Momenteel hebben we niets te klagen met Laika, hij hobbelt nog rustig mee ondanks dat de tumor op zijn poot wel groter wordt en de stramheid van ouderdom goed zichtbaar is geworden.

Maar hij heeft er nog geen pijn aan en laat zich gewillig iedere dag een schoon verband aanleggen.

Het gaat gepaard met een heel ritueel, doordat meneer niet goed meer kan horen, gaat dat door middel van een handgebaar en geroffel op de houten vloer, hij gaat dan liggen op zijn eigen tempo, met een draai naar rechts op zijn rug dan komt er gelijk een achterpoot omhoog, van zo hier ben ik weer en ga je gang.

Yoeni gaat er dan gezellig bij zitten en af en toe krijgt Laika van haar een aai over zijn bol, dat gaat wel per ongeluk omdat mevrouw ook wel graag die aandacht wil.

Daarna moet er natuurlijk wel even gekroeld worden, waar Yoeni dan driftig in mee gaat.

Volgens de dierenarts gaat alles naar wens ondanks dat de jaartjes wel gaan tellen, dat is ook duidelijk merkbaar op de manier zoals hij loopt en gaat liggen.

Laika heeft er in ieder geval nog plezier in en daar delen wij in mee, zolang hij geen pijn heeft en nog graag zijn wandelingetje maakt en zijn zus hem nog wel eens mee krijgt in een spelletje, genieten wij met hem mee.

11 mei 2007 Laika en Thyra zijn weer even samen.

Vrijdag 11 mei we krijgen logés, wordt weer een gezellig weekendje.

Het is ruim een jaar geleden dat Laika zijn zus Thyra heeft gezien, maar de begroeting was weer als van oudst of ze elkaar gisteren nog tegen waren gekomen.

Mijn vriendin vond het wel leuk dat er nog wat foto's gemaakt konden worden van die twee, omdat ten eerste ze toch een respectabele leeftijd hebben van 13 jaar en 7 mnd, maar ook omdat Thyra kort geleden een hersenbloeding heeft gehad, wat toch niet niks is, maar gelukkig is ze er redelijk uit gekomen, op wat mankementjes na, ik vond haar ook wel wat verandert in een paar dingen, maar zag wel dat ook bij haar de ouderdom goed zichtbaar werd, net zo als ik die veranderingen bij Laika zie.

Thyra is nog steeds een kroel en dat hebben we natuurlijk wel even uitgebreid gedaan, dat deden wij vroeger al toen we elkaar nog regelmatig zagen, dan was het even bij me op schoot en legde ze vol vertrouwen haar kopje in mijn nek, dat voorrecht hebben niet veel mensen, maar bij mij doet ze dat nog steeds.

We hebben ze verwend door 2x keer een boswandeling te maken een keer zonder Yoeni omdat dat makkelijker was om de foto's te maken, want die dreumes gaat gewoon voor je lens zitten en loopt overal door heen te stappen.

Maar de 2e keer mocht zij ook mee, het viel wel op dat er erg veel teken in het bos waren en dat werd een uitgebreide kambeurt voor alle drie, gelukkig zijn ze wel gewapend met een band, maar ik zie ze liever niet lopen.

Het weekend was veel te snel om en na de nodige kroeltjes van beide Welshen hebben we ze uitgezwaaid tot we ze niet meer zagen.

Het blijft natuurlijk altijd de gok of wij Thyra en zij Laika nog eens terug zien.

Maar het was wel leuk om zus en broer weer bij elkaar te hebben.

Al bij al is het bezoek van Thyra toch niet voor niets geweest, want een goede maand later op 29 juni is Laika overleden aan de gevolgen van een hersenbloeding.

Hij is 13 jaar en 8 maanden geworden.