Vrouw

Vol weemoed gaan mijn gedachten terug

Jij haalde die lege blik uit mijn ogen

En bouwde voor mij een symbolische brug

Een brug voor mezelf, van mededogen

Van mezelf te houden, heb ik van jou geleerd

Het verleden haalde mij altijd weer in

Nu vond ik mezelf niet meer zo verkeerd

En aan mijn gevoelsleven kwam een begin

Door jou ben ik geen relikwie geworden

En langzaam wist ik hoe ik vrouw moest zijn

Ik beheerste de liefde op alle akkoorden

Vanaf toen volgde ik een andere levenslijn

Je maakt nu geen deel meer uit van mijn leven

Hoe belangrijk je was zal ik altijd bij me dragen

Aan wie ik ook mijn liefde nog zal geven

Jij blijft altijd in mijn geheugenvitrine opgeslagen

*mary*