Yoeni op vaarvakantie in Friesland!

Het is donderdag 28 augustus 2008, ik had al een poosje in de gaten dat er iets gaande was.

Mijn vrouwtje deed haar best om het huis aan kant te krijgen en er werd van alles apart gezet wat normaal de kasten in gingen verdween nu in koffers en tassen, er werd eten van mij apart gezet, zo ook ging Cees de tas in en nog meer dingen die ik nodig zou kunnen hebben op mijn toekomstige logeeradres.

Want dat ik weg zou gaan was wel zeker, ik zag dat alles eens aan en wist niet of ik er blij mee moest zijn, het zou toch niet gebeuren dat ze mij ergens achter zou laten, ik zou terplekke in de stress schieten, eerst maar eens afwachten voordat ik begin te blaffen terwijl het niet nodig zou zijn geweest.

Het liefst blijf ik toch bij mijn baasjes, er werd boven nog veel meer gerommeld en mijn vrouwtje vertelde mij dat mijn zusjes Unita en Viooltje een nachtje kwamen slapen met baasjes, nu begreep ik er niets meer van, waarom moest dan alles van ons ingepakt worden, nou ik zal het wel zien het heeft toch geen zin om me er druk om te maken, het was inmiddels half 9 in de avond toen ik de auto aan hoorde komen waar mijn zusjes inzaten met hun baasjes uiteraard, dat was gezellig, ik heb ze vast begroet achter de voordeur met een hoop kabaal en toen ze eenmaal door de achterdeur naar binnen kwamen was het feest begonnen en heb ik ze heel gezellig en spontaan begroet.

Ze hadden het er over dat ze de volgende dag allebei naar de trimster gingen en vooral Viooltje die had er wel zin in daar werd weer een mooi meisje van gemaakt, die had wel een grote opknap beurt nodig, ik ben ook reuze benieuwd hoe die er uit gaat zien, maar ze zal net zo mooi worden als Unita en mij, dat geloof ik zeker, ze is tenslotte onze echte zus.

Maar goed ik weet nog steeds niet wat het te maken heeft dat Cees in een tas werd gestopt en de kleding van mijn bazen, maar dat zou de volgende dag wel meer duidelijk gaan worden.

We zijn nog even een plas gaan doen met zijn allen, want ja sinds Viooltje bij Unita is komen wonen zijn we natuurlijk met zijn drieen, best wel gezellig hoor, maar Viooltje reageert nog een beetje zoals ik deed toen ik ziek was, heel dicht achter de baas blijven, daar is het toch het veiligst, maar dat gaat wel over hoor dat is bij mij ook goed gekomen.

Ieder ging naar zijn eigen bed zijn schaapjes tellen, waar ze hoorde en waar vrouwtje de lakens had uitgedeeld en voor we het wisten was het hele huis in diepe rust.

Vrijdag 29 augustus, de dag begon al een beetje vreemd, want mijn baas draaide zich nog een keer om en dat is iets wat we niets gewend zijn voor de vrijdag, ik ging gelijk met mijn vrouwtje naar beneden, mijn zussen met hun baasjes waren er ook al, dat was dus weer een gezellig onthaal op de vroege ochtend en er werd een lekkertje + pil voor Unita uitgedeeld om de dag maar goed te kunnen beginnen, de gang stond vol met koffers en tassen en een krat met voer voor de mensen, mijn voer zal er wel tussen gestopt zijn want dat was in geen velden of wegen te zien, zelfs Cees was van de aardbodem verdwenen.

Na het ontbijt werden de meiden naar de kapper gebracht en kwamen de baasjes terug voor een bakkie koffie, mijn baas was inmiddels ook uit zijn bed gerold en deed mee met een rondje koffie, daarna gingen de mannen weg en mijn vrouwtje deed nog een was en werd boven de boel aan kant gebracht, nou ja kortom er werd nog van alles glad gemaakt en op zijn plaats gezet.

De mannen waren inmiddels weer gearriveerd, de was lag weer in de kast, mede dank zij het mooi weer, toen het vrouwtje van Unita en Viool een telefoontje kreeg dat de meiden klaar waren, helaas ik zou ze nog niet te zien krijgen, dus ik wist nog steeds niet hoe mooi Viool nou geworden was, maar dat zou allemaal nog wel komen.

Mijn baas had alles wat in de gang stond in de auto gedaan en misschien ook nog wel spul wat ik helemaal niet had gezien.

We hebben de twee vrienden uit gezwaaid en hoorde mijn vrouwtje zeggen tot volgende week. Eerst dacht ik nog dat ik met hun mee moest, maar ben snel achter mijn vrouwtje gekropen, want Dick deed toch pogingen om me te pakken, ook al was het maar om te plagen, maar je weet nooit voor je het weet wordt je in hun auto gepropt, het lukte hem niet mij te pakken want vrouwtje beschermde me met haar leven, ze mochten mij nog wel een kus geven en ze hebben ons uitgebreid een fijne vakantie gewenst, oeps dat was het dus, ik ging nu zelf op vakantie met mijn baasjes.

Er werd nog wat nagekeken en opgeruimd en ik werd in mijn mandje achter in de auto gezet, eigenlijk had ik daar helemaal geen zin in en deed het wel maar onder protest, want bij vrouwtje op schoot is het veel gezelliger, maar ja soms krijg ik ook mijn zin niet en dat was dus ook deze keer.

We gingen een heel eind rijden, wel helemaal naar Friesland, dat is een eind weg bij Drenthe vandaan, we hebben wel 1 ½ uur gereden en het begon wel heel erg spannend te worden.

We kwamen aan op een plek met heel veel bootjes en nog veel meer water, jee en ik heb geen zwemdiploma, als het regent weet ik al niet hoe snel ik weer binnen moet zijn, ze gaan me toch geen vuurdoop geven hé.

We zijn ons eerst netjes gaan melden, zoals het hoort, ik heb even een kijkje genomen achter de balie en het zag er wel netjes uit, we waren beland bij een jachthaven Centerpoint Charters in Sneek, we hebben onze gegevens achtergelaten, zelfs ik werd in de boeken genoteerd en toen kregen we op dat we aan boord mochten van de Boekanier 6, als we alles ingeruimd hadden moesten we een seintje geven en dan kwam er iemand aan boord om alles uit te leggen.

Er was ook nog een stukje buiten waar je lekker kon zitten, je moest wel een hoge drempel over en dat betekend voor mij natuurlijk even mutsen, van ik durf niet, maar niemand had meelij met me en ik moest het toch zelf doen, ja wat doe je dan als je geen respons krijg en je wilt er ook graag bij zijn, dan ga je wel,

Was natuurlijk niet zo handig van mij want dat betekend dat ik het nu iedere keer zelf moet doen in plaats van dat vrouwtje mij er over tilt, o wat ben ik toch eigenlijk een sniekie hondje hé, maar ja nu kon ik het niet meer terug draaien want ze hadden gezien dat ik het zelf kon.

Toen die meneer aan boord kwam heb ik mezelf even voorgesteld door mijn waffel open te trekken wat me niet in dank werd afgenomen en mijn vrouwtje mij een waarschuwing gaf en ja daar heb ik wel ontzag voor dus ik ben heel braaf verder geweest.

Mijn baas speelde de kapitein, die zat me daar trots te wezen achter dat roer en we gingen ook gelijk een stukje varen om duidelijk te maken waar alles voor diende, nou volgens die meneer zou het allemaal wel goed komen, we gingen weer terug naar de haven en kreeg ik eindelijk mijn voer, ik had er wel lang op moeten wachten vandaag, maar ja ik heb het uiteindelijk wel gehad.

Mijn baasjes hebben buiten gegeten, maar wel op de boot dat vonden ze veel gezelliger, nou ik anders ook wel, want er liepen toch regelmatig heerlijke hondenmannetjes voorbij.

Daarna ben ik met vrouwtje een lekkere wandeling wezen maken en heb gelijk daar maar achtergelaten wat ik er die middag in had gestopt.

Mijn vrouwtje ging hoe kan het ook anders achter de laptop die ze mocht lenen van Dick, dat was wel lief van hem, maar eerlijk is eerlijk hij had wel haar computer van thuis mee genomen, dus nu had ze niets, maar ze vertelde mij dat hij die helemaal schoon ging maken en opnieuw ging instaleren, nou dat instaleren begrijp ik wel maar waarom moet hij hem schoon maken, ik zie je bijna iedere dag met een lap over dat ding gaan, maar ja ze zal er wel iets anders mee bedoelen, zodat nu zo de eerste woorden van mijn vakantie, sorry onze vakantie beschreven staan, die we de hele week op deze boot door zouden brengen.

Ondertussen deed ik mijn schoonheidsslaapje.

Marcel en Anja dat zijn de baasjes van Tubbs die je ook op mijn site tegen komt, maar er helaas niet meer is, zouden een dagje met ons mee gaan varen, ze wilde een hotelletje boeken in Sneek om de volgende dag dan gelijk met ons te kunnen vertrekken, maar daar wilde mijn vrouwtje niets van weten en vond dat onzin, konden ze net zo goed gelijk komen er was plek zat, dus wat een verrassing ze kwamen vrijdagavond al, Anja had trouwens weer lekkertjes mee gebracht, dat doe ze altijd als ze komt, maar dat komt natuurlijk ook omdat ze mij zo lief vind, wat natuurlijk ook zo is.

lekker van het zonnetje genieten!

Er werden wat nieuwtjes uit gewisseld, koffie gedronken, daarna een borreltje, nou ja bij mij is het bij een bakje water gebleven en de vrouwen hielden het bij een sapje, toen ben ik nog met vrouwtje en Anja een plas gaan doen en vond het wel welletjes voor vandaag.

Meestal na de avondplas gaan we gelijk naar bed, ik had me daar dus al vast genesteld maar het vrouwtje vertikte het om te komen, gingen ze weer zitten praten en lachen, het was er in ieder geval een vrolijke boel.

Maar toen werd het tijd om 1 uur snachts de dagkleding te verwisselen voor de nachtkleding en iedereen had zijn plaatsje gevonden aan boord en was er rust in de tent, nou ja tent in de boot dan….

Het zal 5 uur geweest zijn toen we Anja hoorde roepen Jannnnn…… maar de baas hoorde niets dus heeft vrouwtje hem wakker gemaakt en vertelde dat Anja aan het roepen was, dat is natuurlijk niet normaal om midden in de nacht er uit gehaald te worden, nou ja het was 5 uur in de ochtend en al helemaal niet als je er zo laat in gaat, vrouwtje vertelde ook dat zij steeds maar hoorde roepen Hilfe, Hilfe, Hilfe, en het klonk echt niet als het geluid of er iemand vroeg om buiten te komen spelen, dus wij er ook uit, bleek dat Marcel al op blote voeten en in onderbroek naar buiten was gegaan en wij een boel gespartel hoorde, Anja vertelde wat er was gebeurd en onder nogmaals het geluid van het geroep van HILFE en Marcel hard hollend riep van ja, ja, ik kom en de baas nog kijken of zijn hulp ook nog nodig was, zagen wij dat allemaal eens met angstige ogen aan en het was iets wat je gelukkig niet dagelijks mee maakt.

Marcel was wel zo verstandig geweest om gelijk met het van boord te stappen de reddingsboei mee te nemen die met een plons in het water terecht kwam en hij tegen de man riep om die om te doen, inmiddels waren er nog wat mensen bij gekomen om een helpende hand uit te steken, een met een ladder en een met een zaklamp, want het was nog steeds aardedonker buiten, maar door de lamp konden we wel zien wat er allemaal gebeurde, met een paar mislukte pogingen en alle kracht die de mannen hadden hebben ze uiteindelijk de 3d* meneer uit het water gekregen.

(* dikke dronken Duitser) maar neem maar van mij aan dat toen hij op de steiger stond hij niet meer dronken was en er alleen een dikke Duitser op de steiger zijn dank stond te betuigen tegen zijn levensredders en niet wist hoe blij hij was dat hij uit het water was gehaald en gelijk vertelde dat hij ook niet kon zwemmen.

Hoe hij er eigenlijk in gekomen was is nog een raadsel maar de visie die de mannen op het gebeuren hadden was, dat die meneer naar zijn boot wilde gaan die bijna op het eind van de steiger lag, maar vergat dat die steiger ook maar een bepaalde lengte heeft en als je dan zo dronken bent en recht door gaat terwijl je bij het eindje bent, je toch in het diepe te recht komt.

Na alle consternatie en nog even nagepraat te hebben zijn we toch nog maar even terug gegaan naar bed en ondanks dat dit niet standaard is we toch nog allemaal geslapen hebben.

De volgende ochtend gingen de mannen naar de bakker in Sneek, de vrouwen dekte de tafel en er werd koffie gezet en eitjes gekookt, ondanks dat het zaterdag was, dus eigenlijk geen eitjes dag, maar vooruit omdat het vakantie is.

Ik mijn rondje aan de wal ging doen, want ja op het water loopt het zo moeilijk en eerlijk is eerlijk ik moet toch ook op tijd mijn buikje legen.

Na het ontbijt iedereen in de kleren en alles weer opgeruimd gingen we eindelijk van de kant en werd de echte vaartocht in gezet, ik vond het wel een beetje eng, maar daar heb je vrouwtje toch voor om daar een beschermende arm te krijgen, nou vaarkaarten zijn in ieder geval voor ons abracadabra en hebben het eerste stukje verkeerd gevaren, maar met man en macht hebben we ons over de kaart gebogen en kwamen tot de ontdekking dat we op de Friese meren zaten en dat dit toch echt de verkeerde kant was, de baas heeft gekeerd en na een verlies van een half uurtje zaten we op de route naar IJlst wat de bedoeling was, na een poos heeft Marcel het roer over genomen en de vrouwen klommen op het dak van het schip om lekker uit te waaien, helaas ik mocht dat dak niet op en moest beneden blijven, er waren ook zat bruggetjes die we onderdoor gingen en dat was geen enkel probleem, tussendoor gingen we nog even aanmeren bij een steiger om mij een plas te laten doen, waar ik gretig gebruik van heb gemaakt.

We vervolgde onze route, en het was een pret voor 5, de baas stond op het gangboord, Marcel achter het stuur en de vrouwen weer op het dak, toen gingen we een brug onderdoor waardoor de dames plat op hun rug moesten anders zou toch echt de boot een noodstop moeten maken, maar alles ging goed en er was ruimte genoeg om ze na de brug weer rechtop te laten zitten.

Het was een gezellige boel, vriendelijke mensen en ook heel veel hondjes gezien op de andere boten.

Op een gegeven moment kwamen we bij een brug en vroeg mijn bazin aan mijn baas kunnen we daar veilig onder door, was geen enkel probleem, maar wel achterover gaan liggen, zijn we vlak bij de brug zegt mijn baas dat ze dat niet gingen halen en de dames als een speer van het dak af moesten, Anja in paniek, stond al op het trapje om er af te gaan, want die is snel hoor als het er op aan komt, maar ja het trapje is maar voor een mens te gelijk dus mijn bazin haalde het niet, het enige wat zij nog kon doen was plat op haar buik op het dak en die vrouwen gingen tekeer er werd een hoop herrie gemaakt en die mannen hadden een plezier niet te zuinig, ze haalde het makkelijk onder die brug door, maar wilde een geintje uit halen, nou dat hebben ze geweten, ze zijn toch maar gelijk beneden gebleven en zijn voor op de boot gaan zitten, ik mocht toen ook even op de rand zitten, maar vrouwtje hield mij wel stevig vast, gelukkig!!!

We zijn door gevaren naar Easterlittens en hadden toen 5 ½ gevaren, dat was dus wel genoeg voor vandaag en lagen eigenlijk voor op het schema.

We zijn daar nog even het dorpje in gegaan ook om de benen te strekken en mij de gelegenheid te geven de eenden achterna te zitten, er was nog een heel leuk winkeltje, waar de vrouwen weer leuke ideeën hebben op gedaan voor Anja’s gordijnen.

We kwamen op een pleintje daar stond een kerk, met gelijk aan beide kanten er van een kerkhofje en een kinderspeeltuintje, wat een vergelijk was dat, leven en dood zo dicht bij elkaar op een stukje grond, het was in ieder geval wel een contrast wat op viel.

Op de jachthaven hebben we heerlijk gegeten, ik niet hoor, ik had op de boot al gehad, maar er werd wel een grote parasol neer gezet zodat ik niet in de zon zou zitten, want het was wel erg warm, het was maar voor korte duur want de parasol begon een eigen leven te lijden en lag voor we er erg in hadden op zijn kop, er werd nog wat gegoocheld en alles was weer gerepareerd.

Na het eten werd de taxi besteld die Marcel en Anja terug zouden brengen naar Sneek, waar hun auto was blijven staan en zij hun weg zouden vervolgen naar Hoofddorp en was de 1^e vaardag voorbij voor we er erg in hadden, we hebben ze uit gezwaaid en toen ze niet meer in zicht waren gingen we terug aan boord.

Baas ging een boekje lezen en ik ging een slaapje doen op de bank terwijl vrouwtje begon aan het vervolg van mijn vakantie verhaal.

De volgende ochtend om 7 uur klommen mijn vrouwtje en ik aan wal zodat ik kon doen wat ik moest doen buiten en hebben we nog een extra rondje gelopen, terug gekomen bij de boot ging vrouwtje weer verder met het verhaal en ik ging een gesprek houden met de eendjes die daar aan de kant lagen, er werd alleen maar wat terug gekwaakt en zij zullen wel gedacht hebben wat sta jij daar achter glas met een grote mond ons uit te blaffen, veel gebeurde er verder ook niet, ik heb ze verder maar met rust gelaten en ben mijn bekende ochtend slaapje maar gaan doen.

Ondertussen was het tijd geworden voor ons ontbijt en ik werd weer verrast met een zondagseitje, dat was een extraatje omdat ik hem gisteren ook al had gehad, nu krijg je de hele week geen ei meer hoor zei vrouwtje nog en ja daar moest ik het dan maar mee doen.

Na het ontbijt gingen we nog een rondje lopen met zijn drieën, toen was het tijd geworden om weer te vertrekken, alles verliep gladjes en het was heel erg warm, we zaten lekker voorop wat een windje opleverde, maar wat een drukte en iedereen die je tegen kwam die zwaaide en wij zwaaide terug, ik wist niet dat mijn baasjes zoveel kennissen hadden, of zou het standaard zijn in het vaargebeuren net zoals je op een camping bent.

Nou ja ik vind het wel best ik vond het allemaal wel leuk en spannend en als ik dacht nu ga ik het eng vinden ga ik lekker dicht bij mijn vrouwtje zitten met de wetenschap dat het dan allemaal heel veilig is.

We waren onderweg naar Franeker en zouden een rustige smalle binnenroute nemen, het oude meer op, dat was leuker dan zo’n drukke route waar je de hele tijd met je hand omhoog moet zitten en tussen de landerijen varen heeft ook wel iets, bovendien gaf de kaart aan dat we er ook makkelijk door konden.

We kwamen iemand tegen met een speedboot die zei dat we na een klein stukje niet verder konden omdat ze daar met een brug bezig waren, dat werd dus keren op een smal watertje en een boot van 9.25 meter, maar de baas als een ervaren kapitein weet wel wat hij doet en het is hem gelukt na een paar keer steken en sturen de boot naar de andere kant gekeerd te krijgen, maar dat betekende wel dat we toch op de drukke route terecht kwamen, wat zwaaien betekende, nou ja dat hebben we maar gedaan en ik met mijn voorpootjes over het randje, kijkend of er nog wat te blaffen viel als er toevallig ook nog een hondje op die boten mee gingen met hun baasjes.

Uiteindelijk kwamen we aan in Franeker, we moesten nog even wachten voor de brug omhoog ging en wij er doorheen konden, daar waren een paar aanlegplaatsen waar we gingen liggen en de baas gelijk de boot weer kon voorzien van water, of we er nog niet genoeg omheen hadden, maar hij wilde het binnen ook nog hebben.

Het was pas half 2 toen we daar waren en hadden nog de hele middag voor ons.

De baas had wel zin om nog even van het zonnetje te genieten, we hebben ook nog een lekkere wandeling gemaakt, er werd nog een leuke brocante winkel ontdekt maar helaas, die was op maandag dicht en dan gingen wij weer weg, het werd een rustige zondag, echt een vakantiedag waarin in alles mag en niets moet, eten deden we wel op de boot maar de baas had lekkers gehaald, en savonds genoot het vrouwtje nog van een heerlijk ijsje en ik van een honden lekkertje.

Cees mocht vanavond ook weer mee naar binnen die had van Anja zaterdag nog een bad gehad nadat ze hem besprenkeld had met limonade, maar ja dat moest er ook weer af.

Eigenlijk was het wel grappig want Cees lag op het boegschot te drogen, maar als er mensen voorbij liepen liet Yoeni natuurlijk horen dat zij er ook was, meestal stonden ze dan te kijken of het geluid nou uit Cees kwam of niet, want Yoeni zelf was niet zichtbaar voor de voorbijgangers omdat wij een stuk lager lagen, maar een jongetje was er echt van overtuigd dat Cees het echte hondje was, want hij blaft wel zei hij tegen zijn moeder, heb ik ze lekker in de maling kunnen nemen.

We hebben daar ook de nacht door gebracht, het was wel slecht weer, veel regen en veel weerlichten maar echt noodweer is het niet geweest, ondanks dat waren we toch heerlijk uit gerust en hadden weer zin om het anker te lichten, de reis zou vandaag naar Joure gaan en waarschijnlijk zou het ook niet zo druk zijn op het water, voor de meeste mensen was het weer een gewone werkdag.

De baas is nog wat boodschappen gaan halen, terwijl ik met vrouwtje mijn verplichte lozingen ging doen.

We waren net weg waar we de eerste brug kregen die ging na even gewacht te hebben voor ons open en onze vaart kon beginnen, onderweg is er nog koffie gezet, wat door het ruwe weer bijna het potje uit klotste, maar uiteindelijk is het wel gelukt om een beker vol te scoren.

Uiteindelijk kwamen we aan in Harlingen waar we weer voor een brug moesten wachten, die mensen in Friesland eten allemaal tussen 12 en 13 uur.

Daar kwam een brugwachter naar ons toe en vertelde dat hij 5 bruggen een spoorbaan met ons mee zou gaan om die allemaal open te maken voor ons, ik vond het eigenlijk wel leuk, want ik trok aardig wat aandacht met mijn witte kop, waar ik gelijk maar wat geluid uit liet komen, het werd me niet in dank af genomen en werd door vrouwtje naar binnen verbannen, waar ik netjes op het kussen ging liggen met mijn kaken op elkaar.

De brugwachter ging op zijn scooter en volgens mij maakte mijn baas er een wedstrijdje van, wie het eerste bij de volgende brug was.

Onderweg kwamen wij er achter dat we niet naar Joure gingen maar dat we terecht kwamen in Witwarsum, een leuk klein dorpje goed om even lekker te relaxen, de baas ging vast even kijken wat de reis van morgen zou worden en kwam tot ontdekking dat het een zigzag watertje zou worden, waar we beslist geen tegenliggers tegen zouden moeten komen, dan had er een pech en zou achteruit moeten.

Nou dat was voor morgen, we gingen nu eerst genieten van de avondrust, maar het leverde wel weer veel bekijks op, volgens mij waren de mensen in Witmarsum niet gewend dat daar wel eens een boot aanmeerde, maar ze hadden er wel plek voor en daar hebben wij gebruik van gemaakt.

De volgende ochtend het was inmiddels dinsdag heeft het vrouwtje er een lange ochtend van gemaakt, ze kwam pas om 8 uur uit haar mand, dat is voor haar doen wel erg laat, ze nam aan boord een lekkere douche terwijl ik de wacht hield voor de deur, zodat ik zeker wist dat ze achter die deur zou blijven. De baas had zich inmiddels gewassen in de slaapkamer en was al aangekleed, toen alles zijn kleding aan had, water voor de koffie opstond ben ik met vrouwtje mijn rondje gaan doen, ik moet zeggen dat ik wel hele andere indrukken op doe dan op mijn huisadres, ik kom hier vreemde luchtjes tegen waarvan ik de eigenaars nog nooit had gezien en wat ook wel zo zou blijven.

Terug bij de boot werd er koffie gezet, tafel gedekt en de baas ging heerlijke broodjes halen, dat was dus smikkelen en smullen voor de bazen en ik deed het met een lekkertje waar ik ook best van kon genieten.

Na het ontbijt en de afwas werden er nog wat boodschappen gedaan, voor het avondmenu ze wilde gebakken aardappeltjes maar dat moest dus wel eerst gehaald worden, want je wist nooit waar je weer terecht zou komen, dat hadden we inmiddels wel door, leuke dorpjes maar winkeltjes ho maar, maar goed we waren ook bezig met een vaarvakantie en niet met een winkelvakantie.

Alles was gereed om te gaan varen en de computer kon weer voorzien worden van stroom dat hadden we dit keer niet en op accu zou hij wel erg snel leeg zijn, zodat mijn verhaal vandaag weer gedicteerd kon worden.

We waren aangekomen bij het zigzag gebeuren en we konden er nog maar net door heen met een boot van 366m breed en 925m lang is het toch een beetje manuvreren en moesten gelijk weer denken aan het feit dat we geen tegenliggers wilde zien, het was een opluchting dat we dat smalle stuk achter ons lieten en of het zo moet zijn kwam er gelijk een tegenligger aan, er stonden geen lichten zodat er eventueel een waarschuwing gegeven kon worden, nee het was puur toeval dat we er op tijd uit waren.

Het bochtenwerk ging nog wel verder, maar het water was daar breder, dus laat maar komen hoor, we konden elkaar nu ruimschoots passeren.

Ik ben maar een dutje gaan doen, vrouwtje wist nu wel wat ze allemaal te schrijven had, bovendien hoef ik eigenlijk niets te vertellen want ze begrijpt me toch wel.

Er stond nog steeds veel wind en het zonnetje had vanochtend vrijaf genomen, sterker nog hij zou de hele dag zijn snuit niet laten zien.

Smiddags waren we aangekomen in Bolsward en besloten hier een plekje te zoeken in de haven en zouden vanmiddag een lekkere wandeling kunnen maken, even de pootjes strekken, ik doe dat ook wel op de boot, maar 9,25m ben je snel door en als je dat een paar keer per dag doet, weet ik nu wel waar een deur cq toilet, kombuis en slaapkamer en achterdek is.

Het regende regelmatig, niet echt vakantie weer, maar ja als je in Nederland blijft kun je van alles verwachten en het meest regen.

Er kwamen nog meer boten daar liggen en het was inmiddels aardig druk geworden, viel er tenminste weer wat te blaffen.

Raar hoor als ik dat doet krijg ik altijd een waarschuwing, terwijl ze zelf ook tegen die mensen praten, zouden ze mij niet verstaan dan.

Ondanks het slechte weer was het toch wel een gezellige middag geworden, de baas ging na de wandeling de krant lezen en het vrouwtje ging zitten schrijven om daarna met naald en draad aan de gang te gaan, ik geloof dat ze Tubbs op een lapje aan het maken is voor Anja en als je niet buiten kunt spelen is dat best een leuke bezigheid, dat vind zij tenminste, ik zou er geen zin in hebben hoor, ik krijg trouwens die naald niet eens tussen mijn voorpoot, laat staan dat daar een kruisje uit komt, nee dat gaat niet lukken dat laat ik maar aan haar over.

Ik ging op mijn kussen wat ik inmiddels als mijn eigendom had gedoopt liggen en deed een heerlijk tukje.

Om een uur of half 5 kwam de havenmeester ons welkom heten en vertelde dat zijn vriendin vanavond de centjes kwam halen, dat had hij slim bekeken in het slechte weer.

Hij heeft het met de baas nog over het smalle stuk gehad waar wij door zijn gekomen en hij wist precies waar hij had overhad, hij vond dat ook wel een mooi stukje, waar stuurmanskunst wel nodig was.

Het was tijd geworden voor de gebakken aardappeltjes en ik moest het doen met een paar droge brokken, maar ik kreeg er wel een bak water bij waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt.

De boot ging behoorlijk te keer, als ik nu maar niet zeeziek wordt, want dat schudden de hele tijd wordt je niet vrolijk van, ik ben nu eenmaal een boerenlandhond en geen zeehond, al zijn er soms wel mensen die zeggen dat ik er wel op lijk.

De avond bleef het rustig ondanks dat er zoveel boten lagen, maar iedereen bleef lekker bij zijn eigen kacheltje, die wij wel even hadden aangedaan.

De hele nacht heeft geregend, gelukkig dat wij een dak boven ons hoofd hadden, maar het had ook wel iets dat getik op dak.

Woensdag 3 september, na het gebruikelijke was en aankleed ritueel en ontbijt, uiteraard weer met verse broodjes, mijn kam-borstelbeurt, vrouwtje zei dat ik op een landloper leek met allemaal vuiltjes in mijn vacht en door de regen had het er ook niet mooier op gemaakt, zijn we op pad gegaan richting IJlst, toen we de brug onderdoor waren en er wat ruimer water kwam, wilde vrouwtje ook wel achter het roer en zo gebeurde het ook, ik mocht naast haar zitten voorin, is weer eens wat anders, maar ze vond het knap tegen vallen en had het gevoel dat ze alleen maar aan het zigzaggen was, na een poosje gaf ze het roer toch maar weer terug aan de baas, ook omdat er een grote boot achter haar lag.

Wat ook wel leuk is dat als we bij sommige bruggen aankomen, vrouwtje naar buiten ging en dat er dan een meneer een klomp aan een touwtje naar haar gooide, zij deed er dan een paar muntjes in en kon ik die meneer gedag zeggen.

Oom Jos en Tante Joke wilde vanmiddag een bakkie komen doen en hebben we afgesproken in IJlst, er was nog wel even contact geweest tussendoor waar we precies lagen, maar dat was nog niet zo makkelijk te vinden zodat de baas ze maar tegemoet is gegaan.

Zij hebben gezellig koffie gedronken met een gebakje en van Oom Jos kreeg ik een lekkertje uit mijn eigen pot, we zijn toen nog een stukje wezen varen want dat vond zij wel leuk, voor ons was het natuurlijk niet nieuw meer, we hadden wel noodweer onderweg en zijn tenslotte gekeerd om weer veilig in de haven te gaan liggen.

Na een drankje en een stukje kaas, zijn we op pad gegaan, in IJlst zelf viel niet zo veel te beleven zodat we met de auto naar Sneek gereden, daar zijn we in een restaurantje wat net 2 dagen open was, heerlijk gaan eten, ik heb alleen maar met argusogen gekeken hoe de mensen het zich lieten smaken, dat het lekker moest zijn dat rook ik wel, maar mocht toch niet meedoen, ik had trouwens mijn eten thuis al gehad en daar moest ik het mee doen.

We zijn weer terug gebracht met de auto naar de plek waar de boot lag en Tante Joke en Oom Jos gingen gelijk door naar huis, want die hadden nog een poosje te gaan naar Drenthe.

Ik ben maar eens gaan kijken hoe het nu achter het roer er uit zag, kon ik nog eens invallen als er wat gebeurde, je weet maar nooit.

Ik had al snel door dat ik er niet bij kon, nou dan ga ik er maar bij liggen, ook leuk toch.

Mijn verhaal was weer bijgewerkt en zijn ze een dvd gaan kijken, meer was er niet te beleven, voor de baasjes niet maar voor mij wel, we lagen aan een stuk groen waar regelmatig honden uit gelaten werden, dat was wel wat voor mij, ik heb gelijk laten horen dat ik hier ook logeer, ja sorry hoor ik kan nu eenmaal niet stil zijn als ik een soortgenoot voorbij ziet schuiven, maar als ik nu niet ophield met blaffen werd ik naar de slaapkamer verbannen, ik hield wijselijk maar mijn bakkes dicht, dat is zo

ongezellig om daar alleen te liggen.

De nacht was voor het vrouwtje niet zo prettig, ze was misselijk, waarschijnlijk door het geschommel van de boot, want er stond aardig wat wind, ze is uit bed gegaan voor een molletje en is toen op een manier in bed gelegen dat ik zou zeggen je ligt verkeert hoor, maar toch scheen dat wel te helpen omdat het geschommel dan waarschijnlijk minder over zou komen, om half 9 was het tijd voor haar om er uit te gaan, nou ja tijd, volgens mij was ze een paar uurtjes te laat, ik ben dat al helemaal niet gewend van haar.

De laatste vaardag was nu een feit en over een paar uurtjes zouden we weer in Sneek aankomen en was de vaarvakantie echt afgelopen, er stond nog steeds veel wind, wat soms wel wat klappen opleverde op het water, maar ik als doorgewinterterde zeehond had er geen problemen meer mee en keek er niet eens meer van op, zocht zelfs geen bescherming meer bij het vrouwtje, ik wist nu onderhand wel dat dit er bij hoorde.

Onderweg zijn we geen schokkende dingen tegen gekomen of die het vermelden waard waren.

Aangekomen in de jachthaven moesten we eerst nog aftanken, de boel weer inpakken en zorgen dat alles netjes was, vrouwtje vond nog een boel kleding in een la wat niet van ons was, dat werd ingeleverd aan de balie en daar moesten ze het maar verder uitzoeken.

Bij het afrekenen was de eigenaar inmiddels ter oren gekomen van het 3d incident en daar hebben we het nog even over gehad.

Voor we het wisten zaten we weer in de auto, wat een stuk harder ging dan de boot.

Thuis gekomen moest alles er weer uit en voor ik er erg in had zat het eerste wasje al achter het ruitje.

Maar ik was ook druk bezig, om Cees weer op zijn plekje te krijgen, ze kunnen dus niet zeggen dat ik geen pootje geholpen heb.

Zo kwam er een eind aan mijn vaarvakantie, in het begin vond ik het wel een beetje eng, maar toen was alles ook nog nieuw voor me, maar ik heb het toch wel naar mijn zin gehad, vrouwtje ook volgens mij, maar voor de baas had het wel wat sneller gemogen, die 12 km per uur vond hij wel iets te zacht, maar ja volgend jaar gaan we op voor de herkansing maar dan zal het waarschijnlijk wel een camper worden, ook leuk hoor, als ik maar dicht bij het vrouwtje kan blijven vind ik alles best.

Dit waren nu eens de belevenissen van mijzelf en hoop dat ik jullie met mijn verhaal heb kunnen boeien, om in de scheepvaartterm te blijven.

Knuffels en pootjes van Yoeni en tot volgend jaar.