Zomervakantie van 15 aug t/m 28 aug 2003

Vrijdag 15 augustus

Het was weer een drukte van belang in mijn eigen huis, er stond van alles te gebeuren en er was mij al verteld dat ik de vakantie weer in Drenthe zou beleven.

Ik was er dit keer dus op voorbereid en had er ook enorm zin in om weer bij mijn zus Yoeni en haar hondgenoot Laika te gaan bivakkeren.

We gingen al vroeg op pad, omdat vrouwtje eerst nog even ergens anders toe moest, maar mijn bagage inclusief benz stond al in de auto, ik begreep daaruit dat ik de komende weken mijn eigen thuis niet meer zou zien.

En het klopte precies, al heel snel herkende ik de weg naar Yoeni, ondanks dat mijn baas de gewoonte heeft om nog wel eens van route te veranderen wist ik heus wel waar we naar toe gingen, volgens mij hebben we alle wegen naar Rome (Zandpol) al gehad, was dus een eitje voor me om me al weer in het land van Bartje te zien, over een eitje gesproken, daar horen jullie vast nog wel wat over, maar dan moet ik het wel weer eerst mee maken.

We kwamen vroeg aan in Zandpol en de begroeting vierde hoogtij, zowel bij de viervoeters als bij de tweevoeters, er werd even geknuffeld en gedanst, zelfs een liedje mocht er niet ontbreken.

PV ging (dit kennen jullie nog uit de vorige belevenissen PV betekend pleegvrouwtje)

koffie zetten en werd er nog even heen en weer gekletst over alles en nog wat waar die mensen zich al zo druk over kunnen maken.

Al heel snel stapte mijn eigen vrouw en baas op, ze moesten nog een boel doen, jammer maar het zal wel, ik veilig onder de arm van PV de auto met inzittende uitgezwaaid, nu was mijn vakantie begonnen.

Ik bleef nog maar even bij haar zitten en zette mijn zieligste piepgeluid in werking, zoiets werkt altijd goed voor een extra knuffel, PV vond het welletjes en pakte de riem van Laika en het koordje met de fluitjes, dat betekende rondje bos, ik had gelijk geen verdrietjes meer en had mijn huppeltje al in gezet voor de poort open was.

En nam me een speurt in het bos, dat niemand mij bij kon houden, maar werd toch wel weer heel snel terug gefloten.

Was een welkome afwisseling voor allemaal, om weer even tot ons zelf te komen.

PB ging verder met zijn werkzaamheden, die was nl de garage aan het voorzien van nieuwe houtjes, terwijl Yoeni en ik in de tuin nog even rondje tuin deden of alles er nog was, achterna gezeten door Laika, hij had er weer reuze zin in en wilde graag vriendjes met ons blijven, maar PV stak er een stokje voor (een ander stokje als waar PB mee bezig was) en zei dat hij ons met rust moest laten, dat hij veel te wild deed, daar had ze wel een beetje gelijk in.

Na een poging tot een lekker dutje tussen door, bij PV op het zonnebed, wat me steeds niet lukte maar er onder werd gezet, uit de zon zei ze dan, hebben we met z’n 3en een maaltijd genuttigd, PV erbij als politieagente dat er niets wederzijds werd gepikt, wat ons goed af ging en ieder zijn eigen schaal leeg had gegeten.

In de avond ging PV een rondje om met ons en ik dacht ineens aan de vorige keer, dat betekend beneden slapen in mijn benz, moet ik nog even wat op verzinnen, welk lied zet ik dit keer in om ze over de streep te trekken, dat ik gelijk mee mag naar boven.

Terug gekomen was er geen eens tijd om te iets verzinnen, ze propte me onder haar arm, op de trap lag mijn konijn met zijn gat in zijn buik (Bunny) al te wachten op me en ik begreep dat er dit keer geen strijdlied nodig was, maar ineens mee mocht naar boven, (ik ben anders een boffer).

Op bed nog even gekroeld met Bunny en PV en heb me heerlijk genesteld op het bovenste stukje van haar hoofdkussen, ik heb zo de hele nacht door gebracht en me niet meer verroerd.

Zo de eerste dag zat er op en moet zeggen hij viel me niet tegen.

Zaterdag 16 augustus

Het was voor mij vroeg wakker worden, PV ging om 3 uur al naar beneden, het was nog erg donker, PB was helemaal van de wereld en merkte er niets van dat wij naar beneden gingen, uiteraard was ik solidair met het vrouwtje, en ging lekker bij haar op schoot liggen, Yoeni en Laika lagen beide in hun eigen benz en hadden geen zin om er uit te komen.

PV ging achter de computer en was druk in de weer met van alles en nog wat, ik weet het ook niet hoor wat ze daar zo vroeg moest doen, ze had het over een verhaal dat ze wilde schrijven en wilde nog eens proberen om de scanner te instaleren, maar volgens mij wilde dat niet zo erg lukken, na een heeeeeele poos zijn we weer even naar boven gegaan en heb me dicht tegen haar aan genesteld zo van ik ben bij je hoor ik pas wel op je, maar volgens mij heb ik niet echt op haar gepast, want werd wakker van het weer opstaan van PV.

Ze vond het wel genoeg zo en is maar koffie gaan zetten, niet voor mij hoor ik kreeg mijn gebruikelijke pil in vlees, die andere twee wilde ook wel, die stonden me daar druk te doen bij het aanrecht, maar die kregen lekker geen pil in vlees.

PV ging druk doen met een doek en de plantjes water geven, jammer dan maar even geen schoot, ga ik toch gewoon op mijn troon, kan ik ze in de gaten houden en als ze dan gaat zitten ben ik er als de kippen bij, voordat Yoeni er is.

Dat duurde wel erg lang voor ze ging zitten, want er werd ook nog wat in de tuin gedaan, inmiddels was PB naar beneden gekomen en nam ook een kop koffie, ze gingen even zitten kletsen en wij moesten ons zelf vermaken.

Toen de pot leeg was hoorde ik de bekende term zullen we, ik als een speer naar de kapstok, met mijn zus op de hielen en wij uitgebreid naar boven staren waar mijn riem hing, maar alleen Laika’s riem werd er af gehaald en de muziekinstrumenten aan een touwtje (fluitjes), ik stond al bij de poort voor Laika zijn riem om had, te trappelen van ongeduld samen met mijn zus, want samen ben je natuurlijk veel sterker, maar deze ophef was nergens voor nodig, we mochten zonder riem en dat betekende BOSWANDELING.

En reken maar dat we die hebben gemaakt, ik was er moe van en ging bij thuiskomst languit op mijn rug in het gras uithijgen, PV wilde dat we eerst water dronken, nou vooruit dan omdat ze met de bak aan kwam, anders had ik nog wel even gewacht.

PB ging verder met de garage en PV ging even onderuit op haar zonnebed, goed zo kan ik mooi bij haar liggen, jammer werd weer naar beneden verbannen en moest er onder blijven of ergens anders als het maar niet in de zon was, het zal wel goed bedoeld zijn van haar, zo ben ik er maar keurig onder gebleven en hebben we met zijn allen, behalve PB, toch nog even een dutje gedaan.

We hebben gezamenlijk ons bakje weer gegeten in de keuken en ieder had zijn eigen bakje leeg, PV deed weer toezicht houden dat er niet over en weer werd gesmokkeld.

We kregen gewoon geen kans, al zouden we willen.

Tegen de avond gingen we weer naar het bos, dat is het voordeel van alleen de straat over steken en dan ben je er, PV vond het wel lekker dat we dan nog even onze energie kwijt konden, dan zouden we lekker slapen s’nachts.

Het was nog licht, in het donker gaat ze alleen niet het bos in, maar wij zijn er toch bij, toch wil ze dat niet, dan kan ze niet zien waar ze loopt, wij hadden s’morgens uitgebreid gesnuffeld aan mijnheer mol, maar mochten hem niet meenemen, je had er ook niet zo veel aan, want hij wilde helemaal niet met ons spelen, er zat totaal geen leven in.

PV vroeg nog aan PB of hij hem weg wilde halen, maar s’avonds was hij er nog, alleen op een ander plekje, zou hij dan toch nog leven, wij namen een andere route terug, want ze wilde er niet meer langs, raar hoor hij deed niets.

Thuis gekomen ging PV onder de douche en daarna naar boven, ik was al naar boven gelopen en had mijn plekje op bed al weer gevonden.

Zondag 17 augustus

Ik ben netjes gaan slapen, maar moest om een uur of twee een plas doen, ik wilde niemand wakker maken, dus dacht ik doe het wel alleen, ik weet dat ik de trap niet alleen af mag, maar ik ben nu eenmaal gewend om buiten mijn plas te doen dus als ik het heel zachtjes doe kan ik ook niet vallen.

Zo gezegd zo gedaan, nog een geluk dat de slaapkamerdeur open staat, ik heel voorzichtig de trap af en was beneden zonder veel herrie en zweefvliegen, maar wat nu, de deur onderaan de trap zat op een knip en kon ik er nog niet door, Yoeni was inmiddels bij me komen staan aan de andere kant van de trapleuning zo van, had je gedacht dat het lukte wat je wilde, nou mooi niet en ik krijg de deur niet open, je kunt twee dingen doen, je plas ophouden of een liedje zingen, kies je voor het laatste dan doe ik mee.

Zo hadden we het afgesproken en zette samen een keel op waar de honden geen brood van lusten, daar moest heel Zandpol wel van wakker worden, maar een was genoeg hoor en dat was diegene die de deur open kon maken.

Ja hoor, je raad het al, het zal PV niet zijn, ondanks dat ik op mijn kop kreeg dat ik alleen de trap af was gegaan, heb ik ze toch maar een grote lebber gegeven want zij was wel mijn redster in hoge nood.

Door ons duet mocht Yoeni ook gelijk een plas doen, tenminste ze ging gewoon even mee de tuin in, maar Laika had zo iets van jullie zoeken het maar uit, ik ben met mijn nachtrust bezig al dat jonge gespuis ook, wacht maar tot jullie 10 jaar zijn, dan wil je die herrie niet meer aan je kop hebben.

Al het leed was geleden en mijn blaas was leeg, kon weer met een gerust hart verder slapen.

Yoeni in haar benz en ik weer op mijn eigen stekkie.

Gelukkig konden we allemaal weer verder met onze dut en was er weer diepe rust in huize Zwaard.

Na ons ochtendtoilet ging PV de tafel dekken en er werden eieren in een pan gedaan, hoera zondag dat betekend voor ons ook een ei, daar ga ik voor en mijn zus ook.

Eerst de grote mensen een ei, dan beginnen we al zachtjes met onze voorzang, als zij klaar zijn met ontbijten dan zijn wij aan de beurt en ja hoor er werden drie eieren gepeld, onze voorzang was inmiddels veranderd in een super optreden, ik sprong nog maar even op de stoel, achter PV haar rug, kon ik het allemaal iets beter zien.

Iedereen kreeg zijn eitje op een bord en voor we het wisten lag er geen eitje meer, daar zijn we toch wel zo snel in, veronderstel dat er ook maar iemand is die er een kruimel van neemt, een ding is zeker die is voorlopig dan niet verjaardag.

Het toeval wil dat we pas jarig zijn geweest, dus wij hadden niets te vrezen, alleen Laika moest op zijn hoede zijn want die is wel bijna jarig en dat zou dan mooi niet gevierd worden.

Yoeni probeerde nog of er iets achtergebleven was, maar die had pech en deed moeite voor niets om mij weg te duwen, mijn bord was net zo leeg als dat van haar.

Na zo’n ei betekend dat altijd rust in de tent, de mensen deden hun dagelijkse dingen, zoals tafel afruimen en afwassen.

PB nam weer plaats achter de tafel, gaat hij nu weer tafel dekken, dat was ook zo maar niet om weer te gaan eten, hij haalde de hele scanner uit elkaar, waar het vrouwtje zo bloedig mee bezig was geweest op zaterdagnacht.

Kinderachtig van hem om het speelgoed van een ander te slopen, maar ik bemoei me er niet mee dat zoeken ze maar mooi samen uit.

Daar is hij een hele poos mee bezig geweest, maar kreeg het niet voor elkaar, dat wordt dus een nieuwe, ik hoorde de naam van mijn eigen baas, zou die er aan komen, ik naar de deur maar er was niemand, maar toen begreep ik een beetje waar ze het over hadden, hij moest hem maar meenemen als hij hem wilde hebben voor eventuele onderdelen.

Of hij nog niet genoeg van die troep had liggen.

Waarom moeten mensen toch van alles bewaren, hebben jullie al eens in de schuren gekeken hier, zelfs ik kan er geen schade aan richten, al ga ik er als een witte tornado doorheen.

Alles werd weer in elkaar gezet en op geruimd en met z’n allen zijn we de boswandeling gaan maken PB ging ook mee, gezellie met z ’n vijven, nu kon hij ook gelijk meneer mol aanschouwen, naderhand is hij terug gegaan en heeft hem eervol begraven, waar hij hoort onder de grond.

Zo daar was vrouwtje vanaf en konden wij weer normaal lopen, zonder op gejaagd te worden dat we hem niet mee mochten nemen.

Op het eind van het bos is een grote speelweide, waar Yoeni en ik meestal nog een paar rondjes hardlopen extra maken, er staat ook een picknicktafel, daar hebben we even uit gerust en moest er zo nodig een foto gemaakt worden voor het nageslacht, ik weet niet van welk nageslacht want zowel van Laika als van Yoeni valt niets meer te verwachten, dan zou het van mij moeten zijn, maar ik reken daar maar niet op.

Het was een leuk uitje met z ’n allen en we zijn de hele zondag door een beetje lui geweest, in de middag ging de barbecue aan, dat leek mij ook wel lekker, maar wij als hond stonden er slecht voor en vonden er echt een in de pot.

Wij moesten het doen met ons eigen voer, niet dat het slecht is, helemaal niet, wij krijgen het beste van het beste, dus wie hoort mij klagen, maar een extraatje is ook nooit weg, zat er dus niet in.

Met uitlaten mochten we weer los maar namen nu eens een ander stukje van het bos, dat was voor mij onbekend terrein, heb weer aardig wat nieuwe geurtjes naar binnen weten te werken, voor die andere twee was het iets bekender, geen wonder als je vrouwtje hier iedere dag komt, dan loop je het zowat met je ogen dicht, alleen pech als er net een boom staat die niet opzij wil.

Voor vandaag vind ik het weer welletjes en ga naar mijn bed, tenslotte is het ook mijn bed de komende veertien dagen.

Maandag 18 augustus

Het was moeilijk wakker worden na een lange dut en zette mijn ritueel in door eerst PV van alle kanten te begroeten, wat mij in dank werd afgenomen, daar ik de nodige knuffels terug kreeg, daarna heel voorzichtig naar PB, maar die had beide rolluiken nog naar beneden en heb dat ook maar zo gelaten, ik begreep dat hij nog een week vakantie had, dus moest hij daar ook maar van genieten.

Ik werd als een pakketje onder een arm gepropt en ging naar beneden waar Yoeni al vol spanning stond te wachten op mij of op haar vrouwtje, nou misschien wel beide, er werden weer grote lebbers uit gedeeld en we mochten naar buiten om ons ochtendwater te gaan lozen.

Gelijk maar de tuin geïnspecteerd en alles was er nog, PV vond het fijn dat we weer naar binnen kwamen, tenminste dat leek zo, ze stond ons aan te kijken of ze water zag branden dat was helemaal niet zo hoor we waren alleen een beetje zwart, kunnen we niets aan doen hoor, het had niet eens geregend en toch was alles een beetje nat.

Oké, er werd een doek over onze snuit gehaald en er werden 8 pootjes onder handen genomen, we hebben ons speelkwartiertje maar in de kamer, onder de tafel door over de bank, via de stoelen af gemaakt tot we er bij neer vielen, toen was de rust er weer en hadden we het begin van de dag al een koppie kleiner gemaakt.

Nadat heel de familie op gang was gekomen, moesten wij ons na de bekende boswandeling zelf vermaken, want PB ging de garage opruimen en PV ging gewapend met kwast en verf de schutting een kleurtje geven, we hoefde niet te helpen zei ze nog, ze kon het helemaal alleen, jammer ik had best mee willen helpen met mijn staartje en Yoeni ook, maar de boel werd afgezet en we konden er niet bijkomen.

Moeten we nog iets verzinnen Unita zei mijn zus, om het vrouwtje te verrassen, of zullen we ons er dit keer maar bij neerleggen, laten we maar even niets ondernemen ze hebben het nu zo druk, misschien krijgen wel straks wel een ingeving en gaan we recht op ons doel af.

We nestelden ons op een tuinstoel, allebei een, en probeerde met een oog dicht een dut te doen en het andere oog hielden wij PV in de gaten.

We hebben niets meer uitgehaald, het duurde een beetje te lang voor de mensen klaar waren met hun klus en gaven ons helemaal over aan twee ogen dicht slaap.

Na onze standaard maaltijd en een rondje buiten, kregen we lucht van iets dat er weer wat ging gebeuren, je maakt hier ook van alles mee, we gingen verhuizen, had je gedacht ik vind het best vertoeven hier en heb ruimte genoeg, er werd druk gedaan over ons huis, het is ook een beetje mijn huis als ik hier logeer, wij hebben namelijk een eigen huis in de tuin, we mogen er alleen de nacht niet in doorbrengen dan moeten we in het grote mensen huis slapen.

Wij moesten naar binnen en mochten door de deuren van de eetkamer kijken wat er ging gebeuren, PV vond het veel te gevaarlijk voor als wij in de weg zouden lopen, dat deden we anders nooit, maar ze zal wel het beste met ons voor hebben.

En ja hoor er werd getild, gesjouwd, gehesen, en weet ik wat voor termen je er nog meer voor kunt gebruiken, maar ons huis stond op een steekwagen, kruiwagen, en alles wat wielen had ging er onder, PV ging toch de buurman maar om een handje vragen, want dit was gedoemd om te mislukken, een huis til je niet zomaar op.

De buurman kwam, zag en overwon en voor je het wist was de verhuizing een feit en stond het huis op zijn nieuwe plek.

Zodra alles veilig was, mochten we een kijkje gaan nemen, uiteraard lag ik er als eerste in, we zijn via de deur van Yoeni naar binnen gegaan en via de deur van Laika weer naar buiten, dan weet je zeker dat je het hele huis onderworpen had aan een inspectie en dat alles van speeltjes tot vloerkleed mee verhuisd was.

Het was me een dagje wel en PV had ook zoiets van, nu even niet, en is lekker onderuit gegaan met een kopje koffie.

Eenmaal weer bij kennis was gingen we nog een rondje bos doen en zo was de maandag ook weer om, maar toch weer leuke dingen beleefd.

Dinsdag 19 augustus

De dag is net begonnen en zit alweer bij PV op schoot terwijl ze dit voor mij opschrijft, ze moest nog iets van gisteren opschrijven daar had ze geen zin meer in vanwege de verhuizing en de rest van de belevenissen komt vanavond weer op papier.

Er zijn vandaag weinig schokkende toestanden geweest, buiten de gebruikelijke speelbeurten en wandelingen ging de dag gewoon zoals hij moest gaan, het enige wat er aan verandering was, is dat het s’middags ineens heel hard ging regenen, het was echt een buitje voor het stof, het duurde heel even, maar hard genoeg om flink wat plassen achter te laten, we zijn toch naar het bos geweest, PV gewapend met kaplaarsen, kom op even een frisse neus, het viel in het bos best mee wat nattigheid betreft alleen op open stukjes stonden er behoorlijke plassen, maar dat was ook alles.

We zijn s’avonds een beetje bijtijds naar bed gegaan, omdat we het wel hadden gezien voor vandaag en als PV gaat, ga ik mee, ze zeggen dat Yoeni een klit is maar dat ik het van haar win, natuurlijk blijf ik dicht bij je, veronderstel dat ik de kans mis loop om op je schoot te springen en het is nog altijd zo die het eerst komt het eerste maalt.

Maar Yoeni heeft ook een paar keer met je gekroeld, die komt echt niets te kort.

Maar goed PV had eens een keer snel haar luiken dicht, dat gebeurd niet zo vaak, meestal moet er nog even tv gekeken worden, maar daar had ze vandaag geen zin meer in, neem dan maar van mij aan dat ze moe was, dus liet ik mijn speelbeurt ook maar achterwege.

Opeens een hoop herrie, voor mij was het al nacht, maar het zal iets van bijna 10 uur geweest zijn, werd ze weer wakker, dom hoor als je zo lekker je dut maakt moet je dat gewoon blijven doen, maar we hoorde PB beneden nogal hard praten, ja dat heb je met de oude varkensboerderijen die zijn een beetje gehorig.

Ze nam de telefoon op want ze hoorde de naam van mijn vrouwtje en was benieuwd of die de hitte een beetje kon doorstaan, daardoor had ze zeker geen zin meer in haar slaapje, uit het gesprek begreep ik dat het mijn eigen baas moest zijn, die wilde natuurlijk weten of alles goed ging met me, nou reken maar hoor, ik heb een best leven hier en volgens de berichten ging het aan de andere kant van de lijn ook goed.

Toen het gesprek afgelopen was kreeg ik nog een knuffel, moest ik geven van je baasje zei ze, zal wel, doe maar terug, ik pakte konijn slingerde hem door de lucht, beet in zijn neus en ging even een wedstrijdje hard trekken met PV, ze was nu toch wakker, moest ik gelijk maar de kans waarnemen.

Het was al laat voor we weer gingen slapen, maar hebben toch nog een paar uurtjes gemaakt.

Woensdag 20 augustus

Dit keer maakt PV mij wakker, die was er altijd zo vroeg bij, en zo actief dat ze gelijk is maar daar wen je snel aan als dat dagelijks gebeurd.

Ze ging onder de douche en er moesten rollen in d’r haar, wat een toestanden allemaal zeg, je kunt het toch föhnen net zoals het bij ons wordt gedaan, maar daar had ze geen oren naar, nou dan moet je het zelf weten, ik zal wel zorgen dat je de föhn gaat gebruiken.

Laika Yoeni en ik gingen een rondje tuin doen, leuk joh zo vroeg en dan wie het eerst de buren uit bed haalt, heeft gewonnen, PV moest het weer verstoren door te zeggen dat we stil moesten zijn en anders naar binnen, oké gaan we wat anders verzinnen, Laika was inmiddels wel naar binnen maar Yoeni en ik hadden ontdekt dat PB met een nieuw gat bezig was geweest, omdat de oude vijver maar niet lekvrij wilde worden, ging hij maar een andere maken, ja wie een kuil graaft, zit nooit zonder werk.

Voor ons een leuke speelplaats, voor PV iets minder leuk, toen wij met een vaart van 20 km per uur de kamer in stormde, Yoeni had zich redelijk schoon gehouden, maar ik had zo iets van, hoe krijg ik de kans, in de stad heb je dit soort kuilen niet, en krijg zeker geen kans om erin te gaan, PV was er zo blij mee dat ze er een foto van heeft gemaakt, maar even later was het feest afgelopen en werd ik in het water gezet en moest de föhn er toch bij komen om mijn pootjes te drogen, Yoeni stond met grote zwarte ogen te kijken hoe ik het moest ondergaan en zij lekker niet.

Na het ontbijt werd aanstalten gemaakt om weg te gaan, Laika lag in zijn benz maar wij waren stijf tegen de achterdeur gaan zitten, zodat ze konden zien dat wij bestonden en misschien wel mee mochten, bij de voordeur ging zo moeilijk, daar stond n.l. mijn benz, die ik toch niet gebruikte en in dit dorp gebruikt iedereen altijd de artiesteningang, jammer dit feest ging niet door, wij moesten op het huis passen, ze gingen alleen even een boodschap doen, ja die smoes ken ik, dan blijven ze zeker gelijk 2 uur weg, moet kunnen hoor niets zielig van alleen blijven, wij zijn zo terug.

Ik probeerde met mijn stemgeluid kenbaar te maken dat ik het er niet mee eens was, maar dat maakte totaal geen indruk, en ik kan het heel hard hoor.

We kregen iets lekkers en daar moesten we het mee doen.

Ze zijn wel terug gekomen met allemaal mensendingen in hun handen en hebben dus echt boodschappen gedaan, omdat wij zo braaf waren geweest kregen we met z’n 3en een klein stukje kip, en dat was me lekker, Yoeni holde naar de tuin om het te begraven voor als het echt hongerwinter zou worden, maar daar nam PV geen genoegen mee, ze maakte het in kleine stukjes en nu wilde ze het wel opeten, ik stond er met mijn neus tegenaan voor het geval dat er een kruimel zou vallen dan was het toch van, kip ik heb je, maar alles ging in de buik van mijn zus.

We kregen het heel druk, met alles besnuffelen wat er nieuw in huis was gekomen, maar alles werd opgeruimd en wij hadden het nazien van al wat lekker rook.

De boswandeling liet niet lang op zich wachten, tenslotte hadden wij de hele morgen al binnen gezeten en dat was niets voor PV, die vond het ook wel lekker om buiten te zijn, ze probeerde ons nog samen in de fietsmand te proppen om een stukje te gaan fietsen maar dat durfde ze toch niet aan en werd gewoon de benenwagen gebruikt, en bleef de fiets de hele vakantie op stal staan.

In de middag ging PB weer zijn kuil in en wij werden met arendsogen bekeken of we hem niet achterna gingen, dat lieten we dit keer achterwegen, ik zou toch de kans nu toch niet krijgen om mijn jurk weer zwart te maken, we hebben de werkzaamheden maar van een afstand gadegeslagen en vroeg mijzelf af wat maakt die man zich toch druk om een paar vissen te laten zwemmen, zeker nooit vis gegeten.

Nou ja je kunt maar bezig zijn en van de straat af.

Ik werd er zelf moe van en hij zoekt het maar uit hoor, ik zie het wel als het klaar is, wat nog daaaaaaaagen ging duren.

Langzaam vielen mijn ogen dicht.

De rest van de dag verliep standaard, eten en s’avonds weer naar het bos, dan weer naar bed lekker dicht tegen PV en mij kon niets mee gebeuren.

Donderdag 21 augustus

Vandaag was anders dan anders, ik voelde me zo ziek als een hond toen ik wakker werd, bij het beneden komen kreeg ik gelijk mijn pil (voor mijn maag) maar mijn maag had andere ideeën en heb me de hele ochtend goed beroerd gevoeld en niets anders gedaan dan overgegeven, PV had het er maar druk mee en het was zelfs zo erg dat het kleed de kamer uit moest om buiten schoon te maken.

In de kamer had ik geen kleed meer om mijn spul neer te leggen, heb ik maar even Yoeni haar benz geleend, ik ga toch zeker mijn eigen benz niet vervuilen.

PV was er niet echt blij mee, want alles moest in de wasmachine, Yoeni niet hoor.

Sorry hoor, kan er echt niets aan doen, zei ik met zieligst kopje scheef,

ik weet dat ze daarvan altijd een ach wat lief van krijgt maar ik kreeg helemaal niets te eten, ze vond dat eerst mijn maag tot rust moest komen en zoveel vreemd eten krijg ik hier nou ook weer niet, het zelfde als thuis, dat is toch niet vreemd.

We zijn s’middags wel het bos door geweest, maar we namen de kleine route en ik bleef heel dicht bij haar maar ik voelde me al wel een stukje beter.

Tegen etenstijd kreeg ik weer mijn pil en dat bleef er netjes in en heb een half uur later keurig mijn bakje leeg gegeten, ik had me toch een honger.

Na het eten heb ik zelfs even met Laika gespeeld, maar die had er weinig zin in, nou dan niet ga ik toch met eigen zus verder en die wilde wel meedoen.

Al bij al is de dag toch verder goed gegaan en had Yoeni een schone benz en het huis een schoon kleedje.

Bij het uitlaten s’avonds gingen we nu niet naar het bos, maar moesten we allebei aan de lijn, het was druk met voetballers, nou de auto’s dan van de voetballers voor het veld en PV vond het toch een slordig idee als wij niet heelhuids thuis zouden komen.

Ik heb lekker geslapen en was al mijn niet lekkere gevoel weer kwijt.

Vrijdag 22 augustus

Ik was weer helemaal het hondje en begroete mijn slapie met een paar grote lebbers dat het tijd was voor mij om op te staan, Ze gaf daar gewillig aan toe want ze vond het ook wel weer welletjes in bed.

Het ritueel van alle dag zat er weer in, beneden gekomen, knuf met mijn zus en Laika, pil, plas, en voor PV koffie,

Yoeni is altijd blij om me te zien, die staat te dansen en te springen en een geluid te produceren dat alle decibels te boven gaat, als we naar beneden komen, tenminste ik denk dat ze dat voor mij doet, zou natuurlijk ook voor haar eigen vrouwtje kunnen zijn, maakt niet uit ze is gewoon blij om ons te zien.

PV ging naar het nieuws kijken en dat was voor mij het sein, SCHOOT, ik zat er dit keer goed naast en Yoeni had nu eens gewonnen en zat er het eerste op, maar er werd een plekje vrij gemaakt naast haar dat ik er ook bij kon, hadden we dus beide niets te klagen en gingen daar verder met ons dutje, we slapen wat af, komt zeker door de gezonde buitenlucht in Drenthe.

PB ging zich weer uitsloven in zijn nieuw gegraven vijver, ik zie het al, die is ook voorlopig nog niet klaar en PV ging boodschappen doen, wat doen die mensen toch moeilijk om zoveel verschillende dingen te halen, wij doen het toch ook met een merk en nog iets lekkers erbij en klaar zijn we.

Nou ja ze moeten het zelf maar weten, ik hoef het niet te dragen.

Wat het weer betreft was het wel een trieste dag, af en toe een klein buitje maar net genoeg om nat te worden, voor de plantjes was dat wel lekker, want die enkele keer dat Laika ze water gaf, daar bleven ze ook niet van in leven, juist niet, hij kreeg er ook regelmatig voor op zijn kop, maar een Welsh zou een Welsh niet zijn om toch lekker te doen wat hij zelf wilde en zeker als ze het niet zag.

Het is ook zo moeilijk je weet niet of je nu in het bos loopt of in de tuin, Laika gaat altijd via de struiken en de planten door de tuin, dan weet je toch ook niet waar je wel of niet je plas mag doen.

We zijn dan niet zo veel buiten geweest vandaag. Buiten ons normale ronde dan, we hebben de grote ronde door het bos weer gemaakt, er was tenslotte niets meer met me aan de hand.

Verder hebben we ons binnen vermaakt met van alles en nog wat.

Er kwam nog een vreemde meneer binnen, die hebben we wel even laten weten dat wij de baas waren hier, maar hij trok zich er niets van aan en wij moesten voor straf even de tuin in, omdat ze anders elkaar niet konden verstaan.

Die meneer nam de oude computer mee en ik riep nog tegen PV je hebt wel mijn dagboeken eruit gehaald hé, net of ik er ook verstand van heb, nou dat niet dus, maar het klinkt zo interessant.

Tegen de avond werd er door de mensen gebadderd en getut en dat betekend een feestje, ben benieuwd of we mee mogen.

PV ging eerst nog even een rondje aan de lijn met ons maken, toen kregen we iets lekkers en werden verbannen ieder naar zijn eigen benz, we mochten dus niet mee.

We zijn zo terug gaan even naar buurvrouw Els, die is jarig en jullie moeten goed op het huis passen, uiteraard doen we dat.

Na 2 uurtjes hoorde we PV buiten praten en lieten wij gelijk maar even horen dat we er nog waren. Zij kwam alleen naar binnen, omdat ze ons s’avonds niet zo lang alleen wilde laten, PB was daar nog even gebleven en die kwam naar huis toen wij al in diepe rust waren.

Zaterdag 23 augustus

Het was een natte boel toen we buiten de boel gingen inspecteren, het had volgens mij de hele nacht geregend, maar tegen de middag begon het op te klaren en mochten wij in ieder geval weer naar buiten, PV had plannen gemaakt om even te zonnen, wat wij haar heel snel ontnomen hebben, ik ging op het voeteneind tussen haar benen even van de zon genieten en Yoeni nam de kans waar om de hele bovenkant te bedekken, wat volgens mij wel erg warm moet zijn, 2 van die bollen wol tegen je aan en dan de zon er nog eens bij.

Ze had het ook snel gezien en ging er maar uit, ook omdat buurvrouw Els even kwam om te vragen of ze haar even wilde helpen, daar ging haar uurtje languit een dutje maken, maar dat was niet onze schuld, nou een klein beetje dan.

Het was verder een dag als alle dagen en hebben niet zo veel bijzonders mee gemaakt, PB ging buiten spelen in de vijver en de grote schuur opruimen en wij mochten soms ook met hem meedoen en liepen te slepen met plastic eendjes en probeerde Yoeni en ik of we nog een waterlelie konden delen, maar dat pleziertje werd ons verboden, zoals dat iedere keer als wij iets willen ondernemen en wij leuk vinden, het mensenvolk er niets aan vind, waar is de humor gebleven deze tijd.

Na het eten gingen wij met z´n allen nog een boswandeling maken en heerste er rust en vree, wat wij uiteraard niet gingen verstoren en ieder zijn  plekje had gevonden, waarvan ik de beste, je raad het al, op schoot, Yoeni kroop bij haar baas ergens tussen leuning en been en Laika had zijn plekje onder de tafel gevonden, die mocht ook wel op schoot bij PB maar daar vond hij zich zeker al te groot voor.

Zondag 24 augustus

Het was een onrustige nacht, dit vrouwtje kan ook geen moment stil liggen, ze lag maar te draaien en moeilijk te doen en ze werd al wakker als ik met mijn rechterachterpoot achter mijn linkeroor lag te krabbelen. Ik rekte me nog eens lekker uit voor ik stappen ging ondernemen om met haar mee te gaan, maar eenmaal in de startblokken waren we snel beneden, met PB was het iets moeilijker die komt zondags voor 9 uur zijn mand niet uit, pas als de ontbijttafel klaar staat en hij gelijk aan kan schuiven.

Deze zondag ging het niet anders en wij hadden allang gezien dat er weer eitjes de pan in gingen, eigenlijk wilde we ze gelijk wel opeten, maar PV vond het een beter idee om ze eerst maar te koken, we hielden ze wel in de gaten dat er echt 5 eieren op tafel kwamen.

Laika lag al onder de eettafel op wacht, dat er niemand aan de boterhammen en krentenbollen kon zitten, nou als er een de kans ziet om iets van de tafel te pikken is hij het wel, ten eerste is hij veel groter dan wij zijn en hij deinst er ook niet voor terug, wij zijn daarin veel bescheidener, hoezo eigendunk, de waarheid mag best gezegd worden.

Toen PB beneden kwam sloten wij ons bij Laika aan en namen ook plaats onder de tafel, tot het moment dat er een eitje werd getikt, ja sorry hoor dan zijn we niet meer te houden en werd ons gezang in gezet, wat langzaam over ging in gegil en daarbij werden we begeleid door het geblaf van Laika, oren werden dicht gehouden en wij werden tot de orde geroepen, oké een octaaf lager willen we nog wel inzetten maar ophouden dat doen we pas als we niet meer kunnen vanwege het ei wat in ons bekje zit, dat een hond zo gek kan zijn met een eitje, wij in ieder geval wel en daarna is het dan ook weer compleet rustig en heb je geen hond aan ons.

Deze zondag bleef PB niet aan de tafel zitten om iets te repareren, want de nieuwe scanner mocht hij niet uit elkaar halen.

Die had ze van de week zonder problemen geïnstalleerd en er al uitgebreid mee gewerkt.

Hij ging op zijn gemak de krant maar zitten lezen, het was zondag/rustdag en moest zich daar ook maar een beetje aan houden, de volgende dag moest hij weer naar zijn baas omdat de vakantie voor hem er op zat. Ik had nog een week te gaan, het zal wel even wennen zijn, dan was er niemand meer die door de tuin liep te banjeren of met een of ander gereedschap een boel herrie de buurt onveilig maakte.

Ja PV maar daar moeten we altijd uit de buurt blijven als die in de tuin herrie maakt, want dan schuift ze met een maaier voorbij daar zeg je U tegen in plaats van woef.

Buurvrouw Els was ook een week weg en PV zou daar voor de plantjes en de post gaan zorgen, haar hond was ook uit logeren daar maakte ik nog wel eens een praatje mee aan het hek, het is eigenlijk het vriendje van Yoeni, het zijn echt 2 klitten als die bij elkaar zijn, maar Joey is ook wel een lieve hond en kan me wel voorstellen dat ze een beetje verliefd op elkaar zijn.

Hij zit ook altijd graag bij PV op schoot en wil net zo met haar kroelen als wij dat willen, wat zou dat toch zijn dat alle hondjes zo gek zijn met haar, heus niet omdat ze iedere keer wat lekkers geeft, juist niet, ze krijgen alleen een kroel van haar en dat is voor ons al genoeg.

De ochtend is rustig verlopen, ik uitgebreid op schoot terwijl ik aan haar vertel wat ze op moet schrijven, Yoeni aan haar voeten en Laika links op de grond, lekker dicht bij voor het geval ze ineens opstaat, dan kunnen wij onze positie innemen en haar trouw volgen naar de plek, waar ze ook heen gaat.

De boswandeling werd weer met z’n 5en gedaan en het was weer een leuke wandeling,

PV wilde natuurlijk van het zonnetje gaan genieten waar wij het niet mee eens waren, er moest nog gespeeld en gekroeld worden, nou heel even dan maar dan is het genoeg geweest en is het komende uurtje voor mijzelf, zei ze, oké en zo gebeurde het, en toen haar uurtje was aangebroken was er geen zon meer, da’s nou pech hebben.

Na het eten gingen we een lange dut maken ieder in zijn eigen benz, we kregen een seintje dat het tijd was voor onze avondwandeling wat met een boel herrie gepaard ging en tegenstribbelen omdat we weer aan ons touwtje moesten, maar PV wilde het zo en zo gebeurde het dan ook.

Yoeni heeft nog een paar salto’s gemaakt, maar touwtje bleef waar het was en heeft zich er  maar bij neergelegd.

Je kunt echt merken dat zij niet zo vaak aangelijnd mee hoeft.

Maandag 25 augustus

Volgens mij was het werktijd en werden we opgeschrikt van een geluid wat ik een hele week niet had gehoord, dat bleek dus de wekker te zijn en zou daar iedere ochtend van mogen mee genieten.

PB ging om 6 uur zijn mand uit terwijl PV de koffie al bruin had, we hebben hem met z’n allen uitgezwaaid, volgens mij moet hij gedacht hebben dat we blij waren dat hij weer naar zijn werk ging. Maar was voor allemaal toch even wennen.

Je kon toch merken dat het anders ging dan anders, het was een beetje de weg zoeken er was ineens geen roedelleider meer aanwezig, dat werd spontaan overgenomen door de enige man in huis en dat was Laika, hoewel als het te gek werd sprong de bazin weer in en werd hij even op zijn plaats gezet.

Er werd van alles ondernomen in de tuin en ik heb heel braaf geholpen door al wat onkruid was en PV keurig gestapeld had, omdat even te verspreiden over het grasveld, kon PV precies zien wat ze er had uit getrokken. Tot het moment dat ik op de takjes e.d. ging kluiven, dat vond ze iets te veel van het goede wat opruimen betreft, die moesten maar in de groenbak, daar lag het veel beter dan in mijn maag, ik wist nog net een takje achterover te drukken, en nam me een speurt, maar mensen moeten het altijd winnen en zelfs dat laatste takje moest ik inleveren.

Toen de baas thuis kwam, moest al het nieuws van hoe ieder het had gehad die dag besproken worden en zat de dag er al weer op, zolang was hij voor zijn werk weg geweest.

Wij zijn de touwroute gaan maken en daarna was het bedtijd voor allemaal.

Dinsdag 26 augustus

Het moet niet gekker worden maar om 4 uur begin de wekker al zijn klanken de wereld in te gooien, vindt je dat niet heel erg vroeg, zelfs PV had geen zin om er uit te gaan, maar dat hoeft ook niet hoor zo vroeg. Dan gaat PB alleen wat eten en drinkt hij op de zaak koffie.

Voor ons was 6 uur de tijd om de benen te gaan strekken, heel de familie een plas, ieder op zijn eigen plek en de dag was weer begonnen.

Er moest zo nodig weer gewerkt worden, er is altijd wel wat te doen hier, volgens mij.

Toen PV helemaal in de kleren zat ging ze boodschappen doen, natuurlijk zonder ons.

Daarna werden er mensen kleedjes aan de waslijn gehangen en werd er boven ook nog het een en ander onder handen genomen.

Het was eigenlijk verder voor ons een rustige dag, wij hebben ons in ieder geval rustig gedragen, en niemand voor de voeten gelopen.

In de middag werden er nog wat zakken grint gekocht, voor de vijver en was er verder niets spannends meer gebeurd om over naar huis te schrijven, ik was dat trouwens toch niet van plan, om de eenvoudige reden dat er toch niemand thuis was.

De dinsdag verliep verder gewoon zoals hij moest lopen, na het eten nog even als gekke achter elkaar aanzitten, zodat benen die nog een plek op de grond hadden de lucht in moesten vanwege onze vlotte doorstroming, daarna kreeg Kees nog een beurt en het scheelde niet veel, of Kees was Kees niet meer en hadden we Yoeni’s kroeltje bijna in vieren gedeeld, tegen zulke trekkers als wij zijn is geen enkel pluche beest op gewassen.

Maar hij werd gered en mocht even uitrusten op het randje van Laika’s mand.

Die raad hebben wij toen ook maar opgevolgd en zijn aan ons slaap/waak uurtje begonnen.

Wij hebben de wandeling voor het slapen weer door het bos gemaakt, dus niet aan een touwtje.

PV kreeg nog laat een telefoontje, dan zal ik zo meteen wel weer een kroel krijgen, maar de kroel bleef uit, was dus niet mijn baasje, maar wie het wel was geweest daar kwam ik de volgende dag achter.

Woensdag 27 augustus

Ik moet er wel aan wennen hoor, die wekker maakt toch een kabaal, daar wordt je echt wakker van, of zou dat ook de bedoeling zijn van een wekker.

Wij gingen vroeg uit bed want PV had nogal wat plannen voor vandaag.

Toen het kwart voor 9 was mochten wij met zijn allen in de auto, Laika werd eerst weg gebracht die zou een grote knip/scheer en pluk beurt krijgen, hij vond er niets aan, maar even later kwam PV terug bij de auto zonder Laika, was het toch gelukt om hem naar binnen te krijgen.

Toen ging ze met ons op pad, het was een verrassing waar we naar toe gingen, nou neer hoor vlak bij Oosterhesselen kreeg ik al lucht in mijn neus van onze trimster, wij ontliepen ook de dans niet en volgens mij wilde PV dat wij er allemaal netjes uit zouden gaan zien.

Bij Anita  (zo heet onze kapster) aan gekomen namen wij allebei een spurt naar de voordeur, zo van hoera wij zijn er weer, maar toen ze de deur open maakte, namen we toch de kuierlatten terug het pad op, dat we in de snelheid die we inmiddels opgebouwd hadden twee verbouwereerde gezichten zagen, daar hadden ze niet op gerekend en toen moest PV ons vangen, ik liet mij het eerste pakken, want tegen zo’n streng geluid van UNITA KOM HIER, ben ik niet tegen opgewassen, Yoeni zag het allemaal van een afstandje eens aan en kwam toen met hangende pootjes maar naar haar vrouwtje en werd stevig vastgehouden zodat ze niet weer weg kon glippen.

Eenmaal binnen was het toch wel gezellig en werden we uitgebreid begroet door de grote poedels van Anita, die zijn ook wel lief hoor maar zo groot.

PV maakte nog een praatje en pakte Yoeni op, dat deed ze anders nooit, dus ik voelde al een beetje nattigheid, toen kwam ik er achter dat daar dat telefoontje over ging Anita kon geen twee honden op een dag doen, ze voelde zich niet zo lekker en toen had PV besloten dat ik maar als eerste moest, dat hebben jullie lekker geregeld maar je komt me toch wel halen?

Anita tilde mij op, maar op het pad hebben ze nog wel even naar me gezwaaid en gaf me gewillig over aan de hand en spandiensten die Anita mij zou gaan geven

Wat er thuis allemaal in die tijd is gebeurd weet ik niet maar volgens mij behoorlijk wat.

Toen ik klaar en mooi was belde Anita op met de mededeling dat er een stond te springen in de gang van ongeduld en begreep dat PV er gelijk aan zou komen, duurt toch nog wel 20 minuutjes, ben dus maar even een plas gaan doen en heb me toen op de bank genesteld om even bij te komen van alle toestanden die ik weer had moeten ondergaan.

Ik zag in mijn rechterooghoek PV aankomen maar ze was alleen, zonder mijn zus, toen was het rusten gedaan, ik ging vast bij de buitendeur zitten en er was een begroeting van heb ik jou daar, of we elkaar maanden niet hadden gezien en ze vond me toch zo mooi, ik ging bij haar op schoot zitten en heb gelijk maar alles verteld wat er gebeurd was, zo dat verhaal was ik vast kwijt en ze begreep me volkomen.

Ze vertelde dat Yoeni bij buurvrouw Hennie was, die was haar komen halen omdat ze het zo zielig vond dat die nu niet mooi werd gemaakt, terwijl PV onze benzen allemaal aan het wassen was en omdat Laika ook getrimd moest worden, had ze even de handen vrij, oké nu begreep ik ook waarom mijn zus er niet bij was. We gingen weg bij Anita en ze vond me een lekker ding die term kende ik maar al te goed want dat zegt mijn baas ook altijd tegen mij.

Bij de auto zag ik dat Laika achterin zat, die had PV eerst op gehaald.

In de tuin gekomen zag ik allemaal onze kleedjes en Kees (Yoeni’s kroel) aan een oor aan de waslijn hangen, die was even opgeknapt.

PV wilde nu eerst Yoeni gaan halen, maar toen we buiten kwamen kwam de buuf er al aan met Yoeni en de begroeting tussen ons ging net zo als die ik met PV had gedaan, we hadden elkaar zeker 4 uur niet gezien.

Maar het span was weer kompleet en hebben als beloning een rondje bos gemaakt.

Na het eten werden de benzen weer ingeruimd en iedereen nam er gelijk plaats in om even zijn eigen geurtje er in achter te laten.

Kees moest nog even blijven hangen aan zijn andere oor, maar na een poos mocht die ook weer naar binnen.

Terwijl de belevenissen van vandaag op papier wordt gezet, gaat de deur open en stappen er twee heel bekende mensen binnen, PV was helemaal verbaasd maar daar hadden wij geen tijd voor, ondanks dat we de auto niet hadden gehoord, het bleek achteraf de camper te zijn, voor ons dus een vreemde auto, hebben we de twee bekende toch maar even uitbundig een begroeting aan hun schenen gelegd, het waren zowaar mijn eigenste vrouwtje en baasje, hij had me zo gemist dus wilde me wel op gaan halen, hij wist natuurlijk dat ik naar de kapper was geweest en zeg nou zelf dan ben ik toch zeker helemaal onweerstaanbaar, ik vond het een enorme verrassing en PV’s schoot deed even niet meer mee, die van mijn baas was toch iets lekkerder, maar dat vind  PV helemaal niet zo erg, ze weet toch wel dat ik haar ook lief vind, maar nu gaat mijn baasje even voor. 

Er werd verslag gedaan van de vakantie en ik heb het met een half oor aan gehoord, zal allemaal best wel, maar jullie zijn toch maar mooi terug gekomen.

Er moest ook natuurlijk iets verteld worden over mijn vakantie, niet te veel, want dat lezen ze wel, anders hadden we er niet zoveel werk van hoeven te maken.

Als klap op de vuurpijl ging mijn baas mee om onze ronde te doen, we hoefde niet aan het touwtje en gingen ook niet door het bos, daar was het inmiddels veel te donker voor.

Maar er waren nu 2 mensen die op ons konden letten, dat ging gewoon iets makkelijker.

Toen iedereen zijn eigen mand op ging zoeken, bleef ik wel heel dicht bij mijn vrouwtje hoor, want eigenlijk wilde ik wel met hun mee naar bed, maar wel zielig voor PV, maar die wimpelde het weg van ga jij maar lekker bij je eigen vrouwtje vannacht, alleen heb je dan konijn met z’n gat in zijn buik niet bij je, maar dat probleem was snel opgelost en er werd een ander beest meegenomen die ook in de camper mocht slapen.

Was een leuke ervaring voor me en morgen mag ik er zelfs in mee rijden naar huis, is het net of ik ook met hun op vakantie ben geweest.

Donderdag 28 augustus

Toen ik s’morgens binnen kwam met mijn baas, we mochten zomaar zonder aanbellen doorlopen, bleek PB al in de kamer te zijn, die was vroeg, ja wij natuurlijk ook, maar mijn baas had geen slaap meer in zijn lijf en die moet er dan ook gelijk uit, dat was voor mij niet zo vreemd want dat had ik al bijna twee weken mee gemaakt.

PB ging naar zijn werk en ik ging bij mijn baas verder mijn roes uitslapen, Yoeni en Laika waren ook in de kamer en het verliep allemaal vrij rustig.

Een poos later hoorde ik gestommel boven mijn hoofd en met zijn drieën hebben we PV begroet die naar beneden kwam.

Mijn baas en PV hebben het nog een beetje over koetjes en kalfjes gehad, die waren ze zeker tegen gekomen onderweg, en er werd de gebruikelijke pot koffie gezet, alleen nu wat meer.

Na een tijdje kwam ook mijn eigen vrouwtje naar binnen, die aan de koffie ging en ook deelnam aan het gesprek.

Er werden kleden aangetrokken en broodjes gebakken, toen alles op was werd mijn vakantiemateriaal bij elkaar gezocht en dat mocht ook allemaal mee in de camper, zelfs konijn met gat in zijn buik ging er in, dat moest ook wel want dat was mijn echte slapie.

Er werd gekust, gehukt en gedag gezegd en wij zaten in de riemen van daar gaan we dan, nou mooi niet want we gingen niet.

De auto wilde het niet meer doen, die was zo moe, na 4500 km wilde die nog een dag en een nacht rust en dan wilde hij wel eens zien of hij alsnog zijn motortje wilde laten draaien.

Maar volgens mij had de auto ook niets te zeggen en er werd aan hem getrokken en geduwd, hij kreeg een extra stroomstoot, maar hij gaf geen krimp, hij was het er nog steeds niet mee eens.

Mijn vrouwtje zou hem wel eens helpen en heeft voor straf de ANWB gebeld, daar kan niemand tegenop, inmiddels waren we wel weer naar binnen gegaan voor de volgende kop koffie en wat grapjes, PV vond het wel wat en die had er duidelijk plezier in dat mijn baasjes niet konden doen wat ze van plan waren.

Maar even later kwam de redder in zijn gele auto en werd er weer een stroomstoot gegeven, dat was zoveel, daar had hij niet van terug en is toen maar braaf gaan lopen.

Wij er weer in, weer een kus en dag gezegd, nog even een knuf met mijn zus, want die moest zeker zien dat ik weg ging, anders blijft ze me zoeken, maar dat is volgens mij nu allemaal goed gegaan.

Nog even een paar armen aan beide zijde van de auto eruit en dat was het laatste wat PV van mij heeft meegekregen om haar verhaal af te maken.

Maar ik heb weer een fijne vakantie gehad en je kan zeggen wat je wilt maar ik hoor daar echt bij de inboedel, mee verzekerd en al, mochten mijn eigen vrouwtje en baasje nog eens van die nukken krijgen om weg te gaan, dan weet ik waar mijn andere adres is, al moet ik er lopend naar toe, een 5 sterren hotel is echt niet beter.

p.s. van Yoeni.

Ik vond het weer erg fijn dat je hier was, ook Laika heeft er van genoten, en wat mijn baasjes betreft dat spreekt voor zich, mijn vrouwtje vind jou volgens mij net zo lief, kan ook niet anders we lijken zoveel op elkaar, wat dat betreft zijn we net de drie musketiers, we weten wanneer we aan kunnen vallen, maar kunnen ook heel lief zijn om over dat kroelen van ons maar te zwijgen en voel je niet schuldig dat je de schoot van mijn vrouwtje zo vaak heb geleend, want nu is het mijn beurt weer.

We zien wel wanneer we elkaar weer tegen het lijf lopen, maar nu is het voor ons allemaal even wennen om in het gareel te komen.

Nog even het volgende, ik mocht vrijdag bij Anita komen, ze wilde dat ik er net zo mooi uit zag als jij en zoals je ziet, het is haar weer gelukt hoor.

Lieve Unita hou je haaks en een knuf van je zus Yoeni.