YOENI OP VAKANTIE NAAR ITALIË!
Het was al een poosje een drukte van belang in huis, ik hoorde dat er een vakantie aan zat te komen en dat betekend vrouwtje in de gaten houden dat ze niet de kans kreeg om zonder mij en Kees op stap te gaan.
De zondag voor ons vertrek had zij een gezellig dagje gehad, wat een jaarlijkse traditie is met broers en zussen waar mijn vrouwtje er ook een van was, wat ook in Drenthe plaats vond, daarom bleef ze maar gelijk.
Zij verzekerde ons dat ze nu al 10x in Italië was geweest en altijd schitterend weer had gehad, nou dat wilde mijn baasjes ook wel, die vonden het wel even welletjes het Drentse weer.
De camper waar we mee weg zouden gaan, was al maanden geleden besteld en eindelijk was het zover dat die gehaald kon worden, we mochten hem vrijdagavond al gaan halen in plaats van zaterdag dat betekende zaterdag vroeg uit mijn mandje om in de startblokken te gaan staan gewapend met rugzak en Kees.
Ik moest thuis blijven bij
Eindelijk lag alles er in, alleen zaterdag moest de koelkast nog gewisseld worden van inhoud, wat binnen stond moest nog in de camper.
1 augustus
Volgens mij heeft vrouwtje niet lekker geslapen die was er
om half 5 al uit en wilde nog een wasje ophangen voor ze weg ging,
Maar eindelijk was het zover en kreeg ik een prachtig plekje voor het raam waar ik niemand in de weg zat.
Regelmatig werd er van plek gewisseld tussen de dames dat iedereen een keer bij het raampje kon zitten.
Maar de baas zou de baas niet zijn als hij daar geen oplossing voor zou vinden en bij een van de tussenstoppen werd er door de baas een tuinstoel tussen de twee voorstoelen gezet en was het probleem opgelost en kon iedereen genieten van een prachtig uitzicht in Duitsland en de landen waar we nog naar toe gingen.
De eerste stop was om te tanken maar dat is niet de moeite waard om te vermelden, want dat zal nog wel vaker gebeuren.
We zijn op zoek gegaan naar een camping want we vonden dat we nu wel genoeg uurtjes hadden gemaakt, het was met recht zoeken want de mevrouw van de gps wist niet eens dat er campings bestonden, maar wij gaven het niet snel op hoor en hadden eindelijk een plekje gevonden nog wel in Duitsland, het was er wel erg druk maar we hebben nog wel lekker buiten kunnen zitten, verder was er niet zo veel bijzonders te doen op deze camping wat betekende lekker relaxen en bijkomen van de reis.
Er was een water achter wat wel heel veel herrie maakte doordat het water er heel snel door stroomde, ik ben er nog een kijkje wezen nemen, was wel een mooi gezicht.
De 2e dag waren wij al vroeg uit de veren, douche gepakt en de verse broodjes smaakte ons best, ik kan het weten, want ik kreeg ook een stukje.
Alles lag weer op het plekje, waar het hoorde en na de afwas en nog een pot koffie voor onderweg, was het tijd om te vertrekken.
De reis zou gaan naar Oostenrijk en de vakantie stemming zat
er goed in de O’s en de A’s vlogen door de camper vanwege het mooie uitzicht,
maar als je iets te diep naar beneden kon kijken was
We hebben gereden tot ongeveer half 5, en zagen toen wel een mooie plekje Camping via Claudiasee in Pfunds, ook het zonnetje was een eigen vakantie begonnen want de keren dat we haar hebben gezien zijn met een hand te tellen, toen we eenmaal klaar waren met alles neer zetten kwam het met bakken naar beneden, dat was dikke pech kon ik niet buiten spelen en laten we eerlijk wezen ook een hond wil wel zijn pootjes strekken na zo’n lange rit.
Het weer is niet veel veranderd en snachts hebben wij uit volle borst gezongen, “zachtjes tikt de regen tegen het camperraam”nou ja zachtjes, door de regen hebben wij geen oog dicht gedaan, ik had er geen last van gehad hoor, ik slaap toch wel, maar het is wel vervelend voor de mensen als je zo moeilijk in slaap kunt komen.
Als je wacht wordt het wel vanzelf ochtend en voor je het
weet zijn de verse broodjes en de koffie weer op en zit je achter het raampje
te kijken naar al het moois wat voorbij kwam, het weer was nog steeds niets
veranderd en vandaag zou de reis naar Italië gaan, waar
Anja en Marcel waren ook op vakantie in Italië in Riva del Garda aan het Gardameer we zouden proberen om daar de nacht door te brengen, het was niet zo ver van onze route af en een verassing is altijd leuk, ik weet zeker dat tante Anja het leuk vind om ons te zien, want ze doet altijd gezellig tegen me en de aaitjes en de lieve woordjes zijn wel gezellig als ze die over mij uitstrooit.
Aangekomen op de camping waar Anja en Marcel een appartement hadden gehuurd was er geen plekje meer voor ons, alles was stampvol, zijn we naar de camping gereden er naast, camping de Bavaria hoe verzinnen ze zo’n naam in Italië, maar goed daar hadden we wel een plekje, het was niet echt een camping om naar huis te schrijven het leek meer op een parkeerplaats maar voor een nacht vonden we dat niet zo erg.
Mijn vrouwtje heeft Anja gebeld en wat ik al dacht ze was natuurlijk blij verrast, ik hoorde het gewoon door de telefoon terwijl vrouwtje toch aan de andere kant van de camper zat, ze zou zo snel mogelijk onze kant op komen, als de stortregen een beetje geminderd was, want wat een noodweer was het, ik had me dit wel iets anders voor gesteld.
Uiteindelijk was het droog geworden en ik hoorde gelijk een bekende stem en er werden van alle kanten knuffels uitgedeeld, het is maar goed dat mijn staartje aan een kant vast zit, anders was het toch zoeken geblazen, uiteraard kreeg ik de meeste, want mij vind ze natuurlijk ook het liefste.
Wij hebben in de camper iets gedronken en een snackje gegeten, ik kreeg met moeite mijn brokjes naar binnen, ik wilde natuurlijk ook bij de visite blijven. Het was wel gezellig zo’n afwisseling.
Voor de avond werd er afgesproken om met z’n allen uit eten te gaan wat we ook hebben gedaan ik mocht mee in mijn eigen sportkar wat natuurlijk wel weer de nodige bekijks opleverde en iedereen vond mij een mooie poedel (oeps) ik heb altijd gedacht dat ik een Bichon Frisé was, maar goed de gezelligheid was er niet minder om en na het eten zijn we mee gegaan naar het appartement van Marcel en Anja daar hebben we nog een afzakkertje gehaald en hebben wij de zussen Joke en Mieke met partners van Anja door ook gezien.
Joke deed heel lief tegen mij en wilde even een onderonsje, heb ik wel wat terug gezegd maar volgens mij ging het iets te hard, ze schrok er gewoon van, dat was echt niet de bedoeling en al helemaal niet aardig van mij.
Voor we er erg in hadden was de dag voorbij en we hebben de afspraak gemaakt dat als wij de volgende dag zouden vertrekken nog even een belletje te geven zodat we nog even gedag konden zeggen, ik wilde de knuffels van Anja nog wel even ontvangen.
En zo gebeurde het ook na de nacht en nog steeds stromende regen hebben wij gebeld en binnen een mum van tijd waren Anja en Marcel er om ons uit te zwaaien en zo zette wij de reis voort richting Pisa.
Omdat wij alleen maar binnenroutes namen werd er wel gereden maar geen kilometers gemaakt, dat ging heel langzaam het was alleen maar berg op berg af, haarspeldenbochten en een heen en weer geschut van jewelste, de plaatsen die wij wilde bereiken haalde wij daarom niet, we overnachten op de camping Luxor in Castellina in Chianti en spraken dan af waar de reis de volgende dag heen zou gaan.
Het weer was inmiddels omgeslagen en kregen wij de zon te zien en goed ook, het was me daar warm 34 graden of het niets was, ik kreeg steeds een keurig plaatsje in de schaduw en soms ging ik even kijken of het bij de buren net zo gezellig was als bij ons, maar werd snel terug gehaald.
Iedereen vond mij heel erg lief en ik ben ook verschillende kerende op de foto gezet.
Helaas leverde het voor mij niets op, geef niet hoor thuis heb ik lekkertjes genoeg.
Het was wel even paniek want de koelkast
in de camper deed het niet meer de campings waar we waren geweest gaven niet
voldoende stroom zodat de inhoud niet meer veilig gevonden werd om te eten en
werd alles direct in een vuilnisbak gegooid, er was zelfs geen stroom genoeg om
koffie te zetten of een kopje thee voor
Er werd nieuw eten gekocht voor de koelkast en we zorgde nu wel dat we steeds voldoende stroom hadden op een camping en dat hij onder het rijden op de accu stond.
Savonds werd er lekker gesmikkeld van
taart voor de baas.
Vandaag was het 5 augustus en werden er slingers opgehangen en een liedje gezongen want de baas is jarig en dat wilde we ook niet zomaar voorbij laten gaan.
We zijn wel gewoon op pad gegaan en hadden het plan geopperd om vandaag niet zo lang te rijden, maar ja als je eenmaal op een berg zit kom je er ook niet snel van af dus de eerste de beste camping die we tegen kwamen was voor ons, was wel duidelijk te merken dat die op een berg was gebouwd, de grond was heel erg ongelijk.
We lieten ons niet uit het veld slaan en hebben de barbecue aangestoken, de baas kreeg een heleboel sms’jes waar hij wel blij mee was dat er toch mensen aan zijn verjaardag hadden gedacht.
Als het vrouwtje even de camper in ging om iets lekkers te maken voor het eten vond ik dat minder geslaagd ik wilde wel dat ze in mijn gezichtsveld bleef, maar ik had de oplossing gevonden, omdat mijn karretje op de rem stond ging ik met mijn voorpootjes op de rand staan en met een grote sprong was ik uit mijn kar en kon ik even gaan kijken wat er binnen allemaal voor lekkers werd klaar gemaakt, misschien kon ik nog een graantje mee pikken.
Deze sprong werd mij niet in dank afgenomen, wat nu als je achterpootje weer zeer gaat doen, dan kun je straks niet meer mee wandelen.
Ik vond het niet leuk dat ik een standje kreeg er was toch niets gebeurd, ik stond gewoon lekker naast haar op 4 pootjes.
Voor we er erg in hadden was de dag om en ook zijn verjaardag, we lagen weer in ons bed wat wel een beetje scheef stond op die stenen en het was ook een gedraai van jewelste die nacht.
Jammer dat we geen snelbinders bij ons hadden, die waren nu wel welkom geweest.
Maar ja waar maak ik me druk om, ik had de beste plek, ik zorgde gewoon dat ik tussen twee bergen in kwam te liggen zo kon ik er niet afvallen.
Al vroeg uit de veren en zonder verse
broodjes want die waren er niet op die camping dan moest je eerst
Maar ik zie hem niet scheef staan hoor……
We hebben de reis afgemaakt op een mooi plekje Camping Classe in Ravenna, naast ons kregen we buren waar ik het niet mee eens was en dat heb ik ook even laten horen.
Gaan ze nog een luchtbed op staan pompen wat veel herrie maakt, ik ben het toen maar even van dichtbij gaan bekijken en vond het toen wel goed dat ze daar gingen slapen.
De dames zijn nog de Adriatischezee in geweest, wat heel lekker was, maar dit heb ik ook maar van horen zeggen.
Vrouwtje heeft daarna pannenkoeken gebakken wat zij zich lekker lieten smaken.
Inmiddels was het al weer donker en bedtijd geworden, morgen zou de reis gaan naar Venetië.
We hebben er nu een week opzitten en wat het warme weer
betreft heeft
Er werd wel in de gaten gehouden dat mijn plekje altijd in de schaduw was en dat ik genoeg dronk, het beste was toch onder de camper, daar kon ik iedereen goed in de gaten houden en ik lag heerlijk koel daar, bakken water heb ik leeg gedronken en ik ben echt niet zo’n drinker hoor.
Zoals ik vertelde in het vorige stukje ging de reis naar Venetië daar is het vrouwtje nu ook aan het schrijven, We stonden op Camping Venezia hoe kan het ook anders, we zaten al heel vroeg buiten, het was vannacht af zien binnen in de camper.
Iedereen om ons heen ligt nog in zijn mandje en het is heel stil buiten, ik kon het vrouwtje nu niet zo in de gaten houden want mijn ogen waren wel zo moe dat steeds die klepjes naar beneden vielen, dat komt ook door de warme nacht die we achter de rug hebben.
De dames kregen regelmatig bezoek van de muggen die hebben waarschijnlijk wel erg lekker bloed zij hebben er wel mooie versiersels op hun benen aan over gehouden, ze hadden het er erg druk mee, er werd gesmeerd en nog eens gesmeerd het was niet bij te houden.
Flessen autan en tubes azaron gingen er door heen, of ze er
aandelen in hadden.
De baas heeft volgens mij nergens last van die zag je niet in de weer gaan met de nodige smeersels en ook met het slapen had hij volgens mij weinig last en anders liet hij er niets van merken, wel lekker hoor wij hebben na onze vakantie nog een week nodig om bij te komen.
Maar wat zeuren we nu, we wilde toch zelf op vakantie.
De dames zitten nu te genieten van een bakje koffie en thee en dat op de vroege ochtend, na het ontbijt storten we ons in een nieuw avontuur en gaan we met openbaar vervoer (daar heb ik van mijn lang zal ze leven nog nooit in gezeten) naar het echte Venetië, dat zal wel weer een bezienswaardigheid gaan worden, wie weet wat we daar allemaal gaan zien, het schijnt in ieder geval mooi genoeg te zijn om er heen te gaan.
buskaartje 
Het was een hele ervaring met de bus mee, mijn karretje mocht ook mee, dat betekende dat ik met lopen geen last had van benen die ik liet struikelen met mijn touwtje en bovendien hoefde ik zelf ook niet te lopen in die warmte, nee daar was over nagedacht.
Het was een hele belevenis in Venetië, iedereen keek zijn ogen uit en het was er behoorlijk bedrijvig, we hebben de gondels gezien en natuurlijk zijn we op het San Marcoplein geweest.
Wat een mooie gebouwen staan daar, als je iets wilde bezichtigen stond je 3 uur in de rij voor je uiteindelijk binnen was, dat hebben wij maar overgeslagen, wel hebben we nog op een pleintje gezeten voor een heerlijke cappuccino nou ja ik moest het doen met water, maar ik stal wel de show in mijn mooi sportkar, ik heb nog nooit zoveel aandacht gehad op een dag.
Kwamen die mensen nu voor mij of voor de bezienswaardigheden in Venetië.
Er waren mensen die kwamen vragen of ze een foto van mij mochten nemen, tot in China aan toe ben ik nu wel beroemd.
Er is een kleine gesloten brug die noemen ze de brug der zuchten, die was speciaal voor de gevangenen en voor hun laatste uur was geslagen moesten ze over die brug en konden ze nog even door het raampje naar buiten, wel luguber, maar zo heb ik het gehoord.
dit is de brug!
De dames deden zich te goed met een bananensplit en ik moest het weer doen met een bak water, vrouwtje had een fles water mee genomen, maar het water van die mevrouw was veel lekkerder, omdat die lekker koud was.
De baas heeft mij steeds met wagen en al gedragen als we een trap op moesten en dan natuurlijk ook weer af.
Hij had er savonds vast dikke armen van gekregen.
Er werden nog wat mooie dingen gekocht, vrouwtje wilde er een
tas vandaan slepen en
Terug naar de camping waar we 2 nachten zouden blijven, gingen we weer met de bus, die al klaar stond.
Wij waren met z’n allen versleten en vrouwtje had er een mooie blaar aan overgehouden onder haar voet, maar die werd keurig verzorgt door (zus)ter Mary.
Ze vond het wel vervelend dat het nog steeds niet gelukt was om een Internet verbinding te krijgen, maar ja dat was niet anders, misschien morgen weer.
De vakantie was nu op de helft en morgen gaan we richting Brennerpas, maar dat zouden we toch niet halen, omdat wij altijd de binnenroute’s namen.
Voor vandaag was het weer welletjes en werd het nu tijd om een douche te gaan nemen voor het vrouwtje, dus morgen weer nieuwe instructies van mij om op te schrijven.
Het was weer een warme nacht geweest en dus weinig geslapen.
Ik maakte voor de verandering weer een duik uit mijn wagen, wat een knappert ben ik toch hé om met die kleine pootjes van mij toch maar weer zo’n sprong te wagen.
Vrouwtje deed weer boos tegen mij en voor straf werd mijn kap dicht geritst zodat ik er nu helemaal niet meer uit kon.
Wat doe je dan als hond, je laat het maar over je heen komen
en ga een dutje doen. 
Er werd op gemak ontbeten en koffie gedronken daarna werd alles gereed gebracht om weer verder te gaan, onderweg kregen we nog een klein regenbuitje wat wel verfrissend was, de erge hitte was nu ook wel weer over, dus hopelijk de komende nacht ook, wij zijn dit soort temperaturen ook niet gewend, we kwamen via een omweg terecht bij een mooie camping aan het meer in Arsië wat aan een meer lag, en het was een mooi gezicht zo tussen de bergen.
Toen de auto stopte was ik zo wiebelig om de boel te verkennen, dat ik er wel heel erg snel uit wilde, vrouwtje vertelde wel steeds hoe ik het moest doen, maar ik wilde een snellere weg en sprong gelijk van de stoel op grond wat natuurlijk veel te hoog was en dat was even gillen van de pijn want dat ging niet helemaal goed, ik kreeg 2 pilletjes na mijn eten want dat werd natuurlijk mank lopen en op 3 pootjes verder.
Wat een pech was dat nu, ik leer het ook nooit.
Dit springerig gedrag zal voor mij nog
grote gevolgen gaan krijgen…….
Het avond eten hebben we daar in een leuk restaurantje gedaan, wat weer de nodige bekijks opleverde, maar die aandacht was ik inmiddels wel gewend, als het mij te veel werd liet ik duidelijk merken dat ik nu aan een beetje rust toe was.
Na het eten en weer terug bij de camper zijn we nog een bakje koffie gaan drinken en ik een bakje water met een lekkertje erbij, het lopen ging nog steeds niet op 4 pootjes en had er goed last van.
Ik heb nog wat keertjes even op bed of op de stoel gelegen, want ik was er toch wel een beetje sikkeneurig van geworden, maar ja het was wel mijn eigen schuld, ik was gewaarschuwd.
Vrouwtje bracht mij naar een plek waar ik toch een plas kon doen voor de nacht en er werd angstvallig in de gaten gehouden dat ik nog in of uit de camper of van een stoel zou springen.
Dat liet ik voorlopig maar even achterwegen en vond het toch wel makkelijk dat ik een pootje werd geholpen.
Volgens vrouwtje was ik de nacht er onrustig en heb er wat kreuntjes tussendoor gegooid.
Het heeft snachts ook erg hard geregend waar we geen rekening mee hebben gehouden, de baas had mijn sportkar buiten laten staan en die was natuurlijk goed nat geworden, maar die droogde wel weer op de volgende locatie, als het tenminste droog zou zijn.
Toen iedereen gewassen en
aangekleed was, werd er koffie en thee gezet, ging
Het lopen was nog steeds 3x niks, maar als het echt moest kon ik op 3 pootjes aardig weg komen.
Het ontbijt werd gegeten in de regen maar wel onder de luifel en ik mocht alles aanschouwen van achter het raampje.
Er was weinig plek voor mij onder de luivel en kon niet in mijn kar omdat die veel te nat was.
We zijn op weg gegaan met het plan om in Oostenrijk weer een camping te gaan zoeken, dat is niet helemaal volgens plan gegaan, want bij een camping aan gekomen bleek dat we daar 3 uur moesten wachten, ik dacht dat ze alleen in Italië een siësta hielden….
We zijn maar door gereden en waren wij aanbeland in een bekende plek van mijn baasjes, we kwamen aan in Thiersee camping Rueppenhof wat erg bekend voor kwam voor de bazen omdat ze daar in de buurt altijd naar de wintersport gingen, het was wel gelijk een stuk kouder dan in Italië en zaten s’avonds met een vest aan en lange broek.
De hele nacht is het noodweer geweest en ik bleef lekker veilig bij het vrouwtje op bed liggen. Ik had nog steeds last van mijn pootje, ik hoop wel dat het morgen een stuk beter gaat, want op drie pootjes is knap vermoeiend en het doet nog steeds zeer ook.
Het was een mooie camping, maar daar heb je weinig aan als je alleen maar binnen kunt zitten, we zijn redelijk vroeg naar bed gegaan want veel ruimte om iets anders te doen was er toch niet.
De volgende ochtend is de baas verse broodjes gaan halen bij
de bakker, wat zij zich goed liet smaken, na de koffie ging de reis richting
Saarburg, vlak bij Luxemburg waar
Wij zouden daar twee nachten blijven maar het zijn er drie geworden omdat we onderweg geen camping meer zagen zijn we maar door gereden naar Saarburg.
Het plekje was inmiddels wel geregeld, zo wisten we in ieder geval dat we een slaapplaats hadden.
Tussendoor hebben we nog wel de stops gemaakt, want uiteraard moest ik ook even mijn pootjes strekken al waren het er nog steeds drie.
En mijn blaas wilde ook af en toe even leeg gemaakt worden.
Maar dat geldt voor allemaal, toch, kunnen ze mij de schuld niet geven dat ze moesten stoppen voor een plas voor mij.
Er moest weer een klim gemaakt worden want die camping lag
ook op een berg en als je boodschappen wilde doen, moest je met een
kabelbaantje naar beneden, dat leek ons wel erg leuk, maar
Aangekomen op de camping van Landal GreenParks gingen wij iedereen begroeten en ging het vrouwtje aan het eten beginnen, want het was wel laat geworden, ik had inmiddels mijn brokjes al gehad, want ik moest mijn pil eigenlijk al gehad hebben, maar dan moet ik wel eerst gegeten hebben anders geef ik hem terug aan het vrouwtje en dat schiet natuurlijk niet echt op, want die was juist voor dat zere pootjes.
Toen iedereen onderuit zat met een heerlijk kopje koffie was het eindelijk rust in de tent, het werd die avond dan ook een latertje voor mij, maar ik moet zeggen we hebben volgens mij allemaal best geslapen.
Om 7 uur smorgens gingen de dames al onder de douche voor het te druk zou worden en was het ritueel weer zoals alle dagen, aankleden, koffie en thee zetten ontbijten en de boel weer aankant maken, want die bedden vroegen toch enig aandacht om wat ruimte te creëren in de camper.
Het was de bedoeling om vanavond met zijn allen te gaan barbecuen maar daar moest wel het een en ander voor gehaald worden.
Dave zou ons naar beneden brengen naar de
winkel, nou ja de mensen dan, want
Na de koffie ging de baas met Kay en Femke naar het zwembad en later gingen ook de papa en mama van de kindjes daarheen oma Mary wilde uiteraard ook zwemmen met de kindjes, dat betekende dat ik alleen achter bleef met het vrouwtje, die kon ik dus in alle rust dicteren wat ze op moest schrijven, ik lag heerlijk in de schaduw in mijn sportkar en het vrouwtje zat lekker onder de luifel te doen wat ze wilde doen.
In deze rust kon ik het best hebben, ik wordt ook al een dagje ouder hoor, ik ben inmiddels al 9 jaar en dat ga je toch voelen.
Het was even lekker bijkomen en we vermaakte ons best met z’n tweeën, ook kon er gelijk even lekker door geschreven worden zonder afleiding.
Toen alles weer terug was van de zwempartij werd de barbecue voorbereid, gelukkig konden we buiten zitten en het was een gezellig etentje, uiteraard mocht ik kijken hoe iedereen al het lekkers naar binnen werkten en ik moest het doen met een klein stukje stokbrood.
Toen alles op was en de koffie was naar binnen gewerkt, zijn we weer in ons mandje gekropen.
De volgende ochtend zag het er grauw uit en de temperatuur was ook niet van we gaan lekker buiten zitten, het heeft de hele dag verder geregend en dat was alleen voor een verplichte oefening van mij naar buiten, al bij al het was geen gezellige dag en hebben we alleen maar gehangen, gelezen en gepuzzeld, en ik ben niet wakker geworden, ik wilde het niet eens zien.
De volgende dag was de laatste dag van de vakantie en zouden we weer huiswaarts gaan, het was ook wel genoeg geweest.
Na het ontbijt hebben iedereen gedag gezegd, Femke en Kay zijn nog een stukje mee gelopen want er moest nog een tank geleegd worden.
Toen ging de reis weer verder, we hebben er toch nog een dag over gedaan om thuis te komen en toen moesten we gelijk weer aan de slag om de camper uit te ruimen en schoon te maken, die moest om 7 uur weer bij de eigenaar terug zijn.
Dat was toch nog even aanpoten voor allemaal.
Wat een bende brengt een mens mee, de gang lag bezaaid met wasgoed, hoe kom je daar door heen als mens zijnde, maar goed dat was mijn pakkie aan niet.
Ik heb het allemaal nog eens bekeken en ben toen mijn eigen plekjes in de tuin maar eens gaan inspecteren of er nog iets verandert was, voor ik dat gedaan heb ben ik wel weer een uurtje verder, het lopen ging mij nu wel wat beter af, soms op drie soms op vier pootjes, het ergste had ik dus wel weer gehad, ik moet zeggen dat ik er ondertussen goed mee weg kwam op drie pootjes, ik merkte amper dat die vierde niet mee deed.
Maar ik ben wel blij weer thuis te zijn, we hebben veel gezien, maar op sommige punten ook af moeten zien en is de reis helaas niet helemaal geworden wat we er van hoopte.
Ik ga me nu weer lekker nestelen in mijn eigen mandje en ga maar een beetje dagdromen waar ik de volgende keer eens naar toe zal gaan.
Lieve kopkriebels allemaal van Yoeni.
PS
Yoeni heeft van haar sprong uit de auto een souvenirtje over gehouden.
Niet alleen de artrose was erger geworden maar
na het bezoek aan de dierenarts en de nodige foto’s die er zijn gemaakt blijkt dat ze een knieband heeft gescheurd.
Wat betekend dat wij een bezoekje gaan brengen aan Dr. Hans Nieuwendijk in de kliniek waar zij als pup is geweest voor een hersenvliesontsteking,
Ik vind het wel leuk hem weer eens te ontmoeten, maar de omstandigheden zijn wat minder omdat er toch een operatie aan zit te komen.
