VAKANTIE UNITA       17aug t/m 2 sept 2004

17 augustus

De zomervakantie is weer aangebroken, de koffers zijn gepakt en mijn huis staat ook vol gepakt met speeltjes en eten dat ik nodig zal hebben op mijn vakantieadres.

Mijn baasjes hebben mij verteld dat ik de vakantie weer in Drenthe bij mijn zus ga door brengen, zoals jullie waarschijnlijk weten uit het verslag van vorig jaar heb ik daar totaal geen moeite mee en weet nu al dat ik mij uitstekend ga vermaken en zorg dat mijn zwarte jurk met trots gedragen zal worden.

Lekker weer de beest uithangen met mijn zus Yoeni en als het moet de twee deftige dames uit hangen, het levert in ieder geval weer de nodige aandacht en aaien op van de mensen uit de omgeving.

We zijn redelijk vroeg vertrokken naar Zandpol om daar nog gezellig een stuk dag en de nacht door te brengen, zodat mijn baasjes de volgende dag vroeg konden vertrekken naar Finland.

18 augustus

De baasjes waren al vroeg op en hadden geen rust meer om uitgebreid leuke dingen met mij te gaan doen, er werd gegeten, koffie gedronken en om 9 uur had mijn vrouwtje het wel gezien en wilde weg, alles werd nog even nagekeken of ze mijn tandenborstel wel achter hadden gelaten en zij alles bij zich hadden, toen moest er natuurlijk nog wel even wat flinke knuffels uit gedeeld worden en liet dat ook gewillig over mij heen komen.

Ik heb er deze keer niet zo moeilijk over gedaan omdat ik er alle vertrouwen in had dat er goed voor mij gezorgd zou worden en dat zij mij weer zouden komen halen als ze gezien hadden wat ze wilde zien.

PV (pleegvrouwtje) nam mij op de arm en we hebben de auto uitgezwaaid tot we geen armen meer buitenboord heen en weer zagen gaan, geen knipperlichtjes aan en uit en geen stip van de auto meer zagen.

Is altijd wel even wennen als zo iets gebeurd en geeft toch een beetje een leeg gevoel.

Maar PV wist daar wel weer raad op en stelde voor om het bos maar eens onveilig te gaan maken, dat was niet tegen dovenmansoren gezegd en stonden we met zijn drieën te trappelen van ongeduld dat wij de straat over konden steken, een extra grote ronde is ons te beurt gevallen om de leegte een beetje op te vullen zodat we eenmaal thuis door konden gaan met ons leventje en mijn vakantie ook begonnen was.

Alles was goed gegaan die dag en eigenlijk geen schokkende dingen gebeurd maar wat wil je, pas een dag er kan nog van alles gebeuren.

De avondwandeling was voor beide aan de lijn (uit veiligheid) zei PV dus hebben we dat maar toegelaten na eerst een boel protest geleverd te hebben, maar dat is een spelletje hoor van me.

De nacht heb ik boven doorgebracht, want beneden slapen daar komt niets van in dat is voor mijn zus en haar broer weg gelegd en PV was zeker niet vergeten dat ik de hele nacht gaat zitten zingen als ik niet mee mag om bij haar mijn oogjes dicht te doen.

Ze was in ieder geval zo verstandig om mij maar gelijk mee te nemen en heb een heerlijke dut gemaakt.

19 augustus

Bij het openen van mijn oogjes wist ik ineens weer waar ik was, ik hoorde mijn zus beneden roepen of we er als de bliksem uit kwamen ze had wel zin in een plas, ik vond dit een prima idee en ben PV maar even gaan gebruiken als springplank zodat zij er voor kon zorgen dat ik ook beneden kwam, mijn baasje had gezegd dat ik best de trap zelf af kan lopen en dat wilde PV even uit proberen, zij ging voor mij de trap af zodat ik in een langzaan tempo kon volgen, je doet het netjes hoor PV ik heb goed gezien boven aan de trap dat je het netjes kan, maar tegen mij heb je wel eens gezegd wacht ik kom je halen je mag niet zelf de trap af (omdat ik er een keer was afgevallen) de trap was gladder dan mijn beentjes konden lopen, sindsdien werd ik altijd gedragen, zeg nou zelf waar zouden jullie voor kiezen als je dit aanbod kreeg.

Ik stond netjes bovenaan de trap met mijn kopje scheef (ik weet dat ze dat zo lief vind) te wachten tot ze weer naar boven kwam om me te halen.

Dat kon uiteraard niet uitblijven, stinkdier zei ze tegen me, bij je baas doe je het wel, maar oké dan doen we het voortaan maar weer zo.

PV moest die dag een paar keer naar boven maar vergat de deur tegen de trap dicht te maken, ze weet gewoon dat haar honden niet naar boven komen en had er geen erg in, ik wel gezellig, kon ik ze iedere keer volgen, naar boven lopen heb ik geen moeite mee hoor, maar ze moest wel een paar keer extra lopen want ze kon niet en met haar handen vol en met mij naar beneden, daar heeft ze inmiddels wel mee geleerd en krijg ik ook geen kans meer om haar te verrassen boven, jammer maar het is nu eenmaal zo en wacht ik geduldig met de rest van het vee tot ze beneden komt.

Die avond heeft het behoorlijk geonweerd we waren gelukkig net binnen van de avondwandeling, we kregen nog wel een compliment onderweg van wat mensen, wat een mooie honties zijn het toch hé, zo zeggen ze dat in Drenthe en dat kon PV natuurlijk alleen maar beamen.

20 augustus

De dag begon zoals gewoonlijk met rekken en strekken en een oog kijken of die twee voeters al bij de les waren, een was er inmiddels al naar zijn werk PB (pleegbaas) moest er vroeg uit, ik draaide me nog even om en PV heeft het helemaal niet gemerkt dat hij wegging.

Om 7 uur vond ik het genoeg en moesten die kleppen bij PV ook maar geopend word ik gaf haar de nodige lebbers zodat het leven in de brouwerij kon beginnen en de dag tegemoet zien van wat er allemaal ging gebeuren.

Het was wel slecht weer, het regende pijpenstelen dus zullen we niet veel naar buiten gaan vandaag.

PV ging aan de slag gewapend met doek en een stofzuiger, ik heb haar zelfs nog even geholpen om op een kleedje te gaan staan wat zij aan het zuigen was maar iedere keer weg gleed, of het toeval was weet ik niet, maar ze was er wel blij mee en zei dat ik een grote meid was en goed geholpen had.

In de middag klaarde de lucht wat op en werden er kaplaarsen aan getrokken, konden we toch nog ons rondje bos maken.

Het was wel erg nat en blubberig maar dat merkte ze pas toen we thuis kwamen, we werden een voor een onder pootjes genomen en konden we helemaal opgaan in onze middag dut.

De lucht was er in de avond niet beter op geworden maar moesten toch naar buiten om een plas te doen, ik nam keurig de hinkstapsprong over alle plassen, maar Yoeni had zoiets van bekijk het maar ik ga er dwars doorheen ik ben niet voor niets een boerderijhond, maar al bij al zagen we er niet uit om eens lekker een kroel mee te maken, dat werd ook niet gedaan we werden alleen ontdaan van al het vuil en nat wat we op hadden gelopen tijdens de wandeling.

21 augustus

Vandaag was PB ook van de partij het is zaterdag en dan hoeft hij niet te werken

(voor zijn baas) konden we dus iets langer blijven liggen, maar voor mijn zus was de dag al snel begonnen en dan kan PV het niet over haar hart verkrijgen om te blijven liggen, dus ik veilig onder haar linker arm naar beneden waar mijn zus en ik samen de polka hebben gedanst van blijdschap dat we weer bij elkaar waren.

Laika liep er maar een beetje omheen die is niet meer zo actief als anders, ik merk wel dat hij een jaartje ouder wordt en niet meer zo de macho probeert uit te hangen, alleen als we een plas hebben gedaan vind hij het nodig om zijn stempel er even op te zetten en daar heeft hij het behoorlijk druk mee.

Ik ging voor het gemak maar standaard onderaan de trap zitten en zong mijn mooiste melodie in de hoop dat ik naar boven mocht of anders PB ook naar beneden zou komen. PV werd zachtjes aan gestoord van me en haalde me de kamer in waar ik mijn geluid maar door zette op de leuning van de bank net zo lang tot mijn roedel weer compleet was.

Er werd op gemak koffie gedronken en wij kregen met zijn allen een lekkere oor/kluif die mijn baasjes hadden achter gelaten.

Er werd gevraagd aan ons of we even op het huis wilden passen, dan konden zij boodschappen doen, want er zou zondag een boel visite komen die wilde ook nog een hapje mee eten.

Natuurlijk wilde wij dat wel, Laika ging netjes zijn eigen benz in en ik ging lekker bij mijn zus in haar benz, de mijne stond n.l. in de kamer en daar kun je moeilijk in als de deur dicht is, maar met zijn tweetjes in een hok is eigenlijk veel leuker, alleen een beetje duwen voor een plekje zeker als je zo’n dikke zus hebt.

Na een dut gedaan te hebben hoorde wij de auto en hebben de mensen hartelijk begroet en vooral goed voor hun voeten gelopen zodat de boodschappen met hindernissen op hun plek gezet konden worden.

PB ging de schuur in en PV ging met het verhaal verder wat ik haar dicteerde.

Het was geen boswandelingenweer, regen, regen, en nog een regen, hebben we er maar een luie dag van gemaakt.

Het werd vandaag alleen maar verplichte aanlijn wandelingen.

Om acht uur ging het mensenvolk naar buurvrouw Els die was jarig maar wij mochten niet mee, wij werden daar veel te veel verwend met lekkers zei PV en dat is niet goed, dus blijven jullie maar fijn thuis.

We hebben er geen probleem van gemaakt en hebben ons keurig gedragen, toen ze thuis kwamen deed PV nog het verplichte rondje met ons en ging ieder op zijn eigen plekje weer de oogjes dicht doen.

22 augustus

Vandaag is het zondag, dat betekend eitjes dag, dan krijgen we allemaal een gekookt eitje wat een kabaal met zich meebrengt daar lusten de honden geen brood van.

Mijn baasje heeft dat al eens op de film gezet en reken maar dat het volle zalen trekt.

We doen er dan ook uitgebreid ons best voor om met zijn drieën te laten horen dat we gek zijn op een ei en vinden ook dat we het verdienen na zo’n optreden.

Toen alles een beetje aan kant was en de koffie stond te pruttelen kwam de visite, ondertussen voor mij geen vreemde meer, ik kom sinds mijn geboorte al bij PV en ben zo ingeburgerd met haar broers en zussen dat het bijna mijn familie is geworden.

Er werden plannen gemaakt voor het komende weekend, waaruit bleek dat ik dan ook mee ging en 4 dagen in de caravan mocht vertoeven.

Ze hadden een plezier voor zes en dat kwam goed uit want ze waren met zijn zessen, ik zat dat maar eens te bekijken en sprong van schoot tot schoot nadat PV wel de mededeling had gegeven dat wij, de honden niet mee deden met het mensen voer, dat was even pech hebben, maar ieder hield zich keurig aan de afspraak en wij kregen een lekkertje uit onze eigen bus

Volgens mij kwam er een berg volk volgende week op de reünie, want ik hoorde PV zeggen tegen haar broer dat hij bij de openingstoespraak melding moest maken dat de twee witte pluizenbollen die vrij rond liepen niet gevoederd mochten worden, ik moet me wel sterk vergissen als dat niet over ons ging, nou daar waren we mooi klaar mee, viel er weer niets te snaaien.

Vandaag was het in ieder geval een gezellige dag en hebben we toch wel genoten van de aandacht die we tussendoor kregen en op welke schoot ik ook plaats nam ik kon me overal even lekker nestelen en een aai ontvangen tot ik wist hoe het voelde en dan was het op naar de volgende schoot, maar de lekkerste blijft toch die van PV die nam toch wel de meeste tijd in beslag.

23 augustus

Ik heb toch wel zo lekker geslapen vannacht, kon met moeite mijn oogjes open krijgen, maar toen PB naar zijn werk ging werd mijn rust verstoord en kon niet kiezen wat ik nu moest doen, naar beneden naar mijn zus of nog even bij PV blijven liggen, PB nam mij niet mee naar beneden, zo werd het probleem voor mij opgelost en draaide ik me nog een keertje om en wel zo stijf mogelijk tegen PV te kruipen, zou zij dan naar beneden gaan, kon het niet missen dat moest ik het wel merken en kon ik met haar naar beneden.

Dat duurde niet zo lang meer dus een lange dut is het niet geweest, is niet erg hoor ik maak het beneden wel af als het ritueel pil/plas achter de rug is.

En zo gebeurde het ook, we pitte verder op de bank Yoeni beneden en ik boven.

We trokken ons niets aan van de werkzaamheden die rondom ons plaats vonden,

Er moest nog wat ingehaald worden van gisteren, het is natuurlijk wel gezellig al die aandacht, maar er moet ook aan mijn rust gedacht worden, ik heb dan ook PV niet geholpen vandaag met de stofzuiger, ze moet het maar een keer alleen doen, volgende keer beter.

Toen zij klaar was met haar arbeid ging ze achter de computer, want er moest een berg werk verzet worden voor het komende weekend, maar daar hoefde ik niet onder te lijden dus zorgde ik wel dat ik op schoot kwam voor ze onder het bureau kon schuiven en ze vond het nog goed ook.

Er werd getypt, geknipt, geplakt en geprint dat het een lieve lust was, ik zag wel dat ze het er goed druk mee had.

Na een paar uurtjes werk was ze het zat en sprong op met de mededeling, vooruit met de geit, laarzen aan jas aan en als de wiedde weerga het bos in, even lekker de pootjes strekken en een frisse neus halen, ik zit gewoon geplakt aan die computer.

Wij lekker het bos in, het was niet echt van, zo dat is lekker warm buiten, helemaal niet maar onder de bomen was het wel te doen.

We hebben ons gewoon lekker warm gelopen, Laika ging een beetje zijn eigen weg en ook veel dieper de struiken in, kijken of er nog wat op te jagen was, daar is het ook een jachthond voor, maar wij doen zulke dingen niet en blijven meer in het zicht, deze keer kwamen wij geen tegenliggers tegen, het was lekker stil en hadden het hele bos voor ons zelf.

Toen we thuis kwamen kreeg ik mijn pil, wat betekende dat het dan ook snel etenstijd was, daar had ik wel zin in, trouwens Yoeni en Laika wilde ook wel aan de hap beginnen, we zijn keurig in de keuken gaan liggen wachten op wat er komen ging en ook een beetje van schiet nou op we hebben honger, maar we moeten toch wachten tot de piltijd om is.

Eindelijk was het dan zover en hebben we weer lekker gesmuld van ons voer,

Er werd wel op ons gelet of we ook daadwerkelijk ons eigen bak leeg maakte, dat komt omdat wij alle drie een ander menu hebben en dat vergt dan even organiseren, maar dat gaat steeds beter en niemand doet ook maar de minste poging om bij een ander in zijn bak te graaien, alleen als ze leeg zijn, dan willen we nog wel eens wisselen, maar daar krijgen we dan toestemming voor.

Na het eten gingen we lekker languit en zo verspreid mogelijk in de kamer een dut doen omdat er verder niets te beleven viel, PV ging haar dagelijkse karweitjes afmaken zoals de afwas maar daar hoefde ik niet mee te helpen, sterker nog ze zou het niet eens goed vinden als ik in haar potten en pannen ging staan.

Zo ging ook deze dag voorbij zonder al te veel inspanning maar vervelen doen we ons niet hoor, daar zorgen we wel voor.

24 augustus

Vandaag is het dinsdag en ben ik inmiddels alweer een week hier, ik ben benieuwd wat deze dag ons gaat brengen er gebeurt altijd wel iets of PV verzint wat om ons bezig te houden.

Maar mij hoor je niet klagen hoor ik ben van de partij en staat vooraan als we iets gaan doen.

De dag zijn we begonnen met een potje touwtrekken en met we bedoel ik Yoeni en ik.

Toen we dat eenmaal achter de rug hadden zijn we voor de verandering ook nog even tikkertje gaan doen.

Maar volgens mij was PV daar niet helemaal gecharmeerd van en beduidde ons tot bedaren dat hollen oké maar dat er zo’n enorm geluid bij moet komen dat was teveel van het goede, gaan jullie dat maar lekker buiten doen, ruimte zat en zit je niemand in de weg.

Gelukkig was het vandaag redelijk weer om buiten te spelen in ieder geval was het droog.

Maar toen was de lol er snel af en wilde we weer naar binnen en hebben ons gedrag een beetje aan gepast.

De caravan stond inmiddels al voor de deur en PV ging gewapend met emmer en inhoud de binnenkant onder handen nemen de buitenkant was al in bad geweest en dat had PB zelf gedaan.

Wij hadden het allemaal op afstand gade geslagen met af en toe een schreeuw tussen door dat we er ook bij wilde, maar daar kwam niets van in en moesten wij het even zonder PV doen en als je toch moet wachten dan kun je dat het beste slapend doen, dan ben je goed uitgerust voor het volgende plan wat je wilt gaan ondernemen en duurt het wachten niet zo lang.

Na onze dut hebben Yoeni en ik nog wat afspraken gemaakt toen wij gezellig op de schommelbank zaten achter in de tuin, en ons afgevraagd van wat er nu toch allemaal ging gebeuren.

We lieten het maar allemaal over ons heen komen, want achteraf bleek dat het helemaal nog niet zo’n vaart zou lopen en voorlopig nog niet weg zouden gaan.

Wel gingen we weer uitgebreid naar het bos, we hadden ook wat schade in te halen daar, want we hadden nog niet op ieder plekje onze sporen achter gelaten, het is een leuke wandeling geworden waar we toch nog even zoet mee zijn geweest.

Er werd nog geprobeerd om ons voor de gek te houden met een dummy maar daar zijn we niet voor hoor, dat spelletje doe je maar met Laika en die had het veel te druk om onze plasjes nog eens extra te benadrukken waar ze lagen.

Ik moet mij dus sterk vergissen of de dummy voortaan nog meegaat, ik denk dat hij wel aan de kapstok blijft hangen.

We waren al een eind op dreef toen Laika lucht kreeg van een Fazant, die is toen maar voor zichzelf begonnen en is een poosje zijn eigen neus achterna gegaan, wij waren wel benieuwd wat we tegen kwamen dus zo stoer als wij zijn, wij ook het struikgewas in, even later gingen er inderdaad 2 vogels de lucht in en Laika kon toen echt heel hard lopen, het was hem niet aan te zien dat hij artrose in zijn rug heeft, waar een afleiding al niet goed voor is.

Het mooiste is dat wij daar ook in de buurt zijn, maar het is een zoekplaatje geworden en Laika is alleen maar te zien omdat hij van die bokkensprongen maakt, sorry maar zo hoog komen wij niet hoor.

Thuis kon ik het niet uitstaan dat Laika zo zijn benen in de lucht kon gooien, ik wilde dat ook proberen, maar zoals jullie kunnen zien is het iets anders uit gepakt, in plaats van springen deed ik hoepla beentjes in de lucht, was ook best leuk hoor, in ieder geval had PV net zo veel plezier als ik maar zij deed het mij niet na.

Toen kregen we een heel klein lekkertje uit mijn bus en daarna had niemand geen hond meer aan ons en genoten wij van een wel verdiende rust.

De rest van de dag is standaard verlopen, eten, verplicht luchten aan het bekende lijntje, en weer een nachtje slapen.

25 augustus

Het was weer geen weer om naar huis te schrijven, nu had dat trouwens geen zin, want er was toch niemand thuis, wat dat betreft bof ik niet erg met het vakantieweer, ik ging met PV naar beneden en het voelde anders dan anders, er stond iets te gebeuren en ik wist nog niet of ik het leuk ging vinden, om half 9 mochten wij in de auto, het was de bedoeling beide achterin, maar ik had andere plannen en nam een duik op de voorstoel, Yoeni bleef zitten waar ze zat en verroerde niet.

Onderweg begon mij al iets te dagen, hier ben ik meer geweest en toen we vlakbij waren wist ik het weer, Yoeni had het ook door en begon haar lied te zingen van we zijn er bijna, uiteraard kon ik niet achterblijven en deed mee met de 2^e stem.

Voor de deur aangekomen gingen we heel druk doen, van we willen naar binnen en al snel stond er een bekende achter de deur, o jee die ken ik dat is Anita en dat wordt wassen knippen en scheren vandaag, ik heb eerst maar even uitgebreid gespeeld met haar hond een grijze poedel, nou ja, hij moet nog grijs worden, het is nog een jonkie maar wel veel groter dan ik en reken maar dat ik om de duvel niet bang ben van hem, Yoeni wilde niet spelen, die vond er niets aan, maar meer omdat PV dan weg zou gaan zonder haar, want dat is zo’n tutte hond die zit gewoon vast geplakt aan PV maar die trekt zich er niets van aan en ging zonder ons de deur uit.

Nu moesten we alles maar over ons heen laten komen, wetende dat het resultaat altijd weer verbluffend zal zijn, en de och’s en de ach’s ons weer gaan achtervolgen bij het uitlaten, niet dat ik verbeelding heb hoor, maar ik loop wel naast (of beter gezegd nog zonder) mijn schoenen.

Het was wel een hele zit deze keer, maar het was ook een behoorlijk karwei.

Vooral Yoeni had haar beurt heel hard nodig dat was helemaal een klittenbak en dan moet ik toch wachten tot zij klaar is.

Daarna werd ik onderhanden genomen en vond het allemaal wel best.

Het was voor Anita wel een latertje geworden maar dat kwam door Yoeni, wat ik al zei een en al klit.

Opeens stond ons vrouwtje weer voor de deur en konden we weer met haar mee naar huis, voor we naar huis gingen moesten we nog even netjes zitten met zijn allen want ze wilde ons met de honden van Anita even op de foto zetten.

Dat was snel gepiept, gelukkig maar want ik rammelde in mijn tuigje van de honger.

Bij het uitlaten van de voor het naar bed gaan ronde liepen we als twee deftige dames naast elkaar mooi te wezen en genoten van alle aandacht die we kregen, de ronde duurde gelijk twee keer zolang.

Na mijn verplichte pil ben ik gelijk naar bed gegaan, het was ondanks alles toch een vermoeide dag geweest en was van plan om een stuk in de dag te slapen.

26 augustus

De plannen die ik had gemaakt om lekker uit te slapen die gingen niet door, er lag iemand in bed die daar anders over dacht, zonder protest ben ik mee gegaan er lagen al twee honden met smart te wachten op onze komst.

Het was de hele dag een drukte van belang met alle voorbereidingen die gedaan moest worden voor de komende reünie die a.s. zondag plaats zou vinden.

PV ging tekeer in de schuur en was van alles aan het timmeren en zagen, in ieder geval maakte ze een boel kabaal.

Thuis moest ook nog alles aan kant gemaakt worden en Bunny mijn speeltje en Kees van Yoeni haar speeltje mochten ook mee, ze had het er beren druk mee, voor alle zekerheid gingen er een berg kaplaarzen mee wat ik niet eens zo’n slecht idee vond met die luchten van de laatste tijd, maar PV vertelde dat ze altijd mooi weer hadden als de hele familie bij elkaar kwam en dat doen ze nu al zo’n 25 jaar.

Ik vroeg me af wie nu het verhaal verder moest doen, vandaag had PV weinig tijd en de komende 4 dagen zou er niet op de computer gewerkt worden, pas weer als we terug zijn.

Laika zou niet mee gaan, maar voor een paar daagjes mocht hij in een pension gaan logeren, hij wil niet meer zo graag in de auto, het blijkt dat hij dan last van zijn rug krijgt, PV vond er niets aan maar hij mocht ook niet alleen thuis blijven,

Ondanks dat hij al 11 jaar was.

Het was in ieder geval wel goed om de dag van vandaag (donderdag) vast af te sluiten en besloot zelf maar een kijkje te gaan nemen bij de computer of ik er iets van kon maken.

Eigenlijk begreep ik er niets van en hield het maar voor gezien en zou wel weer gaan dicteren als PV eenmaal zover was.

27 augustus

De tijd dat er even geschreven kon worden was er weer ondanks dat het een hectische ochtend was.

PV liep maar heen en weer van keuken naar Caravan, van schuur naar caravan,

Er moest van alles mee, Bunny en Kees lagen inmiddels al op hun plekje in de caravan, ik weet niet hoeveel dagen we weg gaan, maar het leek wel voor een weeshuis wat er werd in gestopt.

Toen moesten we afscheid nemen van Laika, PV zou hem wegbrengen en wij mochten niet mee en bleven alleen binnen, PB had nog andere bezigheden rondom het huis op wielen.

Wij vonden er niets aan en waren bang dat ze ons zouden vergeten, kon me haast niet voorstellen, maar je weet maar nooit als alles zo druk gaat.

Na een half uurtje kwam de auto weer terug en hebben we PV begroet of ze een jaar was weg geweest, zo dat hebben we er even in geprent dat wij er ook nog waren, we werden gerust gesteld met de woorden, ja hoor, jullie mogen ook mee, wel jammer voor Laika ik mis hem nou al, maar die krijgt daar denk ook wel wat vriendjes om mee te spelen en eenmaal op pad waren we veel te druk met het bekijken van wat ons allemaal passeerde.

We gingen helemaal naar Zeist, was best een eind rijden hoor en dat in de regen en dan zo’n sleurhut achter de auto, hopelijk ging het een beetje beter weer worden anders konden we daar niet eens buiten spelen.

Onderweg ben ik wel een beetje ziek geweest, maar PV kwam bij me zitten achterin, we mochten niet met zijn tweeën voorin op haar schoot, want Yoeni zit daar altijd, dus nam zij de touwtjes in handen en zaten we met zijn drieën achterin, wat natuurlijk net zo gezellig was, ze zag al aan me dat ik niet zo lekker was, toen we moesten tanken is ze een stukje met me gaan lopen, waar ik gelijk even kon spugen, toen heb ik me maar heel dicht bij haar genesteld en heb de reis verder niet zo veel last meer gehad.

Op de camping mochten we niet buiten spelen want het regende wel zo erg dat wij in de auto moesten wachten tot de voortent er aan vast zat, toen hoefde ik ook niet meer zo nodig, ik had het veel te druk met de binnenkant te inspecteren.

Daarna zijn we een ommetje gaan maken en was het inmiddels etenstijd.

Ik ben de hele avond zoet geweest op verschillende schoten tot we naar bed gingen, zowel Yoeni als ik mocht nu op bed, het was me druk we lagen met 4 mensen en twee honden in de caravan, maar was wel gezellig, af en toe nam ik even een duik op het andere bed om te kijken of die twee hun ogen dicht hadden en dat was ook zo er kwam zelfs bij een geluid uit, ik doe dat nooit hoor als ik slaap.

28-29-30 augustus

De volgende ochtend gingen we met zijn allen ontbijten en wij mochten er bij zitten.

Yoeni smoesde nog in mijn oor zullen we iets van de tafel pikken, maar daar kreeg ze geen kans voor want PV zat de boel goed in de gaten te houden.

Het werd een drukke dag met de nodige voorbereidingen van het feest wat morgen plaats zou vinden, er zou vandaag nog wel iemand komen die ook bij de feestcommissie hoort en die had ik vorige zondag ook gezien dus waren we weer helemaal compleet, reken maar dat die gasten er een pret mee hebben gehad.

Op zondag waren er uiteraard nog meer gasten bij het ontbijt, maar ondanks dat het wat drukker was hebben we toch ons eitje gekregen, nee dat moet ik zeggen dat ze vergeet ze echt niet hoor.

Toen iedereen bezig was met de taken die gedaan moesten worden om de gasten die dag mee bezig te houden werden wij vast gezet in de voortent, waarom???

Volgens mij liepen we gigantische in de weg, er was een spelletje bij met beschuitjes wat vast klaar gezet was en wij mochten die niet eens hebben dus ik denk uit voorzorgsmaatregelen dat wij werden verbannen naar de voortent.

Het werd me een drukte van belang en toen iedereen er was en Oom Cees zijn toespraak had gemaakt waarin hij gelijk vertelde dat wij niets mochten hebben,

(ik hoopte eigenlijk dat hij dat vergeten was) mochten wij los en liepen door het bos van de benen die wij tegen kwamen.

Iedereen had het heel erg naar de zin gehad en het was een geslaagde dag.

Toen iedereen weg was werd de camping weer in orde gemaakt en was het net zo kaal als toen we kwamen, er bleef geen slingertje hangen.

Het mensen volk heeft nog heel lang na zitten praten, genietend van een kopje koffie, reken maar dat ze dat hadden verdiend en het was heel laat voor we naar bed gingen, Yoeni en ik hebben er net zo van genoten, ondanks dat we alleen maar ons eigen voer hebben gehad maar van PV mochten we nog een klein stukje stokbrood met niks, maar het smaakte best hoor.

Maandag ochtend toen alles werd ingepakt vond ik het eigenlijk tijd worden om eens bij de buren een kijkje te gaan nemen, Ik hoorde PV wel roepen maar ik was nog niet klaar met mijn onderzoek, een poosje later had ik het wel gezien en wilde naar buiten, hé ik ben door dit gaatje naar binnen gegaan dus moet ik er ook door naar buiten kunnen, jammer geen schijn van kans, ik heb PV maar geroepen dat ze me moest komen redden, die heeft mij echt uit staan lachen volgens mij omdat ik er niet uit kon, zo’n grote voortent en alleen een heel klein wit kopje door de rits plat op de grond, ze heeft me wel gered en gezegd dat het me eigen schuld was, moet je maar bij me blijven.

Ik werd verbannen naar de binnenkant van de caravan en kon alles alleen nog maar gade slaan door de ruit.

Eindelijk was het zover en gingen we weer op huis aan, PB ging alles er weer uit halen en PV ging Laika  halen en toen was het span weer compleet, niet dat het rustig werd om ons heen, helemaal niet want voor dat alles dan weer thuis op zijn plek staat en alle lappen weer gewassen en droog zijn, zijn we weer een dag verder, maar toen was het ook net of we niet weg waren geweest en alles weer als van ouds.

31 augustus

Eigenlijk was er niet veel bijzonders vandaag aan de hand, buiten dan de was werkzaamheden van PV en we moesten tussendoor nog even op het huis passen omdat ze boodschappen ging doen,

We hebben alleen veel geslapen omdat we toch wel moe waren van de afgelopen dagen en Laika deed ook niets anders, die zal het op zijn logeeradres ook wel druk hebben gehad

Het was wel zo dat ik Bunny de hele dag nog niet had gezien daar had ik geen vrede mee, trouwens Kees (Yoeni haar speeltje) was ook nergens te bekennen, ik heb PV haar kop gek gezeurd van wij willen onze speeltjes ze ging wel met ons spelen met de gekleurde rups maar die wilde ik niet, ze zei ook iedere keer ga Bunny dan pakken, dan moet hij wel te pakken zijn, ik zag mijn vriendje helemaal nergens waar ik ook keek, dus ik maar zeuren, ik wil Bunny.

Ik ben bij de buitendeur gaan zitten tot ze door had wat ik van haar verwachte, slim hoor ze had het door, ze ging in de caravan kijken die er nog stond en daar kwam ze terug met Bunny, Kees en een stuk touw wat ook mee was gegaan waar wij wel eens mee speelde.

Gelukkig hier was hij weer, we zijn er ook gelijk even mee uit ons dak gegaan omdat we zo blij waren dat ze ook thuis waren gekomen.

01 september

We hebben er weer een tevreden nacht van gemaakt en hebben een gat in de dag geslapen, nou ja een gaatje dan want om 6 uur waren we weer van de partij.

PV had een boel plannen die ze allemaal wilde doen vandaag en is ook druk in de weer geweest met van alles en nog wat doen, wat ben ik blij dat ik een hondenmeisje ben, ze heeft bijna nooit tijd om een dutje te doen tussen door.

En wij hielden haar wel in de gaten hoor als ze gewapend met emmers en trapleer buiten bezig was, ik wilde ze nog helpen om de spons vast binnen te brengen, maar dat was volgens mij niet helemaal het plan, heb ik hem maar zonder morren in geleverd en ben aan de andere kant van het raam gaan kijken of het goed ging, ik moest trouwens wel want ik werd naar binnen gezet.

We zijn in de middag weer het bos in geweest, het was zulk lekker weer en daar moesten we nog maar even van genieten, zolang het nog kan.

Het was echt genieten en hebben daar flink de hond uit gehangen, we hebben zo hard gelopen dat PV s’middags geen hond meer aan ons had.

Tijdens het avondeten klaar maken, weken wij niet van haar zijde en hadden ons alle drie in de keuken geïnstalleerd dat deden we trouwens iedere avond hoor, stel dat ze eens iets liet vallen, wie er het dichts bij was had mazzel, nu gebeurde dat maar zelfde, maar je weet nooit.

Als wij gegeten hadden kregen we altijd nog een lekkertje, PV noemt het een toetje, daarna was het feest en gingen Yoeni en ik aan de haal met van alles waar je mee kunt spelen, de tafel was het middelpunt en wie het eerste aan de andere kant was had gewonnen, Laika deed af en toe mee, die kon ons toch niet bijhouden omdat hij grotere bochten moet maken, was wel een leuk speel half uurtje.

Vandaag hebben we de rondjes maar eens in de tuin gemaakt, die is veel groter en het was lekker weer, we hebben er gewoon een feestje van gemaakt.

Alles was nu in ruste en zat lekker op gemak naar de TV te kijken, ik werd gelijk maar even onderhanden genomen door borstel en kam, want PV vertelde dat ik er op zijn mooist uit moest zijn omdat mijn eigen baasjes thuis zouden komen van vakantie, zal eigenlijk wel ik begreep er geen snars van, maar daar zou ik nog wel achter komen.

De hele avond was de schoot voor mij en na onze avondwandeling ging ik lekker mee naar boven om daar mijn dut verder te doen.

Midden in de nacht werden we wakker gemaakt door een boel kabaal van Yoeni,

Er waren insluipers in het huis, ik zo stoer als ik was boven aan de trap gekeken of ik een pootje kon helpen, zie ik daar waarachtig twee heel bekende wezens staan, wat nu, heeeelp ik wil naar beneden, ik de eerste tree gedaan toen het ik mij ineens herinnerde dat dit niet de bedoeling was, mijn eigenste vrouwtje kwam me tegemoet om me van het onderste gedeelte van de trap de bevrijden, er werd van alle kanten geknuffeld, inmiddels had PV zich ook bij ons gevoegd wel logische hier slaapt nog geen dove doorheen zoals Yoeni tekeer ging, wist niet dat ik zo’n waakzame zus had.

Er werd nog even wat gedronken en gekletst van wat belevenissen die mijn baasjes hadden mee gemaakt in Finland, toen we besloten om toch nog maar even de ogen dicht te smijten, de keuze voor mij was snel gemaakt bij wie ik de nacht verder door bracht, want mijn vrouwtje ging als eerste naar boven en ik had de hele vakantie die kamer nog niet aan de binnenkant gezien, ik ging dus lekker met haar mee zodat ik gelijk in de gaten kon houden dat ze niet zonder mij de deur uit ging, vakantie is leuk, maar aan alles komt een eind.

2 september

De volgende ochtend wilde Yoeni een plas doen en mocht naar buiten, daar zette zij een keel op of ze vermoord werd, wat kan die griet een kabaal maken, ze was geschrokken van een Finse kip, die hadden mijn baasjes mee gebracht en in de tuin gezet, toen ik buiten kwam ging ik gelijk zo spontaan als ik ben naar mevrouw kip en heb me even voor gesteld, ze zei niets terug en stond me aan te staren met een paar glazen ogen van ik ken jou en doe net of ik je niet ziet, jij maakt wel zo’n herrie s’morgens daar is een haan niets bij, ze dacht zeker dat ik mijn zus was en ik ben maar weer naar binnen gegaan,

Mijn baas en PV waren al uit de veren en zaten lekker aan een bak koffie en natuurlijk deed Finland weer mee en wat belevenissen van mij werden op tafel gegooid, ik heb me toch zeker netjes gedragen hier, nou dat was ook zo en je was in ieder geval weer een vrolijke noot erbij, zei PV nog.

Er werd op gemak een ontbijtje gedaan wat voor ons betekende op je hoede zijn waar het eerste iets valt.

Er viel niets maar we kregen toch allemaal een klein stukje brood.

Daarna werd het een drukte van belang en werden er allerlei attributen bij elkaar gezocht en mijn hele huishouden mocht in de auto inclusief Bunny, zo die boffer zat er al in, dus die zou niet vergeten worden.

Toen volgde het afscheid wat ik altijd weer een beetje met gemengde gevoelens door sta, maar liet me gewillig knuffelen door mijn zus haar broer en natuurlijk kon PV niet achterblijven.

Wij met zijn allen in de auto, zo nu kon me in ieder geval niets meer gebeuren en nam plaats bij mijn vrouwtje, zodat ik veilig vanuit de binnenkant nog naar mijn zus kon gluren.

We zien elkaar zeker nog wel eens terug, alleen wanneer, ja dat blijft de vraag.

Maar ik heb een gezellige vakantie gehad in Drenthe en denk dat mijn vakantiefamilie het wel met mij eens is, wij zijn een stel lekkere meiden, al zeg ik het zelf.