Dansen onder de sterren

Ooit had ik gedachten over elfen en feeën

En over wat ik later wilde zijn

Dansen, dat was een van mijn ideeën

Die kans werd me meedogenloos ontnomen

Want mijn voeten deden altijd pijn

Het leven gaat zoals het gaat

En niets komt vanzelf aanwaaien

Als slachtoffer van je eigen fantasie

Kun je niet om het lot heen draaien

Of geef toe, je bent geen genie

Je bent arm als je geen wensen meer hebt

En niets meer om voor te leven

Een ding blijf ik echter van dromen

Dansen onder de sterren in het duister

Het gaat er echt nog een keer van komen