Zandpol 7 augustus 2005.                                                                             


Lieve Jan, familie, vrienden, buurtjes, collega's, dus in twee woorden, alle aanwezigen.

Allereerst heet ik jullie allemaal van harte welkom en ik hoop dat de reis een beetje aangenaam is verlopen voor iedereen, niet iedereen heeft vandaag al het aantal kilometertjes gedraaid.
Karin en Dick zijn hier donderdag beland mede om Abraham in te laden, daarover straks meer, Mary kwam zaterdag jammer genoeg alleen omdat Piet niet in staat was om de reis te ondernemen en zij er toch gewoon bij wil zijn, omdat het zo gezellig is hier maar ook om mij te assisteren, bij deze wil ik ook Dick en Karin mijn dank betuigen voor hun enorme inzet en het meezitten in het complot.

Als extra wil ik toch nog even het woord richten tot Leo. Leo wij stellen het zeer op prijs dat je na zo'n 18 jaar weer bij ons bent, nu eens niet op zaterdag als hulpje van Jan, maar op zondag bovendien hoef je geen flessen melk meer rond te brengen, maar je zoekt het tegenwoordig hogerop en wel in de lucht heb jij je carričre als piloot voltooid.

Jan……., vrijdag was de heugelijke dag dat je Abraham mocht ontmoeten.
Ik weet uit ervaring dat dit niet zo'n ramp is, maar ik heb Abraham nooit gezien, die stuurde Sara op me af.
Wij zijn al vroeg begonnen om een begin te maken met je lustrum van 50 jaar, normaal gesproken is het niet zo druk, maar dan moet je maar niet in de vakantie jarig zijn, des te meer, weet ik dat Jij, ik ook natuurlijk het zeer op prijs stel dat jullie de moeite hebben genomen om deze reis te maken om hem een onvergetelijke verjaardag te bezorgen.
Oké jullie wisten waar je naar toe ging want hier in Drenthe is het altijd gezellig.

Maar om op vrijdag terug te komen, zal ik jullie vertellen hoe dat in zijn werk ging, na de uitgebreide felicitaties van ons en het ontbijt, is Karin met Jan, Unita (dat is voor niet bekende, die andere witte dondersteen) naar de trimster weg gaan brengen voor een uitgebreide schoonmaakbeurt, vandaar zijn ze nog wat andere bezigheden gaan ondernemen zodat Jan nog een poosje onderweg was.
Toen Jan de deur uit was, hadden Dick en ik vrij spel om als een razende te keer gegaan, en te zorgen dat Abraham in de benen kwam, wie het hardste kon blazen, heb je wel eens een ballon opgeblazen van 4 en een halve meter, nou ik nog nooit en heb ook niet de intentie om het te doen, Gelukkig had Dick een heleboel lucht.

Dick en Karin hadden hem donderdag opgehaald bij het bedrijf en die was zo verstandig om er een motor bij te doen, ging dus iets sneller en voor we het wisten stond Abraham te glimmen bij het huis.
We zijn gelijk maar even verder gegaan om nog wat leuke versieringen op te hangen, ten slotte word je maar een keer in je leven 50 jaar, totdat Jan en Karin weer terug kwamen, met een grijns van hier tot Klazinaveen (daar komt Abraham vandaan) op beide gezichten, ze had dus haar werk als lokaas in ieder geval goed volbracht.
En konden wij gaan genieten van een lekker kopje koffie.

Maar vandaag wordt het dan eigenlijk groots aan gepakt gewoon, omdat wij vinden dat je het hebt verdiend.
Het enige wat ik hier op kan zeggen, Jan laat je verrassen en geniet van de dingen die gaan komen, je zult er versteld van staan, hoeveel mensen er aan het werk zijn geweest voor je.

Voor de gasten heb ik even een belangrijke mededeling: Het is verboden de dieren te voederen, dit vanwege de volgende reden, als 1e en de belangrijkste reden noem ik Unita (wie is Unita, de slanke witte) die heeft vaak last van haar maag, 2e reden: Yoeni die veel te dik is, 3e reden: Laika is een veelvraat en eet alles wat je hem voor houd, Thyra (is het zusje van Laika) en Utah de Jack Russel, zijn heel erg kieskeurig, maar probeer alstublieft niet uit wat ze wel lekker vinden.
Ook omdat Thyra gelijk 3 weken blijft logeren en zij en ik met de last zitten.

De hapjes en drankjes staan binnen in de eetkamer en mogen zelf gepakt worden, ook om jullie af en toe in de benen te krijgen. Staat er iets niet bij, geef een gil en ik zal kijken of het in huis is, zo niet pech hebben.

Nu richt ik me weer tot Jan met het volgende.

Bij een verjaardag komt meestal een cadeautje en van mij heb je nog niets gekregen, dat is raar, meestal heb je het al dagen of weken van te voren te pakken, maar deze keer niet, ik moest er nog eens goed over nadenken wat het zou worden, iets nuttigs of iets wat alleen maar mooi stond te wezen. Ik ben gegaan voor het nuttige, je auto wil de laatste tijd wat kuren krijgen, maar je hoort wel iedere ochtend heel vroeg je baas roepen en ga jij altijd zonder mopperen en gezeur je baas maar weer verblijden met je aanwezigheid, je zit in het weekend wel regelmatig te spitten tussen de advertenties en je was helemaal weg van de Hyundai (Santa Fe) oké…. geef toe leuke auto, maarrrr…… met een leuke prijs, daar hoef je dus niet op te rekenen.
Wat dan, het moet toch kunnen rijden,  ik heb het volgende bedacht, mocht je Mazda het echt af laten weten, heb ik een enorm goed alternatief voor je, hij is degelijk, zuinig in gebruik en er zullen weinig motorische mankementen aan komen, sterker nog een APK komt hij altijd moeiteloos door, daarom heb ik in dit geval gekozen voor een Fort.

Hoop dat je er veel plezier aan mag beleven, hoewel veel, ik zit steeds in de bende als het zo is, maar gebruik hem waarvoor hij bestemd is en hij brengt alles waar je het wilt hebben.

Nu vind ik dat ik genoeg mijn zegje heb gedaan en dat het tijd wordt om het glas te heffen.

Jan: nog vele jaren in gezondheid, geluk en voorspoed en dat het allemaal mag verlopen zoals jij het wenst.

Voor iedereen veel plezier vandaag, en allemaal PROOOST!


Liefs Anja
                                                                                                  
                                                                                                                              
                                                                   Zandpol 7 augustus 2005.                                                                             


Lieve Jan, familie, vrienden, buurtjes, collega's, dus in twee woorden, alle aanwezigen.

Allereerst heet ik jullie allemaal van harte welkom en dat de reis een beetje aangenaam is verlopen voor iedereen, niet iedereen heeft vandaag al het aantal kilometertjes gedraaid, want Edith en Her waren zo slim om plaatst te nemen op de mooie camping in Zandpol
Karin en Dick zijn hier donderdag beland mede om Abraham in te laden, daarover straks meer en Piet en Mary een vrijdag en dat al omdat het hier gewoon gezellig is maar ook om mij te assisteren, waarvoor bij deze nog mijn dank voor het meezitten in het complot.
Als extra wil ik toch nog even het woord richten tot Leo, dat wij het zeer op prijs stellen dat je na zo'n 24 jaar weer bij ons bent, nu eens niet op zaterdag als hulpje van Jan, maar op zondag bovendien hoef je geen flessen melk meer rond te brengen, maar zoekt het tegenwoordig hogerop en wel heb jij je carričre als piloot voltooid.

Jan, vrijdag was de heugelijke dag dat je Abraham mocht ontmoeten,
Ik weet uit ervaring dat dit niet zo'n ramp is, maar ik heb Abraham nooit gezien hoor, die stuurde Sara op me af.
Wij zijn al vroeg begonnen om een begin te maken met je lustrum van 50 jaar, normaal gesproken is het niet zo druk, maar dan moet je maar niet in de vakantie jarig zijn, des te meer stel ik het zeer op prijs dat jullie de moeite hebben genomen om deze reis te maken om hem een leuke verjaardag te bezorgen.
Oké jullie wisten waar je naar toe ging en hier in Drenthe is het altijd gezellig.
Maar om op vrijdag terug te komen, zal ik jullie vertellen hoe dat in zijn werk ging, na de uitgebreide felicitaties van ons en het ontbijt, is Karin, Unita (dat is voor niet bekende, die andere witte dondersteen) naar de trimster weg gaan brengen voor een uitgebreide schoonmaakbeurt, daar aangekomen belde ze naar hier dat ze pech had met mijn auto, dat is lastig en zeker op zo'n dag als je jarig bent kun je dat niet gebruiken, maar oké kan gebeuren Jan ging wel even naar Oosterhesselen om Karin bij te staan, daar aangekomen bleek al snel het een lokmiddel te zijn Anita de trimster van de meiden zat ook in het complot en heeft die twee nog even bezig gehouden voor ze zich op Unita stortte.
Toen Jan de deur uit was, hadden Dick en ik vrij spel om als een razende te keer gegaan (nee niet wat jullie denken) maar om te zorgen dat Abraham in de benen kwam, wie het hardste kon blazen, heb je wel eens een ballon opgeblazen van 4 en een halve meter, nou ik nog nooit en heb ook niet de intentie om het te doen.
Dick en Karin hadden hem donderdag opgehaald bij het bedrijf en die was zo verstandig om er een motor bij te doen, ging dus iets sneller en voor we het wisten stond Abraham te glimmen bij het huis.
We zijn gelijk maar even verder gegaan om nog wat leuke versieringen op te hangen, ten slotte word je maar een keer in je leven 50 jaar, totdat Jan en Karin weer terug kwamen, met een grijns van hier tot Klazinaveen (daar komt Abraham n.l. vandaan) op beide gezichten, ze had dus haar werk als lokaas in ieder geval goed volbracht.
En konden wij gaan genieten van een lekker kopje koffie.
Maar vandaag wordt het dan eigenlijk groots aan gepakt gewoon omdat wij vinden dat je het hebt verdiend.
Het enige wat ik hier op kan zeggen is laat je verrassen en geniet van de dingen die gaan komen, je zult er versteld van staan, hoeveel mensen er aan het werk zijn geweest voor je.

Voor de gasten heb ik even een belangrijke mededeling tussendoor de dieren niet te voederen en dit vanwege de volgende reden, als 1e en de belangrijkste reden noem ik Unita (wie is Unita, de slanke witte) die vaak last heeft van haar maag, 2e Yoeni die veel te dik is, Laika een veelvraat en alles eet wat je hem voor houd, Thyra (is het zusje van Laika) en Utah de Jack Russel, zijn heel erg kieskeurig, maar probeer alstublieft niet uit wat ze wel lekker vinden.
Ook omdat Thyra gelijk 3 weken blijft logeren en zij en ik met de last zitten.

De hapjes en drankjes staan binnen in de eetkamer en mag zelf gepakt worden, ook om jullie af en toe in de benen te krijgen.
Wordt er iets gemist geef een gil en ik zal kijken of het in huis is, zo niet pech hebben.

Nu richt ik me weer tot Jan met het volgende.
Bij een verjaardag komt meestal een cadeautje en van mij heb je nog niets gekregen, dat is raar, meestal heb je het al dagen of weken van te voren te pakken, maar deze keer niet, ik moest er nog eens goed over nadenken wat het zou worden, iets nuttigs of iets wat alleen maar mooi stond te wezen. Ik ben gegaan voor het nuttige, je auto wil de laatste tijd wat kuren gaan krijgen, maar je hoort wel iedere ochtend heel vroeg je baas roepen en ga jij altijd zonder mopperen en gezeur je baas maar weer verblijden met je aanwezigheid, je zit in het weekend wel regelmatig te spitten tussen de advertenties en je was helemaal weg van de Hyundai (Santa Fe) oké geef toe leuke auto, met een leuke prijs, dus daar hoef je niet op te rekenen.
Wat dan, het moet toch kunnen rijden,  heb ik het volgende bedacht, mocht je Mazda het echt af laten weten, heb ik een enorm goed alternatief voor je, hij is degelijk, zuinig in gebruik en er zullen weinig motorische mankementen aan komen, sterker nog een APK komt hij altijd moeiteloos door, daarom heb ik in dit geval gekozen voor een fort.
Hoop dat je er veel plezier aan mag beleven, hoewel veel, zit ik steeds in de bende als het zo is, maar gebruik hem waar hij voor bestemd is en hij brengt alles waar je het wilt hebben.

Vind dat ik nu genoeg mijn zegje heb gedaan en dat het tijd wordt om het glas te heffen,
Nog vele jaren in gezondheid, geluk en voorspoed en dat het allemaal mag verlopen zoals jij het wenst.

Voor iedereen veel plezier vandaag allemaal, en Jan proost!



                                                                                                  
Lieve Jan, familie, vrienden, buurtjes, collega's, dus in twee woorden, alle aanwezigen.

Allereerst heet ik jullie allemaal van harte welkom en dat de reis een beetje aangenaam is verlopen voor iedereen, niet iedereen heeft vandaag al het aantal kilometertjes gedraaid, want Edith en Her waren zo slim om plaatst te nemen op de mooie camping in Zandpol
Karin en Dick zijn hier donderdag beland mede om Abraham in te laden, daarover straks meer en Piet en Mary zijn een vrijdag gekomen en dat al om mij te assisteren, waarvoor bij deze nog mijn dank voor het meezitten in het complot.
Als extra wil ik toch nog even het woord richten tot Leo, dat wij het zeer op prijs stellen dat je na zo'n 24 jaar weer bij ons bent, nu eens niet op zaterdag als hulpje van Jan, maar op zondag bovendien hoef je geen flessen melk meer rond te brengen, maar zoekt het tegenwoordig hogerop en wel heb jij je carričre als piloot voltooid.

Jan, vrijdag was de heugelijke dag dat je Abraham mocht ontmoeten,
Ik weet uit ervaring dat dit niet zo'n ramp is, maar ik heb Abraham nooit gezien hoor, die stuurde Sara op me af.
Wij zijn al vroeg begonnen om een begin te maken met je lustrum van 50 jaar, normaal gesproken is het niet zo druk, maar dan moet je maar niet in de vakantie jarig zijn, des te meer stel ik het zeer op prijs dat jullie de moeite hebben genomen om deze reis te maken om hem een leuke verjaardag te bezorgen.
Oké jullie wisten waar je naar toe ging en hier in Drenthe is het altijd gezellig.
Maar om op vrijdag terug te komen, zal ik jullie vertellen hoe dat in zijn werk ging, na de uitgebreide felicitaties van ons en het ontbijt, is Karin, Unita (dat is voor niet bekende, die andere witte dondersteen) naar Anita de trimster van de meiden weg gaan brengen voor een uitgebreide schoonmaakbeurt, daar aangekomen belde ze naar hier dat ze pech had met mijn auto, dat is lastig en zeker op zo'n dag als je jarig bent kun je dat niet gebruiken, maar oké kan gebeuren Jan ging wel even naar Oosterhesselen om Karin bij te staan, daar aangekomen bleek al snel het een lokmiddel te zijn Anita zat ook in het complot en heeft die twee nog even bezig gehouden voor ze zich op Unita stortte.
Toen Jan de deur uit was, hadden Dick en ik vrij spel om als een razende te keer gegaan (nee niet wat jullie denken) maar om te zorgen dat Abraham in de benen kwam, wie het hardste kon blazen, heb je wel eens een ballon opgeblazen van 4 en een halve meter, nou ik nog nooit en heb ook niet de intentie om het te doen.
Dick en Karin hadden hem donderdag opgehaald bij het bedrijf en die was zo verstandig om er een motor bij te doen, ging dus iets sneller en voor we het wisten stond Abraham te glimmen bij het huis.
We zijn gelijk maar even verder gegaan om nog wat leuke versieringen op te hangen, ten slotte word je maar een keer in je leven 50 jaar, totdat Jan en Karin weer terug kwamen, met een grijns van hier tot Klazinaveen (daar komt Abraham n.l. vandaan) op beide gezichten, ze had dus haar werk als lokaas in ieder geval goed volbracht.
En konden wij gaan genieten van een lekker kopje koffie.
Maar vandaag wordt het dan eigenlijk groots aan gepakt gewoon omdat wij vinden dat je het hebt verdiend.
Het enige wat ik hier op kan zeggen is laat je verrassen en geniet van de dingen die gaan komen, je zult er versteld van staan, hoeveel mensen er aan het werk zijn geweest voor je.

Voor de gasten heb ik even een belangrijke mededeling tussendoor de dieren niet te voederen en dit vanwege de volgende reden, als 1e en de belangrijkste reden noem ik Unita (wie is Unita, de slanke witte) die vaak last heeft van haar maag, 2e Yoeni die veel te dik is, Laika een veelvraat en alles eet wat je hem voor houd, Thyra (is het zusje van Laika) en Utah de Jack Russel, zijn heel erg kieskeurig, maar probeer alstublieft niet uit wat ze wel lekker vinden.
Ook omdat Thyra gelijk 3 weken blijft logeren en zij en ik met de last zitten.

De hapjes en drankjes staan binnen in de eetkamer en mag zelf gepakt worden, ook om jullie af en toe in de benen te krijgen.
Wordt er iets gemist geef een gil en ik zal kijken of het in huis is, zo niet pech hebben.

Nu richt ik me weer tot Jan met het volgende.
Bij een verjaardag komt meestal een cadeautje en van mij heb je nog niets gekregen, dat is raar, meestal heb je het al dagen of weken van te voren te pakken, maar deze keer niet, ik moest er nog eens goed over nadenken wat het zou worden, iets nuttigs of iets wat alleen maar mooi stond te wezen. Ik ben gegaan voor het nuttige, je auto wil de laatste tijd wat kuren gaan krijgen, maar je hoort wel iedere ochtend heel vroeg je baas roepen en ga jij altijd zonder mopperen en gezeur je baas maar weer verblijden met je aanwezigheid, je zit in het weekend wel regelmatig te spitten tussen de advertenties en je was helemaal weg van de Hyundai (Santa Fe) oké geef toe leuke auto, met een leuke prijs, dus daar hoef je niet op te rekenen.
Wat dan, het moet toch kunnen rijden,  heb ik het volgende bedacht, mocht je Mazda het echt af laten weten, heb ik een enorm goed alternatief voor je, hij is degelijk, zuinig in gebruik en er zullen weinig motorische mankementen aan komen, sterker nog een APK komt hij altijd moeiteloos door, daarom heb ik in dit geval gekozen voor een fort.
Hoop dat je er veel plezier aan mag beleven, hoewel veel, zit ik steeds in de bende als het zo is, maar gebruik hem waar hij voor bestemd is en hij brengt alles waar je het wilt hebben.

Vind dat ik nu genoeg mijn zegje heb gedaan en dat het tijd wordt om het glas te heffen,
Nog vele jaren in gezondheid, geluk en voorspoed en dat het allemaal mag verlopen zoals jij het wenst.

Voor iedereen veel plezier vandaag allemaal, en Jan proost!



                                                                                                  

AUGUSTUS