29 augustus 2007

 

                                                                              Shinta een dagje op visite bij Yoeni.

 

Het is vandaag woensdag en er staat iets te gebeuren, mijn 3 baasjes probeerde zo normaal mogelijk de dag te beginnen, maar ik voelde dat er iets stond te gebeuren waar ik geen voorpoot op kon leggen.

Ik liep maar wat door de kamer en dreutelde zo voort, ik zou er heus wel achter komen wat het was, om half 9 stopte er een auto achter, het geluid van de auto kende ik niet maar wel de levende wezens die er uit kwamen, ik was daar al eens een paar keer thuis geweest en zag dat witte hondje Yoeni de tuin in komen en staart draaiend en met vast geknepen billetjes onze kant uit komen. Ze zal het wel een beetje eng gevonden hebben.

Ik vond het wel een beetje vreemd zo vroeg en dan al visite, maar ja mijn grote mensen broer was er ook, maar die valt niet onder de visite, dat is mijn speel en slaap kameraadje.

Trouwens die was er al een paar dagen, best gezellig hoor, want wij zijn dan altijd onafscheidelijk.

Maar goed Yoeni en haar vrouwtje werden begroet ook door mij natuurlijk en Yoeni moest zo nodig nog even een cadeautje achter laten in de tuin, maar haar vrouwtje heeft het wel netjes opgeruimd en voor ik het wist lag ik achterin de auto.

 

                                                                               

 

Wat een vreemde bedoeling en dat zonder mijn eigen baasjes, zie je wel dat mijn gevoel me niet in de steek laat, zij gingen natuurlijk ergens anders heen en mocht ik niet mee, nou ja dit was ook wel spannend en ging maar eens op mijn gemak achter in de auto liggen, ik had de hele achterbank tot mijn beschikking en heb daar ook gretig gebruik van gemaakt, rechts, links, in het midden, ik was even de koningin onder de Cocker Spaniels.

Yoeni zat voorin, wat zeker altijd haar plaatsje is en keek af en toe eens achterom wat ik aan het doen was, ze vond het maar vreemd, ja normaal zat Laika hier altijd als zij weggingen en die was rood/wit en nu zit er ineens iets wat zwart/wit is en ook nog beweegt.

Na een stukje gereden te hebben kwamen we bij een huis aan waar we werden begroet door een mevrouw en drie hele mooie poedels, volgens mij vonden ze het wel gezellig dat ik er ook was, ik werd in ieder geval goed besnuffelt en bekeken, maar ik heb die heren wel op een afstand gehouden, ik vond het toch wel iets te veel van het goede, wat bleek nou, Yoeni zou door die mevrouw weer heel mooi gemaakt worden, ik wilde er vanmorgen geen opmerking over maken, maar dacht wel bij mezelf zo die mag ook wel eens naar de kapper.

 

                                                                                                          

                                                                                                

                 

Wij namen afscheid van Yoeni en nu ging ik alleen op pad met mijn oppas, volgens mij was ze jaloers dat ik nu alleen met haar vrouwtje op pad ging, want ik hoorde haar toch wel zachtjes piepen.

Maar ik heb geblaft naar haar dat we haar weer kwamen halen want ik had dat gehoord dat die mevrouw dan zou bellen.

 

 

                                                       

                                                                                                            

 

Zo dat was feest nu mocht ik voorin de auto, ik kreeg nog een complimentje van mijn oppas dat ik zo netjes stil kon zitten in de auto en niet zo’n draaikont was, we gingen richting huis, niet dus, want ineens ging de auto naar rechts en keek ik mijn oppas aan van ja hé luister eens nog drie huizen verder daar woon ik hoor, of gaan wij achterom, nou niets van dat al wij gingen gewoon recht door en stopte bij het huis waar ik al een paar keer was geweest en waar Yoeni zelf woont, nou ik vond het best als ik mijn natje, droogje en een aai maar kreeg.

Ik moet zeggen ik kwam niets te kort, wij gingen samen even door de tuin, mijn oppas vond dat wat veiliger om deze ronde maar eerst samen te maken, ze was zeker bang dat ik de vijver in zou springen, nou daar moet ik nog even over denken of dit een goed plan zou zijn.

Er zat ik ieder geval wel een leuk kikkertje in wat misschien wel met mij wilde spelen.

 

                                                                                                 

 

                                                               

                                                                            

 

Ik heb me in ieder geval kostelijk vermaakt, terwijl mijn oppas ook buiten bezig was om het onkruid tussen de tegels weg te halen, sprong ik maar wat in het rond en probeerde ook in een voorpoten naar voren en kont omhoog houding haar aan het spelen te krijgen.

                                                                                                         

 

Af en toe lukte dat wel maar daarna ging ze weer driftig verder, met een onderbreking van koffie drinken en wat telefoontjes, maar geen een dat we Yoeni weer gingen halen.

Ik heb netjes op de grond naast haar gelegen en er gelijk maar een kleine dut van gemaakt.

Het verlossende berichtje kwam ongeveer 12 uur en mocht ik weer voorin de auto de quinn uithangen.

 

                                                                             

 

Na een kwartiertje kwamen we weer bij het huis met de drie poedels, Yoeni stond al achter de glazen deur te trappelen van ongeduld, maar ja hij moest toch eerst open voor we er in konden, de begroeting was of we een week weg waren geweest en ik bleef niet achter met hallo en gedag zeggen, ik voelde me helemaal thuis, nou ja een klein beetje thuis, want ergens wist ik toch nog wel dat ik andere baasjes had, maar ja die moesten zo nodig zonder mij de beest uit hangen en ik zou dat allemaal wel even besnuffelen wanneer ik ze weer zag.

Er werd nog wat heen en weer gepraat, foto’s gemaakt met de drie mannen en mooie Yoeni daarna gingen wij weer op pad, ik werd verbannen door Yoeni naar de achterbank.

 

                                                             

 

Dat is eigenlijk ook maar een kleine witte honden/kattenkop, maar eerlijk is eerlijk het is wel haar plaatsje en ze zag er uit om verliefd op te worden, ik stak het ook niet onder de autobanken en gaf haar een knipoog van je mag er best zijn hoor.

Op naar huis en naar de dingen die gingen komen, thuis werd eerst het eten in de vriezer gedaan, want dat wordt blijkbaar bij iedere knipbeurt gelijk meegenomen, toen werden wij verrast met een rondje bos, dat was gezellig, konden wij even 8 pootjes strekken en voor mijn oppas kon het ook geen kwaad dat ze nu eens met een rechte rug vooruit ging in plaats van in mijn speelhouding tussen de tegels wroeten.

Het werd een gezellige wandeling, ook moesten we nog even mooi zitten voor op de foto.

 

                                                    

 

Ik vond het allemaal best en thuis gekomen kregen we wat lekkers en zijn we maar eens een uiltje gaan knappen, ik was er in ieder geval wel aan toe, ben toch maar druk in de weer geweest en al die nieuwe avonturen maken je toch wel slaperig.

Ik droomde dat ik er nu ineens een honden zusje bij had en dat ik daar wel fijn mee kon spelen, volgens mij was ik wel druk er mee in mijn slaap, want ik werd wakker van de schokjes die ik lag te maken, mijn oppas ging even met mij kroelen en zij dat het allemaal goed was en dat alle vogeltjes al weg waren gevlogen, ik hoefde niets meer weg te jagen, hoe weet zij dat nou, dat dit ook in mijn verhaaltje voor kwam, dat weet ze zeker nog van Laika, want dat was ook een jachthond alleen was dat een Welsh Springer, dus die zal ook wel de nodige vogeltjes de lucht in gekregen hebben.

En zo ging eigenlijk de dag voorbij, ik heb Yoeni nog een beetje lopen plagen maar die tut had geen zin in een spelletje, ze was moe van de kapster, nou, dan niet ga ik toch lekker in de tuin liggen, pas ik wel even op het mes waar vanmorgen zo druk mee was gewerkt, maar wel zo dat ik jullie in de gaten kan houden want ik wil niets missen.

 

                                                                                

 

 Voor ik er erg in had stond mijn eigen vrouwtje binnen en moest ik natuurlijk uitgebreid weer even knuffelen, ik had het best naar mijn zin gehad, maar was toch ook wel blij mijn eigenste vrouwtje weer te zien en ineens wist ik weer dat mijn grote mensen broer er ook was, dus vond ik het wel best en wilde nu wel naar mijn eigen huis toe en de verhalen aanhoren waar ze waren geweest en waarom ik niet mee kon.

 

Het was voor mij ook een enerverend dagje gewist, weer een hoop indrukken op gedaan en wat nog mooier is indruk gemaakt op drie mannen (poedels) is toch wel leuk op een afstand als die mannen om je heen draaien, maar verder als draaien komen ze toch niet, nee dan speel ik wel met Yoeni dat wordt tenminste meiden onder elkaar en zeg nou zelf het is wel een stuk hoor als ze bij de kapster vandaan komt.

 

                                                                               

 

Nou lieve Shinta je dagje zit er weer op, het was heel gezellig je hier te hebben en als het aan ons ligt mag je best nog een terug komen.

Knuffels van Yoeni en natuurlijk je oppas.

We komen je vast nog eens tegen, als je naar het bos toe gaat.