Moeder

Haar ogen zijn blauw, en haar haren haast wit

Ze zegt dat ze nog maar weinig dingen weet

Soms zegt ze opeens iets met veel pit

En dan weer dat ze weet dat ze veel vergeet

Soms vertelt ze je zo maar hele verhalen

Het is gewoon te veel voor bijna honderd jaar

Dan mag je toch af en toe wel verdwalen

Maar het zelf beseffen is juist zo zwaar

De hogere dingen spelen bij haar mee

Ze ziet het leven door een ander licht

En laat het maar gebeuren, heel gedwee

Soms met een glimlach op haar gezicht

Altijd als een spil in haar gezin gestaan

Geleid door geloof, hoop en liefde, zo compleet

Heel haar leven alles vanuit haar hart gedaan

Nooit zal ik vergeten wat ze voor ons deed

* * * * *