UNITA BIJ HAAR ZUS IN DRENTHE 2005.

Maandag 29 augustus 2005 begon mijn vakantie, ik had al in de gaten dat er iets op touw was gezet, vanwege het inpakken van allerlei materiaal dat in de kamer werd klaar gezet.

Mijn baas was al vroeg begonnen alles netjes in de auto te stoppen inclusief mijn bench, vandaar dat ik door had dat het een lange logeerpartij zou worden, voor een paar dagen nemen ze die nooit mee.

Gepakt en gezakt gingen wij op weg, ik wist heus wel waar we naar toe gingen, dit is de weg die naar mijn zus gaat, dat wordt weer een feestje, niet zo’n feestje als vorige keer, want toen was pb Jan jarig, maar deze keer wordt het mijn feestje en dat van Yoeni niet te vergeten.

Ik heb mij voor genomen om het eerst maar eens rustig aan te doen en dan maar eens met Yoeni om de tafel te gaan zitten om te bespreken wat die allemaal verzonnen heeft om tijdens mijn verblijf hier uit te spoken, misschien kon ik het een beetje aanvullen.

Eenmaal in Drenthe was het natuurlijk al gelijk een hartelijk welkom met de nodige knuffels die daar altijd aan vast zitten van pv, jullie weten waarschijnlijk nog wel dat pv pleegvrouwtje betekend en pb pleegbaas, dat is wat makkelijker in het verhaal van mijn belevenissen..

Mijn vrouwtje ging s’middags nog even voer halen in de winkel, dat was het enige dat ze vergeten was maar wel een van de belangrijkste ingrediënten om te overleven en in die tussentijd gingen wij met z’n allen nog even een rondje bos doen, Laika en Yoeni waren er vandaag nog niet geweest omdat ze op mij hadden gewacht, het was weer net zo vertrouwd als van oudst, want ik kom er regelmatig en dat zal de komende weken zeker weer gebeuren, dat hoort nu eenmaal bij het hondenleven, lekker rennen in het bos en alles wat beweegt gaan we achterna, totdat er stop geroepen wordt en dan volgen wij weer keurig de benen die ons dan voor gaan.

De eerste nacht was er nog niets aan de hand omdat mijn eigen baasjes ook nog een nachtje bleven en ik mij lekker bij hun kon nestelen.

Ze waren wel heel vroeg op hoor, dat was ik helemaal niet gewend, maar mijn baas ging als eerste en ben toen maar gelijk met hem mee gegaan zodat het vrouwtje nog even kon slapen, pb was al beneden, want die had geen vakantie meer en moest naar zijn baas, even later kwam pv naar beneden, ook al zo vroeg, en pb werd uit gezwaaid toen hij weg reed.

Nog geen 10 min later kwam mijn vrouwtje ook, die had geen uitslaap meer en was het span compleet, dat noemen ze nog eens vakantie houden om dan om 6 uur al beneden te gaan zitten, dan weet ik wel een betere tijd om wakker te worden, maar er zit niets anders op om mij daar maar bij aan te sluiten, tenslotte waren Yoeni en Laika ook van de partij.

Er werden persoonlijk hygiëne toe gepast, koffie met een paar broodjes gingen er altijd wel in, daar bleef een heel klein stukje van over en dat werd verdeeld onder ons drieën, we hebben wel eerst alle deuren dicht gedaan zodat het niet uit onze bekkies kon waaien.

Tenslotte was de tijd daar dat ik mijn baasjes uit ging zwaaien omdat die aan hun reis gingen beginnen.

Wij hadden alle drie een lekkere kluif gekregen waar wij ons even mee vermaakte en was het afscheid heel snel vergeten, het duurde maar even of Laika was al klaar en zat te loeren of hij een van ons kluifjes ook kon pakken, Yoeni had het even los gelaten en dat was Laika’s kans, maar pv had het snel in de gaten en met wat trek, duw en vrouwkracht kreeg ze het toch uit de bek van Laika en werd het op de kast gelegd, dat is wel heel foei volgens mij had je hem al op, ik hield mijn kluif angstvallig in de gaten en als hij er maar naar keek sprong ik er al bovenop, maar de mijne belande naast die van Yoeni en zo hadden we nog iets voor later.

Wij zijn toen door het bos gegaan en hebben ons de krampen gehold, pv kon ons niet bijhouden, dat hoefde ook niet ze floot ons regelmatig terug, waar wij af en toe wel gehoor aan gaven, als ze ons maar in het zicht had dan vond ze alles best, terug gekomen maakte ik lekker gebruik van Yoeni’s bench, volgens mij zit daar iets speciaals in, bijna iedere hondenlogee kruipt er wel een keertje in om er een kijkje te gaan nemen.

Of het nu past of niet, maar Thyra, Laika’s zus heeft ook haar best gedaan om zich er in te parkeren vertelde pv.

Vraag me niet wat de voor of achterkant is, volgens mij was ik de weg ook even kwijt.

Na het eten zijn we lekker buiten gaan spelen en hebben we tikkertje gedaan, ik heb gewonnen en kon het hardste lopen en hijgen.

Dat leverde pv weer een uurtje rust op, zodat die haar eigen ding kon gaan doen.

Pb was niet zo vroeg thuis maar er werd nog wel even gekletst toen hij er was en daarna was het touwtje lopen buiten met Yoeni samen, die liep alleen maar rondjes te draaien, zij had helemaal geen zin in een touwtje, maar pv trok zich er niets van aan, wij werden weer begroet door de nodige dorpsbewoners die we tegen kwamen, zo van hé witje ben jij ook weer bij je zus en na een praatje en een aai liepen we weer verder en was het inmiddels bedtijd geworden.

Uiteraard werden Yoeni en ik zonder protest mee genomen naar boven, en hebben wij gelijk onze ogen dicht geknald zo moe waren wij en hebben wij ons niet meer bewogen.

Al heel vroeg ging pb er al uit om weer naar zijn werk te gaan, wij bleven nog even lekker liggen met het voordeel dat we gelijk een grotere plek hadden, maar om 6 uur had pv het ook wel gezien en bracht Yoeni eerst naar beneden met de waarschuwing naar mij, wachten hé niet alleen de trap af ik kom je gelijk halen, ik kon niet eens anders want ze deed deur dicht, maar ze hield woord, want ik hoorde haar gelijk weer naar boven komen om mij onder haar arm te frommelen en naar beneden te brengen, zo het span was weer compleet, want Laika sliep altijd beneden.

Eerst gingen wij kijken wat voor weer het in de tuin was, dat zag er niet slecht uit en het beloofde een mooie dag te worden.

Alle gebruikelijk rituelen van de ochtend waren uitgevoerd en pv ging even een bakkie in de tuin doen, daarna ging ze het prieel eens bijwerken er moesten een boel takken en slierten geknipt worden die in de weg hingen en het zag er weer netjes uit na de knip beurt, zeker nadat ze alles opgeruimd en aan kant had gebracht.

Gezellig prieeltje

Ze had nog een berg werk op de computer te doen want het verhaal van Thyra (Laika”s zus) moest ook nog af gemaakt worden, die was dezelfde dag weg gegaan dat ik was gekomen, na de koffie ging ze daar dus eerst even wat aan doen, voor het geval ze de belevenissen van haar zou vergeten of door elkaar zou gaan gooien met mijn logeerpartij.

Ze is daar een aardig poosje mee in de weer geweest en kwam daarna even in het zonnetje zitten, ze vond dat ze dat wel verdient had, mij hoor je niets zeggen hoor, van mij mag je, sterker nog, kan ik tenminste weer eens even op je schoot liggen, want dat moet wel bij gehouden worden,

Dat was maar voor korte duur want pv vond dat veel te warm voor mij, of was het voor haar, maar ze had wel gelijk en ik kroop lekker in de schaduw maar waar ik ze wel kon blijven zien.

Als ik me niet vergist heeft ze zelf ook even haar ogen dicht gehad, de volgende actie werd me niet in dank af genomen, ik zag een dood vogeltje vliegen waar ik even mijn stembanden voor liet horen, ze zat ineens rechtop en keek me aan van, probeer dat nog eens als je me een hartverzakking wil bezorgen, oké sorry, ik schrok er zelf ook van, maar ik kan er niets aan doen dat ik zo’n mooie altstem heb.

Ik had in ieder geval weer leven in de brouwerij gebracht, want iedereen had zijn oogluiken open en het leverde ons een boswandeling op.

Het was een gezellige boel in het bos, er waren meer honden op het idee gekomen om het er van te nemen.

we hadden een leuk speelhalfuurtje met elkaar en het mensenvolk vermaakte zich met een praatje, pv vond het weer genoeg en we gingen op huis aan, daar genoten we van een welverdiende rust in de schaduw.

P.v. had moed verzamelt om alle spinrag te verwijderen, wat eigenlijk onbegonnen werk was, morgen zat het er weer, daar is niet tegenop te werken, die spinnen trekken toch een lange neus en voor je het weet hebben ze weer een spinnenhuis gebouwd.

Voor je het hele huis rondom heb gehad, ben je wel een siefkwartiertje verder.

Het was inmiddels etenstijd, wat wij ons lekker lieten smaken om daarna weer in de rustpositie te gaan, het was nog steeds te warm om gekke dingen uit te halen, wij hebben de dag dus ook op gepaste wijze beëindigd.

Vandaag is het donderdag wat betekend dat er boodschappen gedaan gaan worden, wij werden in de gang gestationeerd en wachten geduldig dat pv gepakt en gezakt thuis zou komen, ik hoorde de auto al en heb even mijn soortgenoten gewaarschuwd dat hun vrouwtje er aan kwam, wij lekker met zijn drieën achter de deur een welkomstlied zingen en zij maar haar best doen om binnen te komen met haar handen vol, uiteindelijk is het wel gelukt met wat slalom en overstap kwam ze in de keuken en kon alles op zijn plekjes worden gezet.

Wij inspecteerde even of alles uit de auto was, maar werden snel terug geroepen dat we in de tuin moesten blijven en de tuindeur werd voor ons neus gesloten.

Pv ging heerlijk genieten van een kopje koffie en wij gingen verder aan de kluif die vanaf dinsdag op ons lag te wachten, Laika had hem toen al op gemaakt, maar die kreeg wat anders, zodat hij toch ook iets te knabbelen had.

We hebben ons daar een behoorlijk poosje mee vermaakt, maar zo iets krijgen we echt niet in een keer weg, dus heeft pv ze weer op kast gelegd voor latere tijden.

In die tijd dat wij ons vermaakte met ons lekkere bot is pv de ramen maar gaan zemen, dat was wel weer even nodig, alleen rondom maar hoor, niet de binnenkant dat zou ze volgende week doen, alles op zijn tijd.

Yoeni en ik hebben een wandeling door de tuin gemaakt, waar pv gelijk gebruik van maakte om ons even op de gevoelige plaat vast te leggen.

Is leuk voor het verhaal zei ze, zal best wel en heb er gelijk een toneelstukje van gemaakt om op mijn rug lekker te gaan rollenbollen, ik lees het wel als het af is, we hebben nog zoveel dagen te gaan, daar maak ik me niet druk om.

Door alle werkzaamheden zijn we s’middags niet naar het bos geweest, maar dat heeft pv dubbel en dwars goed gemaakt en hebben we onze wandeling om half 7 gemaakt het was heerlijk in het bos en de temperatuur was zo dat we er een flinke sprint konden maken, als het zo warm is wordt het maar een beetje slenteren, ook wel lekker hoor, maar dit was net weer even iets anders.

Toen het bedtijd was heb ik gelijk weer het beste plekje ingepikt, dat is eigenlijk het plekje van Yoeni maar die had pech er werd wat geduwd en gedraaid maar uiteindelijk had iedereen zijn plaatsje wel gevonden, de hele nacht lekker dicht tegen pv en Yoeni moest het doen aan het voeteneind.

Pb ging weer vroeg weg en ik vond het tijd om ook weer eens een kijkje beneden te gaan nemen, heb mijn zielige piep laten horen en dat bleef niet zonder gevolgen, al snel werden er twee ogen open gedaan en kreeg ik slaperig te horen, Nietje moet dat nu al, tuurlijk moet dat nu al, anders had ik het niet gedaan, trouwens Yoeni vond het ook wel genoeg boven, tegen zoveel gesputter en gespring kon ze niet op en werden wij een voor een naar beneden gebracht, gelijk maar je pil, kunnen we die niet vergeten, als ik een pil krijg is het voor alle honden feest, want ze krijgen dan ook een stukje vlees, stelletje boffers, mee genieten van mijn maagprobleem.

Pv had een drukke dag, omdat er weer in de tuin gewerkt moest worden en in huis stond ook nog het een en ander op programma.

Wij hebben ons netjes gedragen vandaag en niets bijzonders uit gehaald, ik in ieder geval niet, na de wandeling kroop ik lekker bij pv op schoot en ze zat me lekker te aaien over mijn kleine witte bol, was best wel lekker, tot dat ze iets tegen kwam wat er niet hoorde, ze zag een teek net boven mijn oog, daar waren wij allebei niet blij mee, allereerst probeerde ze hem er zo uit te krijgen, maar dat ging niet zonder protest van mijn kant, is echt jammer grietje maar hij gaat er echt uit, ze zette mij op de grond en dacht de dans te ontspringen ik nam gelijk mijn toevlucht in mijn bench, maar niets bleek minder waar, ze kwam uit de gang gewapend met een tekenpincet, ze plukte mij uit mijn ijzeren woning en ik werd in de houtgreep genomen, voor ik het wist had ik een klem op mijn oog, ik wilde net laten weten dat ik het er niet mee eens was, maar ze had mij al verlost van dat vervelende gespuis.

Na de operatie heb ik mij op mijn troon neer gevlijd, ik vind dit zo’n lekker plekje en kan daar alles overzien, niets ontgaat me, bovendien is het zo als pv het druk heeft kan ik toch niet bij haar zitten en zo loop ik ook niemand in de weg, trouwens had ik het wel even gehad nu, veronderstel dat ze weer een teek voelt, ben ik dan even de klos.

Wij wilde onze avondronde gaan doen maar Yoeni lag een beetje dwars, die wilde beslist niet aan een touwtje en holde heel hard naar achteren de tuin in, pv had geen zin om haar achterna te rennen maar riep wel dat ze moest komen, dat wilde ze niet, toen mocht ze niet mee met de avond wandeling, zal ze heus wel spijt van krijgen, misschien dat ze het morgenavond weer mag proberen, maar als pv zegt aan de riem dan is het ook aan de riem, ze komt er nog wel achter wie het gaat winnen en anders mag ze niet meer mee, maar dat zou wel jammer zijn, het is altijd net zo gezellig.

Vandaag hoefde pb niet vroeg zijn bed uit omdat het zaterdag was, maar 8 uur was wel iedereen present en wij hadden de tuin al geïnspecteerd.

Er werd koffie gedronken en een broodje gegeten, daarna ging pb aan de douche verder die hij aan het veranderen was, pv ging wat werk na zitten kijken wat zij had voor haar nieuwe betrekking, na ruim 20 jaar zou zij weer deel gaan nemen in het arbeidsproces, zal best even wennen zijn voor haar en voor ons, want wij zouden het bijna 4 uurtjes per dag zonder haar moeten doen, maar we hebben afgesproken dat ze het dubbel en dwars goed zou maken als ze thuis kwam, en reken maar dat ze woord houd.

Yoeni en ik hebben een trek spelletjes gedaan met mijn oude sokken die daar voor bestemd zijn, toen de sokken een halve meter langer waren zijn we over gestapt op Kees, Yoeni’s kroeltje, we hadden haast zijn kopje eraf getrokken maar toen kwam pv er tussen als scheidsrechter en heeft zijn kopje wat beter vastgezet, zodat het toch weer een hele Kees was geworden.

Arme Kees

Het was best een leuk spelletje, zeker met het geluid wat wij er bij produceerde, toen wij klaar waren met ons trekspelletje zijn we buiten de boel onveilig gaan maken, waar weer de nodige uitdagingen werden gedaan, maar wel van beide kanten hoor, wij gingen net zo lang door tot we helemaal buiten adem waren en even geen zin meer hadden in wat dan ook, het enige waar wij nu nog behoefte aan hadden, was een lekkere slok water en een rust positie innemen.

Wij hadden voor vandaag genoeg gedaan vonden wij zelf en hebben alleen in het bos nog een sprintje getrokken, verder hielden wij het voor gezien en hebben de dag in gepaste rust afgemaakt, terwijl de mensen tijd hadden hun eigen ding te doen en van de buitenlucht te genieten, behalve pb dan, die vermaakte zich nog steeds in de badkamer en liet zichzelf af en toe even zien als hij in de schuur moest wezen.

Toen pv onze touwtjes van de kapstok haalde was Yoeni alweer in geen velden of wegen te zien, dat is me een hardnekkige hoor, oké dan niet als je maar weet dat je dan niet mee gaat, oef dat was gisteren ook gebeurt en had ik mijn leuke rondje toch wel gemist, schoorvoetend kwam ze aan en liet haar riem om doen, waarna zij gelijk de polka in zette om haar rondjes te draaien, dat moet je zelf weten, als jij zo over straat wil mag dat hoor, je maakt alleen je rondje drie keer zo lang door al dat huppelen.

We waren bijna op het eind toen Yoeni door had dat het toch niet los ging volgens mij was ze duizelig geworden van al dat gedraai, maar ze leert het nog wel, dat krijg je als je eigenlijk altijd los loopt.

Pv had zich voor genomen om haar wat meer aan de lijn te doen, zodat ze daar ook aan zou wennen, nou daar kreeg ze nog twee weken de gelegenheid voor, maar ze had wel een ander riempje gekocht voor om haar hals, deze was wat breder en zou misschien wat beter zijn.

Vandaag was het zondag en dat betekend de traditionele eitjesdag, dat is me eens feest en een herrie, maar wij zijn er al aan gewend hoor, wij horen onszelf niet eens meer, maar genieten des te meer van een gekookt eitje.

Het blijft een lekkern(eitje) voor ons.

Na het ontbijt ging iedereen onder de douche en in de kleren, behalve wij dan, er werd nog wat geknutseld door pb en door pv werd er nog het een en ander van haar werk door gekeken, Yoeni en ik hebben de tuin weer een inspectie gegeven of er iets veranderd moest worden en Laika had zich lekker neer gelegd en bemoeide zich ook niet met ons, die vond dat hij op zijn leeftijd rust had verdient en genoot van het zonnetje.

Maar ik moet zeggen voor zijn leeftijd ziet hij er nog lekker uit, volgende maand wordt hij al 12, ik heb zijn zus gezien en die is al een stuk grijzer, maar is wel net zo lief hoor.

Na de koffie gingen ze even weg om iets te bekijken, maar zouden heel snel terug zijn, wij in de gang ieder op zijn plekje, nou ja niet helemaal want ik lag in Yoeni haar bench en Yoeni in de mijne, maar dat maakt weinig verschil hoor.

We lagen er net een minuut of 10 en daar waren ze alweer, dat was wel heel erg snel gedaan, wij gelijk in koor van hoera we mogen weer de tuin in, maar dat hadden wij verkeerd ingeschat de deur ging niet open, maar we hoorde wel wat buiten, wij met zijn allen geroepen, ga van ons erf af, wat duidelijk geen indruk maakte bij het volk wat in onze tuin liep, we zijn weer terug gekropen in onze schulp, het maakte toch niets uit, het mensenvolk had zich zelf een plaatsje gegeven in de tuin en wachtte net ze hard als wij op de dingen die gingen gebeuren, na een goed half uur hoorde wij onze auto en werd er heel hartelijk en verbaasd begroet, het was dus een leuk en onverwachts bezoek, wij werden bevrijd uit onze gang situatie en deden gelijk mee met de begroeting, de mensen hadden het reuze naar hun zin en zijn gelijk de hele dag gebleven, de plannen die gemaakt waren om vandaag te gaan doen werden gewoon op zij gezet voor een volgende keer.

Het mensenvolk had het plan geopperd om te gaan barbecuen vanmiddag, voor hun leuk, maar voor ons viel er niets te bietsen, we konden het wel doen maar er zou niets aan veranderen en wij moesten het doen met ons eigen voer en zeuren hielp daar niet, we hebben dan ook keurig zonder morren ons eigen bak leeg gegeten.

Ze hebben nog heel lang buiten gezeten want het natuurlijke licht was allang uit gegaan en hebben zij kunstlicht met een knopje aangedaan, wat zijn die mensen toch knap hé.

Het was al laat geworden toen het mensenvolk naar huis ging en de auto tot aan het einde van de straat was uit gezwaaid zijn wij aan onze avondronde begonnen, Yoeni schoot iets minder in de stress, ze liep in ieder geval niet meer weg als pv haar riem om wilde doen, het lopen was nog wel steeds in een driekwartsmaat maar dat zou van lieverlee ook wel minder worden en al haar pootjes gaan gebruiken zodat ze allemaal tegelijk konden slijten.

Pv wilde nog even onder de douche en ook d’r haar doen, want ze wilde er morgen netjes uit zien, dat doet ze altijd voor de spiegel in de gang, ze hebben daar een hele oude kist staan, ik was benieuwd hoe ze te werk ging, bij mij word er altijd een föhn gebruikt maar zij deed dit anders, ik heb mij op de kist neer gelegd zodat ik het eens goed op kon nemen wat mensen allemaal met hun haar kunnen doen, bovendien vond zij het wel gezellig dat ik er bij was.

Vandaag ging het gebeuren en zou pv aan haar eerste werkdag gaan beginnen, pb was al weg en pv had de tijd om zich er op voor te bereiden, je merkte helemaal niets aan haar, ik dacht dat ze wel nerveus zou zijn, maar helemaal niet, ja ze vond het wel spannend maar daar bleef het bij.

Ze had ook nog het een en ander op te ruimen wat van gisteren was blijven staan, daarom had ze ook gewoon geen tijd om nerveus te worden.

Alles werd in de plooi gedaan en ze vertrok met de mededeling dat ze over 4 uurtjes weer thuis zou zijn en beloofde een extra lange wandeling als ze weer terug was, lief zijn, op het huis passen, en geen herrie schoppen, na een uitgebreide knuffel voor ons alledrie hoorde wij de auto weg gaan en zijn wij keurig in ieder zijn eigen bench gekropen, die van mij was ook op de gang geplaatst en ik stond lekker in het midden, anders zou ik zo alleen zijn in de kamer, want die deur is altijd dicht als zij weg zijn.

Wij hebben gewoon een rustochtend genomen, wij hadden daar echt geen problemen mee, oké ik kan niet op mijn troon liggen daar krijg ik nog tijd genoeg voor.

Wat er in die tussentijd gebeurt is moeten jullie aan pv vragen, daar weten wij niets van.

Wij werden wakker van een bekend geluid en stonden te trappelen van ongeduld om pv te verwelkomen en te horen hoe ze het had gehad, hallo heerlijkheden, knuf knuf knuf, zijn jullie braaf geweest en wij maar draaien en springen uiteraard met geluid dat iedereen wist dat pv thuis was gekomen.

Ze zette haar tas weg en zei, zo nu eerst jullie de pootjes strekken, eerlijk is eerlijk ze had het beloofd, wij naar het bos, daar hebben wij ons grandioos uitgesloofd en gehold of we drie dagen opgesloten hadden gezeten, het was een heerlijke wandeling en genoten des te meer van onze vrijheid. Terug kregen wij een lekkertje en hebben ons vermaakt met van alles en nog wat, o.a. een kijkje genomen bij de vijver omdat pv daar een bloeiende waterlelie had ontdekt, uiteraard moest dat vereeuwigd worden op de plaat, toen pv thuis haar werkzaamheden hervatte hebben wij zelfs weer een dutje gedaan en Laika had een heerlijk plekje in zijn mand gevonden.

Pb kwam thuis en na de begroeting wilde hij wel weten hoe het was gegaan vandaag, daar hebben zij een poosje over gesproken ik keek vanaf mijn troon situatie van de een naar de ander of ik het hele verhaal begreep maar heb mij nergens mee bemoeid.

Er werd s’avonds wat tv gekeken en voor ik er erg in had lag ik op mijn rug, weer zo een die zo nodig een kam door mijn haar moet halen, vorige week had ik ook al een beurt gehad van haar, mijn eigen vrouwtje is ook zo fanatiek, ik werd helemaal op mijn kop gezet om maar geen enkel plekje te vergeten, daarna werd Yoeni onder handen genomen, die vind dat echt helemaal drie keer niets en staat dan ook alleen maar te wiebelen en gekke bekken te trekken, pv is dan ook met haar wel een poosje langer bezig geweest, morgen zou Laika aan de beurt zijn, dat was ook nog wel een boel werk met die lange haren van hem, wij zijn wel mooi aan onze ronde begonnen en hebben het geweten ook, de ochs en achs waren niet van de lucht, tegen de tijd dat we onze ronde hadden gehad zat ons haar weer in de war van al dat geaai onderweg.

Vandaag was pv weer vroeg uit de veren en ging ze nog eerder weg dan gisteren, met het verschil dat nu Yoeni mee ging, maar om 10 uur was ze al weer terug zonder Yoeni en begreep ik gelijk dat die vandaag onder handen genomen werd door Anita de trimster van ons, ik hoefde niet mee want er was geen opdracht gegeven dat ik ook geknipt en geschoren zou moeten worden.

Het werken van pv was al weer afgelopen, dat was niet helemaal naar tevredenheid gegaan en wilde zij niet meewerken aan de manier hoe dat bedrijf te werk ging, ze vond het wel jammer dat het zo gelopen was, maar het is niet anders.

Ze heeft thuis de eetkamerstoelen eens onderhanden genomen en buiten gezet, ging met borstel en de waterslang de stoelen te lijf, het was wel te zien dat ze lekker schoon waren geworden.

S’middags mocht ik mee om Yoeni op te halen bij Anita, dat was best wel even gezellig, maar bleef wel dicht bij pv voor het geval zij mij daar ook achter zou laten, maar daar was geen spraken van en gingen we met z’n allen weer naar huis, we hebben Laika opgehaald binnen en zijn gelijk het bos in gegaan voor onze wandeling.

Was een gezellig uitje, ook omdat ik natuurlijk mijn zus de hele ochtend niet had gezien, dat hebben we dubbel goed gemaakt door lekker dicht bij elkaar te blijven.

Laika werd bij thuiskomst ook gelijk gekamd en geborsteld, daar komt altijd een berg haar af, je zou er een trui van kunnen breien, die zag er ook weer netjes uit, er moesten nog wat portretjes gemaakt worden van de nieuwe Yoeni maar ik wilde er ook op, Pv had mij toch ook mooi gemaakt en dat mocht best gezien worden.

In de tijd dat pv haar stoelen weer binnen zette hebben wij in de woonkamer even huis gehouden, we waren onze energie niet allemaal in het bos kwijt geraakt, er werd weer een trek, duw, spring en bijt spelletje opgevoerd, wat meestal wel toeschouwers oplevert, pv vind dat altijd zo’n mooi gezicht als we daar mee bezig zijn die staat ons dan gelijk even aan te moedigen, ja en dan hebben we maar weinig nodig om er een echt spel van te maken.

Moe maar voldaan hebben we alles wat we maar over de grond konden slingeren, wat het speelgoed betreft dan, laten liggen waar het lag en zijn een dutje gaan doen op de bank, ieder zijn eigen plekje, maar waar we elkaar wel in de gaten konden houden.

Vandaag is het woensdag en weet nog niet wat de dag ons gaat brengen, wij hebben met z’n tweeën gezorgd dat we vroeg naar beneden konden en met vroeg bedoel ik kwart over 5, omdat Yoeni en ik wel heel erg veel zin hadden om een plas te doen, wat betekende gelijk beneden blijven, dat is voor ons echt geen ramp, daar kunnen we ook verder slapen en pv heeft er gebruik van gemaakt om wat aan het verhaal te doen, ze zal wel weer de nodige tuinklussen hebben vandaag en dan blijft er weinig schrijftijd over.

Wat ik al dacht, ze ging de tuin te lijf met een hark en verschillende knippers, met als klap op de vuurpijl een grasmaaier er overheen, weg was onze rust, dat apparaat maakt me een kabaal, maar oké, zo’n groot stuk doe je niet met een nagelschaartje en is een motormaaier wel een uitkomst, dus dan maar even in de herrie, terwijl en gemaaid werd stond er nog een machine te draaien, daarin bleek dat onze doekjes en lakens zaten uit de bench, maar tot Yoeni’s grote ongenoegen hing ook Kees aan de lijn, sorry hoor Yoen, maar Kees moest echt even in bad, hij was niet meer om aan te zien, ze kon weinig doen hieraan omdat ze er toch niet bij kon, wees blij dat jij niet aan een oor te drogen wordt gehangen.

Wij hebben in die tussentijd ons hondenhuis eens bekeken of daar nog iets te verbouwen viel, terwijl ik binnen de boel aan het verkennen was ging Yoeni natuurlijk weer lekker op haar gemakje naar buiten zitten kijken in plaats van mij te helpen, nou dan niet als ze het huis niet geschilderd wilt hebben aan de binnenkant zoek ze het maar uit, tenslotte ben ik de gast en moet zij het toch zelf doen, maar dacht, mijn naam staat ook op de deur, zal ik toch ook een beetje inspraak hebben en een leuk idee van wat de kleur betreft is nooit weg, toch, maar ze zal het wel hetzelfde willen houden als het grote mensenhuis.

Yoeni is nog een poosje in haar eigen huis gebleven terwijl ik de tuin aan het inspecteren was of pv geen grassprietje vergeten was, je weet maar nooit het zijn er zoveel, ze had het weer netjes voor elkaar en de voor en zijkant nam zo morgen onder handen, ze had voor vandaag genoeg zwaar werk verricht.

Gewapend met haar fototoestel moest er nog een tasje met paddestoelen gefotografeerd worden, dat kwam mij enigszins bekend voor, ik had die tas bij mijn baasjes in de auto zien staan, is mij een raadsel hoe die nu ineens hier op die paal komt, nou ja, ga ik mij maar niet druk over maken ze zal er best wel op een eerlijke manier aan gekomen zijn, ik moet zeggen het staat hier leuker als achter in een auto.

Inmiddels was het al middag geworden en het tuingereedschap had weer zijn eigen plekje gekregen en werd het tijd voor onze wandeling, dat laten we ons niet ontnemen, wij zijn maar vast bij de kapstok gaan zitten om pv een beetje aan te sporen dat we er wel zin in hadden, ze gaf daar al snel gehoor aan, ze moet ook wel, want wij geven toch niet op en drie herrie makende honden kan ze niet weerstaan, Laika en ik gingen aan de lijn, tot we overgestoken waren en daar kregen we onze vrijheid weer terug.

Het is een onplezierige tocht geworden, het eerste stukje ging goed tot wij de hoek omgingen en oog in oog stonden met 2 herders, wel aangelijnd maar was toch schrikken, Laika was er zoals gewoonlijk het eerste bij om met al zijn enthousiasme iedereen te begroeten, wij zochten onze heil bij pv, zelfs ik vertrouwde het niet, Laika werd gelijk gepakt door een van de herders, wat gepaard ging met een enorme gil, maar kreeg de gelegenheid om weg te lopen hij liet nog wel even zijn tanden zien om aan te geven dat hij niet blij was met deze actie, wat volgens mij ook heel logisch was want het is helemaal geen vechtersbaas, die meneer ervan hield zijn honden toen heel kort, en wij beide veilig onder een arm van pv passeerde die meneer waar wij veilig op afstand neer werden gezet, wij zouden daar echt niet op af gaan, we hadden genoeg gezien van die ruzie zoekers en acht pootjes stonden nog na te trillen in het zand, Laika was inmiddels nergens te bekennen maar pv was nog niet klaar met die man en zijn honden en heel erg boos, ik heb haar nog nooit zo boos gezien, het bleek dat ze die meneer wel eens meer had gezien en ook wist ze dat een van de herders altijd aanviel als hij een andere hond zag, ook omdat hij het zelf had verteld dat ze dan voorzichtig moest zijn, waarom moeten wij uitkijken het is jou hond die niet te vertrouwen is, doe hem dan een muilkorf om als je hem uit laat, dan ga je toch geen risico nemen, als Laika schade of verwondingen heeft, krijg je een proces aan je broek, het is n.l. niet de eerste keer dat hij een hond aanvalt, de volgende keer heeft hij een van die kleintjes te pakken die niet van zich af kan bijten, met alle gevolgen van dien, sorry, sorry, ik weet het, je hebt helemaal gelijk en eigenlijk wist hij niet veel meer uit te brengen, hij was zelf natuurlijk ook wel geschrokken, maar daar had pv geen boodschap aan, kun je nu makkelijk zeggen maar dat gelijk kost mij straks een hond, de eerst volgende keer dat ik je tegen kom zonder dat die hond gemuilkorfd is, hang je, letterlijk en figuurlijk.

In die tussentijd was Laika ook weer genaderd maar zorgde wel uit de buurt te blijven, pv heeft hem uit veiligheid ook maar aangelijnd, ook om hem helemaal na te kijken of er geen schade was, hij had alleen een natte plek bij zijn keel, gelukkig dat hij nog naar de kapper moet, want die grote pluk met haar kan wel eens geholpen hebben, gelukkig had hij niets overgehouden van de aanval en hebben wij onze tocht voort gezet, maar eigenlijk was de lol van onze wandeling weg en waren nog steeds een beetje beduusd ervan.

Thuis kregen we een rodi lekkertje en zijn gelijk gaan slapen op onze veilige plekjes.

In die tussentijd belde buurvrouw Els nog of pv Joey even uit kon laten, tuurlijk kon ze dat en ze ging gelijk op pad, maar wij mochten niet mee, onder protest zijn we thuis gebleven het kon niet anders, ze is even door het bos gegaan met Joey, kon die ook even zijn pootje strekken.

Hij was haar zeer dankbaar en zong het hoogste lied voor haar toen ze weer weg ging.

Ik was s’middags niet zo erg lekker en heb nog een beetje gespuugd, kan misschien best de spanning geweest zijn.

Pv vond het wel vervelend voor mij en had al heel snel de sporen opgeruimd, jij kan er ook niets aan doen hé grietje, ik kreeg nog een aai over mijn bol en moest nog maar even lekker gaan liggen, dat was niet tegen dovenmansoren gezegd en sprong gelijk op haar schoot, ik weet niet of dit eigenlijk wel de bedoeling was, maar ze maakte ook geen aanstalten om mij weer neer te zetten.

Het was al laat toen pb thuis kwam en het hele bosverhaal verteld moest worden, het bleek pv toch nog wel erg hoog te zitten, ik merkte aan haar stem toen ze het er over had dat ze weer boos werd, pb kon het wel begrijpen maar er ook niets meer aan doen, maar hij vond het voorval ook helemaal niet leuk dat ze dat Laika aangedaan hadden.

Wij waren heel dicht bij haar gaan liggen, om te zeggen dat we heus wel wisten dat ze voor ons door het vuur zou gaan, alleen Laika was niet te zien die had zich de tuin maar even eigen gemaakt, terwijl hij de hoofdhond was waar het om ging of kon hij het verhaal niet aan horen.

Dit voorval moesten we maar snel vergeten, alleen wel onthouden dat niet iedere hond te vertrouwen is, na onze avond aanlijn wandeling zijn we lekker naar boven gegaan en hebben lekker dicht bij pv de nacht door gebracht.

Vandaag was het boodschappendag en voor ons oppasuurtje, want zo snel doet ze dat altijd, voor ons wel lekker,kunnen we weer snel de tuin in of waar we ook willen verblijven, alles mag, nou ja alles, er zijn wel grenzen hoor, maar we mogen wel veel in huis en tuin, als er maar niets gesloopt wordt, want daar wordt ze niet vrolijk van en Laika mag niet op de bank omdat hij altijd zo veel haren verliest.

De ochtend is in ieder geval voor pv stressvol verlopen allereerst begon ze al met een storing op het internet en kreeg totaal geen verbinding meer, de provider gebeld, die wist het ook niet, kpn gebeld, moet je bij de provider zijn, weer provider gebeld met de mededeling dat ze hier niet blij mee was en wat er nu ging gebeuren, ze moest allerlei testen uit voeren en zij zouden de kpn wel bellen, want daar moest toch echt de storing zitten.

Ondertussen kreeg ik een dikke knuffel van mijn baasjes via haar omdat ze die nog even aan de telefoon heeft gehad, die waren lekker op weg naar Venetië, bofkonten en pv maar ploeteren om alles weer in orde te krijgen, die had daar volgens mij nu ook wel even willen zitten, het was echt een pech dag voor haar, maar het was niet anders.

Uiteindelijk heeft dit grapje een paar uur geduurd en kon ze weer het internet op.

BROMBROMBROMBROM !!!

Ze nam nog even een kijkje op de webcam van mijn baasje en zag dat er wat vreemde dingen gebeurde voor de deur, voor alle zekerheid buurvrouw Jolanda maar even bellen, je kan maar beter geen risico’s nemen.

Maar er was niets bijzonders aan de hand, alleen een paar werklui die toevallig bij ons voor de deur een putje open hadden gemaakt, maar ze was wel gerust gesteld.

S’middags kwam de postbode nog een pakje brengen omdat pv op de kabel wil met internet, misschien was dat de reden wel, vanwege de storing maar dat was gissen hoor, wij hebben het wel laten weten ook dat ze voor de deur stond, volgens mij was ze niet erg gecharmeerd van ons geluid en maakte aanstalten om weer weg te gaan, wat een angsthaas, we doen echt niets hoor, maken alleen een beetje herrie als je aan onze bel komt.

Alles was aan kant en werkte weer, nu nam ze eens een half uurtje voor zichzelf, ze was even in de zon gaan zitten met een beker karnemelk en een boterham ze vond dat ze dit nu wel verdient had, dat vonden wij ook, wij worden er duizelig van al dat gedraai wat ze maar dagelijks aan het doen is, wij hebben ons ook vlak bij haar neer gelegd, zo konden wij heel snel inspringen als ze van gedachten was verandert en weer de nodige werkzaamheden zou gaan doen, ze moest n.l. de voor en zijtuin maaien, maar dat werd nu wat later in de middag gedaan.

Wij hebben de herrie maar weer aangehoord, dit was wel sneller klaar dan gisteren en voor we er erg in hadden was de rust weer gekeerd.

Wij zijn wel naar het bos geweest, maar toch op een voorzichtige manier Laika hield bij ieder hoekje even halt om eerst te kijken of er geen herder aan kwam, als het veilig was mochten wij ook weer, dat zal wel slijten was nog even de angst die er in zat bij haar, zo vaak komen wij die meneer niet tegen, sterker nog ik had hem nog nooit gezien, maar de wandeling is goed verlopen en ik denk dat pv ook wel over haar angst heen was. Ik heb in ieder geval mijn plas kunnen doen, wat betekend net als Yoeni standaard poot omhoog als een mannetje.

Na de wandeling werden wij binnen gelaten en ging pv even voor haar zelf weg, duurde maar een halfuurtje, ze ging even haar wenkbrauwen netjes laten maken, gelukkig hebben wij dat probleem niet, maar wij hebben dan ook mooie oogjes van onszelf.

Yoeni Unita Laika

Ze was inderdaad snel terug en kregen gelijk een lekkertje en mijn lekkertje werd gevuld met een halve pil, dat betekend dat het over een poosje etenstijd is, had ik ook best wel zin in en begon maar vast met zeuren, volgens mij werd pv een klein beetje horrendol van mij, want ik jaagde daarbij die andere twee ook een beetje op stang, jullie kunnen te keer maar je zult toch moeten wachten als jij je brokjes binnen wilt houden, dus ga maar lekker door met zingen, ik hoor het even niet, ik had snel in de gaten dat het niets uit maakte en ben toen maar aan haar voeten gaan liggen, zodat ze wel over mij moest vallen als ze op zou staan en gelijk zou weten, o ja er zijn drie hondjes die honger hebben.

Ze is niet over me gevallen maar hebben wel na een poosje eten gekregen en daarna was er niets meer te beleven of te wensen.

Pv nam plaats achter de computer en ik nam de gelegenheid waar om maar van haar schoot gebruik te maken, tenslotte gaat het verhaal grotendeels over mij, mag ik best wel controleren wat er allemaal geschreven word, het klopte allemaal wat er stond en er was geen woord van gelogen, het was maar voor korte duur want veel tijd was er niet overgebleven vandaag, morgen weer een dag.

Vanavond hadden wij een vroege wandeling, waarom? Daar kwam ik van zelf achter toen er nog maar even tv gekeken werd, er stond vanavond vroeg naar bed op het menu, ze had het wel gezien voor vandaag, meestal wordt er boven ook nog even tv gekeken, hij is wel aan gegaan, maar of ze iets gezien heeft, ik betwijfel het, want hij sloeg vanzelf uit zonder dat er iemand op een knopje drukte.

De hele nacht is er volgens mij niet bewogen, omdat pv wakker werd in de zelfde houding als ze in slaap is gevallen, die zal best wel een beetje stijf zijn vandaag en dat klopte ook wel want het lopen ging ook niet zo makkelijk, veel te veel en zwaar werk gedaan van de week, denk, werd dus een dagje rustig aan en lekker luieren, dat geldt dan ook voor ons en hebben wij met haar mee gedaan en er een luie dag van gemaakt, pv deed alleen het bed verschonen en de was draaien verder werden er geen huishoudelijke karweitjes verricht, maar onze wandelingen hebben we dubbel gehad en verder viel er niets bijzonders te beleven, voor de vrijdag kan ik dan ook alleen maar zeggen vrijdag was een

Maar in de nacht heb ik pv weer aan het werk gezet hoor al dat luie gedoe, heb ik maar even een stokje voor gestoken en het zal half drie geweest zijn, voelde ik mij helemaal niet lekker, dat heb ik wel eens meer, kan er echt niets aan doen, ik heb toch ook niet midden in de nacht aan een diner gezeten en moest toen een beetje spugen op haar schone bed, ze was volgens mij niet echt blij er mee, bovendien had ik haar uit de slaap gehaald, toen ze het schoon had gemaakt zijn we met z’n drieën naar beneden gegaan en heeft pv wat achter de computer gewerkt, terwijl ze daarmee bezig was kon ze via de webcam zien dat het bij mijn eigen huis aan het onweren was, ze heeft geprobeerd een foto van de lichtflits te maken, volgens mij is het aardig gelukt.

FLITSTIJD

Voor Yoeni en ik was het niet zo’n ramp wij slapen toch wel als het daarom gaat, ik weet niet of ik pb ook wakker heb gemaakt, maar dat hoor ik morgen wel. Om een uur of 4 is pv het maar weer gaan proberen om nog even te slapen, wij mochten niet meer mee naar boven en moesten in onze bench, dat duurde niet lang om half 5 begon Yoeni alweer, is pv er toch maar weer uit gekomen zodat in ieder geval pb aan zijn nachtrust kon komen, maar het was voor haar wel een heel kort nachtje geworden.

Vandaag was de baas ook weer thuis, maar het zou toch een stille dag gaan worden, om negen uur kwamen er mensen op visite die een bakje koffie kwamen drinken, ik had ze nog nooit gezien en wat dat betreft hoor ik zowat bij de familie en ken ik toch bijna iedereen die daar over de vloer wandelt, pv zegt altijd dat ik mee verzekerd ben met de inboedel, toen ik het er met Yoeni over had kon zij ze ook niet, we zien wel wat er gaat gebeuren, maar er is toch iets vreemds aan de hand.

Pv vertelde ons dat ze vandaag naar het Westen gingen om even bij tante Mary en Oom Piet te gaan kijken en dat het niet uitgesteld kon worden, maar ze zouden tussen 5 en 6 uur weer thuis zijn, wij konden niet mee omdat het veel te druk voor Oom Piet zou zijn en ze wilde ons niet in de auto achter laten.

In die tussentijd zou buurvrouw Els voor ons zorgen, met ons gaan wandelen en maatregelen nemen zodat wij de tuin in konden wanneer we wilde en mij op tijd mijn pil te geven, als zij dan weer thuis kwamen konden wij gelijk eten, hoefde we daarop niet meer te wachten.

Wij vonden dat pv het netjes had geregeld en het gebeurde ook precies hoe ze het ons had verteld.

Ze zijn om 10 uur met z’n vieren weg gegaan in pb zijn auto en die vreemde auto is blijven staan.

Het was een feestje toen buurvrouw Els kwam om ons te bevrijden en wij de tuin in konden, we hebben het op een hollen gezet en wat rek en strekoefeningen uitgevoerd om alle stramme spieren en gewrichten weer flexibel te krijgen, ruimte genoeg als het daarom gaat, net of we de hele ochtend opgesloten hebben gezeten en het was maar een uurtje nadat ons mensenvolk weg was gegaan.

Laika deed het wat rustiger en stond alleen maar te kroelen met buurvrouw Els, slijmbal maat het leverde hem wel een lekkertje op, maar wij kregen ook een klein stukje rodiworst, dat had pv met haar afgesproken dat wij dat wel mochten hebben, zodat ik me niet beroerd zou gaan voelen en voor Yoeni kon het ook geen kwaad.

Al die koekjes vind ze maar niets, daar worden we veel te dik van en het gaat er al zo moeilijk af bij Yoeni, ze heeft er nog steeds moeite mee om haar een kilootje lichter te krijgen.

Wij hebben ons vandaag niet verveeld, ondanks dat pv er niet was, tuurlijk miste we haar wel, maar voor wij er erg in hadden stopte de bekende auto alweer voor de deur en om half 6 waren ze er weer, de uitgebreide knuffels vlogen door de gang, het was een drukte en lawaai van jewelste om te laten weten dat we blij zijn dat ze weer thuis waren.

Wij kregen meteen eten van haar, gelukkig maar want onze buikjes rammelde en Unita had van buurvrouw Els haar pil gekregen en hoefde daar niet meer op te wachten, ze is trouwens ook niet meer ziek geweest overdag.

Vandaag is het zondag uitslaap/eitjesdag, voor pb was het dan uitslaapdag dan komt hij er altijd om 9 uur uit en kan hij zo aanvallen bij het ontbijt,

Zo ook vandaag, wij stonden te trappelen van ongeduld, want wij hadden natuurlijk gezien wat voor lekkers er op tafel lag voor ons, als ze nu maar een beetje door eten, wij krijgen pas het eitje als zij klaar zijn, zo ook vandaag, het was weer een kabaal van jewelste, maar als we eenmaal een ei voor ons hebben heb je geen hond meer aan ons, ik dacht zo slim te zijn mijn eitje naast mijn bord te leggen, dat had ik beter niet kunnen doen, want Yoeni dacht alles wat je er naast gooit is voor mij, mijn eitjes was vandaag wel heel snel op, pv heeft niet eens in gegrepen, maar dacht zeker is niet zo erg als het voor jou wat minder is, waarschijnlijk nog met gisteren nacht nog in haar achterhoofd, maar het smaakte er niet minder om en was vandaag dus van de bedeling, maar als we aan het eten zijn dan kan je een speld horen vallen, nou….. wel een dikke speld hoor, want het geluid van het schuiven van de bordjes is er dan niet minder om, het is ook zo lekker, maar als het op is dan hoor je ons niet meer.

Er werd nog even besproken wat de planning was voor vandaag, volgens mij zou er wat geklutst gaan worden, ook omdat er gisteren niets gedaan was bovendien moesten er nieuwe kabelkastjes aan de muur aangesloten worden, zodat pv verder kon met haar installatie van het internet, tenminste dat ging ze proberen, maar het zal wel wachten worden op mijn baas, want die is daar briljant in. (dat hoor ik hem altijd zeggen).

Er werd van alles overhoop gehaald omdat pb achter de tv moest wezen, de televisie zelf werd op de bank geparkeerd en ik heb er op gelet dat hij er niet afviel.

Het was toch nog een behoorlijke klus, maar toen alles was aangesloten ging pv haar best doen, ze er de hele middag mee bezig geweest, maar het is haar wel gelukt en draaide s’middags met haar nieuwe provider haar eerste mail er uit, alleen wil ze nog wel even vragen aan mijn baas om een controle uit te oefenen of het echt allemaal goed is.

Deze dag was wel heel snel om, vooral als je zo bezig bent en voor we het wisten stonden wij met onze kopjes boven onze etensbakken en hebben daarna nog de gemiste boswandeling van de middag gemaakt, wat dat betreft komen we echt niets te kort hoor.

We hebben wel heerlijk geslapen s’nachts, maar daardoor was het ook weer snel ochtend geworden, pb ging al weer aanstalten maken om naar zijn werk te gaan, wij hoorde hem weg rijden en vonden dat het tijd werd om pv ook maar wakker te maken tenslotte was het al half zes, wij zijn over haar heen gaan lopen en hebben er een spelletjes van gemaakt, ze vond het niet zo’n geslaagde actie, maar wij waren eenmaal op dreef, ze werd door twee hondjes tegelijk aangevallen en met de nodige likjes op haar gezicht gaf ze uiteindelijk toe, nou kom maar op zei ze, dit heeft ook geen zin, Yoeni werd onder een arm gepropt en naar beneden gebracht, maar ze liet niet achterwege om tegen mij te zeggen Unita wachten, dat deed ik trouwens altijd en nam tegenwoordig liggend mijn plaats in, boven aan de trap, zodat het net was of ik uit het raam hing, pv moet daar altijd om gniffelen, gekke griet zegt ze dan, maar alleen maar omdat ze het een leuk gezicht vind.

Vandaag werd er weer het een en ander aan werk verzet, ze vloog met een doek door het huis en de stofzuiger mocht ook weer meedoen vandaag.

Yoeni en ik hadden een speelbui en ik probeerde haar uit te dagen om nog gekker te doen, we hadden in het bos al gek lopen doen, maar thuis gingen we nog maar even door.

Zij zat met haar kopje om de deur te gluren waar ik was en ben met een sluipgangetje naar haar toe gegaan om uit te dagen, het spel hebben we in de kamer af gemaakt, totdat we moe en voldaan een rusthouding aan konden nemen.

Het was inmiddels ook pillentijd geworden, pv had ons anders toch op laten houden met spelen, het was wel even een gezellig tijd verdrijf.

Nadat wij een klein uurtje een dutje hadden gedaan werd ons eten klaar gemaakt en stonden we heerlijk te smikkelen, pv had haar prak inmiddels ook op gezet, moet zeggen het rook lekker, was alleen niet voor ons bestemd.

Om 6 uur s’avonds begon het voor pv niet zo erg leuk te worden en was ze ook niet meer zo bij met haar kabeltje, ze kon niet meer online op de computer, er werd van alles geprobeerd, dan maar de helpdesk bellen, oké er werd een trukendoos geopend en van alles geprobeerd, maar er kwam geen konijn uit de hoed, alles deed het behalve online gaan, de stekkers er uit, de stekkers er in, ze moest van alles doen, maar maakte niets uit.

Wij kwamen bij de avondronde nog wel wat kindjes tegen die ons natuurlijk wilde aaien, een meisje zei tegen mij, ik ken jou hé ik mag jou altijd knuffelen, maar soms zie ik je een poosje niet, dat is wel jammer, want je zusje wil dat nooit, die gaat altijd blaffen als ik in de buurt kom en ik doe echt niets.

Pv heeft beloofde dat als ze mij ziet dan mag ze wel even knuffelen met me, want Unita vind dat ook wel lief.

De volgens ochtend moest ze weer bellen, weer dezelfde handelingen, maar daar had ze na twee keer geprobeerd te hebben even genoeg van en zei ook meteen dat het een slechte binnenkomer was voor Home en dat ze nu maar een andere oplossingen moesten gaan zoeken, dat zouden ze gaan doen en de boel van buiten af op gaan meten, verder moest pv nu maar afwachten wanneer de verbinding weer tot stand kwam, ze kwam op het idee om even een systeemherstel te doen zodat de vorige provider zijn werk kon hervatten omdat ze die inmiddels verwijdert had en zij op die manier toch weer aan een inbelverbinding kwam, om haar ergernis te lozen is ze in de tuin wat gaan doen en buiten wat boodschapjes die zij gehaald heeft is er eigenlijk niets bijzonders gebeurd, ik heb wat met Bunny gespeeld maar volgens mij is zijn piepertje eruit en trekt alleen maar valse lucht.

Yoeni heeft dat op afstand zitten bewonderen en had gelijk zin om met Kees in de weer te gaan, het spelletje werkte wel aanstekelijk ik ben haar toen gaan helpen en samen hebben we nog bokkiesprong gedaan.

Laika had geen zin in een spelletje, die heeft bijna de hele dag slapend doorgebracht, op de wandeling na dan, want dat vind hij ook nog steeds gezellig en is goed voor zijn stramme pootjes.

Pv heeft s’middags nog wat op de computer gewerkt, ze wilde nog iets aan het verhaal toevoegen inmiddels was het avond geworden en werden wij weer onder handen genomen door een kam en borstel, wij waren weer een stel mooie meiden geworden, want eerlijk is eerlijk door al dat gerommel en gespeel gaat toch wel een beetje ons haar door de war.

Daarna hebben we met zijn allen een eigen plekje gezocht en wachten wij op de dingen die gaan komen.

En er zou wat gaan komen

Pv had een telefoontje gekregen van mijn baasjes dat ze het allemaal gezien hadden in Italië en dat de terugreis al een eind gevorderd was, ze zouden vanavond weer thuis komen en met thuis bedoel ik dan mijn vakantieadres, de boodschap werd aan mij overgebracht en door de manier waarop zij mij duidelijk maakte dat er iemand voor mij kwam kon het niet missen en begreep daarom wel dat er iets ging gebeuren, ik werd er helemaal wiebelig van en kon niet meer stil zitten, ik heb mijn rupsspeeltje gepakt en pv uitgedaagd om met mij de strijd aan te gaan wie het hardste kon trekken, ik had steeds gewonnen omdat ik mij lekker met 4 pootjes af kon zetten op de bank en pv er gewoon bij bleef zitten, had ze ook maar een andere houding aan moeten nemen, eenmaal uit gespeeld keerde de rust terug in huis en zijn wij een beetje tv gaan kijken, inmiddels was pb thuis gekomen en hebben zij het er over gehad dat de kabel het weer deed, had wel een hele dag geduurd maar pv had het weer in orde en alles werkte zoals het hoort te werken.

Even vlak erna hoorde Yoeni gestommel in de gang, ik lag lekker op mijn rug bij pv op schoot, maar werd er toch ook wel een beetje nieuwsgierig van en ging kijken of ik moest helpen met geluid geven, daar kreeg ik geen spijt van want mijn eigen baasjes waren binnen gekomen, dat kan daar allemaal zonder toeters en bellen, je kunt hier altijd gewoon doorlopen zo werkt dat nog in een boerendorp.

Het was een feest van jewelste en moest wel even zoeken welke schoot de mijne zou worden, ik heb de rest van de avond maar een beetje mijn aandacht verdeeld, zo hoefde niemand te piepen van kom even bij me zitten.

Uiteraard ging het gesprek over de vakantie en later over de computer, want mijn baas had natuurlijk allang gezien dat er een kabelmodem stond.

Maar het was inmiddels wel bedtijd geworden, wij hebben met pv nog een rondje gemaakt en met het naar bed gaan was de keuze voor mij niet zo moeilijk en ging ik uiteraard met mijn eigen baas mee, wat heb ik heerlijk geslapen zeg, bij pv was het ook niet slecht hoor, het was er alleen een beetje spitsuur met vier levende wezen er op en er in.

De volgende ochtend hoefde ik heus niet na te denken waar en met wie ik was, zoiets voel je gelijk aan je water, mijn baas had er ook last van en zijn we samen naar beneden gegaan, ja hoor zal niet zo zijn, pv was er natuurlijk alweer, maar ze had inmiddels wel een lekker bakkie gezet.

Mijn baasjes hadden samen bekokstoofd dat het misschien wel handig was om vandaag naar Anita te gaan (de trimster) we waren er nou toch, lekker slim hé van hun had ik ruim 2 weken de tijd gehad om naar de kapper te gaan, ben er zelfs geweest om Yoeni op te halen, moet het juist op mijn laatste vakantiedag gebeuren,

Maar als hond zijnde heb je nu eenmaal niets in te brengen en de afspraak werd gemaakt, s’middags om 2 uur kon ik onder het mes.

Ik kwam er weer als een snoepie vandaan, tenminste dat vond pv en het moest gelijk vast gelegd worden voor het nageslacht.

Het mensenvolk heeft zich die dag vermaakt met de computer, het was toch geen weer om buiten te spelen.

Inmiddels was het etenstijd geworden, niet voor mij hoor, Laika en Yoeni hadden al gegeten en ik kreeg niets, omdat we s’avonds weer terug zouden gaan naar Vlaardingen en ik misschien zou gaan spugen, was dus wel een strak plan om dat even uit te stellen.

Al mijn bazen hadden gegeten en na nog een lekker bakje koffie maakte wij aanstalten om weg te gaan, gelukkig kwam pb nog net op tijd thuis om ons gedag te zeggen, hij nam Yoeni mee zodat die kon zien dat ik nu echt weg ging, zodat zij geen speurtocht hoefde te organiseren waar ik was gebleven.

Nadat een paar laatste knuffels werden uitgedeeld gingen wij aan onze thuisreis beginnen, we hadden toch nog een stukje voor de boeg.

Armen bungelde uit het raam, lichten knipperde en de achterblijvers werden steeds kleiner, tot wij niets meer konden zien van een of andere beweging.

Ik draaide me nog maar eens lekker om bij mijn vrouwtje op schoot en droomde dat ik nog steeds in Drenthe was, geeft in ieder geval aan dat ik weer een grandioze vakantie heb gehad bij mijn zus, en Laika het was weer een gezellige doe vakantie geweest, gaat alleen veel te snel voorbij.

Maar wie weet ………

.