Vakantie Joey april/mei 2005,

19 April 2005

Het is dinsdagochtend en heel vroeg. Ben ik helemaal niet gewend van mij bazen, ik had heus wel door dat er iets stond te gebeuren, er waren niet voor niets koffers en tassen gepakt.

Het was zelfs zo vroeg dat ik geen eten kreeg wat normaal wel altijd gebeurd als ze uit hun mand kwamen.

Ze liepen een beetje zenuwachtig heen en weer te kuieren en vertelde dat ze naar Turkije gingen en het zou 15 dagen duren, nou oké, wat moet ik met die informatie, mag ik niet mee dan, daar kon ik nog wel eens gelijk in krijgen toen er werd geknuffeld en iets lekkers uit mijn mand kreeg had ik het natuurlijk wel door, ik ben een slimme hoor van huis uit.

Er werd mij verteld dat de buuf voor mij zou zorgen, dus geen nood, daar was ik vorig jaar ook een weekje geweest en dat was me best bevallen.

Ze gingen weg in een grote auto met nog meer mensen erin en ik kon niets anders doen dan hun beteuterd na kijken, ik was ineens helemaal alleen in dat grote huis, nou dat zullen ze weten ook om mij hier achter te laten, ik hem me lekker genesteld op de bank waar ik normaal niet op mag, maar ja ik ben nu de baas.

Op de tijd dat mijn maag ging knorren werd ik gered door de buuf we gingen een stukje bos in voor de nodige ontlasting en kreeg daarna een lekker maaltje brokken.

De buuf bleef wachten tot ik klaar was, gezellig hoor zo met zijn tweeën in de keuken, toen ik klaar was met mijn maaltijd mocht ik mee naar de andere kant.

O jee ik wist het nog van de vorige keer, daar woont een hond die altijd de baas wil zijn van de reuen en die doet altijd even lelijk tegen mij en ik goedsul accepteer het maar, hij deed even lelijk maar werd gelijk door de buuf op zijn plaats gezet, daar heb je niet van terug hé Laika, kom maar op als je durft, ik liep met een grote boog om hem heen en begroette mijn vriendinnetje Yoeni, we hebben nog steeds wat met elkaar, ik vind haar in ieder geval een lieve meid.

De ochtend ging heel rustig voorbij, het was geen weer om buiten te spelen we zijn wel s’middags even naar het bos geweest, ik denk dat de buuf daar achteraf een beetje spijt van had, we zagen er alle drie niet meer uit, zeker niet om door een ringetje te halen, we werden gepoetst en gekamd zodat we er redelijk mee door kunnen, er was toch niets meer te redden aan ons.

De hele dag verder heb ik maar wat gekuierd en geslapen, wist eigenlijk niet wat ik moest doen, ik miste wat.

Bij het eten werd ik verbannen naar de gang, wat wil je 2 reuen vlak naast elkaar met etensbakken dat zou oorlog kunnen worden, dus werden we strategisch opgesteld en is er geen ongetogen blaf gevallen, na het eten ging we nog even een karweitje voor ons zelf doen buiten met de buuf, als je dacht dat die met ons mee deed, nou vergeet het maar, die zie je buiten niet zo zitten hoor en werd ik gelijk naar mijn eigen huis gebracht, ze beloofde nog wel even terug te komen vanavond voor een nachtkroel en ze heeft ook woord gehouden, met de kus kreeg ik ook nog wat lekkers en de mededeling dat ik me keurig moest gedragen vannacht, ja wat denk je ik ben al op leeftijd dus ben blij dat ik even rust heb.

20 april 2005

Ik heb me keurig gedragen en ook heerlijk geslapen, ik werd pas wakker omdat de buuf de kamer in kwam, hé dat is gezellig er werd weer even gekroeld en gingen toen op pad, mijn vaste ritueel werd in gezet en dat is het voordeel van een buuf die dat allemaal weet dan komen er ook niet zoveel veranderingen voor.

Ik kreeg mijn voer en de buuf vertelde dat ik niet mee mocht omdat ze Yoeni naar de trimster ging brengen en twee mannen alleen in huis is niks, tenminste ze nam gewoon de gok niet om mij alleen te laten met Laika.

Zij ging dus weg na nog even een aai gegeven te hebben en ik nestelde mij maar weer op de plek waar ik normaal niet op mag, de bank dus.

Weet niets van wat er gebeurd is, ik was er in ieder geval niet bij omdat ik mijn ogen dicht had.

S’middags toen Yoeni weer thuis was van de kapper zijn ze mij weer komen halen voor de wandeling in het bos en hebben lekker naast elkaar gelopen, ik was helemaal verliefd op zo’n

mooi wit hondje, die kan je toch niet alleen laten ik zal je wel beschermen hoor Yoeni zei ik lief tegen haar en bleef in het bos heel dicht bij haar lopen.

Laika vond het allemaal best en ging zijn eigen gang, hij deed ook helemaal niet meer moeilijk tegen mij, het is ook wel een lieverd hoor, hij wil alleen altijd de baas zijn en dat gaat niet want dat is de buuf al.

Het werd een wat langere wandeling want het weer was best redelijk en ik had natuurlijk even beweging nodig na zo’n lange slaaptijd.

Toen we thuis kwamen kregen we een brokje en hebben de tuin maar even onveilig gemaakt, heb duidelijk mijn sporen overal achter gelaten, wist Laika in ieder geval dat ik hier ook even woonde overdag.

De buuf ging nog de nodige dingen doen achter de computer, weet ik dat goed hé, komt dat mijn vrouwtje dat ook doet en af en toe even gilt naar de buuf van H E L P wat gebeurd er nou en dan komt de buuf meestal aangesneld met zwaailicht, want als het niet goed gaat bij mijn vrouwtje springt ze helemaal in de stress, maar meestal weet de buuf het wel op te lossen.

Wij hebben ons vermaakt met van alles en nog wat tot het etenstijd was, ik ben na mijn maaltje even wezen kijken in de keuken of er nog iets te snaaien viel, alleen liet Yoeni merken dat ze dat niet geslaagd vond terwijl ik het eerder van Laika had verwacht, nou oké ik ga al kunnen jullie rustig door eten.

en het ritueel van de vorige dag begon weer en werd ik vast naar huis gebracht om daar even lekker te kunnen uitbuiken van mijn maaltje.

21 april 2005

Weer mocht ik niet mee vanochtend nu moesten er boodschappen gedaan worden, ik had er niet zo’n moeite mee hoor, was trouwens voor mij wel goed ook, omdat ik nogal last had van mijn artrose, kon ik ook niet te wild gaan doen met Yoeni.

Kreeg wel van de buuf mijn drankje voor de pijn dus kon dat lekker inwerken tijdens mijn ochtendslaap, waar ik ook dankbaar gebruik van heb gemaakt.

Ik hoorde ze al aankomen in de middag met zijn drieën en zorgde dat ik klaar stond bij de deur, verrassing nu kom ik jullie eens begroeten, de buuf deed mijn jas om en daar gingen we weer, ik had een opstandige bui vandaag en wilde niet luisteren, daar was ze niet blij mee, iedere keer als ze riep ging ik juist harder lopen, moet je me maar geen drankje geven dan zit de spirit er weer in hoor, uit het bos komen we op een groot veld waar Laika en ik altijd aangelijnd worden omdat je vandaar de straat op gaat, Yoeni niet hoor die weet volgens mij niet eens hoe een hondenjas er uit ziet, die mag altijd los.

Maar goed ik moest dus mijn jas om en de buuf weer roepen, ik keek ze aan van een afstand van probeer het maar, volgens mij had de buuf eerder met dit bijltje gehakt of op een of andere cursus geleerd dat ze niet moest wachten, dat was vervelend ik vond het net zo’n leuk spelletje, ik moest het wel opgeven anders ging ze echt zonder mij naar huis en dan miste ik ook mijn brokje.

Ben toen maar heel zielig op drie poten naar haar toe gegaan maar kreeg toch op mijn kop en ze vond me niet eens zielig, dat ik moest luisteren, zo niet blijf je morgen de hele wandeling door het bos aan de lijn.

Ik begreep er niets van alles wat ze zei, maar wist wel dat ze niet met zich liet sollen.

Heb me thuis maar bij haar genesteld in de eetkamer op mijn kussen, wat moest ik anders,

gewoon even laten zien dat ik eigenlijk wel lief kon zijn.

En zo ging mijn derde dag van de vakantie alweer voorbij en ging ik met een rustig gevoel naar mijn eigen plekje op de bank om daar de nacht weer door te brengen.

22 april 2005

De buuf kwam zoals de voorgaande ochtenden mij weer vrolijk begroeten en vroeg of ik lekker geslapen had, ze deed de gordijnen open en we gingen een stukje het bos is, om mij de gelegenheid te geven om daar wat neer te leggen, dat was een opluchting.

Ik had ook niet de behoefte om verder te gaan en gaf aan dat het wel genoeg was zo en keerde gelijk terug naar huis, wetend dat ik dan mijn ochtendmaal gaat krijgen daar had ik wel trek in.

De buuf bleef niet wachten tot ik klaar was, maar zei dat ze me strakjes zou komen halen, moet nog even wat andere dingen doen. Ik vond het best, want ik wist dat ze zich aan de afspraak zou houden.

En dat heeft ze ook gedaan, ze wilde nog even een foto maken van mij op de plek waar ik de nachten doorbracht, ik vond het best en liet het gelaten over me heen komen.

Laika en Yoeni stonden me al op te wachten en gingen wij met z’n viertjes lekker van het mooie weer genieten, ik heb me keurig gedragen en het lopen gaat ook weer steeds beter.

Toen we thuis kwamen heb ik nog even een rondje tuin gemaakt de buuf had er zo’n bende liggen, ze was weer eens aan het harken en onkruid er uit aan het halen, moet ook gebeuren ben blij dat het mijn werk niet is, hoewel als ik de kans krijg schop ik ook het een en ander om zeker als ik mijn plas er neer heb gelegd, dit werd niet in dank afgenomen door de buuf.

S’middags kwam er visite en werd ik na een poosje naar mijn huis verbannen Yoeni’s zus Unita was gekomen en de buuf vond vier honden wel een aardig aantal, vooral omdat Unita ook wel heel erg aantrekkelijk is, moest ze steeds op mij letten dat ik geen oneerbare voorstellen zou doen.

Ik vond het niet zo’n ramp hoor heb me nog even goed uit kunnen sloven met Yoeni en ben toen maar een dut gaan doen, boven mijn hoofd hing een wolkje met de afb. van mijn vriendinnetje die ik morgen toch weer even kon zien en daar ben ik heerlijk mee in slaap gevallen.

23 april 2005

Na een lange dut werd ik op gehaald door twee knappe meiden en een stoere bink en uiteraard de buuf niet vergeten, want die hield ons aan het lijntje, gezamenlijk gingen we naar het bos, ik heb mij daar behoorlijk gek laten maken door die twee, maar werd even op mijn plaats gezet en heb mij verder keurig gedragen.

We waren allemaal los lopend tot de buuf ineens merkte dat Laika niet meer van de partij was, nu konden we wel heel hard gaan roepen en blaffen, maar dat zou weinig zin hebben, ik was er wel achter dat die bij de slechthorende groep hoorde en niet zo’n klein beetje ook, dus dat had geen zin en de buuf maakte zich niet eens druk, zij wilde niet terug om hem te gaan zoeken, ten eerste weet hij de weg, dat kan ook niet anders als je daar je dagelijkse ronde maakt en je huis er tegenover staat en ten tweede vond ze dat hij op haar moest letten en niet anders om, ik maakte me toch wel een beetje zorgen en bleef steeds achterom kijken of ik hem al zag, kijk het is wel een macho baas, maar wilde hem toch ook niet kwijt als buurhond.

Toen we ongeveer op de helft waren kreeg de buuf een telefoontje van het thuisfront dat er een hond voor de deur stond die daar hoorde en zijn eigen wandeling maar had gemaakt, we hoefde ons dus niet meer ongerust te maken, Laika was weer terecht er zat een nadeel aan we zouden met zijn vieren op de foto gaan en nu ontbrak er een, eigen schuld dikke bult nu kon hij niet mee doen met het familieportret en werd het een foto met zijn drieën en ik kreeg de kans van mijn leven om tussen zulke heerlijke meiden in te zitten.

Ik had het best naar mijn zin hoor zo vaak krijg ik de kans niet en staat er best op al zeg ik het zelf.

Bij thuis komst ben ik weer even mee gegaan en toen wij binnen kwamen keek Laika mij met een scheef oog aan met een uitdrukking van uitslover, let maar op morgen ga ik gewoon weer mee naar het bos, het was zulk lekker weer en iedereen zat in de tuin te genieten van het mooie weer, maar aan alles komt een eind zo ook aan het bezoek in de tuin en was het feestje weer voorbij.

Laat in de avond kreeg ik de kans van de buuf om nog even een verplichte plas te maken het was al donker buiten en deze dag was gezellig verlopen en had een goede reden om mij weer in de slaap te storten, tot de zondag aan zou breken.

24 april 2005

Zondag is het altijd eitjes dag bij de buuf, dat betekent dat Laika en Yoeni dan altijd een gekookt eitje krijgen, dat gaat gepaard met een boel gezang en gedraai om de tafel heen, als Unita er is doet die uiteraard ook mee, dat weet ik zo goed omdat ik dan altijd de derde stem erbij hoort, die moet er ook eerst een optreden van maken.

Ik had al gehoord dat dit had plaats gevonden, dat gaat ook nooit zo zachtjes en werd er wel een beetje jaloers op, ik was thuis aan het zielig doen in mijn uppie en was niet eens bij het eitjes ritueel. Sterker nog ik kreeg op zondag nooit een gekookt eitje.

Ik hoorde de keukendeur open gaan en tot mijn grote verbazing werd er bij mij in mijn bak ook een eitje gedeponeerd, mooi in kleine stukjes, dat was niet nodig geweest hoor, ik dook mijn bak in en voor ik het wist was het eitje weg, had ik hem nou zelf opgegeten of had de buuf mij gefopt, nou dat geloofde ik niet, moet ik het de volgende keer maar wat rustiger doen, kan ik er tenminste van genieten, maar was wel een leuke verrassing.

Alle verplichtingen waren gedaan en ik mocht s’middags weer op visite komen, eerst kwam er een boel andere visite daar voor een gezellig feestje, tenminste dat bleek wel er was ineens zoveel volk er zal wel iets aan de hand geweest zijn.

Toen wij onze wandeling gingen maken was dat niet alleen met 4 honden maar er ging ook een boel mensenvolk mee, dat was nog eens gezellig en uit het bos heb ik me onder het volk begeven in de tuin van de buuf, met de mededeling tegen het volk dat de honden niets mochten hebben, dit werd voornamelijk tegen de kindjes gezegd die daar ook waren, dat was jammer, want juist van dat kleine volk kun je nog wel eens wat verwachten, maar hier zaten we dus mooi naast.

De zondag was voor mij ook een feestje geworden en is gezellig verlopen, gaat allemaal ook veel te snel voorbij, maar oké aan alles komt een eind en op mijn leeftijd heb je ook je rust nodig en kon er wel vrede mee vinden dat ik weer op mijn eigen plekje de nacht door kon brengen.

25 april 2005

Maandag wasdag hoor ik het vrouwvolk altijd zeggen, nou dat ging bij de buuf zeker op, ze bleef maar slepen met al die lappen, er waren het weekend ook een boel slaper geweest, en dat ging natuurlijk gepaard met grote en kleine lappen, de hele dag heeft ze zich daar mee bezig gehouden, vanwege het mooie weer zei ze tegen me, vandaar dat ik nu wat minder tijd heb voor je en wat meer in je eigen huisje bent vandaag, geef niets hoor buuf ik begrijp het allemaal best, als ik maar wel mijn gewone dagelijkse rituelen kan doen, zoals eten, plassen en wat ik nog meer doe, daar ben ik dan ook niets in tekort gekomen, kreeg zelfs s’avonds nog een extra rondje bos van haar, ik denk als goed makertje dat ik niet bij haar in de tuin ben geweest vandaag, maar zo was het ook wel gezellig om met Yoeni nog een keer te wandelen.

Er was alleen niet zoveel te melden van vandaag, omdat ik ook niet zoveel had mee gemaakt maar een rustdag tussen door kon ook geen kwaad en heb er wel vrede mee.

Iedere dag is toch anders en het kan niet altijd druk zijn, dat kan ik op mijn leeftijd niet eens aan.

26 april 2005

Mijn eigen baasjes waren nu een week weg en af en toe miste ik ze toch wel hoor, ging me dan maar een beetje uitsloven bij mijn oppas zodat ik wat meer aandacht kreeg, had ik gewoon even nodig op dat moment, ze begreep mij ook helemaal dat ik dan wat verdrietig was, volgens mij is zij vroeger ook hond geweest anders kun je dat toch niet begrijpen wat een hond denkt of voelt.

Maar oké zij doet dat in ieder geval wel en dat heeft alleen maar zo zijn voordelen.

Het was nog steeds lekker weer, waar we ook gebruik van maakte om weer lekker buiten te vertoeven, het is dat ik al donker ben van mij zelf anders had ik toch wel een lekker kleurtje gekregen van al dat buiten zijn.

Yoeni verkleurd ook nog wel eens van jurk, maar dat is meer dat ze dan niet schoon kan blijven, er wordt dan wel eens een beetje gemopperd op haar of ze nu eens om de smerigheid heen kan in plaats van erdoor, maar de buuf moet er toch altijd wel om grinniken, dat ze van die streken uit kan halen helemaal als Unita ook nog eens mee doet, maar die is dan nog erger,

Die heeft dan echt een zwarte jurk aan.

   Is toch niet overdreven hé ???

Ik vermaak me best hoor met dat spul en het geeft mijn ego weer een zetje dat ik nog steeds in de smaak val bij dat vrouwelijk schoon.

Ik heb er nu een week opzitten van mijn vakantie en ben benieuwd wat de tweede week gaat brengen, of hij net zo gezellig wordt en spannend, we wachten maar af wat er nog gaat komen.

27 april 2005

De dag was niet anders begonnen als anders alleen het weer had geen zin om gezellig te zijn, zou dus in ieder geval een dag worden om je binnen te amuseren, die kans zal ik me niet laten ontnemen. Na mijn uitlaat/eet sessie ben ik Yoeni achterna gaan zitten om de tafel heen, Yoeni liep daar met Kees te sleuren (haar speeltje) en ik mocht er ook af en toe even aan ruiken.

Het was een hondje wat normaal gesproken wit zou moeten zijn maar hij was nu een beetje gebroken wit, de buuf zei dat hij al meerdere malen voor het raampje van de wasmachine had gezeten maar dat het onbegonnen werk was, Yoeni maakt geen verschil tussen wit of bruin ze speelt overal mee.

Na een poosje ben ik naar mijn eigen huis gegaan want er kwam visite met ook twee honden, de trimster van Yoeni kwam een bakkie doen, het zal best een gezellige boel geweest zijn maar voor mij een beetje te druk, was trouwens al een beetje moe geworden om mijn meisje achter na te zitten en mijn pootjes hadden niet veel zin meer om nog stappen te ondernemen, had ik mijn slapie dubbel en dwars verdiend.

Bovendien zat de middag wandeling ook nog in het plan van de dag en daar moest ik toch zeker weer uit gerust voor zijn.

Toen de visite weer naar huis was ging het allemaal zoals het gepland was en na de wandeling lag ik weer lekker bij de buuf onder de tafel, lekker te genieten van alles wat er om mij heen gebeurde.

Na het eten ging ik maar weer eens huiswaarts, mijn vrouwtje had opdracht gegeven dat ik niet te laat thuis mocht komen, ze vind dat maar niets al dat gedoe in de avonduren met vreemde honden, dus houden wij ons daar ook netjes aan, om 10 uur kwam ze nog even voor de laatste plasstop en dan gingen de gordijnen dicht als teken van ik wil je niet meer horen en slapen nu.

28 april 2005

Het was vandaag weer boodschappendag zo heeft de buuf altijd wel iets op haar programma staan, met andere woorden het werd een rustig ochtendje voor mij.

Het weer viel best wel mee en heb me ook goed vermaakt in de tuin toen ze mij kwam halen.

Na de middagwandeling was haar huis ook mijn huis en het weer was een beetje omgeslagen en kon ik mij buiten niet zo uitsloven als ik van plan was geweest, heb ik ook niet gedaan en is er verder eigenlijk niets schokkends gebeurd die dag zodat hij ongemerkt overging naar de volgende.

Yoeni is wel mee geweest om mij naar huis te brengen en wij hebben samen op de bank nog even de dag door genomen.

de buuf heeft onderweg nog een foto van haar gemaakt bij Truus de gluurpop die daar voor het raam staat, ze had mij er ook bij willen hebben, maar dat doe ik echt niet hoor, ik ben een man en ga dan zeker niet bij een pop zitten, hoeft niet hoor zei de buuf als je niet wilt dan doe ik het wel op de terug weg en zoals jullie zien was Yoeni daar wel voor te porren, ach ja, meisjes hé.

29 april 2005

Het was vanmorgen koud en het regende pijpenstelen, ik had geen zin om naar het bos te gaan met de buuf, heb mijzelf de tuin in geworsteld voor een plas en wist niet hoe snel ik weer naar binnen moest voor mijn dagelijkse voerbak, de buuf stond op mij te wachten maar toen ik klaar was ging ik weer lekker naar de bank, als jij zo graag naar buiten wilt moet je dat helemaal zelf weten, maar ik bedank voor de eer, ik laat mijzelf niet kletsnat regenen, kom maar terug als het droog is.

De buuf dreef letterlijk en figuurlijk af naar haar eigen domein.

Wat er die ochtend gebeurd is weet ik natuurlijk niet, omdat ik niet van de partij was, maar ze zullen het best wel leuk gehad hebben.

Op boswandeltijd kwam ze mij weer halen, het was nog steeds geen zonnetje waar ik me zo op had verheugd, maar wilde toch ook wel even de pootjes strekken, eenmaal in het bos kregen we weer een bui op onze kop, ik was daar niet blij mee, maar stapte gestadig door, dat was trouwens de enige manier om weer thuis te komen.

We werden met zijn drieën in een paar doeken gerold en droog gewreven en hoe gek het ook klinkt maar in nestelde mij lekker tegen de verwarming aan, of de duvel ermee speelde, eenmaal droog en warm ging de zon schijnen, maar nu had ik geen zin meer om nog eens een rondje te maken, trouwens wij allemaal niet.

De buuf ging aan het schrijven en ik bleef waar ik was, de andere twee liepen maar een beetje te zoeken en te dreutelen eigenlijk te wachten wat er op ons pad zou komen en dat was niet veel, tot de buuf zei gaan jullie nou eens af zeurkonten er gaat niets gebeuren en daar gaven ze toen maar gehoor aan en alles wat op 4 poten liep ging in diepe rust.

Is maar goed ook, op onze leeftijd hoef je niet meer zo´n drukte om je heen, Laika en ik worden beide 12 jaar we schelen maar een dag en dat ga je voelen, we kunnen niet naar die jonge meid kijken van bijna vijf die is haar wilde haren nog niet kwijt hoor.

Voor dat ik er erg in had was de dag weer om en ben ik na de uitlaat sessie weer naar huis gebracht, gaf nog wel even te kennen dat ik iets lekkers wilde uit mijn mand, wat ook gebeurde.

De buuf maakte alles weer gereed voor de nacht en ik kreeg nog een knuffel toe, tot morgen weer en lief zijn hoor zei ze, ik ben niets anders dan lief, mij hoor je niet meer.

Ik wachtte tot ik de sleutel in het slot hoorde en legde gewillig mijn kop tussen mijn pootjes om de nacht weer slapend door te brengen.

30 april 2005

Vandaag was het anders dan andere keren, ik moest iets langer wachten voor mijn plas, maar merkte ook dat het drukker was dan anders, er liepen een paar kinderen uit het dorp met gekleurde dingen aan een stokje te zwaaien, achteraf hoorde ik dat het vlaggetjes waren en dat zij dit deden omdat de koningin jarig was, wat een onzin dat hebben ze toch vorige week voor jou ook niet gedaan, maar dit bleek toch iets anders in elkaar te zitten, ik mocht mee naar buiten om te gaan kijken naar de dorpse fanfare, wat een gezellige boel, Yoeni en ik hadden wel zin om mee te lopen in de optocht, maar de buuf vond dat toch niet zo´n goed plan, alleen even kijken is ook leuk hoor, bovendien 4 stappen en de hele fanfare staat buiten het dorp, dus dat doen we maar niet.

Wij kregen nog niets eens gebak dat hoort toch als de koningin jarig is, maar wij moesten het doen met een kaakje, nou oké ook wel lekker en minder zoet, verschil moet er zijn en dit was er een van mensentompoezen en hondenkaakjes.

Wij konden wel lekker de tuin in, het weer was stukke beter dan gisteren, de buuf nam het er van en ging maar eens lekker in de tuin staan graaien om het nodige onkruid te verwijderen, en wij mochten ook gewoon buiten blijven.

Een grote boom in de tuin bracht uitkomst en daar heb ik ook lekker gebruik van gemaakt.

Waarom weet ik nou nog niet want het was wel lekker warm maar er scheen geen oranjezonnetje, dat viel wel even tegen want Pelleboer had het wel beloofd.

In het bos was het lekker, Laika en Yoeni hadden het al weer op een lopen gezet en ik sjokte er maar een beetje achteraan, maar de buuf bleef wel regelmatig even wachten op me, was ik toch niet zo alleen in het bos.

Ze vond wel dat ik veel beter liep als in het begin en zei dat ik ook wat was afgevallen, nou weet ik niet waar vanaf maar volgens mij bedoelde ze de omvang van mijn body.

Het is inderdaad zo ik krijg bij haar minder als bij mijn eigen vrouwtje, maar ze had daar alleen maar goede bedoelingen mee, dus kon ik daar niet boos om worden.

Trouwens ik merkte dat mijn meisje ook in omvang af nam, dat had de buuf in het begin van de vakantie al gezegd, ik zet jullie op rantsoen, dat heeft ze dan ook gedaan, we leden net geen honger, maar als het aan ons had gelegen wilde wij ieder uur wel wat lekkers.

De buurman heeft niet veel van het warme weer gemerkt, die hing bijna de hele dag met zijn hoofd boven de wc-pot, niet omdat hij ziek was hoor, maar hij is de boel daar aan het verbouwen en zeg nou zelf, je kan maar op een plek te gelijk zijn, toch.

Dat gaat bij de buuf niet op hoor, die zie ik overal en nergens, denk ik dat ze binnen is staat ze weer buiten dat is volgens mij de enige die op alle plekken tegelijk kan zijn.

Na het eten hebben we een rondje extra bos gemaakt omdat het zulk lekker weer was, het kan morgen wel weer over zijn, zei de buuf, dus even de kans waar nemen.

Bij mijn voordeur heb ik afscheid genomen van mijn vriendinnetje en Laika gaf ik een knipoog zo van, tot morgen ouwe reus en ben na een duik in mijn waterbak en met een natte sik op de bank gekropen, de enige die het zag was de buuf en die haalde een doek over mijn snuit, wat een vieze lebber ben je toch, maar ze bedoelde het niet kwaad hoor.

1 mei 2005

Vandaag was het rustdag dat doen mijn eigen baasjes altijd, op zondag wordt er niet gewerkt, er worden dan alleen maar gezellige dingen gedaan, ik lag al te denken bij het wakker worden, wat zal ik vandaag eens gaan doen, wist ik veel dat het zondag was, bij ons in het dorp is het altijd stil dus daar kan je niet aan merken of het zondag is, maar ik merkte het wel aan wat er al zo om mij heen gebeurde, de buurman was wel aan het klussen gegaan, maar geen klus die een boel herrie maakte, hij hield er wel degelijk rekening mee, je moet wel als westerling, toch, als je dan zonodig in Drenthe wil wonen dan moet je er dingen voor laten of doen, wat maar van toepassing is.

Maar daar hebben deze oppassers niet zo’n moeite mee en liggen wel goed op de markt hier, maar dat ga ik ze niet wijs maken hoor, dat weten ze heus wel.

De buuf vermaakte zich weer om in de tuin de nodige sprieten en ongein er uit te halen, die amuseerde zich daar ook wel mee.

We hebben ons best vermaakt in de tuin en heb nu echt ieder plekje besnuffeld wat ik maar tegen kwam en weet niet beter dan dat ik momenteel twee huizen bezit.

Wat een rijkdom, maar dat is over een paar dagen ook weer over en doe ik het weer met mijn eigen stekkie, ook niet slecht hoor, maar dan ben ik wel weer meer alleen en kan ik alleen naar Yoeni gluren door het hek heen, meestal vind Laika dat maar niets als ik dat doe, en gaat hij te keer als een beest dan staat hij te gillen, ga van mijn erf, wat een hond zeg, ik sta niet eens op je erf, ik kijk alleen maar naar je zus.

Maar dat mag zelfs niet eens van hem, hij zal toch niet jaloers zijn op me, nee dat denk ik niet, het zal wel een beschermingsdrang zijn van hem, want het is niet zo’n kwaaie, hij doet maar net als of, soms mag ik ook in zijn mand zitten en doet hij ook helemaal niet lelijk tegen mij.

Maar laten we niet op de dagen vooruit lopen en er nog maar even lekker van genieten zolang ik nog hier ben.

We hebben nog een leuk bal spelletje gedaan en Yoeni liep weer eens met haar eigen Kees te slepen door de tuin, dat wordt volgende week voor Kees weer een rondje wasmachine zo te zien.

Laika wilde ook wel meedoen met de bal, maar als hij hem had, kreeg ik hem niet meer terug, soms vind ik het een pestkop, ik kreeg een andere bal van de buuf met een touwtje eraan, ik vond het best, ik deed er niets meer hoor, maar het staat zo gezellig naast je als je ligt te gluren naar alles, net of je wilt zeggen, nou kom op dan, durf is om hem te pakken, laat ik je gelijk pootje teckelen, maar Laika deed helemaal geen moeite en wilde zijn eigen bal ook niet meer, en ging gewoon tegenover mij terug liggen kijken naar me.

Ja dag hoor nou had ik het even niet meer, daar kan ik niet tegen, dus deed ik gewoon mijn ogen dicht zodat ik het niet meer kon zien, ik hoorde de buuf er om grinniken die vond het wel grappig die strijd tussen ons.

Maar zo hebben we wel allebei een dut gedaan en had niemand verloren of gewonnen.

Na het bekende rondje bos, dat loop ik echt met mijn ogen dicht, want mijn baasjes gaan er ook altijd heen, werd ik weer naar huis gebracht, ik vond er niets aan en heb me daar een keel opgezet, ik bleef maar huilen zo verdrietig was ik dat ik weer alleen was, het was ook zo warm geweest vandaag en de hele dag buiten en daar zat ik nu weer eenzaam zielig op de bank, ik had wel met mij zelf te doen hoor, ik hoorde de sleutel weer in het slot en mijn klaagzang had wel geholpen, de buuf kwam even bij me zitten en ze heeft een verhaaltje verteld, vraag me niet waar het over ging, het klonk in ieder geval rustgevend, ik mocht niet meer mee terug en moest toch mijn nachtslaap alleen op mijn eigen plek doorbrengen en was het weekend ook weer voorbij.

2 mei 2005

Het was weer anders en ik ging niet met de buuf mee toen ze kwam, het begin was wel het zelfde, plasje doen in het bos, bakje leeg eten, en zat te wachten dat ik mijn jas aan kreeg om naar de andere kant te verhuizen, maar niets van dat al.

De buuf ging zich bij mij een beetje uit lopen sloven met een doek en de grond kreeg ook nog een natte doek over zich heen, de deuren en de ramen werden open gezet kon het even luchten, o jee dat beloofd wat, ik weet alleen nog niet wat.

Loop je eens niet zo uit te sloven, je doet net of ik er een puinhoop van heb gemaakt, ik heb hier alleen maar geslapen hoor, oké op de bank waar ik niet op mocht, maar daar heb je niets van gezegd, logische dat ik dan de kans waar neemt om van de grond te liggen.

Eigenlijk vond ik het wel gezellig die bedrijvigheid in mijn eigen huis, maar ze had het snel voor elkaar en alles werd weer gesloten wat zij open had gezet.

Zo nog een gezellig bloemetje op tafel en nu moet je mij maar eens vertellen waar dat allemaal goed voor is.

Ik kreeg mijn jas aan en daar gingen we weer, naar hiernaast, die twee boeven stonden al door het hek te gluren van waar blijf je nou, wij zijn er ook nog hoor, zij mochten gewoon in de tuin blijven toen de buuf bezig was, zij kon ze toch wel in de gaten houden bij ons vandaan.

Daar eenmaal weer binnen vertelde ze mij dat mijn baasjes heel snel thuis zouden komen, dat duurde nog maar een nachtje en dan was mijn vakantie voorbij.

Ik wist niet of ik dit wel leuk zou vinden, natuurlijk had ik het hartstikke goed bij mijn eigen baasjes en had ze best wel een beetje gemist, maar dit was ook niet te versmaden, ik mag best nog wel eens terug komen hoor vertelde ze, en dan zo ver weg is het niet, je roept maar door de schutting en ik kom je een aai brengen, nou dat leek me wel een goed plan en zou haar daar ook aan houden, ik was gelijk niet meer zo verdrietig en wist dat ze voorlopig niet ging verhuizen, dus tijd genoeg voor een buufkroel.

De hele dag verder heb ik me nergens meer druk om gemaakt en zo dicht mogelijk bij de buuf gebleven, zelfs toen ze aan het grasmaaien was, liep ik een beetje achter haar aan te drentelen verder laat ik het allemaal maar op me af komen.

Op het eind van de dag en ik weer in mijn eigen vertrouwde omgeving was, ben ik in de slaaphouding terecht gekomen op de bank, had ik natuurlijk wel zelf gedaan en was heel snel onder zeil ik weet wel dat het dan nacht is, maar die heb ik niet bewust mee gemaakt, was toch wel moe geworden van alle indrukken en belevenissen van de afgelopen dag.

3 mei 2005

Goeie morgen Joey, lekker geslapen, vandaag is het zo ver en komen je baasjes thuis, maar we gaan eerst over tot de orde van de dag, huppetee in de benen en de verplichte ontlading waar maken, daar had ik wel oren naar, ik stond haast met mijn achterpootjes gekruist zo nodig moest ik, ik haalde niet eens het bos aan de overkant, ik heb de coniferen in de tuin maar water gegeven, als het niet goed is hoor ik het wel, ik kan er toch niets meer aan veranderen.

De buuf ging door het huis en nu werden beneden alle luiken voor de ramen omhoog gedraaid en kon het licht weer lekker naar binnen schijnen, zag de boel er wel gelijk gezelliger uit en dat was ook de bedoeling dat mijn baasjes zich gelijk weer thuis voelde als zij binnen kwamen.

Ik dacht dat ik nu gelijk thuis zou blijven maar niets was minder waar, ik mocht nog mee naar hiernaast, kom op zei ze tegen me, je denkt toch niet dat ik hier de hele ochtend ga zitten wachten, we horen het vanzelf wel als ze komen en dan willen ze jou toch als eerste even zien, dus geen paniek je merkt het gelijk als ze er zijn en anders ga je maar met je neus tegen de schutting gedrukt en geef je maar geluid dan horen ze het ook dat je hier zit.

Het was een leuk verhaal maar begreep er niets van en ben lekker mee naar binnen gegaan.

Om daar een beetje de luie hond uit te hangen, ik vond het allemaal wel best en wachtte op de dingen en mensen die komen zouden.

Het was trouwens helemaal geen weer om buiten te spelen, het regende en onweerde, met andere woorden geen weer om een hond naar buiten te sturen.

Het zal 2 uur geweest zijn toen de buuf mijn  riem pakte en ik mijn vreugde dansje ging maken, voor de bosronde, maar we zijn niet naar het bos gegaan, maar naar mijn huis, dat was niet mijn bedoeling totdat ik zag dat de keukendeur openstond, die hadden wij toch dicht gedaan vanmorgen, dat kon maar een ding betekenen en ja hoor, ik was zo blij dat ze er weer waren, trouwens zij vonden het ook fijn om mij weer te zien, er werden verhalen uit gewisseld over hoe het allemaal was gegaan en wat ze hadden beleefd, en nog een bakkie gedaan, maar toen de koffie op was ging de buuf weer naar haar eigen huis, ik vond het toch wel jammer om mijn meisje in de steek te laten en had het best naar mijn zin gehad bij de buuf.

Over mij werd er niet zoveel geklikt hoor wat ik allemaal had uit gespookt, maar waarom zou ze ook, zij zouden zeker het verhaal lezen en dan wisten ze ook alles, toch.

Maar ik troostte mij met de gedachten dat ik door de schutting kon roepen als ik behoefte had aan een knuf, zo hadden we het in ieder geval afgesproken en zo zou ik het ook doen.

Na een laatste aai en een likje van Yoeni droop ik met mijn staart tussen mijn benen naar mijn eigen home.

Laika stond nog te blaffen op zijn eigen erf en riep nog hé joh ouwe rakker het was best gezellig hier hoor met jou, als je maar onthoud dat ik de baas ben aan deze kant.

Ik haalde mijn schouders op en liep naar binnen, wat kon ik daar nou op blaffen, hij had nog gelijk ook.

Dit waren de belevenissen van Joey de buurhond met zijn meisje Yoeni en rivaal Laika.

Het is tijd geworden om nu het boek te sluiten van dit vakantiefestijn.