Rimpels

Onzeker kijk ik in de spiegel

En meteen kijkt er iemand terug

Het lijkt wel of er steeds meer komen

Maar ik maak van een olifant een mug

Ik kan ze toch niet meer weg stomen

Mijn rimpels, die horen toch bij mij

Ze zijn gekomen met de jaren

En soms ook zie ik ze helemaal niet

Wel ben ik rijper en ervaren

En kreeg mijn portie kommer en verdriet

Eigenlijk wil ik ze niet meer verliezen

Het boeit me niet ook al komen er meer

Ik en mijn spiegel spreken de zelfde taal

En ik ben ook niet onzeker meer

Want elke rimpel heeft zijn eigen verhaal

*mary*