UNITA WEER OP VAKANTIE!

Het is vrijdag 13 juni 2008, er zijn mensen die hebben een afkeer van deze datum, maar voor mij is het een feestdag, niet dat mijn baasjes met vakantie gaan dat is wat minder, maar wel dat ik weer eens bij mijn zus gaat logeren in Drenthe, dat gaat weer een feestje worden.

We moesten nog even wachten tot mijn vrouwtje thuis was van haar werk voor we konden vertrekken, want dat we dat dan gelijk zouden gaan doen, stond voor mij wel vast, de auto was gepakt en bijna doorgezakt, ik ben bang dat het dit keer een wereldreis gaat worden, als ik zie wat mijn baas allemaal in die auto heeft gedaan, niet te zuinig, ik dacht dat ze alleen een rondje Noorwegen gingen maken, maar dat kan er bij mij niet meer in, nee het zal mij benieuwen of het inderdaad maar 3 weken gaat duren.

Inmiddels was mijn roedel compleet en konden we vertrekken, ik had met mijn kleine kontje een best plekje gevonden en daar gingen we, op naar Drenthe.

Ik zwaaide al mijn vriendjes en vriendinnetjes gedag en blafte door het zijraampje dat ik weer terug zou komen over een poosje zodra mijn baasjes vonden dat de vakantie was afgelopen en alle kanjers uit de buurt blafte mij gedag, ik ben dan ook het mooiste meisje uit de buurt….

Spannend hoor, ik nam er mijn gemak van op vrouwtjes schoot, want achterin was geen plekje meer vrij voor mij, wat een boel ongeregeld nemen die mensen toch altijd mee, ben blij dat ik nooit zoveel nodig heb en ging maar eens verzinnen wat voor afspraken ik weer kon maken met mijn zus, want die had het toch wel een beetje zwaar gehad, toen haar grote broer Laika en mijn vriendje overleed, inmiddels is dat wel bijna een jaar geleden maar toch, je kon zo lekker achter hem aan rennen in het bos, want hij joeg de vogels wel weg voor me, ik kon het altijd heel goed met hem vinden, maar ja dat soort verdrietige momenten gebeuren nou eenmaal en gelukkig is Yoeni er wel weer bovenop gekomen, maar ik zal ze nu wel een duwtje geven in het bos en niks van “ik wil niet meer”, lopen zal je met je luie kont, als het niet meer met je broer kan dan doe je het maar met je echte zus, ook leuk toch?

Na de bekende lange reis kwamen we eindelijk op de plek waar mijn zus woont, heerlijk lekker dollen in de tuin, mijn vrouwtje zal best wel een schone witte jurk in de koffer hebben gedaan, dus reken maar dat het rollen wordt in het gras of als ik geluk heb in een beetje modder.

Er werd geknuffeld, gekroeld, en gegevens uit gewisseld wat de planning en de bedoeling was voor morgen want mijn baasjes bleven vannacht nog even hier slapen, ik vond het allemaal prima, maar was wel mijn plekje op de leuning van de bank kwijt, er stond n.l. een ander bankstel waar je niet zo lekker bovenop kon liggen, nou ik zoek wel een andere plek en ik weet zeker dat p.v. (pleegvrouw) wel voor een lekker kussen gaat zorgen voor mij, want dat weet zij wel, ik wil altijd hoog en droog liggen.

Natuurlijk gebeurde dat ook en ik kreeg een lekker kussen, maar ben eerst de tuin onveilig gaan maken en heb even uit geprobeerd of het nog lekker rollen was in het gras,

nou dat was het geval en ging met een vuile jurk aan weer naar binnen.

Het werd een rustig avondje en gingen ook een beetje bijtijds naar bed, daarvoor moesten wij natuurlijk nog wel even een plas maken, was geen enkel probleem want ik markeerde de plas van mijn zus wel, die klus hadden we snel geklaard.

De volgende ochtend waren we al weer snel uit de veren het zal 5 uur geweest zijn, dat is toch veel te vroeg voor een gezonde hond, maar ja als zij naar beneden gaan ga ik natuurlijk wel mee, een half uurtje later kwam ook p.v. met mijn zus onder haar arm naar beneden en werd er koffie met brood gemaakt.

Wat een gedoe, maar het was voor mij wel duidelijk dat er nu iets ging gebeuren wat ik misschien niet leuk zou vinden.

Iedereen was klaar, alles was weer op zijn plek waar het moest zijn voor de reis en de knuffels werden weer uitgedeeld of ze gratis waren.

Bij het naar buiten gaan om ze uit te zwaaien zag ik toch iets lekkers staan bij de deur, dat vond ik veel interessanter dan het zwaaien naar mijn baasjes.

P.v. hield mij stevig vast maar ik wilde wel heel graag naar dat plekje, kon mij dat nou schelen dat mijn baasjes weg gingen als ik die grote bullenpees maar te pakken had voor mijn zus die in de gaten kreeg, maar ik kreeg geen kans en was verplicht om mee te zwaaien, eindelijk mocht ik los en was het eerste bij de pees, ik had mij druk gemaakt voor niets want er stonden twee van die grote dingen, was dat ff boffen, wij naar binnen

Wat wel met moeite ging die dingen waren groter dan de ingang, maar met een beetje hulp, duw en trek werk, kregen wij hem waar we hem hebben wilde en dat was in de kamer, ze hadden de hele ochtend geen hondenkinderen aan ons.

Na een uurtje vond p.v. het wel genoeg en werden wij als hond zijnde bij elkaar geraapt en gingen we op pad, allebei achterin de auto, er werd geen verschil gemaakt en er mocht er geen op schoot, nou ik vind het best en had mijn plekje gevonden op de hoedenplank, p.v. vond het maar niets voor het geval ik er af zou vallen en bovenop Yoeni terecht zou komen, maar ik heet Unita en doe lekker waar ik zin in heb, dus p.v. gaf de strijd maar op want ik bleef zitten waar ik zat.

We kwamen weer thuis zonder koelkast en zou vanmiddag p.b. (pleegbaas) alleen even gaan kijken in Tiendeveen.

Zo ik heb voor nu weer genoeg vermeld en ga maar eens een uiltje knappen, Yoeni heeft haar pees weer onder de pootjes genomen en ik nam weer een plekje op de bank voor mijn schoonheidsslaapje.

Toen ik als kaat haar in de war wakker werd van het draaien wat ik had gedaan om mijn plekje even goed in te werken, was het tijd voor de nodige lozingen die we buiten de deur doen en pil tijd, want dat is dus een standaard iets, iedere ochtend en iedere middag een half uur voor het eten een pil, anders geef ik mijn eten terug en daar wordt niemand vrolijk van en ik al helemaal niet.

Ik heb mijn eten me goed laten smaken en ben daarna p.v even gaan helpen met de was binnen halen, nou ja helpen, ik heb gekeken hoe ze dat deed en ze kan er wat van hoor.

Even later ging de telefoon en p.v. was druk in gesprek na afloop kreeg ik nog wel een kroel van haar die ze gaf namens mijn eigen baasjes, die hadden nog even verteld dat ze bij de boot stonden die hun naar Kristansand zou brengen daar zouden ze rond middennacht aankomen, waar ze zin in hebben, nou ja wel lief dat ze nog even aan me denken en een knuffel geven door de telefoon.

We hebben er een rustige avond van gemaakt, met twee mensen op de bank naar een kast kijken waar beweging en licht uit kwam en mijn zus en ik hebben ons netjes als hond gedragen en de hele avond geslapen zoals het hoort bij honden op onze leeftijd.

We zijn nog even wakker geweest voor de sanitaire nacht stop en hebben ons daarna heerlijk op bed genesteld en daar verder de nacht door gebracht, Bunny en Tijgertje waren al boven maar ik had geen zin meer in een spelletje, ook niet met mijn zus, ik was gewoon moe en wilde slapen.

Tegen 5 uur had ik het wel gezien boven en ging p.v. maar eens verblijden met een paar stevige kroelen, daar wordt iedereen wel wakker van en wist zij wel wat de bedoeling was, nou ze had het snel door, ze had wel zo iets van kom nog ff lekker bij me liggen maar dat had ik de hele nacht al gedaan bovendien kreeg ik bijval van mij zus, want die dacht wat jij kunt, kan ik ook, dus ik help je wel even, tegen zoveel liefde kon ze niet en gaf zich al snel gewonnen.

Zij is de rotste niet en heeft er ook geen probleem mee om vroeg haar mand uit te komen, dat was dus gewoon mazzel hebben.

Eenmaal beneden gekomen dat is altijd een heel ritueel voor we er allemaal zijn, want eerst wordt Yoeni beneden gebracht, dan komt ze weer naar boven om mij te halen waar ik al sta te trappelen van ongeduld en trek dan gelijk maar even mijn schelle waffel open, ik mag van haar nooit zelf de trap af lopen dat is al jaren zo en ik wacht dan ook netjes tot ik aan de beurt ben en ja waarom Yoeni altijd als eerste naar beneden mag dat is me wel duidelijk geworden.

Jaren geleden bracht zij mij een keer als eerste naar beneden maar als zij dan naar boven liep om Yoeni te halen, huppelde ik weer lekker achter haar aan, want naar boven mag ik het wel zelf doen, ja en hoe lang hou je zo iets vol op een dag, ze nam mij dat ook niet in dank af, maar ik gaf mijn zus een knipoog zo van hebben we die even tuk, die houden we er in, nou mooi niet want de draagbeurten werden al snel omgekeerd, ja ze is niet van gisteren hoor Yoeni’s vrouwtje en ze moet wel afvallen maar niet van de trap.

De pil was als eerste aan de beurt, dat vergeet ze echt niet, trouwens krijgt ze ook geen kans voor, want het eerste wat ik doe is tegen de kast gaan staan waar mijn pillen een plekje hebben, Yoeni doet dan ook altijd mee met het lekkers wat er omzit, maar dan zonder pil uiteraard.

We hebben ons een plek gegeven op de bank van zo hier kunnen we wel verder tukken en p.v. vermaakt zich wel.

Vandaag zondag Vaderdag en eitjesdag goh wat een dagen op een dag, maar mijn eitje had ik wel trek in, dat is toch wel zo lekker, we dansen, zingen en springen of het een lieve lust is, dat doen we ook alleen maar om de mensen er aan te herinneren dat wij er ook een willen en zij maar denken dat we het doen omdat we dat zo leuk vinden, nou het is een vermoeiende bezigheid hoor, maar ja je moet wat over hebben voor een eitje, want dat krijgen we alleen maar op zondag.

Ik heb me in de eerste instantie maar bezig gehouden met het doosje dat ik toe geworpen kreeg, is in ieder geval een begin, maar dat is lang zo leuk niet als er een eten.

Het wachten was nog steeds op de baas van Yoeni, want die komt op zondag altijd om 9 uur pas uit bed, maar als hij er dan eenmaal is vallen we wel gelijk aan.

Wat ik al zei eerst kwam ons dansje en liedje, volgens mij deed ik het iets te hard, maar dat is nu eenmaal zo, dan weet ik zeker dat ik hoorbaar ben, p.v. zei dat zelfs een dove mij kon horen, heb ik toch voor vandaag een goede daad verricht.

Wat een heerlijk geluid is dat toch als er een eitje kapot wordt geslagen, nou zorgen dat we er bij blijven Yoeni, ons goed laten zien en horen en als het dan eenmaal op de grond staat weet niemand meer dat hier hondjes wonen, dan gaat het helemaal geluidloos en dan is er weer vrede in huis.

Na ons heerlijk maal moeten we wel even uitbuiken hoor en van dat rustuurtje maken we dan ook goed gebruik.

Het is hier wel een huis om lui van te worden hoor, of zou ik altijd al zo lui zijn geweest, p.v. wilde maar dat ik van de bank af kwam en een beetje actiever werd, ga eens wat leuks met je zus doen een trek of duw spelletje of zo iets.

Ze gooide Maja in de lucht nou daar wil dan ik wel achteraan, zij moest er hartelijk om lachen, maar meer om het feit op de manier hoe ik haar aan keek van hoe durf je Maja in de lucht te gooien, ik nam hem maar snel mee de bank op zodat zij er niet meer mee kon spelen, het was ook maar voor korte duur, we zijn maar een rondje gaan maken, dat was de enige manier om ons in de benen te krijgen en het was ook eigenlijk best wel lekker.

De piltijd van de middag was weer voorbij en wij hebben weer een lekker maaltje gehad,

We kregen veel te weinig en het was veel te snel op, daarna de verplichte pauze,

Ja, dat zijn van die dingen die komen toch dagelijks terug, je kunt het maar kwijt zijn.

Verder is er eigenlijk niets spannends meer gebeurt die dag, het was een rustige zondag met af en toe een loopje en een spelletje tussendoor, we houden ons maar gedeisd vandaag, ik had nog wel een onderonsje met Yoeni na het eten, wat we morgen zouden gaan doen, maar ja die wist het ook niet, ze zou een nieuw bed krijgen vertelde ze en volgens mij was ze daar een beetje nerveus van, haar vrouwtje had hem aan haar laten zien op de computer of ze hem mooi vond, nou en dat vond ze, zal mij benieuwen wie er het meeste in gaat liggen zij of ik, want ik vond het ook wel wat, dat is geen bed meer, dat is een troon.

Maar er zal zeker wel een foto van geplaatst worden, uitsloofster…….

Toen ik vanmorgen mijn ogen open deed, merkte ik een zee van ruimte in bed, want p.b. was inmiddels naar zijn werk vertrokken en het was net half 6, dan is hij wel vroeg weg gegaan want ik had er niets van gemerkt.

Maar we hebben beide ons ochtendritueel in gezet en met een vriendelijk likje gezorgd dat p.v. ook het bed uit kwam.

Ze heeft dat heel snel door en stond zelfs voor dat wij hoefde te smeken er al naast.

Na de pil en plas ging ze gelijk aan het werk, ze vond dat er genoeg te doen was, er moest weer gewassen worden, en in huis ging ze te keer of het vuil er niet uit te krijgen was.

Ik heb haar maar even geholpen met stofzuigen, of was het meer in de weg gaan staan, dat zou ook zomaar kunnen, maar het was in ieder geval wel gedaan.

Tussen de bedrijven door hebben Yoeni en ik nog samen ons best gedaan aan een bullenpees, maar na een poos werd hij afgepakt en bovenop de kast gelegd, zo die krijgen jullie hier niet meer, nou wat is dat nu weer, ik krijg thuis ook altijd zo’n ding en die wordt nooit af gepakt.

Maar we zaten wel allebei de hele tijd te likken en gekke bekken te trekken, Yoeni maakte er zelfs nog gekke geluiden bij.

P.v. ging de hele tijd met haar in de weer om te proberen haar bekkie open te krijgen, ondertussen likte ik ook stevig door, maar kreeg niet voor elkaar wat ik wilde, uiteindelijk lukte het wat ze aan het doen was, bij Yoeni er kwam een heel stuk velletje uit haar bekkie wat van die pees bleek te zijn en wat ze niet weg kreeg, toen werd ik onderhanden genomen, ik gaf me niet zo snel gewonnen en heb wel in de gaten dat het niet makkelijk is om het van p.v. te winnen, uiteindelijk lukte het haar om bij mij ook zo’n sliert er uit te trekken, het was toch wel een opluchting dat het er uit was.

Dat was natuurlijk de reden dat we hem niet meer kregen, Yoeni was het toch al niet gewend en kon me ook wel voorstellen dat p.v. er niet blij mee was als ze ons van die slik en stik geluiden hoort maken, dus de bullenpezen moeten nu wachten tot ik weer thuis ben.

Zo erg vond ik het niet hoor, Yoeni was er meer mee bezig geweest dan ik en als wij het nu niet meer mogen heb ik er thuis straks twee.

Om 3 uur mochten wij mee, ja waarheen weet ik eigenlijk niet, want wij moesten in de auto blijven, na een poosje kwam zij terug met nog iemand anders, die wilde ons even bewonderen, p.v. zei dat het de fysiotherapeute was, die hield ook zo van hondjes.

Nou vooruit dan maar laten we ons toch even bewonderen, we mochten ook nog even uit de auto en hebben we er gelijk een plasstop van gemaakt.

Weer eenmaal thuis was het pil tijd en even later etenstijd en daarna was het uitbuiken voor ons, beide weer aan een kant van de bank, kunnen we ook geen ruzie krijgen.

S’avonds gingen we nog naar het bos voor een wandeling, maar dat was maar een korte ronde, er liep nog een hond los die iedere keer boven op ons sprong, het was een soort Keeshond, leek totaal niet op Kees het hondje van Yoeni.

Dit was een vervelende kees, die mevrouw die erbij hoorde zat een ander hond te borstelen en een rommel dat die maakte, wedde dat het er morgen nog ligt, waar een bos al niet goed voor is….Dus p.v. zei er gelijk wat van als ze geen tijd had om op haar andere hond te letten, zet hem dan aan een lijn, zodat iedereen er gewoon langs kan, moet je hem weg jagen zei ze nog, nou dat was dus helemaal niet gelukt want hij was het halve bos al mee gehold en steeds maar bovenop ons springen en vooral Yoeni moest hij hebben en die zette dan een keel op, daar werd je gelijk helemaal doof van, wat kan die meid gillen, of ze vermoord werd maar zo erg was het gelukkig niet, die mevrouw vond het geloof ik ook niet leuk dat p.v. er wat van zei, maar volgens mij doet ze er de volgende keer wel wat aan.

Deze hondjes komen regelmatig langs ons huis, want dan gaat zij ook het bos in en de ingang van het bos is tegenover ons huis, maar als je er dan uit komt is dat een stukje verder en dan zien we als die mevrouw weer naar huis gaat haar voorbij komen met een hond en de andere komt een half uur later alleen, dat is dan ook de bewuste springkees, ze wacht nog niet eens op dat beestje, p.v. had al gezegd als ze zo doorgaat komt hij een keer thuis als vloerkleedje, want hij gaat echt voor geen auto opzij, voor dat beest natuurlijk best wel zielig, wij wachten altijd op elkaar en bovendien moeten wij altijd aan de lijn als we uit het bos komen, veel te gevaarlijk, het is niet zo’n drukke straat, maar toch er hoeft maar een auto te komen die het niet leuk vind dat jij op zijn plekje loopt.

We waren toch wel een beetje ontdaan van het hele gebeuren en we waren net thuis toen p.b. thuis kwam van zijn werk, dat was een welkome afwisseling en waren het voorval al snel vergeten.

Het was weer bedtijd voor we er erg in hadden en ons plekje was snel gevonden en deden onze oogjes weer open toen het al licht was.

Het wordt wel heel snel licht hoor, het duurt thuis altijd veel langer, of misschien slaap ik hier wel vaster en gaat het daarom sneller,

Boven aan de trap stond ik op mijn draagbeurt te wachten, omdat mijn zus al beneden was.

Nu waren wij eerder dan p.b., zou die thuis blijven vandaag?

Nee, toch niet, die kwam een halfuurtje later, wat ons een extra lekkertje opleverde toen hij weg ging, dat was boffen, van mij mag hij iedere dag wel weg gaan als wij al beneden zijn, ik heb Yoeni maar even aangespoord om een spelletje leuk te gaan doen, ze had er wel oren naar en binnen de kortste keren hebben we de kamer als speelterrein gebombardeerd en ging het van vloer naar bank en van links naar rechts.

Het is wel een leuk spelletje, maar genoeg is genoeg en gaf mij over door lekker op het kussen te kruipen van Yoeni wat voor haar het teken was dat het spelletje even over was.

P.v. was haar werkzaamheden buiten gestart en liep gewapend met een hark naar de voor en zijtuin om daar de boel te gaan ordenen, ik heb achter door het hek naar haar staan kijken en vond het niet eerlijk dat wij er niet bij mochten, ik had ook best een pootje uit willen steken, ik riep nog een paar keer dat ze de poort open moest doen, maar in plaats daarvan zei ze alleen maar dat ik mijn grote waf dicht moest houden, nou dan niet, zijn Yoeni en ik maar een rondje gaan maken in de tuin, daar waren we wel even zoet mee voor we alle plekjes besnuffeld hadden.

Maar het werd er wel mooier op met wat ze aan het doen was.

Het zal half tien geweest zijn toen ze weg ging en dat zonder ons, waar haalt ze het lef vandaan, Yoeni blijft nooit alleen thuis en nu ik er ben moeten we ineens thuis blijven, ik ga niet vertellen tegen haar als ze terug komt of we herrie hebben gemaakt, want dat zal ze ons niet in dank af nemen, maar toen ze terug kwam, ze was maar net een half uurtje weg geweest, begreep ik wel waarom we niet mee mochten er was geen plek meer in de auto, ze had die helemaal vol geladen met stoelen, o, jee heeft ze weer een klusje op haar hals gehaald, die blijft ook maar aan het knutselen aan haar meubelen, nou ja je kunt maar van de straat zijn en als ze het leuk vind, als ze maar niet denkt dat ik haar help met de verfkwast, ik denk niet dat mijn eigen baasjes dat op prijs zullen stellen als ze mij helemaal onder de witte verf zien, maar eigenlijk maakt het niets uit ik ben toch al wit.

Er werd alles behalve geverfd, gewapend met een boel gereedschap begon ze te slopen dat het een lieve lust was, ja dat kon ik ook wel, maar mocht toch niet mee doen, 5 stoelen nam ze onderhanden en toen ze daarmee klaar was kon je echt niet meer met goed fatsoen er op zitten, ik probeerde het nog maar ik was een stukje kwijt in het midden, wat dat moet worden, ik weet het niet, we wachten wel af.

Yoeni wilde een spelletje met me spelen en daagde me uit naar binnen te komen, maar ze bleef wel voor de deuropening staan, ze stond me echt uit te dagen van durf eens, nou eigenlijk durfde ik niet, ik ben normaal niet zo bang uit gevallen, maar ze was echt iets van plan, ik kon het zien aan haar stoute ogen.

Ik keek vol verwachting p.v. aan van bemoei je er eens mee en neem dat hondenkind eens van je onder handen, maar die deed niets, was veel te druk met haar sloopwerk bezig, het enige wat ze zei was, jullie zoeken het maar lekker zelf uit.

Nou daar sta je dan met je goede gedrag, wordt je gewoon geblokkeerd, nou ik krijg mijn kans ook nog wel en dan zal mijn zus het weten.

Na het sloopwerk was het even tijd voor een rondje, het was ook zulk mooi weer moeten we maar even van genieten, de wandeling was rustig en we kwamen geen gekke dingen tegen onderweg, eigenlijk een beetje saai voor een hond, wij willen altijd wel iets beleven.

P.v. ging nog even in de tuin zitten en wij hebben ons er maar bij neer gelegd, maar het werd al snel te warm en hebben een plekje in de schaduw op gezocht.

Inmiddels was het weer piltijd en om de tijd te doden voor we eten kregen heb ik maar even Maja onder pootjes genomen.

Het werd gewoon een rustige dinsdag, voetballen kijken we niet naar, daar hoeven we ook niet nerveus van te worden.

En het was weer plas en bedtijd, welterusten allemaal en tot morgen.

Het is inmiddels woensdag, vroeg uit de veren, want p.v. had weer een druk dagje, om half negen gingen we op pad en niet in haar auto maar in de baas zijn auto, die moest APK gekeurd worden, ik vind het best, maar ook Yoeni’s sportkar ging mee, wat zou er allemaal gaan gebeuren.

Als eerste gingen wij naar de garage, daar werd de sportkar van Yoeni uitgeklapt en die werd daar in gezet, ik moest gewoon aan mijn eigen riem,

We hebben een heel groot stuk gelopen, want de auto bleef natuurlijk bij de garage, we zijn naar een houthandel gegaan aan de andere kant van het dorp, nu begreep ik ook waarom Yoeni in die kar moest, die tut is dat niet gewend om zulke lange stukken te lopen, maar ook omdat p.v. het niet verstandig vond met 2 hondjes die alleen maar zigzaggend over de weg dweilen en dat met een hoop verkeer er om heen, maar op het drukste punt werd ik er ook in gezet en Yoeni vond het wel goed dat ik ook bij haar kwam zitten.

Het was in ieder geval wel een makkelijke en veilige oplossing, bovendien mochten wij ook zo mee de winkel in, het duurde een poosje voor al die plaatjes gezaagd waren, maar in die tussentijd kwam een mevrouw ons aaien en gezellig kletsen met ons dat we zulke lieve hondjes waren, dus ik zeg gelijk tegen Yoeni, grom jij of grom ik, maar die boodschap kwam niet over, dus niemand gromde.

Eindelijk waren de plaatjes klaar en gingen we weer op pad, het eerste stuk mocht ik mee rijden, want p.v. dacht dat mijn pootjes korter waren geworden van dat end lopen, maar dat viel best mee.

Na het drukste punt mocht ik er weer uit, Yoeni wilde ook wel, maar dat mocht niet, die wil n.l. niet aan een riempje en als ze dat wel om heeft maakt ze alleen maar stik geluiden of loopt ze te hoesten, bovendien loopt ze niet maar danst de polka over de straat, ze wil eigenlijk helemaal geen riem om, maar ja gewoon op straat moet het wel, want er komt toch van alles langs, dus zeg nou zelf is dit toch veel veiliger, we stapte parmantig door, op naar de garage, het was wel inmiddels 10 uur geworden, dus de auto zal wel klaar zijn met zijn keuring, ik was blij dat ik er was, want het is inderdaad een end lopen hoor.

De mededeling was dat hij was afgekeurd en daar was p.v. niet echt blij mee, maar toen ze het door vertelde naar de baas zei die dat hij het wel had gedacht, er moesten 2 nieuwe banden om, nou dat moet zaterdag dan maar gebeuren.

Wij werden weer in geladen maar nu in de grote auto en konden weer huiswaarts, wat een drukke ochtend zeg en dat op onze leeftijd, maar we hebben het weer overleefd en konden gaan genieten van een wel verdiende slaap.

S’middags moesten we weer naar buiten voor de sanitaire stop en hebben we gelijk maar even lopen dollen met elkaar, we waren nou toch wakker, om een uur of drie was alles weer in diepe rust en werd er een video op gezet van Moordwijven, mij interesseerde dat niet zo en zo te zien Yoeni ook niet, wat kun je dan anders doen als wel opgevoede hond, dan neem je de rust positie in, met af en toe een blaf tussendoor als er iemand door de straat loopt, kun je nagaan hoe stil het is in die straat, want we hebben denk maar 3x blaf gezegd.

Zo is de dag verlopen met vanmorgen wat inspanning en verder geen speciale gebeurtenissen en voor je het weet is de helft van de week al weer om.

Vandaag zijn we weer bofkonten want de baas ging iets later weg en dat leverde ons een extraatje op, daarna ging p.v. al snel aan de gang want ze wilde met haar werk een beetje snel klaar zijn, de plantjes werden gedaan een natte lap door het huis en de stofzuiger mocht ook niet in de kast blijven staan, al bij al een druk ochtendje voor haar, ze heeft ook de boodschappen nog gedaan en tot onze vernazing mochten wij weer niet mee, passen jullie maar even op het huis, zolang ben ik niet weg, dus dat moet kunnen, nou dat weet ik niet of dat zou kunnen je kunt het altijd proberen en klachten krijg je wel van de buren als we te hard het volkslied hebben gezongen.

Maar volgens mij zijn er geen klachten gekomen, maar ook weet ze niet of wij ons netjes hebben gedragen.

Ik heb wel al die tijd op de uitkijk gestaan of ze al thuis kwam, dan kon ik Yoeni waarschuwen dat ze er aan kwam en deden we net of we sliepen.

Na de boodschappen ging ze toch nog de tuin in, er moesten weer plantjes uit getrokken worden die er niet in hoorde volgens haar, nou ja ze doet maar wij hebben het op een afstandje bekeken en af en toe zo’n plantje verplaatst, ze had er toch niets meer aan en als ze alleen maar zo lagen groeide ze echt niet meer, bovendien hadden wij weer wat leuks te doen.

O. nee hé, gaat ze ook nog herrie maken met die grasmaaier, weten jullie wel hoeveel herrie dat is, nou ik verstop mijn horen wel en zie het wel als ze klaar is.

Eindelijk rust en ook voor p.v. even een pauze, nou dat mag ook wel, ze heeft het wel verdiend.

In de middag vond ze het weer tijd worden dat er gewerkt werd en ging ze verder aan die oude stoelen die ze van de week gehaald had, er moest eerst wat gelijmd worden voor er een schuurmachine over heen kon, toen ging het me daar regenen en is ze maar naar binnen gekomen.

Ik had gelijk weer haar schoot als plekje in gepikt en Yoeni kwam ook stijf tegen haar aan liggen, of ze bang was dat ze op zou staan.

Nou dat gebeurde ook wel omdat de telefoon ging, mijn eigen baasjes waren aan de telefoon om de vertellen dat ze nu midden op de poolcirkel stonden, nou ik weet niet waar het is maar het zal best wel een eind weg zijn, het was daar 13 gr. dan valt het hier nog mee met 18 dat is toch wel een beetje behaaglijker, maar ja als zij het nu maar leuk hebben daar in de sneeuw en dat was ook wel zo, bovendien leverde het mij een extra knuffel op toen p.v. was uit gekletst, wij namen gelijk weer de oude positie in en was het net of we niet van onze plaats waren geweest.

De baas kwam vandaag eens vroeg thuis, werd een gezellig onderonsje met zijn 4tjes en hebben alleen maar lui gedaan.

Het is alweer vrijdag, wat gaat een week toch snel en wat heb ik nu eigenlijk nog gedaan een beetje p.v. geholpen met haar werkzaamheden, daar ga ik ten minste van uit dat zij dat ook zo ziet, met Yoeni gespeeld en buiten de boel een beetje onveilig gemaakt en de rest van de tijd heb ik door gebracht met slapen.

Ik kan mij nog wel herinneren als ik hier logeerde dat wij werkelijk van alles uit haalde, maar die tijd hebben we zeker een beetje achter de rug en zijn we wat rustiger geworden, ja nog een paar nachtjes slapen en dan is het feest, want dan worden we alweer 8 jaar, ik ga maar eens verzinnen hoe ik mijn feestje wil vieren en wie ik allemaal uit zal nodigen, ik denk niet dat er erg veel komen, want al mijn vriendjes en vriendinnetjes heb ik natuurlijk achter gelaten in Zuid-Holland en die zie ik allemaal niet zo snel naar Drenthe komen, nou ja we zien wel en doe ik het wel met Yoeni haar vriendjes en vriendinnetjes.

Het was vandaag weer fisio dag, p.v. was daar niet zo blij mee en wij ook niet, want dan moesten wij weer in de auto wachten tot ze terug kwam en was toch wel een half uurtje weg en dan moest het ook nog niet tegen zitten.

Maar de klus bij haar was snel geklaard en konden we weer huiswaarts.

Toen ze binnen alles aan kant had ging p.v. de schuur in om de stoelen te gaan schuren, zou het daarom schuur heten en mag je dat alleen maar daar doen, ze liet de deuren wel open staan, dus wij konden ook naar binnen als we wilde, ook al was ze er bezig, we keuvelde er wel wat doorheen of keken van een afstandje toe hoe ze aan het werk was, wat een heerlijk gevoel is dat toch een ander te zien werken en wij maar lekker languit liggen en genieten.

Er werd een verplichte koffie pauze in gelast, voor haar dan, want wij kregen geen koffie maar moesten het doen met een piep klein honden lekkertje.

Na de koffie gingen we nog even de pootjes strekken en maakte een wandeling door het dorp, ja ik kan er ook niets aan doen maar meer als 5 straten is het niet, maar was net genoeg om te kunnen zeggen, zo we zijn er weer.

P.v. ging weer verder met haar werkzaamheden en door tot ze honger kreeg in een boterhammetje, dat was voor ons op wacht staan tot er een korstje vanaf kon en meer hoefde we niet op te rekenen.

Nu was haar pauze wel iets langer maar dat kwam ook omdat ze alle stoelen klaar had met schuren, morgen was er weer een dag en die zou ze gebruiken voor de grondverf. Wij hebben daar gelijk maar gebruik van gemaakt om Maja en Kees aan te slepen voor speeltijd, we trokken er aan dat je het hoorde kraken, na een poosje hoefde zij niet meer mee te doen en hebben Yoeni en ik samen Kees een poot uitgerukt.

Het was dik in de middag, toen de post kwam met een pakket, wat zou daar in zitten, wij zo nieuwsgierig als we waren en ik wachtend op het papiertje, want dat mag ik altijd hebben, maar dit keer kreeg ik geen papiertje en p.v. was geloof ik ook niet zo blij met het pakket.

Het nieuwe bed van Yoeni zat er in, was erg leuk, als het goed was geweest, maar dit sloeg nergens op, het was zo krom als maar zijn kon, vol roest, bovendien was er ook nog een dop weg.

Zo had het er uit moeten zien en geef toe dat is toch een plaatje, daar wil iedere hond wel op slapen.

Anders ik wel, maar die vlieger ging niet op en p.v. heeft dat gelijk maar even kenbaar gemaakt bij diegene die het aan haar had verkocht.

Het is wel te merken dat ze boos was, nu moet er weer van alles geregeld worden dat dit terug gaat en er een nieuwe komt, maar dat is wel aan haar toevertrouwd hoor, die laat zich niet zo snel afschepen en al helemaal niet als ze vind dat ze gelijk heeft, dat wordt dan wachten tot het geruild is en gaan we voorlopig nog maar even op het kussen.

Uiteraard moest het bekeken en bewondert worden toen de baas thuis kwam en die was het helemaal met haar eens dat dit geen goed artikel afleveren was, maar ja daar was ik ook wel van overtuigd dat ze gelijk zou hebben.

Het probleem was snel opgelost de kosten werden vergoed en er zou bij de fabriek gelijk een nieuwe besteld worden, morgen zouden we deze naar het postkantoor brengen.

Na wat heen en weer contact gehad te hebben bleek dat dit bed niet meer geleverd kon worden, ook zielig moet Yoeni op de grond blijven liggen op een kussen, maar er was een ander optie, die mevrouw van die winkel had nog wel een ander bed, maar dat was zo nieuw dat het alleen nog maar in de fabriek was en het was 3x zo duur, maar ze liet het plaatje zien aan p.v. en die vond dit bed ook wel mooi, in ieder geval iets anders als een mand of plastic bak, het probleem werd heel snel opgelost toen ze hoorde dat ze het voor dezelfde prijs mocht hebben vanwege de overlast die ze had gehad, ook de verzendkosten kreeg ze terug van het beschadigde bed te retourneren.

Ik vind dat het best netjes is afgehandeld door die mevrouw en dit is nu het bed van Yoeni geworden, nou ook daar wil ik wel in liggen.

Hopelijk dat de fabriek het heel snel gaat sturen, want dan kan ik er ook nog even in.

Toen we onze wandeling maakte merkte p.v. dat het bij Yoeni niet helemaal lekker zat, ze had bloed in haar ontlasting, ja geen leuk praatje maar het hoorde er wel bij, thuis gekomen hebben we nog even een chocotof route gemaakt om de tafel, dat voor p.v. de bevestiging was dat Yoeni niet echt ziek was, maar ze wilde het wel in de gaten houden, ook had ze al een vermoeden waar het door kwam, waarschijnlijk door die bullenpezen, het is nogal stug spul en het zijn toch hele stukken die ze heeft ingeslikt, als ze niet bleven steken in haar keel, ze is dat ook niet gewend te eten, bij de volgende controle bleek inderdaad dat er niets meer aan de hand was en was Yoeni heel trots op haar eigen brouwsel.

P.v maakte haar nog een complimentje dat ze zulke mooie bouwwerken kon maken en dat ze weer beter werd verklaard.

Nou wat overdreven zeg, in mijn ogen ze is helemaal niet ziek geweest, nou ja dat wat ze daarvoor had neer gelegd zag er niet goed uit, maar het is toch een opluchting als blijk dat er niets aan de hand is.

Ik werd zoals gewoonlijk weer vroeg wakker en alles lag nog in diepe rust, het was nu weekend dat betekende dat de baas thuis zou blijven, in ieder geval niet naar zijn werk ging, wel moest hij nog iets regelen voor die nieuwe banden die nog onder zijn auto moesten en p.v. had zich voor genomen om te gaan verven, wij vermaken ons wel hoor, hollen overal tussen door en gaan als een trein achter de baas als hij iets leuks dreigt te gaan doen.

Het was toch anders als hij er ook was, nu moeten we twee mensen in de gaten houden, want we willen niemand te kort doen en iedereen evenveel aandacht geven.

Het plan werd toch een beetje in de war gegooid, eerst gingen we naar de bandenmaker en die heeft er gelijk twee nieuwe onder gezet, er was daar ook een jongetje en die wilde maar met ons spelen, was wel een leuk jochie en wist ook heel snel mijn naam, de hele tijd riep hij maar Unita, Unita, dat betekende dat ik weer een kroel kreeg, hij probeer het ook bij Yoeni, maar die kroop iedere keer achter haar vrouwtje weg, wat een muts is mijn zus eigenlijk, maar p.v. zette haar naar voren zodat het jongetje haar ook kon aaien, er ze kon zien dat er niets aan de hand was, nou goed dan heel even maar niet te lang en weer snel achter de vrouw gekropen.

De baas ging nog een boodschap doen en p.v. hing de was nog op. Toen werd het tijd voor een kop koffie.

P.v. ging met ons nog het bos in, we kwamen thuis onder de troepjes die daar allemaal op de grond lagen, was niet te zuinig, maar dat leverde wel een kam en borstelbeurt op.

We moeten er wel een beetje als dames uit zien hoor.

Half in de middag kon p.v. toch beginnen met haar schilderwerk en heeft ze in ieder geval de 5 stoelen nog in de grondverf kunnen zetten.

Het was wel heel erg broeierig weer en de verf droogde onder de handen.

Als het goed is en alles loopt volgens plan zijn mijn eigen baasjes nu op de Noordkaap, ben benieuwd hoe ze het daar hebben, maar dat zullen we zeker horen als ze weer terug zijn, we hoorde het al eerder want mijn eigen baas belde om inderdaad te vertellen dat ze nu op de Noordkaap stonden, wel jammer dat ik er niet bij ben, had het ook wel graag willen zien, maar toen ik hoorde dat het daar 8 graden was en het regende maar ook de zon scheen, mag mijn beurt wel naar Fikkie gaan, al hoewel je er geen hond neer zou zetten.

Het gesprek was in eens over en er werd niet eens gedag gezegd, maar de verbinding viel in een keer weg en heb toch mijn knuffel wel gekregen.

De zaterdagavond werd een rustige avond en eigenlijk was er niet veel bijzonders, we zijn lekker vroeg naar bed gegaan met z’n viertjes, maar dat was ook wel nodig na zo’n drukke dag.

Ik was vanmorgen al vroeg wakker en ik vond het wel zo eerlijk als de rest, in ieder geval mijn zus en p.v. ook wakker zouden worden, ik ben als verandering maar eens bovenop de vrouw des huizes hoofd gaan liggen, ik weeg bijna niets, maar dat moet wel werken, wat ik al dacht dat deed het ook, is er geen plekje meer naast Unita zei ze, ja hoor best wel, maar daar wordt jij niet wakker van, mijn zus reageerde dan ook gelijk met, goeie moggel gezellig dat je ons wakker maakt, moet je ergens naar toe, of wat zijn je plannen voor vandaag, nou nee hoor ik heb geen plannen maar ik wil gewoon naar beneden, wat ook direct stond te gebeuren, dat is het voordeel van p.v. als ze wakker is dan is ze dat ook gelijk helemaal en dan blijft ze niet zeuren of tien x draaien, nee dan gaat ze er ook gelijk uit en al helemaal als het dan al kwart voor 5 is, bovendien is het zondag en dat betekend……. EITJESDAG, ik verheug me er nu al op.

Het ging zoals het altijd gaat, we gaan een beetje lopen zeuren en dreutelen om de tafel heen, bij iedereen een kijkje nemen of ze nu nog een broodje namen, des te langer moesten wij wachten, maar als de mensen klaar zijn met eten zijn wij aan de beurt, het derde eitje hoorde wij tikken en alsof afgesproken begonnen wij met ons lied en een dansje op te voeren, we hebben ons weer behoorlijk uitgesloofd en hebben in ieder geval wel gewerkt voor ons eitje, wat een smullen is dat, jammer dat het zo snel op is.

We hebben de zondag als rustdag gebombardeerd en dat hebben we de hele dag vol gehouden, we hebben alleen maar gerust.

P.v. ging met haar stoelen verder en de baas liep een beetje lichte klusjes te doen, er is ook altijd wel wat te doen daar, die moest de vijver nog even schoonmaken en hij zou de nieuwe plankjes op maat maken voor de stoelen dat als die geverfd zijn p.v. er nog een leuk stofje om kan doen.

De tweede stoel was bijna klaar met de eerste keer in de verf te zetten en toen ging buiten ineens het licht uit, het werd me donker, maar gelukkig konden we wat zien door de flitsen die heen en weer schoten, als de wiedeweerga werd alles naar binnen en in de schuur gezet, want het begon me daar te regenen, ik heb alles van achter de tuindeur gade geslagen, want ik was lekker als eerste binnen, mijn zus stond in de schuur en wilde niet door de regen, maar toen de verf opgeruimd was nam p.v. ze onder haar arm en bracht haar ook mee naar binnen, dat was nou een buitje voor het stof, het zat er ook wel dik in dat het zou gebeuren, want het was me broeierig en warm, het werden toch noch aardige buitjes en zijn de rest van de dag binnen gebleven, wij dan, want terwijl p.b. voor het eten zorgde is p.v. verder gegaan met schilderen en heeft alle stoelen voor de eerste keer in de lak gezet.

Na het eten zijn we nog een wandeling gaan doen, waarin we ons netjes hebben gedragen, wij zijn niet in het bos geweest, daar was het een beetje te nat voor, het werd dus een verplichte ronde aan een touwtje, wat bij Yoeni weer niet zo in goede aarde viel.

Op bed heb ik nog even tijgertje onder pootjes genomen en p.v. deed enthousiast mee met mijn spelletje, we hebben tijgertje lekker moe gemaakt zodat we daar vannacht geen last van zouden hebben.

Het is maandag de nieuwe week is weer begonnen en dat betekend dat p.b. naar zijn werk gaat en wij waren er bij om hem uit te zwaaien.

Toen hij met zijn ontbijtje bezig was bleven we maar in de buurt want je weet nooit, een vliegende kraai vangt altijd wat en zo was het met ons ook, we mochten om beurten het dekseltje af likken.

en daarna kregen onze pootjes een beurt, zo lekker was het.

Om half negen gingen wij een boodschap doen p.v. moest een nieuwe wasmand en daar kwam ze ook mee terug een hele mooie op pootjes,

Zou ze die ook gaan schilderen, ja je weet maar nooit, alles wat ze ziet moet wit worden, dus misschien die mand ook wel.

Thuis gekomen hebben we eerst oma gebeld, dat doet p.v. altijd op maandag en vrijdag, even weten hoe het met oma is, ja Yoeni heeft een echte mensen oma van 98 jaar en daar krijgt ze altijd de groeten van door de telefoon en Laika ook, maar Oma is denk ik vergeten dat Laika er niet meer is. Maar de bedoelingen zijn wel goed hoor.

Toen p.v. de boodschappen op stond te ruimen zagen we ineens een zwart-wit hondje voorbij komen die liep op onze oprit, p.v. zag ineens dat het Shinta was een Cocker Spaniel is ook echt een lieverd en die komt ook wel eens hier, ze ging even naar buiten om een praatje te maken maar zag dat ze al weer een stukje door gelopen waren, dus riep ze Shinta maar even en die kwam als een razende weer terug om haar te begroeten, eerst gekeken of het wel veilig was natuurlijk en er geen auto’s aan kwamen, nou Shinta had de ruimte hoor om haar sprint in te zetten.

Wat nou niet aardig was van p.v. is dat ze de onderdeur dicht liet en konden wij niet naar buiten om Shinta ook even gedag te zeggen, maar het is zo’n slimmerd ze had heus wel in de gaten dat wij achter de deur stonden, want wij lieten ons wel horen, dus heeft Shinta voor ons de deur open geduwd en konden wij toch ook elkaar nog even begroeten, was gewoon een feestje waar we niet op gerekend hadden.

Dit is Shinta

Inmiddels was het tijd voor de koffie en werd er eens gekeken buiten of het wel verf weer zou zijn, nou p.v. waagde het er op maar na een stoel had ze het gezien, er stond veel te veel wind en er kwamen allemaal viesjes op die ze er niet op had gepland, alles werd de schuur weer in gereden en op geruimd, kon ze mooi alle aandacht aan ons geven, ik heb ze intussen even ingefluisterd wat ze weer op kon schrijven en dat deed ze ook, dit hoefde ze dus vanavond niet meer te doen.

Yoeni wilde nog even vrije oefeningen doen op een kleedje wat voor de deur ligt, of ze binnen geen ruimte had, daar ligt een groot kleed en daar ga ik altijd met mijn bekje op de grond schuiven, soms doen we het wel eens achter elkaar, moet vast een leuk gezicht zijn want ik hoor p.v. daar altijd om lachen, ja en dan loopt ze weg om haar fototoestel te pakken en dan zeg ik altijd gelijk tegen Yoeni, nu gaan we stoppen hoor, want dat mag niemand zien, maar toen Yoeni het alleen deed op het kleine kleedje wilde ze niet naar mij luisteren en voor ze het wist zat ze vast op het plaatje.

Nou mooi hoor met je kontje omhaag, zo staat een dame er toch niet bij en al helemaal voor het raam.

Om half vier gingen we weer met p.v. mee naar de fysiotherapeut, maar het gaat geloof ik best goed met haar arm, ze houd hem in ieder geval goed in beweging met die kwast.

Terug kreeg ik mijn pil en was het bijna weer etenstijd, we zijn maar dicht bij p.v. gebleven dan kon ze ons in ieder geval niet vergeten, niet dat ze dat snel doet, maar je weet maar nooit, je zal toch een keer echt honger krijgen.

Na afloop hebben we even elkaars bakken geïnspecteerd of er werkelijk niets in was blijven liggen, maar dit was echt de hond in de pot vinden.

P.v ging ook aan haar eten beginnen, want ze weet nooit hoe laat de baas thuis komt, maar wij houden haar wel gezelschap en wie weet……

Het rook wel erg lekker hoor ze had snijboontjes vandaag, die mogen wij ook hoor, maar dat gebeurt alleen maar als er echt iets overblijft en als we gezamenlijk eten krijgen wij ook een beetje door ons voer heen.

Alles was klaar en opgeruimd, gelijk tijd voor een bakkie en wij voor ons slaapje, er gaat toch niets meer bijzonders meer gebeuren alleen toen p.b. thuis kwam hebben we ons nog even uitgesloofd en daar bleef het bij.

Tenminste dat dachten wij, maar zat mijn eigen baas ineens op het internet en stuurde een e-mail, dat was een leuke verrassing, voor de verandering gaf hij er gelijk maar even een foto bij om te laten zien dat ze lekker droog en warm zaten, gezellig tussen de vakantie spullen en zijn niet te vergeten laptop, kon hij toch mooi even berichtjes doorgeven.

het bewijs werd er gelijk even bij geleverd.

P.v. heeft gelijk maar even een foto van mij terug gestuurd met dikke knuffels er bij, dat zullen ze best wel leuk gevonden hebben, wat zullen ze lekker slapen nu ze mij weer even hebben gezien.

We krijgen alleen straks nog onze verplichte wandeling, en zo gebeurde het ook allemaal, daarna was het gelijk bedtijd.

De volgende dag gingen we met de auto naar Emmen om een tafel op te halen, volgens mij heeft p.v. een abonnement op Marktplaats, maar het wordt wel erg leuk, eerst weer schuren in de schuur, een grondje en een verfje en het is allemaal weer als nieuw en het staat best gezellig, misschien krijgen jullie van de tafel ook nog wel het resultaat te zien, want ja er moet ook geschreven worden natuurlijk en bovendien moeten eerst de stoelen af gemaakt worden.

Buiten dat zorgt ze toch eerst dat het in huis allemaal aan kant is en er is nog een tuin die ook zijn aandacht wil, ze heeft het er maar druk mee.

De kastjes die in de kamer stonden als tafel hebben weer hun oorspronkelijke plek gekregen en fungeerde weer als nachtkastjes, dus dat was vast geregeld en was er plek om de tafel neer te zetten, hij zag er inderdaad leuk uit, maar met een verfje en een paar nieuwe handgreepjes zou hij nog mooier worden, maar ja niet alles te gelijk hoor, eerst de stoelen afmaken en dat zou ze vandaag proberen in ieder geval het verfwerk, het stofferen zou ze gaan doen als ze echt goed droog waren.

Hier zien jullie vast wat het is geworden van het kunst en vliegwerk van de stoelen.

voor de sloop na de sloop

in de grondverf klaar in de lak

Nou ik vind dat ze er best mooi uit zien en dat ze heus wel trots op haar werk mag zijn.

Het was heerlijk weer en we zijn een grote boswandeling wezen maken, want dat doet ze wel hoor, ze zorgt wel dat wij alles op tijd krijgen, maar ook de wandeling gaat dan gewoon door, we kunnen ons best vermaken in de tuin want hij is er groot genoeg voor, maar ze vind ook dat we met andere hondjes in contact moeten blijven en kunnen spelen, nou meestal komen we er wel wat tegen en doen dan altijd even tikkertje.

Terug van de wandeling kropen we beiden in onze eigen schulp en lieten p.v. maar even met rust om haar eigen ding te kunnen doen.

We hebben een aardig tukje gemaakt.

Het was inmiddels 4 uur en de stoelen waren allemaal geverfd, weer een klus geklaard zei p.v. alles in de schuur en nu even niets, nou ja wel dan ik kreeg mijn pil, ik moest toch wachten op mijn eten, heb ik de tuin maar even geïnspecteerd of er niets meer lag van de klus dag.

Nee er was niets alles was opgeruimd, dan mij maar even bezig houden in het gras, ik had een heerlijk plekje ontdekt waar ik kon rollebollen.

P.v. keek mij aan of ze water zag branden, dat kan niet hoor, tenzij je er iets indoet, wil jij morgen zo je verjaardag vieren, weet jij of jou vrouwtje een schone jurk heeft mee gegeven, ik zal wel eens in je tas kijken, nou er zat wel iets in om deze jurk een beetje te fatsoeneren, maar anders had ik Yoeni’s borstel wel gebruikt.

Ik vond dat het best wel mee viel en zoveel visite verwacht ik toch niet, wat maakt het dan uit of ik een jurk aan heb met zwarte spikkels.

Maar ik werd na mijn prak en toen we eenmaal lekker op de bank zaten toch onder handen genomen en al mijn vuiltjes werden er uit geborsteld en gekamd, nu ze toch bezig was moest Yoeni ook maar gelijk een borstelbeurt ondergaan, zo wij kunnen morgen met een gerust hart 8 jaar worden.

We waren allemaal veel te moe om nog iets bijzonders te gaan ondernemen, hebben we ook niet gedaan, alleen maar onderuit gezakt op de bank gehangen tot het de verplichte plasstop was en daarna weer lekker verder slapen, maar dan een verdieping hoger.

LANG ZULLEN ZE LEVEN, LANG ZULLEN ZE LEVEN IN DE GLORIA!!!

Vandaag is het feest Yoeni en Unita zijn vandaag 8 jaar geworden, maar niet alleen hier vieren we een feestje, ook in Noorwegen wordt er een klein feestje gevierd, want Unita haar eigen vrouwtje is vandaag ook jarig, ben benieuwd of mijn vrouwtje er ook aan denkt , maar dat zal best wel.

Straks gaat p.v. ze even bellen om haar te feliciteren, we hebben onze mooiste jurk aan getrokken en zijn er even voor gaan zitten om het vast te leggen, dat we nog zo mooi zijn en op een verjaardag maak je toch meestal foto’s, dus ook van ons.

Nou we mogen er best wezen hoor en we zijn nog aardig ook, ik wordt toch wel een beetje nerveus, zouden we nog een pakje krijgen, dat cadeautje kan me gestolen worden maar ik vind het papiertje zo leuk wat er om heen zit, wordt afwachten want ik heb nog niets gezien.

Het was 5 uur en de baas was ook wakker, na die te hebben begroet heb ik p.v. er ook bij gehaald door middel van die grote tong van mij, ze had nog maar net haar ogen open en de felicitaties waren niet van de lucht, zelfs de baas zong mee lang zullen ze leven en dat op de vroege ochtend.

Maar het geeft toch een feestelijk tintje aan de dag.

Het was verder het dagelijkse ritueel voor de baas, plassen, wassen, eten, en zwaaien, nou gaat ons pakje komen hoor, maar er kwam niets, p.v. ging op gemak onder de douche, ik heb nog een paar krabbels aan de deur gegeven, was het nu omdat ik er in wilde, of dat ze misschien iets vergeten was, ik weet het in ieder geval niet meer, want toen ze de deur open deed liep ik weg met een zielig piepje als geluid achter latend.

Het duurde niet zo lang en toen ze in haar kleding stond en Yoeni met vragende ogen de trap op staarde, dat gelde uiteraard niet voor mij want ik zorgde wel dat ik ook boven was, werd ik gemangeld onder een arm en toen kwam de verrassing, ik heb nu eens geen speeltjes gekocht voor jullie, want die mand van Unita is al een speeltuin en Yoeni speelt alleen met Kees of Karel en de rest ligt er een beetje voor zielig te kijken, dus ik heb het gewoon op een lekkertje gehouden en dat is nog goed voor jullie tandjes ook.

Toch leuk dat ze er wel aan heeft gedacht en geef toe zo’n stick is toch groter als die gewone snoepjes die we krijgen, daar moet je echt bij zorgen dat de deur dicht is als je die krijgt je weet niet eens dat je er een hebt gehad.

Zelfs het zonnetje had zin om vandaag voor ons te schijnen, dat zou me een dagje gaan worden, ik heb er helemaal zin in.

Yoeni kreeg nog een e-mailtje van vrienden van haar baasjes, lief hoor dat ze daar aan gedacht hebben, er zat ook nog een liedje bij.

Lieve Yoeni en Unita,

Van harte gefeliciteerd met jullie 8e verjaardag!

En natuurlijk ook je baasjes van harte!

Dat je nog maar vele jaren van ze mag genieten.

Veel kopkriebeltjes en lekkertjes van Anja en Marcel

Dat was wel leuk we hebben samen achter de computer zitten genieten van het liedje, want p.v. zei dat hij ook voor mij was.

Lief hé van die andere Anja om daar ook aan te denken, ook al heeft ze mij nog nooit gezien.

P.v. ging mijn eigen vrouwtje bellen om haar te feliciteren met haar verjaardag en natuurlijk ook met mijn verjaardag, maar zij vieren het in Noorwegen wel.

Zij kreeg te horen dat ze niet zo lekker was en dat ze waarschijnlijk een griepje had opgelopen, ja wie gaat er nu ook de kou opzoeken als je met zomervakantie gaat, dan vraag je er om, of zie ik dat een beetje verkeert.

Nou ja in ieder geval is het niet leuk om op je verjaardag ziek te zijn en al helemaal niet als je dan ook nog op vakantie bent.

Tot onze verbazing kregen we ook nog kaarten, je ze waren wel aan Yoeni gericht, maar p.v. zei dat het ook voor mij was, jij bent toch ook jarig, maar een paar mensen weten niet dat jij hier aan het logeren bent, is nog een verrassing als je weer thuis komt.

We hebben samen de kaarten zitten bewonderen en p.v. heeft de verhaaltjes voor gelezen.

Het werd tijd voor onze extra boswandeling, we hadden er zin in, want het weer werkte ook mee, met oversteken moest ik aan de riem en Yoeni mocht weer los, maar ja wat is nu 20 meter, toen genoot ik ook van de vrijheid.

We zetten het op een draf, het begin gaat wel steeds meer dichtgroeien hoor, er was nog maar een smal pad over, maar dat maakte de pret niet minder.

We gingen zo hard dat er even halt werd geroepen, we waren helemaal uit het gezichtsveld, tussendoor even stoppen om iets neer te leggen, ja zeg nou zelf het bos moet toch ook een beetje water hebben, want het was best droog allemaal.

Wij dachten nog wel vriendjes en vriendinnetjes tegen te komen van Yoeni en al helemaal vandaag, maar nee hoor, ze lieten mooi verstek gaan, de volgende keer als ik ze allemaal zie zal ik het wel zeggen, dat ze niet eens op ons feestje zijn geweest, maar ja woensdagmiddag, kindertjes thuis, mooi weer, kan best wel zijn dat ze het wel wilde maar dat hun baasjes andere dingen te doen hadden.

Het is toch wel een leuke wandeling geweest hoor, daar hebben we geen andere hondjes voor nodig.

Op het eind van het bos zijn we nog even op een bankje gaan zitten om uit rusten en kon p.v. gelijk even een foto maken van onze tongentjes.

Het was goed uitrusten toen we thuis kwamen en niet veel later was het pil tijd, we hebben een extra stukje vlees er om heen gekregen, eigenlijk is het best leuk om jarig te zijn, het levert toch weer wat extra’s op.

Na het eten gingen we maar eens goed uitbuiken, we waren nog moe van de wandeling en het eten vraagt toch ook wel een hoop energie, we hebben het ons makkelijk gemaakt, Yoeni op de bank, en ik op haar kussen, kunnen we ook geen ruzie krijgen, bovendien vond ik wel dat mijn zus er ongegeneerd bij ging liggen, daar hoorde ik even niet bij hoor.

Wat Yoeni van de week op dat kleine kleedje deed, zo met haar bekje over de grond, dat doe ik tegenwoordig snachts in de slaapkamer, lekker de ruimte, wetend dat als je er geluiden bij maakt, p.v. wakker wordt, want die is echt heel alert als ze iets hoort van ons, ik ga dan van de ene kant naar de andere kant van de kamer helemaal om het bed heen, nou daar krijg je een schoon bekje van hoor.

Als klaar ben spring ik weer op bed en neem dan lekker uitgebreid plek op het hoofdkussen van p.v. het heeft zo zijn voordelen, ten eerste lig ik lekker dichtbij haar en als ze toevallig plannen maakt om er uit te gaan ben ik de eerste die het merkt.

De baas ging er weer om half 5 uit en eigenlijk hadden wij daar ook wel trek in, want dat betekend dubbel lekkers, ik heb mijn zus aangekeken en zei zachtjes zullen we, en ja hoor dat was niet tegen dovenmansoren gezegd we zullen inderdaad, er werd over het bed gesjeesd er werden piep geluiden bij gemaakt en als klap op de vuurpijl sprongen er twee honden boven op p.v. nou als je daar niet wakker van wordt dan weet ik het ook niet meer.

Aan het gekreun te horen hadden wij allang in de gaten dat het feest effect had gehad, m.a.w. er werd aanstalten gemaakt om er uit te komen, maar helaas was dat nou ff pech hebben, eerst Yoeni naar beneden brengen en terwijl p.v. mij ook kwam halen ging de baas weg, nou ja, daarvoor wilde we juist naar beneden, hij zei vrolijk gedag en wij zaten mooi naast ons extraatje.

Nou ik krijg in ieder geval toch mijn pil met wat lekkers, dus helemaal niets was het ook weer niet.

Heerlijk als je zo vroeg beneden bent, kunnen we lekker verder slapen op de bank of bij p.v. op schoot, ligt er aan wie er het eerste op zit, want met zijn tweeën tegelijk wil niet meer lukken.

Het beloofd in ieder geval een mooie dag te worden, we hebben nog geen afspraken staan voor vandaag, we laten het maar gewoon over ons heen komen.

P.v. is begonnen aan de salontafel te schuren en te verven, ze had in ieder geval de poten gedaan en de laatjes, die heeft ze ook helemaal af gekregen vandaag.

Na de wandeling zijn we even naar Schoonebeek geweest, want ze had daar weer een leuk kastje gekocht, uiteraard vroeg dat wel weer de nodige arbeid, maar ja je moet iets doen om de dag door te komen en ze kon nog steeds niet verder met haar stoelen omdat ze het schuimrubber nog niet binnen had.

Maar het kastje was na alle behandelingen die ze gisteren heeft gedaan en vandaag heeft af gemaakt wel erg leuk geworden.

Hieruit begrijpen jullie wel dat er gisteren niet zo veel is gebeurt en hebben we er een hele luie dag van gemaakt.

Wel heeft mijn baas nog gebeld om te vertellen dat ze wat eerder naar huis kwamen, ik wist het wel hoor, ze konden gewoon niet zo lang zonder mij, ik zal het wel zien wanneer ze voor de deur staan, maar dat betekend helaas dat mijn vakantie dan ook eerder is afgelopen en of ik daar blij om moet zijn, dat weet ik nog niet, ik heb hier alle vrijheid, kan naar buiten wanneer ik wil en af en toe een speelkwartiertje met mijn zus, bovendien is die schoot van p.v. ook wel erg lekker om maar te zwijgen van de kroeltjes die ze dan gelijk weer uitdeelt, ik zal dat best wel gaan missen.

We gaan vandaag eerst even Oma bellen en daarna nog wat boodschappen doen, terug van de boodschappen was het weer lekkertjes tijd, dat vond ik in ieder geval wel, we wisten ook waar ze stonden hoor die lekkertjes en hebben het maar even aan gewezen voor het geval p.v. het vergeten was.

Jullie worden gewoon ouwe tantes die alleen maar op de bank liggen en dat is niet goed hoor, beetje actie, ze begon met zowel Kees als Maja door de kamer te slingeren, dat was niet tegen de verkeerde oren gezegd, ga een beetje lopen smijten met onze knuffels, wij er achteraan, want dat kunnen we zelf veel beter en daar ging het natuurlijk om, al dat passieve gedoe vind ze maar niets.

Het werd gelijk weer een kwartiertje actie en eigenlijk was het best lekker.

Smiddags kwam de meneer van de post en heeft het nieuwe bed gebracht van Yoeni, we waren er helemaal peu-ne-veu van en wiebelde van de ene kant naar de andere kant, ik had zelfs de neiging om in die doos te springen, dit was wel iets meer werk om in elkaar te zetten als die andere die we terug gestuurd hebben, daar draait p.v echt haar hand niet voor om, maar toen hij eenmaal stond moesten we hem natuurlijk wel gelijk uit proberen, het is toch een koningsbed geworden en dan heb ik niets te veel gezegd, op de andere foto zien jullie gelijk het kastje waar ik het over had wat we gisteren hebben gehaald en vandaag al helemaal klaar was.

Alles was weer aan kant en onze klok vertelde dat het weer tijd was om weer wat te snaaien, wij naar de keuken en hup tegen de kast waar het stond, we lieten het ons weer heerlijk smaken, Yoeni ook al zat er bij haar geen pil in.

Nu maar weer wachten tot die pil zijn plekje heeft gevonden, en dan kunnen we aan de brokken, ondertussen gaan we nog maar even de boel op stelten zetten en alles wat voorbij komt blaffen we gewoon weg, het werd ons niet in dank af genomen, want p.v. zat naar iets op de t.v. te kijken, ja dan leer je maar liplezen hoor, ik kan er ook niets aan doen dat ik zo’n schel geluid heb, maar als Yoeni haar volume op hard zet kan ze er ook wat van hoor.

Maar de klok tikt gewoon door en voor we er erg in hadden waren onze buikjes weer gevuld en liepen we onze ballast er weer af in het bos.

Zo was de vrijdag ook weer om en hebben we toch wel weer leuke dingen gedaan en kunnen we van een wel verdiende rust gaan genieten.

Vandaag was de baas er weer en dat wordt weer koffie drinken met z’n viertjes..

Na de koffie nam de baas het schuurwerk over van de tafel, in ieder geval het blad want dat moest met een grotere machine gebeuren, toen dat klaar was, zijn we even naar Emmen geweest, de baas moest een vijverpomp hebben, want die andere had de geest gegeven.

Terug gekomen kregen we iets lekkers omdat we zo goed ons best hadden gedaan in de auto en ging p.v. weer met de kwast aan de gang om de onderkant van de tafel in de grondverf te zetten, de lichten van p.v. auto werden even nagekeken want die deden het niet goed, bleek dat ze aan het knopje was geweest van haar mistlampen en ja dan gaat er binnen een lichtje branden, maar alles was weer snel geregeld en uitgelegd en er was niet met de verlichting aan de hand.

De baas ging voor de verandering maar weer eens een stuk van het gras afhalen, want dat was ook weer gegroeid van de week, wij hebben het op een afstand allemaal maar eens bekeken en vond het eigenlijk wel best, zowel Yoeni als ik hadden geen zin om ons maar ergens druk om te maken, de dag komt toch wel om, het maakte ons niet uit waar we lagen, als het maar heel dicht bij p.v. was, want daar liggen onze belangen en die zorgt er voor dat het inwendige bij ons niets te kort kwam.

Ik kon vanuit de kamer zo de tuin in kijken en nam een speurt zo Yoeni’s mooie mand in voor zij er zelf in kon gaan liggen, ik had alles wat ik lief had om mij heen vergaard en kon het zo wel een poosje vol houden, ja en Yoeni moest het deze keer maar weer met de bank doen.

Na een wandeling door het bos hebben we verder niets meer beleefd, ja de melkboer kwam nog en daar hebben we even tegen geblaft, die dacht ook dat hij scheel zag, hij was gewend om maar een wit hondje te zien en nu zag hij er twee, maar de baas gaat altijd op zaterdag naar hem toe en stelde hem gerust dat hij niet naar de oogarts hoefde en dat het helemaal klopte.

De zaterdag was weer om voor we er erg in hadden, ik vind dat die dagen in het Drentse land wel erg snel gaan hoor, maar misschien komt het ook wel dat ik hier meer doe en onderneem, voorlopig heb ik het in ieder geval nog steeds naar mijn zin.

Nadat p.v. ons had uitgelaten gingen we met de baas mee naar boven, ze wilde ons van de grond hebben omdat ze de tafel voor de laatste keer af wilde lakken en daar kon ze ons net even niet bij gebruiken, terwijl we toch niets verkeert doen alleen maar kijken en af en toe even van dichtbij bekijken of het goed gaat en ja met een beetje pech komen we dan met onze pluim staarten er tegen en om dat te voorkomen moesten we met hem mee naar boven.

Het werd toch een latertje voor haar, maar het was wel weer de moeite waard geweest.

voor na

Het is alweer de derde zondag en dat betekend……. Ja jullie wisten het wel, net zoals wij het nooit vergeten, wij stonden natuurlijk weer eerste rang bij de ontbijttafel te wachten tot wij ons heerlijke eitje kregen, wat dat betreft zijn wij de kippen wel dankbaar, ik moet me toch maar eens af gaan vragen waarom wij ze altijd achterna zitten als we ze tegen komen, ze leveren ons van die heerlijke eitjes, ik heb met Yoeni afgesproken als we een kip zien laten we haar voortaan maar met rust, voor mij is het niet zo moeilijk, want in de stad kom ik geen kip tegen. Dat is wel wat anders in dat boeren dorp, daar hoor je er af en toe nog wel eens een te keer gaan.

Ondanks dat het zondag was werd er toch nog een beetje gewerkt in de tuin en in de wandelgangen hoorde ik dat ze het over mijn baasjes hadden, ja wat was daar ook al weer mee, toen ik de kans kreeg even op de schoot bij p.v. te klimmen vertelde zei dat mijn vakantie er bijna op zat, hoezo bijna, ik heb nog een week hoor, maar het was toch wel zo mijn baasjes komen vandaag terug.

Ja je hoeft toch ook niet zo ver weg te gaan om het leuk te hebben, ik zit maar 227 km van mijn huis en heb het reuze naar mijn zin, sterker nog ik wil nog helemaal niet naar huis. En mijn baasjes gaan helemaal naar de Noordkaap om dan weer snel thuis te zijn.

Het is dat Fikkie er niet is, anders zou ik gezegd hebben geef mijn portie maar aan Fikkie, we zullen het allemaal wel horen als ze er zijn, maar ik wordt er wel een beetje wiebelig van, het is natuurlijk ook leuk om ze weer te zien, maar nu ben ik wel de dupe dat mijn vakantie nu ook eerder om is.

Het was toch al een dag met gemengde gevoelens, tussen alle leuke dingen in werd ik er ook even aan herinnerd dat het vandaag een jaar geleden is dat Yoeni’s broer Laika is overleden, wat gaat dat snel p.v. zegt nog het is of het gisteren gebeurde, ze mist hem nog steeds volgens mij, maar het was dan ook wel een lieverd, ik kon altijd goed met hem opschieten, we moeten er maar niet te lang bij stil staan en doorgaan met de dingen van de dag en een van die dingen was een rondje in de tuin gaan maken, het was mooi weer dus iedereen was buiten.

P.v. was net een was aan het binnen halen toen er een bekend iemand binnen stapte, verbazing alom, mijn eigen vrouwtje stapte binnen en mijn eigen baas stond nog even met de baas te praten die hier woont, ze waren al terug, er moest natuurlijk even uitgebreid geknuffeld worden, er werden nieuwtjes uit gewisseld en we kregen ook nog iets leuks, er kwam een kerstman en een sneeuwpop voor de dag en we mochten zelf kiezen wie wat wilde, dat zal ons een zorg zijn wij maken niet zo snel mot, mijn pleegfamilie kreeg ook nog een mooi cadeau voor aan de muur, omdat ze weer zo lief geweest waren voor me.

De zondag hebben de mensen door gebracht met praten over de vakantie, foto’s bekeken en uiteraard over de nieuwtjes gehad van de dingen die wij allemaal gedaan hadden, zoals gewoonlijk waren ze weer best tevreden over mij, ik gedraag me altijd netjes er waren geen problemen geweest, ik had best nog wat langer willen blijven, maar ja dat gaat nu niet meer.

Na het eten wat p.v. had klaar gemaakt werd het een drukte van belang in de keuken, de mannen deden de afwas en mijn vrouwtje zorgde dat alles weer in de kasten kwam waar het uit gekomen was en p.v. had even tijd om iets voor haar zelf te gaan doen.

Het was inmiddels koffietijd geworden en na de koffie hield mijn vrouwtje het voor gezien, die wilde lekker vroeg naar bed en de rest van het volk ging naar wegmisbruikers zitten kijken, nou heb ik daar niets mee, want ik mag toch niet achter het stuur, ben ik maar lekker mee gegaan naar boven, na eerst wel even een plas gedaan te hebben.

Want ik ging nu de nacht weer doorbrengen bij mijn eigen roedel.

Yoeni’s baas ging ook niet zo laat naar bed want die moest er de andere ochtend weer om 4 uur uit, er zit wel een nadeel aan om niet bij hun te gaan slapen, want nu mis ik mijn extra lekkertje, Yoeni zei nog ga jij nou maar lekker in die andere kamer slapen, heb ik ook weer eens een beetje ruimte, dus deed ik dat maar en weet niet meer wat er snachts is gebeurt, volgens mij sliep iedereen als een roosje.

De baas hebben we geen van allen weg horen gaan, maar ik heb wel p.v. met Yoeni naar beneden horen gaan, ik heb nog heel zachtjes mijn piepje gedaan in de hoop dat ze mij zou horen, want dan kon ik ook mee naar beneden, maar helaas de enige die het hoorde waren mijn baasjes en daar kreeg ik gelijk een reprimande van dat ik stil moest zijn, ja en dan durf ik niet meer en heb mij maar weer in de slaaphouding gegooid en me koest gehouden.

Na het ontbijt werd ik bij kop en kont in de auto gezet en werd ik naar de trimster gebracht die mij weer eens goed onder handen zou nemen, dat was ook echt wel nodig dat wist ik zelf ook wel, maar ik vind het een klus, terwijl ik er eigenlijk zelf niets aan hoeft te doen.

Toen mijn baasjes weg waren werd het dus inderdaad een stoeipartij met water, zeep, borstel, föhn, kam, schaar en alles wat er maar nodig is om een Bichon Frisé weer in het model te krijgen.

Eindelijk had ik het achter de rug en was ik gewoon weer een hondje om verliefd op te worden, het duurde wel een poosje vandaag want er kwam ook iets anders tussen, maar eenmaal mijn baas gebeld stond ik al op de uitkijk op de leuning van bank, de complimenten waren weer niet van de lucht zo mooi vond hij me, nu snel terug naar Yoeni, want ik wilde wel even laten zien hoe mooi ik nu was.

Maar toen was ook gelijk het afscheid er, want het werd gelijk tijd om naar huis te gaan, we moesten nog een paar uurtjes, knuffels, pootjes en likjes werden er uitgedeeld en mijn zus en ik vonden het maar niks, nu moeten we allebei weer alleen spelen, maar het is ook wel leuk dat ik al mijn eigen vriendjes weer ga zien, die zullen wel raar op kijken dat ik vandaag al thuis kom.

Mijn plek in de auto was de schoot van het vrouwtje, ik wilde ook wel even slapen, wat is dat slopend zeg zo’n toilet behandeling.

P.v. zei dat ik weer terug mocht komen, en dat het best weer even wennen was, maar het heeft ook zijn voordelen, als ze nu naar boven gaat hoeft ze niet nog eens terug om mij weer te gaan halen, was een leuk spelletje hé p.v., we hebben gezwaaid tot aan het hoekje.

Verzorgers, zusje, vriendjes en vriendinnetjes ik heb het heel fijn gehad in Drenthe, maar nu ga ik weer de grote stad in, maar kom zeker nog eens terug hoor, dus zusje van me hou je haaks over geen 5 weekjes ben ik weer.

LIEFS en KNUFFELS van UNITA