij zijn naar een autobahnraststätte in Melle gegaan waar we ook de eerste nacht door zouden brengen, wij mochten mee naar binnen toen er werd gegeten en hebben ons vermaakt onder de tafel door gelijk wat afspraken te maken samen wat we wel en niet zouden doen.

Terug in de camper had iedereen zijn eigen plekje in genomen voor mij was de keuze niet zo moeilijk en lag natuurlijk bij mijn vrouwtje, het was wel duwen en trekken maar ik had de beste plaats ingenomen, van slapen kwam weinig omdat er een koelwagen stond te brullen op de parkeerplaats wat niet echt optimaal voor een goed nachtrust was, mijn vrouwtje vertelde dat ze zin had om de boel te saboteren en die meneer uit zijn auto wilde bellen, wij niet slapen hij dan ook niet, maar ze was vergevingsgezind en zou overdag wel een tukje doen, voor ons Bichonnetjes maakt het niet uit, wij kunnen slapen waar we staan, dus dat was geen probleem, maar zo is de ochtend aangebroken en na de nodige opknapbeurten zijn we op pad gegaan, onderweg hebben we brood gekocht om op een rustige plaats van ons ontbijt te kunnen genieten.

Er was veel te zien onderweg met tussen door de verplichte stoppen en de navigatie (Eva) even bij te werken, waar Unita’s baas steeds voor zorgde en gingen op weg naar een camping in Prenzlau via Berlijn waar het 31gr was en knap warm kunnen we wel stellen.

In Berlijn hebben we nog stoelen gekocht die in alle consternatie bij het weggaan thuis vergeten waren.

Wij hebben nog geprobeerd om op de plek te komen waar de Berlijnse muur gevallen was, maar dat is niet gelukt, het is daar ze verschrikkelijk druk dat je amper je fiets neer kan zetten, laat staan een camper.

Op de camping hadden we een mooi plekje onder de bomen en hebben we ook een heerlijke wandeling gemaakt, wat natuurlijk wel nodig was na zo’n lange zit/lig houding, het eten voor ons liet wel steeds op zich wachten, dat kregen we pas als we op de plaats van bestemming waren en niet meer verder zouden rijden die dag, soms gebeurde dat wel om 8 uur, oké mijn maagje rommelde echt wel maar dat was omdat Unita dan wel eens last van haar maag zou krijgen en als goede zus doe je dan uiteraard solidair mee.

Het was wel een vreemd gezicht dat de caravans die daar stonden een extra dak hadden, maar dat was daar normaal en zullen ze niet voor niets hebben gedaan het gaf natuurlijk een goede bescherming.

Die nacht hebben wij allemaal redelijk geslapen, mijn zus en ik in ieder geval wel, die het zelfde had gedaan als ik en de nacht bij haar vrouwtje lag.

Na de toiletten en de uitlaatbeurt werd er nog een bakkie gedaan en werd alles weer opgeruimd en reis klaar gemaakt.

Onderweg werd er weer vers brood gehaald en ontbeten, mijn vrouwtje was niet echt gecharmeerd van dat droge brood, maar als je trek hebt wil je wel als er niets anders is, bovendien heeft mijn mensenoma haar geleerd eten wat de pot schaft al is het maar uit beleefdheid en zoiets zit er dan natuurlijk ingeworteld dus geen gezeur er werd gewoon mee gegeten, morgen kom je misschien wel wat anders tegen.

We zaten/lagen allemaal weer op ons rijplekje en gingen op weg naar Polen naar de camping Morski in Ustka, mijn zus en ik lagen weer languit voor het raam van het uitzicht te genieten, wat op een ogenblik wel onze ogen deed dichtvallen.

De bazen hielden voorin de weg in de gaten en wisselde steeds van stoel zodat ze om beurten het stuur konden vast houden, nu weet ik ook wat ze met stoelendans bedoelen, maar goed zij vonden dat leuk en ze reden allebei het zelfde, kortom wie er ook achter het stuur zat, je werd toch wel door elkaar gerammeld, nu is het wel zo dat de wegen in Polen ook wel eens een opknap beurt mogen hebben, ik keek mijn baas dan ook vragend aan van, baas gat in de weg, betekend een gat in de markt is het wat voor je, het is tenslotte je vak.

Maar dat zal niet echt gebeuren, wie spreekt er nu Pools, je moet er echt geboren zijn om dat te kunnen spreken want ik begrijp er geen snars van, bij de nodige wandelingen worden wij wel eens aangehouden en kijken de mensen wel lief naar je en praten tegen je, maar voor mij kunnen ze ook met een lief gezicht zeggen dat we van die lelijke mormels zijn, nu zijn we dat natuurlijk niet, maar ze kunnen mij van alles wijs maken op zo’n moment.

Na de nacht in Utska zijn we naar Wladyslawowo Camping Miraz gegaan dat was een luxe camping met een mooi zwembad waar wij geen gebruik van mochten maken, onze baasjes wel maar hebben dat niet gedaan, er werd deze dag lekker thuis gegeten, de dagen gaan wel heel snel zo maar ja er wordt ook veel gereden en gezien, Unita en ik hadden nu wel eens zin om met onze speeltjes in de weer te gaan, wij hadden ze al een poosje niet gezien en gingen op speurtocht uit, Unita nam de achterkant van de camper en ik de voorkant ik heb nog naar buiten gekeken of Kees misschien buiten met Bunny of Maya aan het spelen was maar we zagen geen Kees en geen Bunny nog Maya.

Toen de tafel gedekt was lagen ineens onze knuffels op de grond en we hadden nog wel zo goed gezocht, Unita keek met haar grote ogen mij aan en vroeg of ik er iets van begreep, ik haalde mijn schouders op van het zal wel goed zijn en gaf van blijdschap Kees een slinger door de lucht, maar nu hebben we ze weer dus moeten we maar goed opletten waar ze onder het rijden worden neer gelegd, zo gezegd zo gedaan, wij hielden beide onze eigen knuffels in de gaten maar er gebeurde niets en ze bleven waar wij ze neer hadden gelegd.

Die nacht heb ik Kees ook maar mee genomen naar bed, alleen hebben wij wel een andere slaapplaats gekregen, het vrouwtje was verhuisd naar een ruimere plek ze vond het wel heel smal waar we eerst lagen en was het zat iedere keer een parkeersteek te maken om er in te kunnen, bovendien was de onderkant van het bed waar mijn baas in lag wel erg dichtbij boven ons, de plaats waar we nu sliepen was normaal de tafel maar lag wel stukken beter en minder benauwd, vandaar dat Kees ook een plekje kreeg op het bed en heb Unita aangeraden om Maya en Bunny ook mee te nemen, we zijn die avond ook eens vroeg naar bed gegaan want iedereen was toch wel een beetje moe van alle indrukken die je onderweg toch tegen komt.

Voordat wij de volgende ochtend vertrokken hebben wij angstvallig onze knuffels in de gaten gehouden en wisten nu waar die de hele reis verstopt werden, ze werden in de kastjes gestopt om de bekers, borden en ander breekbaar waar in de gaten zouden houden, zodat ze niet een eigen leven zouden gaan leiden in de kastjes en er een zooitje van zouden maken, daar konden wij wel mee leven, bovendien werden zij niet zo door elkaar geschud als dat met ons gebeurde, maar als we stil stonden moesten ze wel even de frisse lucht in, wat dan ook gebeurde.

De reis zou gaan naar Elblaski waar we een bootreis wilde gaan maken die ook over land zou gaan.

Maar onderweg had de politie andere plannen met ons en werden we van de weg gehaald, wat gaan we nu krijgen, ik gaf Unita een seintje van stil zijn hoor anders worden we er uitgeplukt, wij hebben niks gedaan, alleen maar goed gevonden dat onze knuffels in de kast werden gestopt, daar kun je toch niet voor opgepakt worden, wij naar de kant en mijn baas draaide zijn raampje open, toevallig was hij vandaag de chauffeur, ik kroop snel bij mijn vrouwtje op schoot, want die zou mij echt niet los laten en voelde mij daar wel veilig en begon een beetje geluid te maken dat ik het er niet mee eens was, toen Unita mij hoorde vond ze dat ze ook mee moest doen en hebben een mooi liedje gezongen voor meneer de Poolse politieagent, hij keek eens naar de baas en een beetje de camper in en het bleek een vergissing, hij moest ons helemaal niet hebben, 6 grote diepe zuchten en wij gingen met grote opluchting weer verder en verheugde ons weer op onze bootreis.

Voor zoiets moet je wel goed uitgerust zijn, alleen het idee al, een bootreis over land, we zullen het wel zien.

Onderweg hebben we een enorme regenbui gehad en voor mijn gevoel spoelde de straat onder de camper weg, het was dan ook langzaam rijden en heel goed uitkijken, ik vond het best eng, ook omdat het zo’n kabaal maakt.

Het was wel even zoeken voor wij de camping hadden gevonden, Eva van de TomTom was even de weg kwijt en die wilde maar steeds dat we na 80 meter zouden keren, moet je eens een paar keer doen, dan weet zelfs ik waar we uitkomen.

De chauffeurs hebben dus Eva maar Eva gelaten en zelf hun route gemaakt en tenslotte toch op de plek van bestemming aangekomen.

Daar hebben we op de camping Mazury weer een mooi plekje uit gezocht en zijn een lekker stukje gaan lopen langs het water waar de boot de volgende dag zou vertrekken, bovendien konden wij gelijk weer het hoognodige doen, het was niet zo ver daar vandaan en hadden de boot snel gevonden, Unita’s baas had van te voren al een afspraak gemaakt dat wij mee wilde en dat was goed, wij zagen niets bijzonders en vroegen ons af hoe zo’n boot nu over land kon gaan, we zouden het de volgende dag allemaal beleven.

Terug gekomen bij camper werd er gegeten en koffie gedronken en was het inmiddels weer bedtijd, wij moesten vroeg op, om half 8 moesten wij de kaartjes halen, daar aangekomen keek die meneer een beetje boos naar ons, twee honden aan boord of dat wij een tijger formaat hadden, maar hij ging overstag en onder de arm mochten wij ook aan boord, boven op dek was geen plaats meer, wat best jammer was, want het was die dag mooi weer, maar zijn we naar beneden gegaan, uiteraard werden er foto’s genomen en het was een hele belevenis toen wij eenmaal door hadden hoe het in zijn werk ging, wij gingen echt 5 keer over land heuvel op heuvel af en was zeker een belevenis om mee gemaakt te hebben.

De reis duurde 5 uur en terug moesten we met de trein, uiteraard willen we weer terug naar de camper. We hebben wel lang op de trein moeten wachten, want die rijden daar niet zo als bij ons in Holland heb ik me laten vertellen, voor mij was het de eerste keer van mijn leventje dat ik in een trein had gezeten en dan nog wel in een Poolse trein, er waren allemaal hokjes en wij gingen in een hokje waar al een meneer zat die een praatje met ons maakte en koffie of limonade aanbood, maar daar hebben wij geen gebruik van gemaakt.

Uit de trein moesten we nog een stuk lopen, maar dat vond ik niet erg, best lekker eens even de pootjes strekken, op de boot hebben we wel een paar passen gemaakt, maar dat stelde ook niet veel voor, Unita trok weer de aandacht van wat mede opvarende en stal weer de show, er zijn zelfs nog foto’s van haar gemaakt, ik wilde er ook wel heen om te laten zien dat er 2 mooie meiden waren, maar vond het wel eng hoor, ik kon toch niet verstaan wat ze zeiden en heb het met een oog vanaf een afstandje allemaal maar eens gadegeslagen en het andere oog hield het vrouwtje in de gaten. Die nacht hebben we op dezelfde camping geslapen, de dag was toch zo goed als om en had het geen zin om nu verder te rijden en hebben er een gemakkelijk avondje van gemaakt.

Op een avond gingen Unita’s baas en mijn vrouwtje op pad om foto’s te maken van een prachtige kerk die helemaal verlicht was en wat eigenlijk een bedevaartplaats was geworden het hete Jasna Gora en het schilderij van de Zwarte Madonna hangt daar, dat hebben zij niet gezien omdat de hekken al gesloten waren en de volgende ochtend was het zo druk met bedevaartgasten en processies dat daar niets meer van is gekomen.

Alles was aan de kant en reis klaar gemaakt, wij gingen op weg naar de laatste camping in Polen en dat was in Czestochowa camping Olenka, maar voor we zover waren hebben we onderweg een stop gemaakt bij Auswitch-Birkenau, wij mochten daar niet mee naar binnen en bleven keurig in camper wachten, Unita’s vrouwtje was al heel snel terug, , maar de andere zijn een hele poos weg geweest en wat ik begreep was het een aangrijpend bezoek geweest en heeft veel indruk gemaakt.

Na een kopje koffie zij we verder gegaan en gingen wij weer over tot de orde van de dag en dat was verder reizen naar Czestochowa, ergens op een parking, waar we gelijk weer wat boodschappen hadden gedaan, daar kwamen wij juffrouw ooievaar tegen, zou ze al die tijd met ons mee zijn gevlogen of zou mijn juf ooi nog gewoon in de tuin staan, ik denk haast van wel en dit zal wel een andere zijn, bovendien is het een bekend verschijnsel in Polen dat er veel ooievaars zijn, maar daar was deze reis niet veel van te merken.

Moe maar wel voldaan van die dag en de verplichte oefeningen buiten zijn we weer gaan slapen, de bedoeling was om de volgende dag naar Tsjechië te gaan naar Tabor wat ook zo gebeurde, bij de grens moesten wij stoppen en papieren laten controleren, het ging zelf zover dat er een douanebeambte achter in de camper kwam om het zaakje eens waar te nemen en een goocheltruc uit te halen met onze paspoorten, maar als snel hadden we alles weer terug en bij de juiste persoon en konden wij verder gaan het was een prachtige camping aan het water, bovendien konden we weer eens lekker van het zonnetje genieten, wij kregen nog een bezoekje van een labrador van de eigenaar die de aandacht opeiste van Unita’s baas en zich gewillig een kroel liet geven, wij hebben ook nog wel een snuffel gemaakt maar daar bleef het bij.

De volgende ochtend wilde mijn vrouwtje ook wel eens de stoere chauffeuse uithangen en wilde een stukje met de camper rijden, ik vond het best en ging gewillig bij de pedalen liggen, dat werd me niet in dank afgenomen en werd naar achteren verbannen, de 2 bazen hadden de afspraak gemaakt een geintje uit te halen en gingen samen lopen terwijl de camper heel stoer door mijn vrouwtje de camping af werd gereden, wat een angsthazen die mannen, maar ik vond dat ze het keurig had gedaan.

Nee, ze ging niet rijden met het zonnescherm uit!!!

Onderweg waren we een beetje de weg kwijt en moest de camper gekeerd worden, foutje bedankt, we kwamen vast te zitten en er werden allerlei verplichte figuren gemaakt om de camper los te krijgen, wat natuurlijk ook wel lukte en de schade gelukkig meeviel.

Wel leuk om die mannen zo te zien worstelen en het gaf weer een verzetje onderweg.

De reis ging verder richting Oostenrijk waar mijn baas altijd gaat skiën, het hotel word daar verbouwd en hij wilde wel eens zien hoe dat vorderde, we kwamen laat aan en hoopte nog op een lekkere maaltijd, gelukkig was de keuken nog open en hebben zij lekker gesmuld, wij moesten het doen met onze dagelijkse hap en wachtte keurig in de auto tot zij weer terug kwamen.

Bij een Rastette hebben we weer de nacht door gebracht, maar daar was het nu een beetje rustiger dan de eerste keer, wij zijn in ieder geval verlost gebleven van een koelwagen.

Na het bekende ritueel, plassen, wassen, eten en opruimen gingen wij op weg naar Luxemburg en zouden belanden in Esch sur Süre.

Een schitterende omgeving en de twee mannen met mijn vrouwtje zijn daar naar een ruïne geweest waar nu aan gewerkt wordt.

Het zijn wel hele smalle straatjes en het is een echte stuurmanskunst om daar doorheen te gaan met zo’n grote wagen, maar voor hun was dat geen enkel probleem en stuurde die wagen door de straatje of ze daar geboren waren.

Vanaf Luxemburg zouden we terug reizen naar Holland en wel naar Lommel, camping de Blauwe Meer waar de broer met zijn vrouw van Unita’s baas stond, die zouden wij een nachtje gaan verblijden met onze komst, het was wel een verrassing en wij kregen toevallig een plaatsje naast hun. In de middag zijn er boodschappen gehaald voor het avondeten, die avond werd er gezellig gebarbecued en gekletst, kortom het was een gezellige avond.

Na het afscheid en het uitzwaaien gingen wij verder naar onze laatste bestemming, onze vakantie zat er nu bijna op en zouden nog een nachtje langs de Waal gaan staan, dat was niet meer zover rijden en met 2 uurtjes verder waren wij op de plek van bestemming, jammer genoeg mochten wij niet het strand op, was alleen maar voor twee benige, zou wel lekker geweest zijn om even uit te waaien want het was best warm die dag.

Er werd door diegene die wilde lekker in de zon gelegen, gewandeld, eigenlijk echt een rustdag hadden wij ervan gemaakt en wij vermaakte ons wel, alleen jammer dat het aan een touwtje moest, want we mochten daar niet los lopen.

Het was duidelijk dat de vakantie er nu op zat want er werd niet gesproken hoe we de volgende dag zouden rijden en waar eventueel geslapen werd.

De volgende dag na het ontbijt werd alles weer op zijn plek gelegd, inclusief knuffels in de kast en ging de reis richting het Noorden en natuurlijk richting Laika, eigenlijk vond ik het ook wel leuk om mijn grote broer weer te zien en was benieuwd hoe het met hem ging en of hij mij had gemist, vrouwtje had tussendoor nog wel contact en toen ging alles goed met hem en met buurvrouw Els, want het toch wel een hele verzorging iedere dag een nieuw verbandje, bovendien is hij natuurlijk ook niet meer de jongste.

Maar eenmaal bij huis werden wij uitbundig begroet en was het toch ook wel weer fijn om thuis te zijn.

Natuurlijk zou ik mijn zus nu weer missen, dat is altijd, maar we hebben toch mooie en leuke dingen beleefd onderweg.

Nu was het een kwestie van alles weer leeghalen en schoonmaken , maar daar bemoeide wij ons niet mee, wij en nu met zijn drieën deden ons best om lekker in de weg te lopen en te staan,want in de gang was weinig plek om je nog te keren, maar uiteindelijk was de wagen leeg en hebben de bazen het op zich genomen om hem zowel van binnen als van buiten helemaal schoon te maken.

Ik moet zeggen petje af hoor die klus hebben ze keurig geklaard, als we het nu toch over een petje hebben, het petje van je baas is hier gebleven hoor Unita, maar ik zal er wel op passen.

Deze nacht zou Unita nog bij ons blijven slapen en de volgende dag weer naar huis gaan als de camper weg was gebracht.

Inmiddels werd de eerste was gedraaid en opgehangen, neem maar van mij aan dat de wasmachine overuren heeft moeten maken, maar ja hij had natuurlijk ook wel 2 weken vakantie gehad.

Toen wij de volgende dag de camper weg zagen rijden, moest ik toch wel even slikken, Unita en ik stonden hem voor het raam na te kijken, het was toch 2 weekjes ons huis geweest en hebben het nodige daarin meegemaakt, maar aan alles komt een eind, zo ook aan deze vakantie.

Wij zaten net nog aan een bakkie koffie toen er visite kwam, dat was ook toevallig, maar deze vrienden waren van de week al eerder aan de deur geweest maar toen waren we nog niet thuis, maar voor Unita en haar baasjes was het zover om de reis naar het Westen te gaan maken, ik heb mijn zus een dikke knuffel gegeven want we weten niet wanneer we elkaar weer gaan zien, en onder een arm van het vrouwtje heb ik gezien dat ze echt bij haar baasjes in de auto zat, wat betekende dat ze dan ook echt weg gaat en ik niet het hele huis en de tuin door hoef om te kijken of ze ergens verstopt zit.

DAG ZUSJE, IK HEB HET HEEL FIJN GEHAD,

Na nog een knuf en een zwaai zag ik alleen de achterlichten nog en aan iedere kant een arm uit het raampje, we gingen weer terug naar binnen, waar ik weinig tijd had om verdrietig te zijn want er wachten weer nieuwe gasten die inmiddels binnen zaten, ik heb me maar een beetje afzijdig gehouden en ging lekker liggen mijmeren in de deuropening wat ik allemaal met mijn zus beleefd had deze vakantie.