Knipoog naar de mannen

Wat is dat toch met de mannen in mijn leven

Ze willen met me lachen en met me praten

Alles heb ik ze altijd willen geven

Misschien zat daar in juist het probleem

Wat ik er voor over had, het mocht niet baten

Ze willen met me borrelen en met me dansen

Het kan ze allemaal niet schelen

Zelfs de liefde krijgt daarbij nog kansen

Mijn geest zoekt, maar het hart dat vindt niets

Want met niet één lukt het om een leven te delen

Waar haal je toch een leuke vent vandaan

En dan een zoals ik hem hebben wil

Vond ik nu maar eens een gezellige rakker

Want uiteindelijk word ik toch weer,

zoals elke morgen, alleen wakker

Mannen, je raakt er gewoon van overspannen