Thyra’s vakantie in Drenthe 2005.

Het was op zondag 7 augustus toen het feest van Abraham plaats vond, dat gelijk mijn vakantie daar begon.

Mijn bench werd in de gang gezet, maar wist ik veel, dacht voor een nachtje, ik liep daar dus lekker op mijn gemak tussen al die benen door en had het best naar mijn zin, gekroeld word er overal, maar ineens van zoveel mensen te gelijk was natuurlijk echt te gek, zou haast denken dat al die mensen er voor mij waren gekomen.

Wel werd er gevraagd aan de gasten de viervoeters niet te voederen, waar iedereen zich netjes aan gehouden heeft, jammer voor ons maar fijn voor de baasjes.

Na een drukke maar gezellige dag werd er nog even na gekletst door diegene die bleven slapen, maar ook om te helpen om de volgende dag de rest van de sporen op te ruimen, die van het feest waren over gebleven.

Toen mijn baasjes naar bed gingen mocht ik lekker dichtbij hun slapen en hoefde ik niet in mijn bench, zoveel feest op een dag, het kon gewoon niet op maar de domper zou ik nog wel krijgen.

Maandag werd er heel hard gewerkt om alle tenten af te breken en de rommel van de vorige dag op te ruimen, wat een hele klus was, maar mijn baasjes deden dat niet alleen hoor, want Abraham mocht nu zelf ook mee helpen en de baasjes van Unita liepen ook het stof uit hun sloffen om alles gereed te krijgen.

Toen merkte ik dat er van alles in onze auto werd gestopt, maar niets van mij, o jee, nu gaan we het krijgen, er werd gekust en handen geschut en prettige reis gewenst, ik mocht mee aan de riem om naar mijn baasjes te zwaaien, nou mooi niet, zij lekker naar Engeland naar het volgende feest (mijn mensen broer ging trouwen) en dat alles zonder dat ik er bij kon zijn. In plaats van mijn poot op te tillen voor een zwaai, zette ik een keel op om even mijn ongenoegen te laten blijken.

Mijn pv (pleegvrouwtje) probeerde me wel te troosten maar daar had ik geen zin in dus liet zij mij maar even en nam ik gelijk plaats in mijn bench, ben er alleen maar uitgekomen voor een plas en een paar brokken.

Toen Unita en haar baasjes ook naar huis gingen, zijn wij een wandeling gaan maken, ik liep een beetje treurig met mijn kop naar beneden zielig te wezen, maar pv trok zich daar niets van aan, zij stak een heel verhaal af van, kop op Thyra het is wel heel lang geleden dat je hier gelogeerd hebt zonder je baasjes, maar je bent er zo weer aan gewend en we gaan alleen maar leuke dingen doen.

Dat kon ze nu wel beloven, maar ik moest het eerst zien.

Terug gekomen ging ik weer in mijn bench maar dat vond ze toch niet zo gezellig, ik weet niet voor wie, denk eerder dat zij er meer last van had dan ik dat ik in de gang lag, ze vond het in ieder geval niet leuk voor mij en mijn bench werd verplaatst naar de eetkamer, ik vond het best en ging gewoon in de gang liggen op het plekje waar mijn huis had gestaan, dat schiet niet op zo zei ze, nu ga je op de koude vloer liggen en dat is helemaal niets, oké bench weer terug naar de gang en daar is hij toen gebleven mijn hele vakantie door.

Om het pv een beetje naar de zin te maken ben ik toen maar in de keuken gaan liggen, was in ieder geval een stukje dichterbij en kon ze mij ook zien.

De volgende dag werd er nog wat gewassen en opgehangen daarna nam pv plaats achter de computer voor haar nodige werkzaamheden.

Ik voelde mij inderdaad weer wat beter en meer op mijn gemak, ik wist ineens weer dat als hier mensen voorbij liepen ik ze kon zien en we met z´n drieën er een mooi cocktail trio van konden maken, Laika hoort alleen nog harde geluiden dus als wij gingen blaffen deed hij mee uit solidariteit, al wist hij niet eens waarvoor hij nu een keel op moest zetten, hij stond dan verbaast om hem heen te kijken van, waar blaf ik voor!!!

S’middags kwam er een flauw zonnetje en hebben we de kans waar genomen om even naar het bos te gaan, lekker de pootjes strekken, op de terug weg kwamen we nog een hele grote hond tegen waar we nog even mee hebben gedold, daarna was het over en thuis gekomen gingen wij met z´n drieën languit verspreid over de vloer in volle rust en genoten van een wel verdiende middagslaap.

De pb (pleegbaas) ging de schuur opruimen, wat heel hard nodig was, daar kon je alleen nog maar met een polsstok in, die had n.l. ook vakantie en zo rolde wij de dag door zonder veel gebeurtenissen en spanningen, maar goed ook op onze ouwe dag willen wij alleen maar een beetje rust, met af en toe een uitspatting.

Inmiddels was het bedtijd geworden en kregen wij na het rondje buiten nog een aai van pv en gingen Laika en ik beide in hun eigen bench, is wel gezellig hoor we staan vlak naast elkaar, dus als er nog iets te kletsen viel hoefde we alleen maar onze kop door de opening van de deur te steken en konden we elkaar zien, de deurtjes bleven toch altijd open staan.

Yoeni ging met pv mee naar boven die sliep daar lekker bij het vrouwtje, bofkont, maar ik was het thuis ook niet anders gewend was voor ons geen straf om in onze eigen bench te slapen.

De volgende ochtend was pv al weer vroeg present, ik kreeg mijn pil en voor dag en dauw liep ik buiten alweer mijn plas te lozen, terug ging zij aan de koffie en wij deden nog maar een dutje, zo vroeg hoef ik nu ook weer niet in de benen te zijn.

Het was een hele poos verder toen pb naar beneden kwam, daar werd ook nog koffie voor gezet en zaten ze nog even te kletsen wat er die dag zou gaan gebeuren.

Er moesten boodschappen gedaan worden en wij werden verbannen naar de gang om op het huis te passen, ze kwamen terug met allemaal lekkere mensen spullen het enige wat er voor ons bij zat was een klein stukje kaas en geloof het of niet maar ik deed ook mee, wat kaas betreft ben ik wel heel erg kieskeurig.

Ik wil eerst even een ruikkwartiertje voor ik iets aanpak, nee mij zullen ze niet zo snel vergiftigen.

Na de boodschappen werd er weer een bakkie gedaan en pv deed nog een rondje met ons, als we niet naar het bos gaan dan mogen alleen Laika en ik mee omdat we dan aangelijnd zijn en eerlijk is eerlijk, als Unita hier logeert mag Laika weer niet mee en gaan alleen die twee meiden op pad, nou ja eigen drie met pv erbij.

Zij zegt, ik hem maar twee handen en in het bos mogen jullie los, dus dan maakt het niet uit hoeveel honden er zijn, dat is een voordeel van alleen de straat oversteken en dan ben je al in het bos.

Alles wat gedaan moest worden was gedaan en het mensenvolk moest nog een boodschap doen in Emmen, wij weer naar de gang, maar ze waren vrij snel terug en hebben toen de tuin maar weer eens bekeken van alle kanten, voordat we het wisten was het alweer etenstijd en lagen Laika en ik netjes in de keuken te wachten tot er iets bekends in onze bakken werd gedaan.

Yoeni niet hoor die bleef lekker vlak bij pv zitten en zat haar steeds met een verliefde blik aan te kijken van komt er nog wat van, ik wil eten, maar daar trok pv zich niets van aan het was nog geen tijd en die kleine witte kan blijven eten als het aan haar ligt, alles op zijn tijd en dat was het nog niet.

Uiteindelijk kwam pv achter de computer vandaan (zal wel weer over mij gekletst hebben) en kreeg ieder wat hij toekwam, smikkelen en smullen deden wij of we een week niet hadden gegeten en dat is helemaal niet waar, want gisteren had ik ook zo’n bak met brokken op, ik liet het mij best smaken en die andere twee stonden met argusogen te kijken of er niets over bleef, pech voor hun, ik had lekker alles zelf op gegeten en er werd door een agente goed in de gaten gehouden dat het geen strijd zou worden.

Nadat het mensenvolk alles had opgeruimd heb ik mij lekker genesteld aan pv’s voeten en wachtte op de dingen die zouden gaan komen, er kwam niet veel meer, alleen nog onze laatste wandeling en voor ik het wist was alles in diepe rust, ben nog wel even pv s’nachts gaan begroeten, ik dacht dat is gezellig zo heel vroeg in de ochtend, (zal 2 uur geweest zijn) maar zij is later toch weer naar boven gegaan, ik vond het niet zo erg want ik had wel zin in een dutje.

Het was inmiddels alweer vrijdag geworden en geen weer om buiten te spelen, jammer hoor zouden we ook niet naar het bos gaan als het zo nat is, dat wordt de verplichte ronde aan een touwtje, in plaats van lekker alleen door de struiken banjeren, nou ja we kunnen niet alles hebben en als het moet kunnen we ook de tuin nog om gaan spitten, zonder werk zitten we nooit hier, bovendien had ik van de week ook de vijver ontdekt en had al geprobeerd om zonder snorkel onder water te kijken naar de visjes.

Volgens mij was p.v. het daar niet mee eens, ik hoorde wel een gil en begreep gelijk dat die wel voor mij bedoeld zou zijn, ik weet dat ik niet in de vijver mag zwemmen, maar oké je zal de kans maar krijgen, heb mij heel bescheiden terug getrokken, en dacht wacht maar ik krijg mijn kans nog wel als je het niet ziet.

Er zijn geen spannende dingen verder gebeurd zeker niet om naar huis te schrijven, maar ondanks dat was hij toch wel weer snel om, ook omdat ieder zijn eigen bezigheden had.

Pb ging de ligbank van pv te lijf met een schuurmachine en werd daarna in de lak gezet, volgens mij was hij in de veronderstelling dat het nog mooi weer zou worden, nou ja we zullen zien wat het gaat doen, maar over een echt zomertje valt weinig te blaffen.

Na een telefoongesprek van pv met ….. kreeg ik een dikke knuffel, van je baasjes, ze staan in Engeland op het vliegveld, nu maar hopen dat ze weg kunnen met die stakingen daar, anders trouwen Enver en Sally nog zonder ouders en dat zou wel bijzonder sneu zijn.

Tegen de avond werd het gelukkig nog even droog en konden wij toch een kleine boswandeling gaan maken, jammer dat er weer een hond dwars lag en dat was Laika, we waren al halverwege toen was hij nog niet in het zicht, we hebben toen dezelfde tocht maar weer terug ondernomen en opeens kwamen we hem weer tegen, het gebeurt wel eens meer dat hij zijn wandeling zelfstandig maakt, maar pv heeft hem voor alle zekerheid maar gelijk aangelijnd, morgen mag hij het weer los proberen.

Eenmaal thuis kreeg ik op mijn kop, ik had mij lekker voor het raam genesteld, want het is wel spannend dat je alles zo kan zien vanuit kamer,

vooral wat er zoal gebeurd buiten, maar de mensen buiten wilde ik wel even laten weten dat ik hier ook ben, dat werd me niet in dank afgenomen, ten eerste doen er dan 3 monden een bek open van heb ik jou daar, en dat klinkt echt niet als een koor nachtegaaltjes, maar om het goed te zien maak ik gebruik van de vensterbank met als gevolg dat de planten een eigen leven gaan leiden, pv heeft mij toen maar eens hartelijk toegesproken waar ik toch wel een beetje van onder de indruk was en heb me verder maar netjes gedragen, ze had het over poppen die gingen dansen, nou ik hen nog geen pop gezien maar misschien later als ik de kans krijg om het nog een keer te proberen, maar NU EVEN NIET.

Ik heb woord gehouden en ben na mijn avondloopje keurig gaan slapen en dat ben ik blijven doen tot het weer ochtend werd.

Zaterdag heel vroeg hoorde ik weer de bekende voetstappen op de trap en ben pv maar vast gaan begroeten om met mijn staart tegen de keukendeur aan te slaan, geeft zo’n lekker hard geluid en kon zij mij niet missen bovendien hoefde zo ook niet in mijn bench te kijken of ik nog sliep, door dat harde geluid werd Laika er op ook geattendeerd dat zijn vrouwtje er was, was het nu even knuffel-knuffel-knuffel tijd, Yoeni had natuurlijk boven al de nodige ochtendknuffels ontvangen maar die wilde weer meedelen met al dat gekroel, dat heb je met 3 honden en ze willen toch allemaal wat.

Toen iedereen zijn plekje in had genomen ben ik me uit gaan leven met een speeltje van Yoeni, daar zit zo’n leuke piep in, jammer dat ik jullie dat niet kan laten horen, maar daar kan ik me wel een poosje mee vermaken, ik ga daar ook trouw dagelijks mee in de weer, pv vind het niet erg dat gepiep, de enige die met argusogen er naar staat te kijken is Yoeni, want die wil dat ook wel, ze speelt er ook wel mee alleen krijgt zij er geen piepje uit, dat komt natuurlijk omdat ze zo’n klein bekkie heeft.

Maar ik laat aan haar wel horen hoe het klinkt en zit zij met haar kopje scheef heel interessant te luisteren, na een poosje heb ik er ook genoeg van en ligt het speeltje weer in de mand gezellig tussen alle andere speelattributen.

De grote baas was inmiddels ook beneden aangeland en de dag werd door genomen, er stond voor ons niet zo veel vreemds te gebeuren, pv zou haar muziek gaan ordenen op de computer en pb ging verder met de tuintafel verbouwen en beitsen, ook moest er nog iets van stroom verlegd worden buiten, die zou zich heus niet vervelen vandaag, trouwens wij ook niet hoor, allereerst heb ik een poosje met pv gekroeld, die zat gelijk een verhaal te vertellen dat vandaag mijn mensen broer ging trouwen, ja wrijf het er nog even in dat ik er niet bij kan zijn, maar al die kroeltjes van haar maakte weer een boel goed.

We zijn ook een paar keer naar het bos geweest, het was redelijk droog weer en los lopen is toch leuker als aan een touwtje, Laika mocht het ook los proberen en is netjes in de buurt gebleven.

S’middags hebben wij met z’n tweeën Yoeni eens goed onder poten genomen, Laika en ik hebben haar heel wat rondjes om de tafel laten lopen, maar ik moet er wel bij zeggen dat zij ons zelf heeft uit gedaagd, totdat pv er genoeg van had en ons tot de orde riep, van nu is het genoeg laat die klein met rust en ga dan maar samen buiten achter elkaar aan.

Die kleine was helemaal buiten adem, wij ook hoor, en waren gelijk een poosje uitgeteld, nadat we eerst met z’n allen in de waterbak zijn gedoken hebben wij een rust positie in genomen, was wel even heel hard werken geweest, maar wel leuk, het kleed vertoont nog zijn sporen om de tafel van 12 pootjes.

We hebben wel een slaapuurtje in gelast om weer bij onze positieven te komen.

Pv vond het allang best dat ze even wat rust had.

Na de avond maaltijd die wij gezamenlijk in de keuken nemen, ben ik maar eens een poosje voor het raam gaan zitten, kijken of er nog wat te beleven cq te blaffen viel, want alles wat voorbij komt daar geef ik wel een geluidje voor, zodat mijn huisgenoten weten dat daar iemand loopt, wat een geluk dat er een paar kinderen aan het spelen waren, kon ik toch de hele tijd een keel op zetten, maar dat werd mij niet in dank afgenomen, omdat gelijk die 2 anderen ook invallen en wij er een leuke canon van maakte, moet zeggen klinkt niet gek voor een amateurtje, maakt alleen een beetje veel herrie.

Er werd snel ingegrepen en het naar buiten kijken was over en ieder ging weer zijn eigen weg en werd alles weer voor de nacht klaar gemaakt.

Zondag 14 augustus ik was nu een week hier en moet zeggen ik voel me helemaal thuis en als een vis in het water, vooral als ik mijn rondje OM de vijver maakt, het blijft een aantrekkelijk object voor me en kan er aardig wat minuutjes bij doorbrengen, pv houd mij goed in de gaten of ik het rondje niet IN de vijver maak, het zou zo leuk zijn, ik heb er in ieder geval al wel mijn poten in nat kunnen maken, maar dan werd er snel ingesprongen, niet door mij hoor, maar pv greep me bij mijn hondennek.

Nu is het (ver) genoeg geweest, ga nu maar weer ergens anders de beest uit hangen, die vissen krijgen nog eens een hart verzakking van je, dus droop ik met mijn staart tussen mijn benen naar een plekje waar ik geen kwaad kon doen, maar bleef wel alles met een oog open in de gaten houden, voor het geval ik weer mijn kans schoon zag om een kijkje te gaan nemen bij die grote plas.

Op zondag is het altijd eitjesdag dat is me een feest, ik heb het wel eens meer mee gemaakt, maar het lijkt wel of Laika en Yoeni er steeds meer herrie bij gaan maken, maar oké ik ben zo solidair als wat en doe wel mee hoor, weet alleen niet waarom, er was voor mij ook een eitje gekookt, leuk dat jullie daar aan denken maar ik hoef hem niet hoor, ik stond het maar eens aan te kijken of dat nu wel zoveel herrie waard was, nou nee dus de volgende keer doe ik niet meer mee, hier maak ik niet zo’n herrie voor, ik hou het wel bij mijn eigen voer.

Hoezo kieskeurig, nee hoor, ik selecteer alleen een beetje veel.

Na het ontbijt gingen pb en pv zich in de kleren gooien en zouden even weg gaan om een paar sleutels op te halen van pv, dat is een heel verhaal maar daar zal ik jullie niet mee vermoeien, het belangrijkste was dat zij haar sleutels weer had.

Wij zijn niet mee gegaan omdat ze niet wist of wij ook op die camping mochten en zouden wij al die tijd in de auto moeten blijven, wij vonden het best, de eerste boswandeling hadden wij toch al te pakken vandaag, dus konden wij er weer even tegen en ook de nodige plas zou nog wel een poosje uitblijven.

Pb zei nog wel over een uurtje zijn we weer terug en moeten jullie in die tijd op het huis passen.

Ik weet niet wat er bij de mensen is gebeurd, want de langste tijd hebben wij slapend door gebracht, maar weet zeker dat het geen uurtje was.

Yoeni had geen zin in haar bench en ging op het kleedje voor de deur liggen, ik ging even op inspectie tocht en belande in de bench van Yoeni, was wel een beetje krap maar met een beetje duwen, trekken en een grote parkeersteek kreeg ik het toch voor elkaar en had ik me daar een heerlijk plekje gecreëerd, daar zou ik toch wat meer beslag op gaan leggen als ik de kans kreeg.

Goed het was echt een beetje krap, ik kon in ieder geval niet omvallen.

Ondertussen begonnen onze maagjes een beetje te rommelen, gelukkig daar waren ze weer, ze zullen het er wel naar hun zin gehad hebben in Appelscha.

Na onze volle magen kregen we een extra rondje bos om het goed te maken dat we zolang alleen waren geweest, daarna heb ik weer voor gedaan wat ik vanmiddag ontdekt had en Yoeni dacht, jij weer in mijn huis, oké ga ik in de jouwe, ze stond alleen aan de achterkant te duwen om er uit te komen, die was snel de weg kwijt, maar pv redde haar uit haar positie en was ze weer een vrije hond.

Laika wist duidelijk niet wat hij daar mee aan moest en liep maar eens langs al onze huizen om te kijken waar we nu eigenlijk mee bezig waren.

Maar zorgde onder tussen wel dat er niemand anders in zijn huis ging, dat was echt privé terrein.

De pleegbaasjes vonden het wel een goede vondst van mij en hebben mij behoorlijk uit staan lachen, of was het omdat ze het zo leuk vonden, dat zou natuurlijk ook kunnen.

En zo was de zondag om voor we er erg in hadden en heb ik lekker een groot gedeelte van de nacht in Yoeni’s bed door gebracht, want die lag uiteraard weer boven.

Maandagochtend pv wilde weer wat gaan schrijven op de pc, maar wat een pech de muis gaf een rood lichtje, die lade niet meer op, ze had daar vorige week al over gebeld maar kon hem pas woensdag om gaan ruilen,omdat de winkel dan de nieuwe binnen kreeg, daar was ze helemaal niet blij mee want dat betekende computer afsluiten voor er rare dingen gaan gebeuren en zij er helemaal niet meer bij kon.

Dat werd dus duimen draaien wat de computer betreft.

De ochtend was al om toen ze het bureau eens onder handen ging nemen als ik nu toch een paar dagen niet op de computer kan stort ik mij maar op de huishoudelijke klussen, die moeten tenslotte ook gebeuren.

Op een gegeven moment pakte ze een lampje beet en zette dat een stuk verder weg wat op het bureau stond en ineens gingen de lampjes branden van de muis voor het opladen, hé dat is even boffen dat ik een schoonmaakwoede kreeg, bleek dat de lamp een stoorzender was geweest en daarom de muis niet goed functioneerde, stond wel in de beschrijving dat hij niet bij elektrische apparaten mocht staan maar dat het zo nou luisterde daar had ze geen idee van, ze heeft haar werk wel af gemaakt want in die tussentijd kon de muis helemaal opladen, dat was weer een meevallertje voor haar, hoefde ze niet tot woensdag te wachten en werd hij ook niet meer omgeruild.

Na ons gebruikelijke uitje kon zij haar werkzaamheden weer hervatten op de computer en alles werkte weer zoals zij wilde dat het werkt.

Pb was buiten in de tuin aan het spelen en die vermaakte zich daar ook wel mee.

En wij deden onze verplichte slaap omdat we nogal een eind hadden gemaakt en best moe waren van al dat gehos in het bos.

Ook hebben we op afstand een kijkje genomen bij de buurman die een gat aan het graven was, pv vond het niet goed dat we er te dichtbij kwamen, zeker bang dat we gingen helpen, wij hadden best zin hoor, maar kregen de kans niet.

Zijn we maar verder gelopen omdat er toch niets te graven viel voor ons.

Deze ochtend kon pv gelijk haar verhaal kwijt op de computer, want alles werkte nu perfect en ze had nog wat in te halen van gisteren, ze zal toch wel eens een keer klaar zijn met haar verhaal, zoveel viel er ook niet te vertellen, meestal ben ik erg braaf, oké op een paar keer na dan, maar daar ben je hond voor en mag je best wel eens een keer uit je dak gaan toch, ze moet er meestal wel om lachen als ik van die streken uit haal, en ik leer mijn broer ook nog eens wat, maar dat gaat wederzijds hoor, want ik leer ook de nodige streken van hem, en als er een durft is hij het wel.

Eigenlijk valt er over deze dag maar een ding te melden en dat is dat wij met z’n drieën meneer kikker achter na hebben gezeten, ik had hem natuurlijk het eerst ontdekt, omdat ik het meest bij de vijver bivakeer.

Volgens mij vond hij dat niet leuk en in plaats van in het water te springen sprong hij op de kant van de stenen, maar het was voor korte duur hoor en voor wij er erg in hadden was hij weer in het water, wel met een kleine hart verzakking dat kon niet uitblijven, wij hadden in ieder geval even de lol ervan gehad, het was ook best wel aardig weer en konden eens zonder laarzen het bos betreden, we hebben ons nog vermaakt met een Kooikerhondje die we tegen kwamen, die had ook wel zin in een spelletje, Yoeni stond de boel een beetje uit te dagen van ik wil ook met je spelen en als hij dan in de buurt kwam dan zette zij me daar een keel op en ging heel snel achter haar vrouwtje staan, zo van jij red me wel hé als het echt eng wordt, maar dat deed het vrouwtje niet, omdat zij vond dat ze zich aanstelde en het er zelf naar maakte, na een poosje zijn we door gelopen en keek Yoeni nog een paar keer om er zeker van te zijn dat we niet gevolgd werden, verder hebben we de dag rustig en op gepaste wijze door gebracht.

Vandaag is het woensdag 17 augustus en nog heel erg vroeg, het was best lekker buiten zo vroeg en nog heel stil, gisteren was het een boel herrie, pb was bezig met zagen en buiten was de gemeente bezig met een verstopt riool, begrijp niet dat die mensen altijd zo’n boel kabaal maken, alhoewel als ik er goed over nadenk kunnen wij denk ik ook wel een behoorlijk geluid aan decibellen uitstoten. Na het stofzuigen en de boel aan kant gemaakt te hebben ging het mensenvolk lekker buiten koffie drinken, het was hun gegund hoor, eindelijk konden ze eens van wat beter weer gaan genieten in hun vakantie, want dat feest was volgende week afgelopen voor hun.

Mijn eigen vrouwtje heeft ook nog gebeld en dat leverde weer een paar extra knuffels op.

Ik zag weer eens iemand met een hond voorbij lopen en sprong bijna op de vensterbank om te vertellen dat hij van mijn erf moest gaan, waar haalt hij het lef vandaan om langs te lopen, weet ik veel, ik denk dat de straat ook van ons is, maar het ging volgens pv iets de hard en te wild, het glasgordijn hing ineens heel anders, zo had pv ze zeker niet opgehangen, ik had gelijk mijn eigen indeling gemaakt van wat er op de vensterbank had gestaan, ineens voelde ik een hand in mijn nekvel en ik werd verbannen naar de gang en voor straf in mijn bench gezet, zij had even tijd nodig om het nodige op te ruimen wat ik had verplaatst in mijn onstuimigheid, ik vond die planten op de grond best leuk staan, en de stenen duif had de val niet overleeft met als gevolg, duif was dood, ik had wel beter zicht naar buiten toe maar wel voor een hele korte duur.

Ik begreep wel dat deze verhuizing mij niet in dank werd afgenomen.

Gelijk werd de hondenmand rechtop gezet en was het even verboden terrein geworden, sorry hoor Laika en Yoeni nu kunnen jullie even geen gebruik van jullie mand maken, gelijk ging Yoeni er demonstratief voor zitten, net of ze wilde zeggen, ik wil er in, ik heb toch niets gedaan, maar pv bleef bij haar standpunt en de mand bleef rechtop.

Na een poosje ging ik met hangende pootjes heel zachtjes de kamer in, volgens mij was pv nog steeds boos op me, zij deed net of ze me niet zag, dat vond ik teveel straf en legde maar heel zachtjes mijn kop op haar schoot en deed alleen maar zielig kijken, meer niet, tegen zoveel onschuld kon ze niet op, ze zei dat ik wel weer lief was maar dat ik voortaan bij het raam weg moest blijven, anders zwaaide er wat, wat wist ik niet, maar begreep wel dat het menens was, ik heb toen alleen maar op een afstand naar buiten gekeken.

Alleen als er even niemand niet bij was deed ik pogingen om wat dichterbij het raam te komen, pv had daar een voelspriet voor, volgens mij en gaf gelijk de mededeling van, durf eens, nou toen was ik al geweest en durfde gelijk niet meer.

Het zonnetje scheen en wij gingen met z’n vieren naar het bos, we waren net het bos in en we kregen lucht van iets waarvan Laika en ik wisten dat we er achteraan moesten, Yoeni ging met haar vrouwtje mee en wij hebben samen het bos onveilig maken, zij moet al halverwege zijn geweest toen ik me bij haar voegde, zo van hallo daar ben ik weer, goed hé van mij dat ik de weg ook weet, maar het was wel een beetje mopperen tegen me en dat ze ons had lopen zoeken, ze vroeg waar mijn broer gebleven was, wist ik veel die had ik daar ergens in het begin ook een kant uit zien gaan, maar die zal een ander luchtje gehad hebben dan ik.

Ik moest in ieder geval aan de lijn en zo hebben we de wandeling wel afgemaakt in de hoop dat Laika ook nog zou komen, maar dat was een vergissing, wie we zagen geen Laika, wij naar huis en gevraagd aan de baas of hij Laika gezien had, nee niet dus, die was echt op zijn eigen houtje een feestje aan het vieren, Yoeni en ik werden de tuin in gelaten en mochten niet mee om Laika te zoeken, pv ging alleen weer het bos in, tenminste dat plan had ze en ineens ziet pb hem aan de overkant lopen, oef foute boel, Laika kwam gelijk parmantig met opgeheven kop hallo hier ben ik weer, gezellig toch dat ik het in mijn uppie kan en het was me leuk onderweg, poesje zit nu nog in de boom!!!

Meneer hond stapte de tuin in of dat het de gewoonste zaak van de wereld was dat hij zichzelf alleen uit liet.

Was me een dagje wel voor pv vandaag, het heeft haar aardig wat energie gekost, we waren niet vervelend of lastig hoor, alleen een beetje ondeugend, maar morgen hebben we beter beloofd, tenminste dat hebben Laika en ik samen afgesproken, kun je er altijd nog onderuit, trouwens je weet nooit van te voren wat je pad kruist.

Vandaag scheen de zon volop en wij stonden te trappelen om naar buiten te gaan

Wij wachten altijd netjes tot we het sein krijgen van ga maar, of is het gemakzucht dat de deur voor je open wordt gedaan, dat denk ik eerder.

Dat gaatje in de deur heeft Laika gedaan hoor, daar steekt hij zijn poot in als hij weer naar binnen wilt, maar nu het er toch zit maak ik er ook dankbaar gebruik van, heb eerst even afgekeken hoe het werkt, dat had ik zo onder de knie, omdat ik zag dat je het met je voet moest doen en nu kan ik ook zelfstandig naar binnen, trouwens die kleine doet het tegenwoordig ook, die stond normaal te schreeuwen als ze naar binnen wilde maar dacht ook wat jullie kunnen kan ik ook, ik ben wel klein maar doe echt niet voor jullie onder, zij moet alleen wat sneller zijn omdat hij nog wel eens dicht wil vallen als ze hem open heeft, dit is dus voortaan de hondenhandgreep.

Yoeni was aan de andere deur gaan staan om naar ons te gluren of we al naar buiten zouden komen, weet precies hoe het gaat, komt ze natuurlijk gelijk als een witte raket achter ons aan om niet te hoeven missen van wat wij uitspoken.

Wat ik al zei, zo gebeurde het precies.

We hebben ons best vermaakt en deden verstoppertje in het hondenverblijf, Ik was er als eerste in gegaan en Yoeni ging via haar eigen ingang naar binnen, maar kwam wel via de ingang van Laika naar buiten, ze liep me gewoon achterna, maar dat is de Welchen ingang en Yoeni heeft een Bichonnetjes ingang aan de zijkant, die is ook wat kleiner, maar daar trekt zij zich niets van aan, blijkt wel.

Nu vragen jullie je natuurlijk af er staan 2 namen op de zijdeur, de andere naam is Unita dat is Yoeni’s zus die daar ieder jaar haar vakantie mag doorbrengen, bovendien is zij er meer dan ik, zij maakt ook regelmatig gebruik van de doorloop in het hondenhuis, vandaar dat pv het wel een leuk plan vond om ook haar naam er bij te zetten.

Tot het mensenvolk weer zo nodig boodschappen moesten doen en wij weer plaats namen in onze bench in de gang, ze waren maar heel even weg hoor, want er zou het weekend visite komen, en daar moest natuurlijk wat lekkers voor gehaald worden.

Alles werd op zijn plek gezet en wij konden weer gaan en staan waar wij wilde tussen afgezette ruimte.

We hebben de tuin weer onveilig gemaakt, de baas ging bij de vijver in de weer en wij hebben hem geholpen met in de weg lopen, spullen verplaatsten en zorgen dat we in de sproeier kwamen te staan die hij aan het neerzetten was, kon niet uitblijven en wij kregen een verkwikkend bad, dat was wel lekker.

Zo was de donderdag snel voorbij, zeker als je zo’n tijd wordt bezig gehouden met leuke spelletjes.

Met zijn vieren deden we nog een avondboswandeling zodat we lekker moe onze slaap in konden gaan.

Vrijdag 19 augustus het weer was iets minder maar toch goed genoeg om buiten te vertoeven en de nodige natte lappen aan de waslijn te hangen, wij liepen maar een beetje te slenteren en de tuin te inspecteren of er niets te spelen viel, maar er was weinig te beleven, ik heb me weer vermaakt bij de vijver, maar werd wel met een oog in de gaten gehouden, dus al te veel durfde ik niet te ondernemen.

Pb was zijn auto eens aan het uitmesten, wat overigens geen overbodige luxe was en zijn vakantie zat er morgen weer op, die wilde netjes op zijn werk verschijnen een maandag. Tussendoor zijn ze nog even een keukentafel wezen kopen en die werd in elkaar gezet, wij hebben ons daar niet mee bemoeid want nu was er geen controle buiten, hebben wij gelijk gebruik van gemaakt en als een stelletje onbestuurbare projectielen door de tuin gegaan achter elkaar aan, was even een leuk verzetje, toen we uit geraasd waren, hebben we wel buiten adem ons op de waterbak gestort.

De hele middag had ze geen hond aan ons.

Pv had het kussen voor de mand gelegd waar ik even niet in mocht, maar kon er toch een lekkere dut op maken, alleen jammer dat door het dromen ik er een beetje afgleed, maar ondanks dat lag het toch wel comfortabel.

Thyra Yoeni Laika

Tegen de avond is er een behoorlijk buitje naar beneden gekomen met wat onweer erbij, was dus een snelle ronde, wat we moesten doen hebben we snel afgehandeld zo waren we ook weer vlug terug, moet kunnen voor een keertje.

Het was behoorlijk mistig buiten, zou het dan toch nog mooi weer gaan worden vandaag, zou best gezellig zijn, vandaag kwam de visite en dan is het toch lekker als je buiten kunt zitten, maar zo ver was het nog niet, Yoeni heeft vannacht beneden geslapen, nou ja de helft dan, midden in de nacht vond ze het niet meer leuk en bracht een klaaglied ten horen, waar zelfs Laika wakker van werd.

Pv is ze maar komen halen en mocht die trien toch weer mee naar boven en konden wij onze nachtrust in alle stilte voort zetten.

Om 6 uur hadden ze het gezien en kwamen ze samen weer naar beneden voor pv was de dag weer begonnen en wij hebben net gedaan of de dag er nog niet was en hebben ieder op een eigen plekje zijn/haar slaapje af gemaakt.

De tijd was daar dat ook pb zich weer liet zien en werd er koffie gedronken en naar het nieuws gekeken, daarna ging ieder zijn eigen ding doen en werd de boel aan kant gemaakt van wat er nog op te ruimen viel.

De mist was er nog steeds, dat betekende ook nog geen zonnetje, jammer maar het is niet anders.

In de middag kwam de visite en heb ik me even goed uit gesloofd zodat ze wisten dat er drie honden waren in plaats van normaal 2.

Het was een gezellige boel bij het mensenvolk en wij vermaakte ons ook best met afgewisseld luieren en rondje tuin/huis, wat wil je nog meer als hond.

De zon had niet echt veel zin om een straaltje te laten vallen, het enige wat er viel was regenwater, pb heeft een plastic kleed gespannen want het was helemaal niet koud en konden we zo toch lekker buiten blijven zitten.

Het eten hebben we binnen gedaan, daarna gingen de vrouwen aan de afwas en hadden het best naar hun zin, die hebben toch staan kletsen samen er kwam geen eind aan het verhaal, komt natuurlijk dat ze elkaar een poos niet hadden gezien.

De twee broers hebben zich binnen vermaakt om alles weer eens bij te praten.

Inmiddels waren de vrouwen klaar en kwamen aanzetten met de koffie, het was al zo laat geworden dat we nu maar gelijk binnen bleven, pv ging ons tussendoor nog even uitlaten en het gesprek ging daarna gewoon verder of wij niet weg waren geweest.

Het was in de kleine uurtjes dat iedereen toch maar eens aanstalten maakte om naar zijn eigen mand te gaan, behalve Yoeni die ging deze reis gelijk mee naar boven.

Ik had gedacht dat we nu wel eens lekker konden uitslapen, maar niks ervan hoe laat of hoe vroeg het ook s’nachts wordt pv was om 6 uur weer present, ze had niet veel tijd gehad gisteren voor mijn verhaal dat ging ze nu maar even bijwerken. Ook wil ze altijd dat er op zondag een piek fijne ontbijttafel gereed staat, daar heeft ze dus ook nog wat tijd aan besteed en zondag betekend weer eitjesdag.

Om half 9 kwamen de eerste van het mensvolk naar beneden en stapte vast onder de douche, om 9 uur kwam pb en konden ze een aanvang gaan maken voor het ontbijt, ze lieten het zich lekker smaken terwijl ik netjes onder de tafel lag te wachten of er iets naar beneden zou vallen.

Het hondenkoor werd weer in gezet zodra het eerste eitje een klap op zijn kop kreeg, ik deed uiteraard uit volle borst mee, maar wilde geen ei, ik ben daar toch niet zo gek mee, maar Laika en Yoeni lieten het zich goed smaken en daarna was de rust gelijk weer gekeerd en hoorde je ze niet meer.

Pv ging de afwas doen terwijl Laika en ik met pb zijn broer een rondje bos gingen maken, wij waren gelijk de beste maatjes, iemand die met ons gaat wandelen kan niet meer stuk. Ik heb geprobeerd om hem dat duidelijk te maken en dat is volgens mij ook wel overgekomen want ik kreeg gelijk een aai over mijn bol.

Daarna was er weer een moment van rust en koffie, ik herinnerde mij gelijk als ik bij pv was dat ik altijd even op schoot wilde kroelen met haar en dat is echt een voorrecht, want ik geef me niet zomaar aan iedereen op mijn rug.

Met wat klimmen en duwen kwam ik bij haar terecht en ze wist gelijk wat de bedoeling was, o, hebben we nog niet gekroeld, nou dat moeten we dan maar eerst even doen hé en voor ik het wist lag ik in de kroelhouding die maar voor weinig mensen bestemd is.

De visite wilde ons gelijk even vastleggen op de plaat met zijn drietjes, we zijn er dus maar even mooi voor gaan zitten.

Na een poosje vond ik het wel genoeg en zorgde dat ik weer op vier poten kwam te staan, maar pv was het in ieder geval ook nog niet vergeten dat we dat altijd even deden.

We hebben die dag niet buiten gezeten, het was er toch geen goed weer voor geworden, toen s’middags na het eten de visite weer naar het westen ging, probeerde ik wel of de poort niet open kon waar wij achter stonden te kijken, maar dat lukte voor geen meter, maar dat hield ook in dat we niet mee konden zwaaien toen het mensenvolk weg ging, wij hadden in de tuin al een afscheidsaai gekregen.

Alles was ineens rustig je merkt het toch als er mensenvolk weg gaat,

Wij zijn braaf aan onze slaap begonnen en de twee baasjes gingen ieder hun eigen ding doen, pb ging tv kijken en nadat alles aan kant was en ze een lekker bakkie koffie had gezet ging pv achter de comp.

Na de avondwandeling die toch wat eerder uitpakte dan anders hebben we onze slaap voortgezet, pv wilde toch een beetje bijtijds naar bed omdat het gisteren nogal vroeg in de ochtend was geworden.

Vandaag is het maandag 22 augustus de dag is anders verlopen dan de afgelopen weken, pb was nu eens als eerste beneden en het was nog heel vroeg, wij hebben heel zachtjes gedaan om pv niet wakker te maken, maar er moest weer gewerkt worden vandaag, is toch even wennen als het anders loopt, nadat pb weg was gegaan zijn wij verder gaan slapen op onze eigen plek, trouwens dat kon niet anders want de kamerdeur werd weer dicht gedaan, maar het was niet voor lang want om 6 uur kwam pv ook naar beneden, was voor haar ook even wennen.

Er werd nu alleen koffie gedronken, maar er was weer genoeg te doen in huis, volgens mij zoekt ze net zo lang tot ze wat gevonden heeft, maar pv is altijd bezig, in ieder geval werden er weer wassen gedraaid, het logeerbed moet

gepoetst worden, want van de week komen jou baasjes weer thuis en die willen ook in een schoon bedje, ik begreep er niets van alleen het woord baasjes kwam mij bekend voor, maar ik deed daar verder niets mee.

Het was voor ons toch ook even wennen dat er geen man in huis en tuin rond liep, maar dat was zo voor elkaar hoor.

In de middag zijn we naar het bos geweest voor onze bekende rondje.

Ik sta altijd met verbazing te kijken hoe Yoeni haar plasje doet, het is een meisje maar ze plast meestal als Laika mijn broer, ze tilt alleen niet zo hoog haar achterpoot op, ik vind het wel een grappig gezicht als ze zo haar achterpoot op tilt, soms tilt ze hem wel eens op als ze bij een boom staat, zou ze zelf wel door hebben dat het zo’n grappig gezicht is en dat ze een meisje is.

Pv vertelde dat Unita het zusje van Yoeni dat ook altijd zo doet.

Toen wij uit het bos kwamen, stond er een buurvrouw de ramen te zemen en daar moest natuurlijk even mee gepraat worden en wij wilden ook nog wat aandacht voor we door liepen, dat hebben we ook gekregen, maar na een poosje begonnen we aan pv,s arm te trekken dat we naar huis wilden, daar gaf ze ook maar gehoor aan, ze had inmiddels een arm gekregen van 2 meter lang.

Verder valt er eigenlijk over de maandag weinig te melden en is hij zonder strubbelingen rustig verlopen.

We hebben s’avonds toen pb uit zijn werk thuis kwam hem uitgebreid begroet, dat is toch weer gezellig thuis komen na een dag hard werken.

De dag begon voor ons een beetje vreemd omdat pv weer het eerste beneden was, zou de baas weer vakantie hebben, maar dat was een vergissing na een kwartiertje kwam hij ook naar beneden en stond de koffie al te dampen op tafel, maar hij ging toch gewoon naar zijn werk, alleen pv was weer eens een beetje vroeg uit geslapen.

Vandaag werd er weer behoorlijk wat werk verzet in de tuin, er moest geschoffeld worden en alles wat uitgebloeid was dat mocht er ook uit. Ik heb haar deze keer niet geholpen hiermee, ik had andere plannen voor vandaag.

Daar is ze in ieder geval een hele poos mee bezig geweest, met een kleine onderbreking om met ons naar het bos te gaan.

Er stonden twee duiven een beetje verscholen in een bloembak en die wilde pv op een vogelhuisje vast maken waar ze haar webcam in kan zetten, er werden schroeven en haakjes gezocht waar ze dat mee vast kon maken dat werd in een van de schuren gedaan, maar de duifjes kon ik wel bij die had ze zo op tafel neer gelegd dat ik er gelijk kennis mee kon maken, of dat ze er een instinct voor had ze kwam gelijk de schuur uit en gaf een schreeuw naar me, afblijven heb je een duiven fobie, oké sorry hoor, ik mag van mijn eigen vrouwtje altijd met een dood vogeltje spelen, nou ja spelen niet, ik ga dat altijd netjes bij haar brengen, ik weet dat dit vrouwtje het niet leuk vind als ik dat doe, maar dit was een hele andere duif, weet ik veel dat ik dat ook niet mag, ik heb alleen maar in zijn poot gebeten, maar de duif zelf is nog in takt hoor.

Ik moet toch een beetje op gaan passen, denk dat ik anders een slecht beurt gaat maken bij haar en dat we dan geen vriendjes meer zijn, gelukkig vergeet dit vrouwtje snel wat ik allemaal uitspook en vind ze me wel weer lief, dat laat ze altijd merken door een kroel of een aai en is nooit lang boos op me.

Ik zou verder heel lief zijn, in ieder geval laten zien dat ik het wel kan.

Die kans kreeg ik tijdens het eten, wij stonden gezamenlijk weer in de keuken ieder uit zijn eigen bak, Laika en Yoeni waren zoals gewoonlijk weer het eerste klaar en stonden letterlijk het eten uit mijn mond te kijken, Yoeni kwam steeds dichterbij en deed zelfs een poging om wat te pikken, Laika stond pv aan te kijken van zij wel en ik niet, maar pv greep gelijk in met de mededeling dat is niet jou bak, afblijven.

Toen ik nog een paar brokjes had heb ik mijn kop even op getild zodat Yoeni toch een brokje van mij kon nemen, ik wilde gewoon een goede daad verrichten vandaag, pv was net te laat om het van Yoeni af te pakken, maar ik kreeg wel een compliment dat ik helemaal niet gromde toen zij dat deed, zie je nou wel dat ik ook mijn goeie kanten wel heb, het is hier gewoon leuk om wat kattenkwaad uit te halen er is ook zoveel te zien en te beleven in Drenthe.

Wij zijn s’avonds niet meer naar het bos geweest, niet dat ze niet wilde maar het weer liet het even afweten, de hele dag is het lekker geweest maar de avond werd weer een beetje nat buiten, werd het maar een standaard rondje, maar dat geeft niet hoor, als ik maar kwijt ben wat ik kwijt wil zijn en dat was gelukt.

Vandaag is het woensdag en er werd weer in de tuin gewerkt, het gras moest nu gemaaid wat een hele klus is, ik ben netjes achter haar gaan lopen in plaats van nu eens voor haar, dit werd mij wel in dank af genomen, want ik liep in ieder geval niet in de weg.

Na de kroel ben ik maar in mijn bench gaan liggen, terwijl ik daar lag te slapen ging de telefoon er werd druk heen en weer gepraat, dat gaat meestal zo als ze zo’n ding aan hun oor hebben, pv riep mij van kom eens Thyra, nou oké als je dat wilt doe ik dat wel even, ze hield dat praatding tegen mijn oor, en ik had zo iets van bekijk het, gaat lekker zelf in de weer met dat apparaat en liep de kamer in, na een poosje kwam ik weer in de gang, was ze nog steeds bezig en pakte ze me bij mijn riem zodat ik niet weg kon, weer dat praatapparaat tegen mijn oor, dat was even gezellig het bleek mijn eigenste vrouwtje te zijn ik tilde mijn voorpoot op om de hoorn te aaien en ging van blijdschap meteen op mijn rug liggen rollenbollen, dat vond pv wel grappig en moest er hartelijk om lachen, zie je nou wel dat het niet eng is, dat was even een verrassing, ze vertelde er gelijk bij dat ik morgen mijn baasjes weer zou zien, na het gesprek ging ze aan de voor en zijkant beginnen, wij mochten niet mee uit het hek en hebben alles via de schutting bekeken of we op deze manier iets konden betekenen voor haar, dat leverde niet veel werk op en zijn we elkaar maar een beetje achterna gaan zitten door de tuin, dat is toch wel zo lekker op een pas gemaaid veld je eigen uit leven en ook nog lekker te rollenbollen,

ik heb gelijk een gesprek gehad met mijn broer dat het einde van mijn vakantie naderde, maar misschien bleef ik nog wel een paar dagen met mijn eigen baasjes er ook bij, hij vond het allemaal wel best.

Voordat pv klaar was met al dat werk, waren we wel een stief kwartiertje verder en was het inmiddels bos uitlaat tijd geworden.

Het was een rustig rondje geworden want al onze energie hadden we in de tuin gegooid.

Daarna hebben wij weer gekeken hoe we er van binnen uit zagen en volgens pv hebben we een aardig tukje gemaakt.

Zij had daar geen enkel bezwaar tegen en kon doen wat ze moest doen zonder nu eens op ons te letten.

In de middag belde mijn eigen vrouwtje weer om te zegen dat het pas vrijdag werd, ik deed net of ik het niet hoorde en ging met mijn flos spelen, wat moest ik anders doen, blaffen dat ze eerder moest komen, dat ging nou eenmaal niet, bovendien had ik het heus ze slecht niet hoor dat ik nu ineens naar huis wilde.

Toen pb s’avonds thuis kwam, heb ik me nu maar eens bij hem genesteld, was ook best wel een lekker plekje, alleen hou ik het nooit zo lang vol en had het na 5 minuten wel weer gezien.

Ik nam mijn positie op de grond weer in en ben bij pv aan haar voeten gaan liggen, als een heel braaf hondje heb ik daar een dut gedaan tot het tijd werd voor onze plas ronde.

Donderdag is boodschappendag bij pv en dat was te merken ook, want nu ging ze natuurlijk alleen alles halen omdat pb zijn bezigheden nu eenmaal ergens anders had, ze was het wel gewend hoor dus zo’n ramp was het niet, alleen dat slepen met die kratten hé dat is best zwaar zo te zien, ben ik blij dat ik een hondenmeisje ben wordt tenminste alles voor je gehaald en gedaan.

Alles werd netjes opgeruimd daarna ging ze even genieten van een kopje koffie, toen was het weer snel aan de slag, pv had een nieuwe bureaustoel gekocht en die moest helemaal in elkaar gezet worden, daar draait ze haar hand niet voor om maar het neemt toch wat tijd in beslag, ook lag er nog een strijk te wachten, dat doet ze altijd boven, wij hebben heel trouw onder aan de trap zitten wachten tot ze beneden was.

Toen waren wij aan de beurt voor onze wandeling en eenmaal terug werd er nog het een en ander in de tuin gedaan, volgens mij is ze nooit klaar als ik dat zo eens bekijk.

We hebben haar niet voor de voeten gelopen vandaag en dat is al heel wat..

Pb was vanavond een beetje laat thuis was zijn werk, dat gebeurt wel vaker, hij heeft er niet zoveel moeite mee, wordt alleen een beetje laat eten voor hem, want meestal heeft pv dan wel gegeten, wij trouwens ook hoor, anders liggen we veel te laat in ons mandje.

Het was een natte boel en het onweerde, werd een snelle ronde met ons, wij hadden het ook wel gezien buiten, dus alles werd snel afgehandeld en konden wij aan onze nachtrust beginnen.

Morgen moeten we wel uit gerust zijn want er staan weer leuke dingen op het programma.

Vrijdag 26 augustus, als ik het goed begrepen heb gaat het dan vandaag gebeuren, mijn eigen baasjes zouden komen,

Maar voor het zover was ging pv eerst nog een stofzuiger door het huis slingeren en er moest nog een wasje opgehangen worden.

Ze had geen zin als er visite was om dan nog werk te hebben liggen, wij zouden niet gelijk weg gaan maar nog een paar daagjes met z’n allen hier bivakkeren, dat leek mij echt hondsdol en kon ik nog wat van mijn streken laten zien die ik van Laika had geleerd.

Het was lekker weer en we zijn naar het bos gegaan toen pv klaar was met haar werkzaamheden, wij kwamen het bos uit en pv zei tegen mij dat ze iets heel bekends voor de deur zag staan, het bleek mijn eigenste vrouwtje te zijn, ik was niet meer te houden van blijdschap, ze liet mijn riem los en ik gelijk in draf naar haar toe want wilde als eerste gekroeld worden, er stond ineens een berg honden een boel lawaai te maken van heb ik jou daar, gaat zo wel weer over als er voldoende geknuffeld en druk gedaan is.

Binnen zat er nog een bekende van me en dat was de baas, die had zich maar vast geïnstalleerd op de bank, hij wist toch wel dat we zo zouden komen, daar begon het ritueel uiteraard nog een keer.

Er werd weer koffie gezet en in de tuin op gedronken onder de nodige verhalen die zij hadden beleefd en uiteraard werd de bruiloft van mijn mensenbroer besproken en foto’s bekeken.

Het was wel gezellig al dat vertrouwde volk om mij heen, maar vergat echt niet tussendoor even een kijkje te nemen bij mister kikker in de vijver of daar alles nog goed ging.

Het avondeten werd met zijn drieën gedaan, omdat pb nog niet thuis was, die heeft later gegeten.

Met het slapen gaan werd er geen wijziging aangebracht en moest gewoon in mijn bench, terwijl mijn baasjes boven gingen slapen, dat kon nu wel omdat er verder geen andere gasten waren, ik heb heerlijk geslapen met zoveel verzorgers in huis kon ons niets gebeuren.

De buurman kwam s’middags nog even langs, die zou een stuk boom omzagen, ze was er zelf al aan begonnen maar met een handzaagje schiet dat niet erg op, en met zo’n grote kettingzaag was het zo voor elkaar, op het restant wat in de grond bleef staan heeft pv er een plant op gezet.

Zag er best gezellig uit en die boom deed het toch niet meer, zo leek het nog wat.

Zaterdagochtend was pv weer als eerste beneden, maar ze had geen tijd om wat achter de computer te doen, dat moest nu even een paar dagen wachten, de rest van het mensenvolk kwam naar beneden en werd er wat gekeuveld en koffie gedronken, daarna gingen de mensen op pad en wij mochten niet mee, ze hadden tegels gekocht voor de badkamer waar pb mee bezig was.

Eenmaal terug gingen ze lekker in de tuin zitten en de twee bazen gingen samen wat ondernemen, naderhand bleek dat ze met een aanhanger de tegels opgehaald hadden, de bazinnen vermaakte zich met wat klussen in de tuin, tot het tijd werd om weer even lekker de benen te strekken in het bos, natuurlijk ging mijn eigen vrouwtje ook mee, want ze wilde gelijk nog wat foto’s maken van ons en een paddestoel vastleggen, dat vind ze altijd mooi omdat ze die verzameld.

Thyra

Het was een leuke wandeling en hebben onze tijd genomen ervoor, die mannen vermaakte zich thuis toch wel.

Deze dag was wel heel snel om en voor we het wisten stonden we weer met de neuzen boven ieder zijn eigen bak te smikkelen.

Er werd nog een rondje gemaakt en zijn aan onze slaap begonnen, de baasjes gingen wat later naar bed, maar het was nog wel zaterdag.

Vandaag was het weer het vertrouwde eitjesdag en zoals gewoonlijk liet ik weer verstek gaan en waagde mij bij het ontbijt weer niet aan een ei, ze hebben mij dit niet aan kunnen praten hoor al die zondagen, maar Yoeni en Laika lieten het zich best smaken, ze hebben er weer een prachtig lied voor gezongen en geef toe, zoiets moet toch beloond worden.

Ik kreeg omdat ik wel mee had gezongen een stukje worst ervoor in de plaats, het was dus wel eerlijk verdeeld en niemand komt hier ooit wat te kort.

De koffie werd natuurlijk buiten gedronken, met zulk mooi weer gaat niemand binnen zitten toch, en wij hadden daar meer vrijheid.

De mannen vermaakte zich om een of ander stuk gereedschap na te kijken, de vrouwen gingen weer in de tuin spelen en wij liepen er lekker rond te dartelen, met af en toe een slaapje tussendoor.

De boswandeling werd weer gekoppeld aan foto’s maken en even lekker je eigen weg kiezen.

Thuis gekomen werd er toch al begonnen met wat spullen in te pakken, want de volgende dag zat onze vakantie er op, tenminste hier was dat het geval, want helemaal op is het niet en mag ik met mijn eigen baasjes nog een paar dagen in Drenthe bivakkeren, dat was het echt, want we gingen nog met de tent ergens anders een paar daagjes wat van de omgeving bekijken.

Eigenlijk is mijn vakantie best wel snel om gegaan en heb een boel leuke dingen beleefd, het was inderdaad lang geleden dat ik hier alleen was, maar het is me niets tegen gevallen en ben nog steeds beste maatjes met mijn broer, ook al zie ik hem niet zo vaak, maar we worden wel grijs hoor, oké ik een beetje meer dan hij, maar dat vind ik niet zo erg, we worden binnenkort allebei 12 jaar dan mag je best grijs zijn, toch.

We gingen vroeg naar bed , want de volgende dag was het wel heel vroeg ochtend die zou voor pb al om 4 uur beginnen, hebben wij het maar niet zo laat gemaakt en om 10 uur lag iedereen op zijn plek waar hij of zij hoorde te liggen.

De dag van vertrek was aangebroken en het was aan alles te merken dat er een verandering in de lucht zat, het bed moest verschoond omdat vandaag Unita zou komen met haar baasjes, die neemt het van mij over wat de logeerpartij betreft en haar baasjes gingen de volgende dag ook op reis.

Alles werd in de auto geladen en mijn vrouwtje ging aan de slag met stofzuiger en andere schoonmaakapparaten om de boel een beetje aan kant te krijgen en het netjes achter te laten.

Ik had mijn plaats in genomen bij de rug zak, dat is altijd mijn taak om daar op te passen en heb het hart niet om dichtbij te komen,

Ik zal je niets doen maar alleen lelijk aankijken zodat het voldoende moet zijn van waag het niet aan deze tas te komen.

Moesten ze eerst weer zo nodig nog een bakkie doen, duurt het nog langer voor ik bij die rugzak weg kan.

Maar uiteindelijk was het dan zover en er werd gekust en handen geschut en toen de rugzak meeging wist ik dat de tijd daar was en zorgde wel even als eerste bij de deur te zijn, voor het geval ze mij zouden vergeten.

In het voorbij lopen gaf ik mijn broer nog een knipoog van zo ouwe reus, het was gezellig hier, maar nu is het echt voorbij.

Yoeni kreeg nog een neusje van mij om te laten weten dat wij ook vriendinnetjes waren en dat ik zeker nog wel eens terug zou komen.

Pv, gaf mij nog een snelle knuffel want ik vond het nu wel genoeg en stapte parmantig naar onze auto toe en wilde nu toch wel weg.

Er werd gezwaaid tot wij pv niet meer zagen en zo ging ieder weer zijn eigen weg, vanmiddag zou daar weer een nieuwe logeerpartij plaatst vinden en ik weet nu al dat Unita het best naar haar zin zal hebben.

van Thyra, Laika en Yoeni.