Vakantie Joey van 4 sept. t/m 11 sept. 2004

4 september

Het was al vroeg dag dat mijn baasjes op vakantie gingen, de buurvrouw zou haar vleugels over mij uitslaan en mocht ik een weekje bij haar en mijn vriendinnetje Yoeni gaan logeren, ze vertelde wel dat ik de nachten in mijn eigen huis zou door brengen want het was niet gepast omdat bij mijn vriendin te doen.

Ik kon mij daar wel in vinden want het was zo dichtbij dat ik me toch niet alleen voelde en s’morgens vroeg zou ik al weer opgehaald worden.

Toen mijn eigenste baasjes de kuierlatten hadden genomen, gewapend met twee nieuwe fietsen achterop de auto,

duurde het niet lang meer voor de buuf mij kwam redden uit mijn eenzaamheid, ik vond het wel gezellig dat ze kwam en zong mijn mooiste lied voor haar, misschien zou het indruk maken en kwam ze iedere dag zo vroeg.

Om even te wennen aan het feit dat zij nu voor een weekje mijn baasje zou zijn gingen we vroeg het bos in, bedoeld als afleiding en daarna naar haar huis, ik liet mij gewillig mee loodsen, trouwens ik had weinig keus want ik liep aan de lijn en moest dus wel daar de tuin in.

Het was wel even wennen om daar vrij rond te lopen, want Laika dat is Yoeni haar broer die wilde nogal met zijn dominant gedrag uitleggen dat hij de baas was in huis en in de tuin, maar buuf stak er een stokje voor en riep Laika tot de orde dat er maar een de roedelleider was en dat was zij.

Laika is even oud als ik, we schelen maar een weekje, maar dat is ook best nog een kwieke hoor, wat dat betreft doen we voor elkaar niet onder.

Mijn vriendinnetje Yoeni is in juni 4 geworden, zeg nou zelf dan ben je toch een boffer dat zo’n oude bok als ik nog zo’n jong blaadje kan krijgen.

Yoeni had er trouwens geen moeite mee dat ik op haar landgoed rond liep.

Na een uurtje was iedereen er aan gewend dat ik daar rond liep en hoorde gewoon bij de inboedel.

De mannelijke baas van het hele spul was vandaag ook thuis en liep daar van alles en nog wat te doen, die heeft het me daar druk en kan geen twee tellen op zijn kont zitten, alleen met koffie drinken nam hij even pauze, er moest nog gras worden gemaaid en er werd van alles op geruimd, ik zag dat allemaal eens aan en nam mij voor me niet zo druk te maken als deze baas.

In de middag gingen we nog een rondje, niet dat ik er veel zin in had maar oké, ik moest wel al was het alleen maar om bij mijn meisje te zijn.

Terug gekomen had ik geen rust in en bleef maar aan de wandel dan weer in huis en dan de tuin weer door, de buuf werd er zachtjes aan gestoord van en heeft voor een oplossing gezorgd, ze is gewoon mijn kussen gaan halen waar ik op kon liggen, dat dacht ze tenminste na 1 minuut doe ik toch waar ik zelf zin in heb en ga er lekker naast liggen, zo heb ik mijn plekje keurig af gestaan aan mijn grietje, ik ging voor haar wel op de harde grond en kon zij netjes op mijn kussen liggen. Tjonge, tjonge, ik wist niet dat ik zo veel beleefdheid in mij had zitten, zo zie je maar wat honden liefde allemaal los kan maken.

De lichten waren al aan toen ik naar huis werd gebracht na eerst nog een plas te hebben gedaan, ik heb er maar wat van gemaakt thuis en ging gelijk naar mijn plekje, buuf had mijn kussen weer mee genomen, morgen nemen we het weer mee zei ze nog tegen me, er was verder niets meer te beleven en voor ik het wist was ik weer in diepe rust.

5 september

Vanmorgen kwam de buuf zoals afgesproken mij weer halen en gaf mij mijn dagelijkse portie eten en geen brok meer, ik stond er naar te kijken van dat ziet er lekker uit, maar ik wil eerst een plas doen, ze begreep me ook wel en liet me naar buiten, ja jammer dan ik wil naar de overkant, ook dat had die slimmerik snel door, volgens mij had ze plannen om door te lopen maar daar dacht ik anders over, ik was mijn plas kwijt en draaide gelijk 180gr. Om weer terug te gaan, nu was het tijd om mijn bak leeg te gaan eten, buuf zag het eens aan en ging in de tussen tijd de gordijnen maar open draaien en toen ik klaar was werd het tijd om naar mijn vriendin te gaan, ik had het er best naar mijn zin gehad gisteren.

Laika deed niet eens lelijk tegen mij, hij moest er gewoon even aan wennen dat hij niet de enige reu is op de wereld, hij liep nog wel een poos achter mij aan en zette even zijn vlag op de mijne maar gaf de strijd ook al snel op, ook omdat de buuf mij weer hielp, dus ik hoefde nergens bang voor te zijn, en Laika heeft zich verder als een heer gedragen tegenover mij.

Yoeni daarentegen kwam me gelijk begroeten met een knuf, het is toch zo’n lekker meissie, met haar kan ik het goed vinden hoor.

De buum deed het vandaag wat rustiger aan wat werken betreft en ging zomaar eens wat vaker op zijn kont zitten en nam de krant eens goed onder handen.

De buuf riep al het vee bij elkaar voor de dagelijkse wandeling, we hebben er een klein feestje van gemaakt en holde als gekke achter elkaar, nou ja achter elkaar, ik bleef een klein stukje achter, ik kon gewoon niet harder, maar heb wel mijn best er voor gedaan hoor.

Laika zat weer achter de gevleugelde vrienden aan, hij doet ze helemaal niets hoor die macho maker, hij vind het gewoon leuk om ze de lucht in te krijgen.

Wij zagen dat maar eens met lede ogen aan, want meer konden we er ook niet aan doen.

Op het eind van de wandeling deed buuf een beetje boos tegen mij, ik moest bij haar komen, ik had haar wel horen roepen maar deed net of ik doof was, en ging dus gewoon mijn eigen weg volgen, nou jammer dan ze pakte me bij mijn kladder en zei heel boos, we gaan wel luisteren hè boef, je baasjes willen nog langer met je doen en ik moest perse mijn riem om, om het laatste stukje naar huis af te leggen, lullig hoor Yoeni mag ook los, alleen Laika en ik werden aangelijnd, het was ook wel druk met auto’s, want er liepen weer van die gekke achter een balletje aan te rennen op het veld en die komen natuurlijk allemaal met een auto.

In de tuin aan gekomen heb ik me even op de drinkbak gestort en mijn buikje vol gedronken ik had me daar een dorst gekregen van de wandeling, daarna heb ik me overgegeven aan een heerlijke dut.

Tegen de avond werd er een vuurtje gestookt en daar ging allemaal lekker vlees op, dat rook me toch lekker, maar stelletje egoïsten ze zorgde er wel voor dat er geen stukje op de grond viel en we kregen er niets van, ja een stukje stokbrood, dat was alles, zal wel door gebrieft zijn door mijn eigen vrouwtje dat ik dat allemaal niet mag hebben, jammer maar het was nu eenmaal zo, wij kregen weer andere lekkertjes die de mensen niet mogen.

Toen het donker was en ik nog een plas had gedaan werd ik naar mijn eigen huis gebracht, kreeg nog een knuffeltje en heb daar een heerlijke dut gedaan, was toch een vermoeiend dagje geweest, met weer nieuwe indrukken en wachtte af wat de volgende dag mij zou brengen.

6 september

Vandaag was de buum al heel vroeg naar zijn werk, dat moest haast wel, want toen buuf mij kwam halen was hij al weg.

Ze ging aan de slag, eigenlijk de dingen doen die mijn vrouwtje ook altijd doet en werden er lappen in de tuin gehangen die uit een witte kast kwamen, het rook wel lekker, maar anders dan thuis.

We liepen in optocht achter haar aan, van waslijn naar kast en van kast naar keuken en van keuken naar gang, volgens mij werd ze er een beetje gestoord van, want ze vroeg of we niet iets voor ons zelf wilde beginnen, gaan jullie nou eens lekker spelen, of ergens liggen, het is voorlopig nog geen bos tijd.

We hebben de raad van de buuf opgevolgd en zijn maar met elkaar gaan spelen, was ook een leuk tijdverdrijf Yoeni had het reuze naar haar zin en probeerde me een beetje te verleiden, ik had daar maar weinig voor nodig en ging al snel met haar aan de haal, de strijd was alleen niet eerlijk verdeeld maar dat kwam door het leeftijdsverschil en liep ik er als een oudje hinkelend achteraan.

Maar daar kwam al snel een eind aan en werd weer tot rust vermaand i.v.m. mijn poot waar ik zuinig mee om moest springen.

Wij zijn toen maar even in rust positie gegaan, het was trouwens al middag en ik moest ook mijn krachten nog verzamelen voor de boswandeling.

Wij hadden een pracht uitzicht want de buuf had in de vijver een paar kikkers ontdekt, dat was leuk, we mochten ze niet plagen maar hebben het wel op gemakje eens bekeken, wat kunnen die beesten druk doen in en bij het water.

Het werd een gezellige en rustige middag voor ons, ik voel me helemaal thuis en er is geen hond die ook maar lelijk tegen mij doet.

Wat een leven zo, je natje en droogje op tijd, luieren in de zon en alles maar eens vanuit de grondpositie waarnemen, mijn liefje wat wil je nog meer.

Voor ik er erg in had was de maandag ook weer om.

7 september

Deze dag verliep eigenlijk net zo als de vorige, met dit verschil dat er nu geen lappen aan de lijn hingen.

Toen ik mijn plas had gedaan en mijn buik vol had kreeg ik een medicijntje, de buuf vond dat nodig omdat ik nog al aan de hinkel de pinkel was gisteren en ze even wilde zien hoe het vanochtend was, nou dat was nog het zelfde, vandaar mijn drankje.

De buuf had er een makkelijke dag van gemaakt, ze ging af en toe van tijd tot tijd even in de zon liggen maar wij bleven wel vlakbij haar, Yoeni kroop meestal onder de bank en ik zorgde dat ik onder de tafel terecht kwam lekker in de schaduw, ik was zo verstandig om dat uit mijzelf te doen, maar Laika moest steeds gewaarschuwd worden, die eigenwijs ging steeds de zon in en het was best nog wel warm hoor.

Met onze boswandeling kwamen we een bewoner van het bos tegen, alleen zei hij/zij niets terug, we stonden met zijn 4en over het beestje heen gebogen het was een heel klein grijs molletje, maar het heeft er niets van gemerkt hoor dat het zo in de aandacht was, het had voorgoed zijn oogjes gesloten, wij zijn er maar met een grote boog om heen gelopen, ik dacht uit eerbied, maar de buuf moet niets hebben van beestjes die dood zijn, vandaar die grote boog natuurlijk.

Het was inmiddels bij drieën toen we terug kwamen, aan de overkant werd hard gewerkt, heel de familie stond zich uit te sloven in de tuin, gewapend met hark en maaimachine, dat vonden wij wel interessant, alleen vond de buuf het niet zo geweldig, maar dat kwam door het geluid wat wij er bij produceerde, kun je het een beetje begrijpen drie honden die uit volle borst stonden te zingen, druk te doen en dat alleen maar omdat er beweging aan de overkant was en nog niet eens op eigen erf.

Er werd een vierde stem tegen aan gegooid die ons overstemde, we waren gelijk met stomheid geslagen en dat was volgens mij ook de bedoeling geweest, dat wij onze mond hielde, tegen zo’n volume konden wij niet tegenop en bleven verder maar nestjes stil.

Het was inmiddels etenstijd alleen was de buum er nog niet, dus werd er alleen gegeten, want het is nooit bekend hoe laat hij thuis komt.

Toen zij klaar was kregen we alledrie een gekookt worteltje, is goed voor jullie oogjes zei ze, wel eens een konijn met een bril op gezien, nee, nou vandaar, we lieten het ons best smaken.

Zo verliep de dag zoals de andere dagen en werd weer met kussen in mijn eigen huis gestationeerd, waarschijnlijk met de bedoeling daar de nacht weer door te brengen.

Ik heb er een fijne droom van gemaakt en was het net of ik nog gewoon bij mijn meisje was.

8 september

Vanmorgen bij het wakker worden had ik een plan bedacht waardoor ik eerder bij de buuf thuis zou zijn, toen ze mij kwam halen het zal 8 uur geweest zijn, deed ik mijn ritueel aan de overkant van plas doen en snel terug, met het terug gaan had ik al kenbaar gemaakt nee niet rechtdoor maar naar het andere huis, de buuf trok zich er niets van aan en zei dat er eerst gegeten moest worden, tenminste dat dacht ze, maar ik had daar helemaal geen zin in en zong met mijn alt stem dat ik geen zin in eten had maar gelijk weg wilde, nu is de buuf ook niet van gisteren en zei, ik ga de strijd niet met je aan, als je niet wilt eten even goeie vrienden dan eet je maar niet, dus gepantserd met kussen en riem om maakte ik duizend sprongen van geluk dat we gingen, of ik er nu echt tijd mee heb gewonnen ik weet het niet, want in die tijd dat zij stond te zeuren dat ik moest eten had ik hem waarschijnlijk al leeg gehad, ik wilde gewoon even dwars zijn.

We waren geen van drieën van plan om iets te gaan ondernemen en namen plaats in de kamer ieder op een eigen plekje, zonder dat er ook maar iets spannends gebeurde, ja de buuf liep te zwaaien met een stofdoek, nou daar wordt je ook niet vrolijk van.

We hebben dit een poosje vol gehouden, maar toen kreeg de verveling de overhand en zijn we in de tuin de boel maar weer eens onveilig gaan maken en heb mijn nodige sporen weer gedumpt, ze zullen het weten hoor dat ik hier gelogeerd heb.

Toen we alles gedaan hadden wat we moesten doen en daarmee bedoel ik ook de dagelijkse boswandeling, werd het een drukte van belang de kapster kwam, nee niet de mijne want dat doet mijn vrouwtje altijd zelf, maar die van de buuf, er werd van alles uitgesteld en ze werd eens goed onderhanden genomen, er werd geknipt, gewassen en al wat een kapper kan doen werd uit de kast getrokken, ik moet zeggen het was een hele verbetering, sorry hoor buuf maar de waarheid mag gezegd worden, toch.

Ze zijn een hele poos aan het knutselen geweest en ik heb het maar op afstand waar genomen,

Veronderstel dat ze me ook te grazen nam, jammer dan geen zin in vandaag.

Toen alles achter de rug was en de buuf mooi liep te wezen, werd het eten op gezet, ik begon zo langzamerhand ook trek te krijgen, tenslotte had ik vanmorgen niets gegeten, maar dat probleem werd opgelost en de buuf ging mijn bak halen die ik die morgen had laten staan en mocht het daar opeten, was een gezellig onderonsje, met zijn drietjes in de keuken aan het avondmaal.

Ik probeerde nog wel even of er niets te stelen viel bij de andere, maar daar was weinig kans op, de directrice zat gelijk bovenop me, niks ervan zei ze jij heb gehad en nou weg wezen uit de keuken, en werd bij kop en kont gepakt zo in de kamer gebonjourd.

Allemachtig jij bent streng, ik wilde alleen maar even helpen, des te sneller kun je aan de afwas beginnen, nou dan niet en draaide me gepikeerd om en nam mijn lig houding aan om zo toch de keuken in de gaten te kunnen houden.

De dag was weer voorbij en ging ik weer naar mijn eigen huis waar het ritueel begon van, plas doen, gordijn dicht, waterbak verversen, knuffels en welterusten zeggen.

Oké buuf tot morgen en had het wel weer gehad voor vandaag.

9 september

Vandaag was anders dan anders, dat bleek uit het feit dat ik na mijn wandeling naar de overkant en mijn voerbak leeg gegeten te hebben niet met haar mee ging naar haar huis, ze zei dat ik nog even moest wachten tot ze klaar was en dan zou ze mij komen halen, ik was helemaal van mijn apropos en vond er niets aan, ze gooide roet in het eten door met mijn schema te rommelen, wel deed ze nog even het gordijn open voor ze weg ging zodat ik toch bij de bewoonde wereld hoorde.

Ik kreeg in ieder geval de tijd om over mijn gedrag na te denken of het wel helemaal goed gegaan was de afgelopen dagen, misschien was dat wel de reden waarom ik niet mee mag met haar.

Er moest in ieder geval iets zijn waardoor ze zonder mij weg ging, ik had een paar keer wat uitgespookt waar ze boos om is geweest, ik ga niet vertellen wat hoor, want ik schaam me diep en dat blijft onder de buuf en mij.

Als ze weer komt zal ik een extra mooi lied voor haar zingen zodat ze niet meer boos is.

Na een poosje hoorde ik de auto weg rijden en begreep toen de reden waarom ik niet mee mocht.

Ze ging de boodschappen doen dat gebeurd daar altijd op donderdag, ik haalde opgelucht adem dat dit de reden waarschijnlijk zou zijn en was er van overtuigd dat ze mij wel weer zou komen halen.

Na een poos kwam ze inderdaad weer terug en mocht ik met haar mee, wij zijn gelijk het bos in gegaan, ze vond dat ik dan gelijk alles kon doen wat ik moest doen.

Het was bij het speelveld wel even een hectische gedoe, ik wilde niet komen terwijl ze me riep, ik hoorde ze wel maar deed net of ik Laika was, die hoorde haar ook niet en die was veel verder weg dan ik, die was zelfs nergens meer te bekennen, het zal zo’n 10 minuten later geweest zijn, ik schat dat maar hoor, ik kan n.l. niet klok kijken, kwam er een mevrouw aan die aan dat speelveld woont met Laika aan een riem, ze vroeg of we iets kwijt waren en ook nog terug wilde hebben, het bleek dat hij bij haar in de kamer was gelopen via de tuin en ze hadden zich daar kostelijk vermaakt, ze was helemaal weg van hem, wat een eikel om zo zich uit te sloven en ons zo te laten zoeken, maar de buuf wilde hem wel heel graag terug hebben, nou daar kan ik me niets bij voorstellen, een hond die weg loopt daar kun je toch niets mee, o sorry hoort wie het zegt, volgens mij ben ik geen haar beter, nadat het vrouwenvolk uit geklets was zijn we uiteindelijk toch maar met z’n 4en naar huis gegaan.

Dat we iets eerder naar het bos waren geweest kwam omdat er s’middags geen tijd meer voor zou zijn, het bleek dat er visite kwam en dan kun je moeilijk in het bos gaan lopen, wij werden een beetje aan ons lot overgelaten, niet dat we er moeite mee hadden hoor helemaal niet, wij zijn gewoon bij de vijver gaan zitten klessebessen, ook wel eens leuk als er geen controle bij is, het was wel hartstikke druk geworden wat de honden betreft want de visite bracht ook nog een hondje mee, die heet Utah is ook een meisje wel lief hoor maar ik hou het toch maar bij Yoeni.

De honden beesten kregen toch gewoon op tijd hun voer en ik had het weer voor het nakijken, dat heb je als je niet op dezelfde tijd eet, maar als ze klaar zijn krijgen ze altijd een lekkertje dat is daar standaard en daar deelde ik natuurlijk wel in mee.

Er werd niet gewacht met eten tot de baas thuis was, het mensenvolk ging vast aan tafel en met een beetje geluk zouden ze de baas nog kunnen zien voor ze weer naar Delft vertrokken, want daar kwam het volk vandaan.

Inmiddels waren ze met de koffie begonnen toen hij eindelijk thuis kwam, hij kon dus even het gesprek overnemen, voor de gezelligheid gingen we nog even met z’n allen de tuin in voor een groepsfoto de buuf vond het wel leuk dat ze al het hondenvolk op de gevoelige plaat vast kon leggen en dit is het resultaat geworden.

Daarna deed de buuf nog een plas met me, tenminste ik deed hem zelf maar ze was er wel bij.

Ze gaf me nog een knuf en zei dat ik lief moest zijn, ben ik toch altijd zei ik terug in mijn hondentaal en nam plaats op mijn kussen, toen ging de deur weer achter mij dicht, tot dat het weer de volgende dag zou zijn.

10 september

Ik begon aan het ritueel te wennen van iedere ochtend, een plas, eten, gordijnen open, riem om en weer naar mijn vakantieverblijf, de twee viervoeters stonden mij al met smart op te wachten met hun neuzen tegen het hek gedrukt en ik werd heel uitbundig begroet, ook door Laika hoor, die was er helemaal aan gewend dat ik ieder dag daar liep te struinen door tuin en huis.

Het was vandaag niet zo druk als gisteren de buuf had na haar verplichte werkzaamheden weer een plekje in de zon gevonden en deed zelfs even haar ogen dicht, dat kon ik niet goed vinden dus heb me uitgesloofd met de mooiste aria die ik in huis had en zij reageerde daar heel spontaan op dat ik mijn kop moest houden, waar haalt ze de moed vandaan om mijn geluid zo af te straffen, ik deed alleen maar mijn best hoor, als beloning zijn we het bos in gegaan, ze was nu toch wakker, was dat even een goeie inschatting geweest van mij.

We hebben ons keurig gedragen en genoten van alle mooie dingen die we tegen kwamen onderweg,

Wel hadden wij weer het nakijken bij Laika die zo nodig de boel moest verstoren door de vogels de lucht in te jagen, kan me niets schelen zei hij toen hij zich weer bij ons had gevoegd, had het maar geen vogel moeten worden, trouwens die horen in de lucht, ik help ze alleen maar een beetje.

Toen we terug kwamen hebben we lekker iets gedronken en heb ik mezelf uitgestald in de eetkamer zodat de hele handel eens goed kon luchten en nu deed ik een welverdiende dut en durf me eens wakker te maken.

Ik kreeg de rust die ik had verdient en in die tussentijd heb ik de buuf aan het werk gezet om mijn verhaal op te schrijven.

Zo kan ik me wel een poosje vermaken en al het vee was in diepe rust en kon zij ongestoord haar werk doen.

Toen ze lang genoeg achter de computer had gezeten was het etenstijd geworden voor haar beesten, ik zag het met lede ogen toe, of er niets te snaaien overbleef, nou reken maar van niet, hier werd zoals altijd netjes zijn bord leeg gegeten en ik kon het doen met een kaakje, ook wel lekker hoor.

Toen die twee snuiters de keuken uit waren ben ik snel in beide bakken gedoken om te kijken of er echt geen kruimel over was, het enige wat ik zag was een hond in de pot, bleek mijn eigen spiegelbeeld te zijn.

Jammer weer niks, ik wacht wel weer tot het nacht is geweest en dan krijgen jullie lekker niets.

De avond is verder rustig verlopen, geen schokkende dingen kruiste mijn pad en werd bij het donker worden weer naar mijn eigen stekkie gebracht.

De buuf had het nog over dat nog een nachtje slapen mijn baasjes weer thuis zouden komen en dat mijn vakantie er dan weer op zou zitten, zal allemaal best, ik begreep er niets van, ik zie wel wat er morgen gaat gebeuren, als je me maar wel komt halen op tijd.

Welterusten buuf en doe een beetje zachtjes met de deur, tot morgen.

11 september

De buuf kwam mij inderdaad weer op tijd halen en zelfs de buum was er, die had zoals gewoonlijk weer van alles te doen, het gras hoefde hij niet te maaien want dat had de buuf van de week zelf al gedaan, maar er blijft nog genoeg over hoor voor je, je hoeft niet met de duimen te gaan zitten draaien.

Wij liepen er maar een beetje doorheen te rommelen, eigenlijk van verveling we hadden niets te doen en hadden ook geen zin in een spelletje robbedoezen.

Eigenlijk voelde ik me helmaal niet zo lekker vanmorgen, waarom ik weet het niet, wel weet ik dat ik een beetje moest spugen, daarna voelde ik me wel een stukje beter, maar ik had wel zo iets van er staat wat te gebeuren vandaag.

Mijn gevoelens hadden mij niet in de steek gelaten, want er gebeurde ook ineens van alles, ik hoorde een bekende auto, zette een keel op van jewelste maar kon er niet heen, ik stond n.l. in de verkeerde tuin en moest dus wachten tot mijn baasjes naar mij kwamen, ik had wel last van kriebels hoor, er was ook al weer een week voorbij dat ik ze had gezien. Het duurde dan ook niet lang voor mijn vrouwtje naar me toen kwam, tenminste ze moest het wel zijn ik herkende haar aan haar kleding en geurtje, maar ze was een beetje donkerder als anders, een paar seconde later kwam ook mijn baas, die moest ook begroet worden, ze hebben nog even met z’n allen staan kletsen en toen mocht ik mee naar mijn eigen huis.

Ik heb het best naar mijn zin gehad hoor en me totaal niet verveeld en je kan het nog zo goed hebben op je vakantieadres maar er gaat niets boven je eigen bazen en zo hoort het ook.

Misschien volgende jaar dat ik nog eens terug kom, maar daar moet ik eerst nog een nachtje over slapen.

Lieve Yoeni ook al ben ik nu weer je buurhondje je blijft toch mijn vriendinnetje hoor.